Se connecterPartager
บทที่7
Date de publication:
2026-01-16 15:17:16“ไม่คิดว่าจะได้เจออิงค์ที่นี่” เสียงของแสนเอ่ยขึ้น แสนมาเที่ยวที่นี่กับบรรดาเพื่อน ๆ ในแผนกเหมือนกัน และพอเห็นว่าที่แผนกของอิศรามาดื่มที่นี่ แสนก็เลยเดินมาเพราะคิดว่าจะได้เจอกับอิศรา และก็ได้เจอจริง ๆ ทั้งที่กาญจนาก็นั่งอยู่อีกโต๊ะที่ไม่ไกลกัน แต่แสนกลับไม่คิดที่จะเข้าไปทักทายเธอ จนคนที่ถูกเมินได้แต่มองมาที่คนทั้งคู่อย่างไม่พอใจ
“มาเลี้ยงวันเกิดพี่อรน่ะครับ” อิศราตอบอย่างเลี่ยงไม่ได้ ทั้งที่ไม่ได้อยากจะเจอกันแท้ ๆ แต่แสนก็ตามตอแยไม่เลิกรา
“ถ้าอย่างนั้นดื่มกับพี่สักแก้วนะอิงค์” แสนบอก ก่อนจะหันไปสั่งเครื่องดื่มที่คิดว่าแรงที่สุดในร้านจากบาร์เทนเดอร์แล้วส่งให้อิศรา
อิศรามองแก้วเหล้าที่แสนยื่นให้ตรงหน้าอย่างลังเล ถึงจะรู้ว่ามันก็แค่เหล้าไม่ได้มีการใส่อะไรนอกเหนือจากนั้นลงไป แต่เขาก็ไม่อยากที่จะรับน้ำใจอะไรจากแสนทั้งนั้น
“เอาน่าไม่เมาหรอกอิงค์ หรือถ้าเมาพี่ไปส่งที่ห้องก็ได้” แสนยังคงคะยั้นคะยอ แต่อิศราไม่ได้กลัวว่าตัวเองจะเมาสักหน่อย เพราะเหล้าแค่แก้วเดียวมันทำอะไรเขาได้อยู่แล้ว แต่ในเมื่อแสนอยากให้ดื่มเขาก็จะดื่ม แสนจะได้ไปจากโต๊ะของตัวเองสักที
อิศรารับแก้วเหล้ามาดื่มรวดเดียวหมดแก้ว ก่อนจะส่งคืนให้แสน โดยที่ในแก้วไม่เหลือเหล้าแม้แต่หยดเดียว แสนเองก็ประหลาดใจเหมือนกันที่อิศราดื่มเหล้าที่แรงขนาดนั้นได้ในครั้งเดียว ถ้าเป็นคนอื่นก็คงจะหน้าเหยเกเพราะความแรงของมันไปแล้ว
“เห็นหน้าใส ๆ แบบนี้ ดื่มเก่งเหมือนกันนะเรา”
“ไม่ขนาดนั้นหรอกครับ” อิศราแกล้งถ่อมตัว แต่ยังไม่ทันที่แสนจะได้พูดอะไรต่อ เพื่อนในกลุ่มของเขาก็มาดึงตัวกลับไป เพราะหายจากโต๊ะมานานแล้ว แสนเลยได้แต่มองมาที่อิศราอย่างเสียดาย เพราะยังอยากจะอยู่คุยกับอิศราต่อ
“เดี๋ยวกูไปเข้าห้องน้ำก่อนนะต้อม” อิศราหันไปบอกกับเพื่อน ก่อนที่จะลุกออกจากโต๊ะแล้วเดินไปเข้าห้องน้ำที่ด้านหลังของร้าน โดยไม่ทันได้สังเกตว่ามีใครบางคนเดินตามออกไปด้วย
“เป็นอะไรหรือเปล่าอิงค์?” แสนที่เดินตามออกมาเงียบ ๆ เอ่ยถามขึ้น เมื่อเข้ามาอยู่ในห้องน้ำ แล้วเห็นว่าอิศรามีท่าทางเหมือนจะเริ่มเมา ทั้ง ๆ ที่ความจริงอิศราก็แค่รู้สึกมึน ๆ จึงออกมาล้างหน้าล้างตาเท่านั้น
“พี่แสนตามผมมาเหรอครับ?”
“พี่เห็นอิงค์ท่าทางไม่ค่อยดีน่ะ ให้พี่ไปส่งที่ห้องมั้ย?”
“ไม่เป็นไรครับ ผมยังไม่กลับ” พูดจบก็ตั้งท่าจะเดินหนีออกมาจากห้องน้ำ แต่กลับถูกมือหนาของแสนรั้งเอาไว้ก่อน
“เดี๋ยวสิอิงค์ พี่ชอบอิงค์จริง ๆ นะครับ” แสนบอกตามความจริง เพราะเขาไม่เคยรู้สึกชอบใครขนาดนี้มาก่อน ถึงแสนจะเคยคบทั้งผู้หญิงและผู้ชายมาก่อน แต่กับอิศราเขารู้สึกชอบมากกว่าทุกคนที่คบมาเลย
Dernier chapitre
ภารกิจจับผู้ให้อยู่หมัด บทที่39
“พี่ก็อยากเปิดตัวว่าเราเป็นแฟนกันกับป๊าแล้วก็แม่ของอิงค์นี่ครับ” รชานนท์บอกพร้อมทั้งรั้งร่างบางเข้ามากอดไว้แน่นใต้แสงไฟ“กลับห้องกันดีกว่าครับ” อิศราเอ่ยกับอกแกร่ง“ครับ” รชานนท์ตอบ พลางลูบหลังมือเล็กอย่างทะนุถนอมแล้วพากับห้องพักบนเตียงนอนนุ่ม สองร่างเปลือยเปล่านอนกกกอดกันอย่างแนบชิด จมูกโด่งก้มลงหอมเส้นผมสีดำที่มีกลิ่นแชมพูอ่อน ๆ อย่างรักใคร่ คนที่เพิ่งจะเสร็จกิจกรรมบนเตียงเงยหน้าขึ้นมามองคนตัวโตอย่างรักสุดหัวใจไม่ต่างกัน“รักพี่นนจังเลย” อิศราพูด ก่อนจะผงกหัวทุย ๆ ที่ผมยุ่งนิด ๆ ขึ้นมาจุ๊บที่ข้างแก้มของคนรัก“อย่าอ้อนแบบนี้ เดี๋ยวจะไม่ได้นอนนะครับ” รชานนท์พูดจบก็ก้มลงไปจูบปากแดง ๆ นั่นอย่างมันเขี้ยว“กลัวซะที่ไหนล่ะ” คนตัวเล็กพูดท้าทาย“พี่นนรู้มั้ยว่าอิงค์แอบชอบพี่นนตั้งแต่เราเจอกันวันนั้นเลยนะ”“วันไหน?” รชานนท์เอ่ยถาม“ก็วันที่พี่นนรับอิงค์เข้าทำงานที่โรงงานไง วันนั้นอิงค์เกือบไม่ได้งานแล้วถ้าพี่นนไม่ช่วย” อิศราเล่าต่อ“ตั้งแต่วันนั้นอิงค์ก็ตั้งใจเอาไว้ว่าจะต้องจีบพี่นนมาเป็นแฟนให้ได้ แต่พี่นนกลับเข้าใจผิดว่าอิงค์เป็นเด็กเลี้ยงของพี่วี แล้วก็หาว่าอิงค์จะจับพี่นนเพราะหวังจะก้าวหน
ภารกิจจับผู้ให้อยู่หมัด บทที่38
ณ ร้านอาหารจีนชื่อดัง ที่บรรยากาศเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและกลิ่นหอมของอาหารรสจัดจ้านที่วางเรียงรายอยู่บนโต๊ะ อันประกอบไปด้วยอาหารจานใหญ่เล็กสารพัดเมนู ทั้งติ่มซำ ข้าวผัด เป็ดปักกิ่ง และปลานึ่งมังกร กลิ่นหอมชวนให้น้ำลายสอ แต่สิ่งที่ทำให้บรรยากาศอบอุ่นและเป็นกันเองที่สุด ก็คือเสียงหัวเราะของสมาชิกทุกคนบนโต๊ะวันนี้เป็นวันที่อิศรากับครอบครัวมาทานอาหารจีนกันที่ร้านประจำของครอบครัว โดยที่วันนี้มีสมาชิกใหม่อย่างรชานนท์มาร่วมรับประทานอาหารมื้อนี้ด้วยรชานนท์เห็นสายตาที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม และแววตาที่สื่อถึงความรักและความผูกพันของครอบครัวนี้ ที่เขาเองก็รู้จักกับครอบครัวนี้มาเป็นเวลาหลายปี เพราะความที่เป็นเพื่อนสนิทของวีรภัทรด้วย เพียงแค่ไม่เคยได้รู้จักกับอิศราที่เป็นลูกชายคนเล็กของบ้านเลยก็เท่านั้น เพราะอิศราเองก็ไปเรียนต่อที่ต่างประเทศด้วย เลยยิ่งทำให้ทั้งคู่ไม่เคยได้โคจรมาเจอกันสักครั้ง“ตกลงวันนี้จะกลับมาอยู่ที่บ้านได้หรือยัง?” วีรภัทรเอ่ยถามคนน้อง ที่จนป่านนี้แล้วอิศราก็ยังติดแฟนหนึบ บ้านช่องไม่คิดที่จะกลับไปนอน“เดี๋ยวก็กลับเองแหละน่า” อิศราเอ่ยอย่างติดจะลำคาญคนพี่ที่เซ้าซี้ถามเรื่องนี้ไม่เ
ภารกิจจับผู้ให้อยู่หมัด บทที่37
รชานนท์ส่ายหน้าอย่างเอือม ๆ แต่ริมฝีปากกลับเผลอคลี่ยิ้มออกมา“พูดไม่หยุดแบบนี้ ทุกคนในบ้านถึงพากันเอ็นดูไงล่ะ”“ก็คุณพ่อคุณแม่แล้วก็พี่แนนน่ารักนี่ครับ แถมอบอุ่นมากด้วย” อิศราตอบกลับพลางเงยหน้าขึ้นมองผ่านเงาสะท้อนในกระจก แววตาที่สบเข้ากับสายตาของรชานนท์ทำเอาบรรยากาศเปลี่ยนไปในทันที จากหยอกล้อกลายเป็นความเงียบงันที่มีเพียงเสียงลมหายใจมือใหญ่หยุดเช็ดผมไปชั่วครู่ ก่อนจะเลื่อนลงมาจับไหล่เล็กเบา ๆ นิ้วโป้งเกลี่ยไปตามแนวกระดูกไหปลาร้า ราวกับไม่ทันรู้ตัวว่าแรงสัมผัสนั้นทำให้อีกฝ่ายสะดุ้งเล็กน้อย“พี่นน...” เสียงเรียกแผ่วเบาหลุดจากริมฝีปากอิศรา ใบหน้าที่ขึ้นสีแดงจัดยิ่งทำให้หัวใจรชานนท์สั่นวูบเขาโน้มตัวลงมาใกล้ กลิ่นสบู่และกลิ่นแชมพูอ่อน ๆ ที่ลอยเข้ามา มันยิ่งเหมือนเป็นแรงดึงดูดระหว่างกัน“รู้ตัวมั้ย เวลาทำหน้าแบบนี้ มันอันตรายกับพี่แค่ไหน?”คนตัวเล็กเบือนหน้าหลบ แต่ก็ถูกมือใหญ่ดันคางกลับมาให้สบตาอีกครั้ง คราวนี้ไม่มีใครพูดต่อ ริมฝีปากทั้งสองแนบเข้าหากันอย่างแผ่วเบาในตอนแรก ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นร้อนแรงยิ่งขึ้นเมื่ออิศราตอบรับโดยไม่ลังเลเสียงหัวใจเต้นดังแข่งกับเสียงหายใจ รชานนท์โอบร่างเล็กขึ
ภารกิจจับผู้ให้อยู่หมัด บทที่36
หลังจากที่เคลียร์ปัญหาที่โรงงานเรียบร้อย ก็ได้มีการจัดตั้งทีมบัญชีขึ้นใหม่ยกชุดแทนทีมงานชุดเก่าที่เป็นลูกน้องของนิกร ซึ่งทีมงานชุดใหม่ถูกส่งมาจากโรงงานใหญ่ เป็นทีมงานที่มีคุณภาพและวีรภัทรเองก็ไว้ใจ“วันนี้จะกลับบ้านได้หรือยังไอ้ตัวแสบ?” วีรภัทรเอ่ยถามน้องชายในห้องทำงาน หลังจากที่ได้มีการแนะนำทีมบัญชีชุดใหม่ในที่ประชุมเรียบร้อย“เดี๋ยวค่อยกลับ พรุ่งนี้พี่นนจะพาอิงค์ไปเที่ยวที่บ้านเขาน่ะ” อิศราบอก“เอาใหญ่เลยนะ ตกลงคบกันแล้วว่างั้น?” วีรภัทรเอ่ยถามอย่างหมั่นไส้ ตนไม่อยู่แค่สองอาทิตย์ แต่ดูเหมือนว่าความสัมพันธ์ระหว่างไอ้เพื่อนตัวดีกับน้องชายของเขาจะคืบหน้าไปจนเขาเองก็ตามไม่ทัน“ก็ประมาณนั้น” อิศราบอกอย่างไม่เต็มเสียง เพราะระหว่างเขากับรชานนท์มันเกินเลยไปถึงไหนต่อไหนแล้ว“ตามใจ แล้วก็อย่าลืมบอกป๊ากับแม่ล่ะ เรื่องไอ้นนน่ะ” ถึงทางครอบครัวจะไม่ได้ห้ามเรื่องพวกนี้ แต่การบอกให้ทางผู้ใหญ่รับรู้เอาไว้ก็เป็นเรื่องที่ควรจะทำ“อิงค์รู้หรอกน่า เดี๋ยวจะพาว่าที่ลูกเขยไปแนะนำตัวแน่นอนไม่ต้องห่วงนะครับ”วันรุ่งขึ้นซึ่งเป็นวันหยุดของโรงงาน รชานนท์พาอิศราไปหาครอบครัวตามที่คนเป็นพ่อบอก เพราะรชานนท์เองก็ไม่
ภารกิจจับผู้ให้อยู่หมัด บทที่35
"ดิฉัน แค่ทำตามคำสั่งของคุณนิกรค่ะ ท่านยืนยันว่าเจ้านี้มั่นคงและไว้ใจได้" คำตอบสั้น ๆ แต่กลับทำให้สิ่งที่เขาสงสัยยิ่งชัดเจนยิ่งขึ้นเย็นวันนั้น รชานนท์ไปส่งอิศราที่ห้องแล้วตัวเขาเองก็ย้อนกลับเข้ามาที่โรงงานอีกครั้งในช่วงค่ำโดยที่ไม่ได้บอกกับอิศราว่าจะมาที่โรงงานเพราะไม่อยากให้คนตัวเล็กต้องเป็นห่วง และคิดจะตามมาด้วยพอเข้ามาในตัวอาคารของโรงงานก็เห็นไฟห้องบัญชียังสว่างอยู่ เขาจึงเดินเข้าไปโดยไม่ส่งเสียง เห็นพนักงานบัญชีหญิงคนหนึ่งกำลังนั่งก้มหน้าอยู่หลังโต๊ะ มือสั่นระริกขณะใช้ปากกาลบคำผิดขีดฆ่าตัวเลขบางแถว แล้วเขียนตัวเลขใหม่ทับลงไปอย่างรีบร้อนข้างกายมีเครื่องคิดเลขที่ยังเปิดอยู่ ตัวเลขค้างบนหน้าจอไม่สอดคล้องกับยอดที่เธอกำลังเขียนลงไป แถมบนโต๊ะยังมีกองใบเสร็จและใบเสนอราคาอีกหลายฉบับ บางฉบับถูกถ่ายเอกสารซ้อนกันจนหมึกพร่ามัว เห็นร่องรอยการแก้ไขชัดเจนเสียงฝีเท้าของรชานนท์ที่เดินมาใกล้ทำให้เธอสะดุ้ง พนักงานสาวรีบยกแฟ้มขึ้นมาปิดบังใบเสร็จที่เพิ่งแก้ไขเสร็จ สีหน้าซีดเผือดเหมือนถูกจับได้คาหนังคาเขา"ถ้าคุณไม่อยากลำบากต้องหางานใหม่ บอกผมมาเดี๋ยวนี้ว่าใครสั่งให้คุณจัดทำเอกสารพวกนี้?" รชานนท์หย
ภารกิจจับผู้ให้อยู่หมัด บทที่34
“ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ” ลิษายิ้มทักทาย“ลิษากลับเลยดีกว่าค่ะนน รบกวนเวลางานนนมานานแล้ว”“จะกลับเลยเหรอ? ตอนนี้ก็เที่ยงพอดีไปกินข้าวด้วยกันก่อนสิ” รชานนท์เอ่ยชวน จนคนที่นั่งข้าง ๆ ถึงกับหน้าตึงขึ้นมา เพราะอิศราตั้งใจที่จะมาชวนเขาไปกินข้าวด้วยกันแท้ ๆ แต่รชานนท์กลับชวนคนอื่นไปแทน“ไม่ดีกว่า ลิษามีนัดกับเพื่อนน่ะ เอาไว้ค่อยเจอกันนะ” ลิษาปฏิเสธ“ขอตัวกลับก่อนนะคะคุณอิศรา ไว้มีโอกาสเจอกันอีกนะคะ” เธอหันมายิ้มให้อย่างเป็นมิตร ก่อนจะขอตัวกลับลิษากลับไปแล้ว ภายในห้องทำงานของรชานนท์จึงมีแค่เพียงเขากับอิศรา แต่แทนที่อิศราจะอยู่กับเขาในห้องทำงานต่อ กลับเลือกที่จะเดินออกจากห้องไปด้วยอีกคน จนรชานนท์ต้องรั้งมือเอาไว้“จะไปไหน?”“ออกไปกินข้าวข้างนอก” อิศราพูดโดยที่ไม่มองหน้าคนที่ที่รั้งมือตัวเองเอาไว้แม้แต่น้อย“จะไปกับใคร?”“คนเดียวครับ”“ทำไมถึงจะออกไปกินข้าวคนเดียว อิงค์ตั้งใจจะเข้ามาชวนพี่ไปด้วยกันไม่ใช่เหรอ?” รชานนท์เอ่ยถามอย่างรู้ทัน เขารู้ตั้งแต่อิศราเดินเข้ามาในห้องแล้ว เพราะเขาเองก็ตั้งใจที่จะพาคนตัวเล็กออกไปหาข้าวกลางวันกินเหมือนกัน“ก็เห็นคุณลิษาไปว่างไปกินข้าวด้วย อิงค์ก็คิดว่าพี่นนจะไม
ภารกิจจับผู้ให้อยู่หมัด บทที่10
อิศรากลับมาที่ห้องตัวเองที่อยู่ชั้นถัดลงมาจากห้องของรชานนท์ พร้อมกับความสงสัยมากมาย ที่แกล้งเมาแล้วให้เขาพาไปที่ห้องก็เพราะอยากจะรู้ว่ารชานนท์มีครอบครัวจริงๆ ตามที่พี่ชายบอกมาหรือเปล่า แต่กลับไม่เห็นจะมีอะไรบ่งบอกสักอย่างว่ารชานนท์แต่งงานแล้ว และความสงสัยนี้เขาก็ต้องได้รับคำตอบจากพี่ชายในตอนนี้ด้วย
ภารกิจจับผู้ให้อยู่หมัด บทที่9
รชานนท์พาคนเมากลับมาที่อพาร์ตเมนต์ในเวลาไม่กี่นาที แต่พอรถขับมาจอดที่หน้าอพาร์ตเมนต์อิศราก็หลับคอพับไปแล้ว เรียกเท่าไหร่ก็ไม่รู้สึกตัว จนเดือดร้อนให้เขาต้องแบกอิศราขึ้นหลังแล้วพามาที่ห้องของตัวเองแทน เพราะรชานนท์ก็ไม่รู้ว่าห้องของอิศราอยู่ชั้นไหน เอาไว้รอให้เจ้าตัวสร่างเมาแล้วค่อยให้กลับไปที่ห้องขอ
ภารกิจจับผู้ให้อยู่หมัด บทที่8
“แต่ผมไม่ได้คิดอะไรกับพี่ครับ” พูดจบก็สะบัดมือออกจากมือของแสน แล้วรีบเดินออกมาจากในห้องน้ำทันที แต่แสนก็ยังไม่ละความพยายามที่จะตามตื๊อ เดินเข้ามากอดเอวของอิศราจากทางด้านหลังทันที“พี่แสนปล่อยผม พี่เมาแล้วเนี่ย!” อิศราพยายามแกะมือที่กอดรอบตัวออกจากแสน แต่ยิ่งแกะก็เหมือนแสนจะยิ่งรัดมือแน่นขึ้นกว่าเดิ
ภารกิจจับผู้ให้อยู่หมัด บทที่6
หลังจากที่มีเรื่องมีราวจนถูกเรียกพบ กาญจนาก็ไม่มาวุ่นวายกับอิศราอีกเลย ถึงจะมีบ้างที่เวลาเจอหน้ากันจะชอบมองอิศรากับต้อมตาขวาง แต่ก็ไม่พูดจาแดกดันอย่างแต่ก่อน ซึ่งมันทำให้อิศราเองก็ทำงานได้อย่างสบายใจแต่กับแสนยังคงเหมือนเดิม ทุกครั้งที่เจอกันก็ยังคงพยายามที่จะชวนคุยอยู่ตลอด ซึ่งอิศราเลี่ยงได้บ้างไม
Vous vous intéresseriez aussi à
My Daddy ยอมแล้วครับ พ่อทูนหัว
Bblackpeony1.9K VuesMy little boy ปูนปั้นน้อยของเฮีย
Plearn92.3K Vuesสี่หนิงเหออนุภรรยาท้ายเรือน
จิ่วเทียนอี้อี4.6K VuesBy madness ภาวะคลั่งเมีย
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko2.7K Vuesทาสรักฝูงหมาบ้า
นรกสร้าง235 Vuesไกด์! ผมเหรอ?!
เล่อเฉียน178 VuesX & X
นรกสร้าง338 Vuesชีวิตประจำวันของครึ่งเซียนฝึกหัด
ฮาจิฮาจิ557 Vues
