تسجيل الدخولمشاركة
มงกุฎกล้วยไม้ 6/3
تاريخ النشر:
2026-09-24 16:31:53...คุณปรียานั่งคุยโทรศัพท์อยู่ตรงเก้าอี้ของชุดโต๊ะเหล็กดัดสีขาวที่วางเด่นอยู่ในสนามหญ้าหลังบ้าน ตามองดอกกล้วยไม้ซึ่งแขวนอยู่โรงกล้วยไม้ใกล้ๆ ที่คุณโอมเพาะเลี้ยงด้วยตัวเองแล้วนำมาให้ดูเป็นตัวอย่าง ความสวยของมันที่มีสีสันฉูดฉาดสดใสหลากหลายสีนั้นทำให้ละสายตาได้ยากจริงๆ แต่ใจเธอกำลังรอคนต้นสายพูดอย่างใจจดใจจ่อ
“หา!! จริงเหรอเบล!! โอ้วม๊าดีใจที่สุดเลย!! ดีใจจริงๆ ลูกเก่งมากเบล เก่งที่สุดเลย!! ฮืออๆๆ”
...คุณปรียาฟังคนต้นทางบอกข่าวดีมาก็ถึงกับอุทานด้วยความดีใจและดีใจจนร้องไห้ เพราะลูกสาวสุดที่รักบอกว่าการฝึกรบหน่วยรบพิเศษกำลังจะจบลงแล้วและเธอก็ผ่านการฝึกทุกขั้นตอนด้วย
...และเธอบอกว่าตำรวจไทยจากเก้าคนแต่ผ่านการฝึกอย่างทรหดและหฤโหดจนเหลือเพียงหกคนและมีเสียชีวิตด้วยหนึ่งคน และสิ่งที่คุณปรียาดีใจมากขึ้นไปอีกนั่นคือมีตำรวจหญิงที่ฝ่าด่านโหดเหี้ยมมาได้ถึงสองคนคือเธอกับพิมพ์
...คุณปรียารู้สึกเสียใจกับการเสียชีวิตของตำรวจไทยหนึ่งนาย แต่เมื่อทุกผ่านมาถึงขั้นสุดท้ายแล้วเธอก็เก็บอาการดีใจไว้ไม่ไหว
“คุณคะยายเบลจะกลับมาแล้ว!!! ลูกเราทำสำเร็จแล้วค่ะคุณ!!” ...คุณปรียารีบไปห้องหนังสือแล้วบอกข่าวดีกับนายพลผู้เป็นสามีให้ทราบ ...นายพลตฤณได้ยินดังนั้นก็เปิดยิ้มเต็มใบหน้าด้วยความดีใจอย่างที่สุด “เฮ้ออออ!!! ลูกเราเก่งมากนะคุณปรียา ยายเบลไม่ทำให้ผิดหวังจริงๆ นี่เพราะหัวใจที่เด็ดเดี่ยว อดทน และมุ่งมั่นในตัวเขาล้วนๆ เลยนะเนี่ยเยี่ยมมากลูกป๊า!!!” ...นายพลพูดชมลูกสาวแล้วสวมกอดภรรยาสุดที่เพื่อแสดงความยินดีต่อกัน ...คุณปรียายิ้มแล้วยิ้มอีก ยิ่งยิ้มน้ำตาก็ยิ่งไหลแต่เป็นน้ำตาแห่งความดีใจของคนเป็นแม่ที่รู้ว่าลูกประสบความสำเร็จในสิ่งที่ตั้งใจไว้ “ฉันจะทำขนมอร่อยๆ ต้อนรับลูก ฉันจะทำขนมเค้กก้อนใหญ่ๆ ให้ยายเบลกินให้เบื่อไปเลย แต่...อ๋อ...เอ่อออ คุณคะ!! ลูกบอกว่าให้เตรียมใจที่จะเห็นสภาพไว้ด้วย ลูกบอกว่าร่างกายแย่มากโทรมมากถ้าอย่างนั้นก็ต้องบำรุงสิ!! ใช่มั้ยคะ!! กินขนมเค้กด้วยแล้วก็พวกยาตุ๋นแล้วก็ขนม โอ๊ยยย!! พรุ่งนี้ฉันจะไปซื้อข้าวของมาเตรียมไว้เลยค่ะ!!” ...คุณปรียาพูดรัวเป็นชุดด้วยความดีใจจนลนลานไปหมด “นี่ๆ เก็บอาการหน่อยเหอะคุณ ฮ่าๆๆ เฮ่อออ!!! วันนี้มีความสุขจริงๆ ที่ลูกสาวจะกลับมาแล้ว เรื่องสภาพร่างกายน่ะมันทรุดโทรมแน่อยู่แล้วล่ะคุณ!! เพราะลูกเราไม่ได้ไปเก็บตัวประกวดนางงามนะ!! ฮ่าๆๆ” “ฮ่าๆๆๆๆๆ...” ...สองคนประสานเสียงหัวเราะกันอย่างมีความสุข ทำเอาความสูงวัยแทบหายไปในพริบตา ...แต่แล้วท่านนายพลก็เตือนภรรยาถึงเรื่องกฎข้อห้ามเกี่ยวกับข้อมูลของลูกสาว เพราะบุคคลที่ผ่านการฝึกจากหน่วยรบพิเศษครั้งนี้จะแตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากรุ่นอื่นที่จะถูกรัฐบาลออกกฎพิเศษเป็นบุคคลที่ห้ามแสดงตัวให้ใครรู้ว่าเป็นหน่วยปราบปรามราชการลับของรัฐบาลหรือเป็นเสมือนบุคคลไร้ตัวตนเพื่อมิให้เกิดผลเสียต่อการสืบข้อมูลลับจากฝ่ายตรงข้าม หรือเป็นเสมือนบุคคลที่ตายแล้วนั่นเอง(แล้วท่านนายพลก็นึกถึงเรื่องพี่สาวของโอมที่ท่านได้รับปากไปแล้วว่าจะไปฟังข้อมูลลับเพื่อวางแผนกำจัดพ่อค้ายารายใหญ่ทางภาคเหนือ สงสัยไอ้เบลลูกป๊าน่าจะได้ประเดิมฝีมือกับงานนี้เสียแล้วละมั้ง)
..................
أحدث فصل
มงกุฎกล้วยไม้ มงกุฎกล้วยไม้ 22/12
...สายอีกวันรถยนต์ส่วนบุคคลเจ็ดที่นั่งของโอมก็มาจอดตรงหน้าอาคารราชการในเมือง โอมในชุดสไตล์การแต่งกายที่คุ้นเคยยืนอยู่กับเบญรดาในชุดเสื้อยืดสีขาวสะอาดกางเกงยีนส์สีเข้ม โอมมองหน้าเบญรดาแล้วยิ้ม“พร้อมยัง!!”“มาขนาดนี้แล้วถ้าไม่พร้อมนี่เสียฟอร์มแย่สิ หึหึ”“ดีมาก งั้นไป”...ว่าแล้วโอมก็จูงมือเบญรดาเดินเข้าไปยังสำนักงานราชการเพื่อทำการจดทะเบียนสมรสตามที่ได้ตกลงกันไว้เมื่อคืน และเขาก็โทรไปคุยกับท่านนายพลและคุณปรียารวมทั้งวิทเรียบร้อยแล้วด้วย หลังจากคุยกับฝั่งเบญรดาแล้วเขาก็โทรบอกพ่อกับแม่เขาเองด้วยแล้วเล่าทุกอย่างให้ฟังคร่าวๆ เมื่อผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายไม่มีปัญหาเขาก็พาเธอมาจดทะเบียนเลยในวันนี้...ทุกอย่างเป็นไปตามข้อตกลงและยินยอมของเธอกับเขาและผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่าย นั่นคือจะไม่มีการจัดงานแต่งงานหรืองานเลี้ยงใดๆ เพราะให้เกียรติตำแหน่งและหน้าที่ของเบญรดาที่ยังคงอยู่แบบไร้ตัวตนตามที่เธอร้องขอ...โอมที่วันนี้สีหน้าเปลี่ยนเป็นคนละคนกับวันก่อนๆ หัวใจเขาได้รับการซ่อมแซมแล้วตั้งแต่เมื่อคืนซึ่งถือว่าเขายังโชคดีที่เบญรดากลับมาทันเวลา เพราะไม่อย่างนั้นเขาอาจหลับไม่ตื่นไปแล้วจากการรอเธออย่างไม่มีจุดหมาย...
มงกุฎกล้วยไม้ มงกุฎกล้วยไม้ 22/11
“มีวันนึงพี่วิทไปทำงานแล้วโดนตามค่ะ พี่วินก็โดนตาม ดีที่ไหวตัวทันเลยย้ายกันไปอยู่บ้านอีกหลังแล้วทำงานอยู่ที่บ้านค่ะ แล้วก็เปลี่ยนซิมใหม่กันหมดเพราะป๊ายื่นเรื่องไปที่ตำรวจไซเบอร์จนได้รู้ว่ามันตามจากเบอร์โทรค่ะ ส่วนที่พี่วิทไม่ติดต่อกลับหาคุณเพราะ เอ่อ...”“เพราะอะไร!!”“เอ่อ..คือ เพราะป๊าถามฉันว่าถ้ายังเสี่ยงอยู่แบบนี้แล้วจะยังอยากกลับมาหาคุณไหม ตอนนั้นฉันนอนหยอดข้าวต้มอยู่แล้วคิดว่าถ้าฉันเลือกเส้นทางนี้แล้วและตอนนี้ก็เจ็บสาหัสยิ่งอนาคตก็ยิ่งบอกไม่ได้ว่าจะตายหรือจะรอด ฉันเลยบอกป๊าว่าไม่ขอไปต่อกับคุณแล้วค่ะ ป๊าเลยบอกพี่วิทว่าถ้าฉันเลือกแบบนั้นก็ให้พี่วิทหยุดคุยเรื่องฉันกับคุณไปเลย แค่ให้คนที่บริษัทดำเนินการเรื่องงานไปตามปกติ และรอดูสถานการณ์ดีขึ้นเมื่อไหร่พี่วิทค่อยกลับมาคุยงานกับคุณเหมือนเดิม ป๊าบอกว่าให้ความเงียบค่อยๆ บอกคุณเอง เอ่อคุณอย่าโกรธป๊านะคะ ถ้าจะโกรธก็โกรธฉันนี่” ...โอมยิ่งฟังก็ยิ่งคิดว่านี่คือรายละเอียดสำคัญทั้งนั้น แต่สิ่งสำคัญที่สุดสำหรับเขาตอนนี้คือนี่ไม่ใช่หรือคือปาฏิหาริย์ที่เขาร้องขอทุกวันทุกคืนทั้งๆ ที่เธอตัดเขาไปแล้ว แต่แล้วเธอก็กลับมา เขาค่อยๆ เลื่อนมือข้างหนึ่งไป
มงกุฎกล้วยไม้ มงกุฎกล้วยไม้ 22/10
...เขาหลับลึกจนฝันเห็นเบญรดาอยู่บ่อยครับ และครั้งนี้ก็เช่นกันที่เขากำลังฝันว่าเธอมาหามาดูแลเขา มาถามไถ่สารทุกข์สุกดิบโดยเธอมานั่งตรงริมขอบที่นอนแล้วยกฝ่ามือขึ้นแตะหน้าผากเขาเพื่อจะดูว่าความร้อนจากอาการไข้ได้ลงลงหรือยัง...ในฝันนั้นเขาเห็นว่าขณะเธอกำลังใช้มืออังหน้าผากเขาอยู่นั้น และเขาก็กลัวว่าเธอจะดึงมือกลับเขาเลยรีบคว้ามือนั้นเอาไว้เพราะไม่อยากให้เธอจากเขาไปอีก“น้องเบล!!!”...โอมเผลอเรียกชื่อนั้นออกมาพร้อมร่างที่สะท้านตัวขึ้นตามความกลัวว่าเธอจะหายไป จนเมื่อลืมตาขึ้นถึงได้รู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นแค่ความฝัน...แต่ความฝันทำไมเหมือนจริงเสียเหลือเกิน เพราะขนาดรู้สึกตัวแล้วก็ยังรู้สึกว่ามือเขากำลังกุมมือใครอยู่“เป็นอย่างไรบ้างคะ!! พี่แสงดาวบอกว่าคุณไม่สบายเลยกินยาแล้วนอน ตอนนี้ดีขึ้นหรือยัง!!”...น้ำเสียงที่คุ้นเคยนั้นถามเขา แต่เพราะโอมยังตกอยู่ในความงุนงงว่านี่คือความฝันหรือความจริง เขามองผู้หญิงที่นั่งอยู่ข้างเขาตอนนี้ เธอสวมเสื้อเชิ้ดรัดรูปสีฟ้าอ่อนและกางเกงผ้าสีดำ และหน้าตาท่าทางเธอคนนี้ก็เหมือนคนที่จากเขาไปแล้วทุกกระเบียดนิ้ว...โอมรู้สึกลำคอตีบตันขึ้นมาอีกแล้วเพราะคิดว่ามีแต่คนใจ
มงกุฎกล้วยไม้ มงกุฎกล้วยไม้ 22/9
...จากหนึ่งวันเป็นสามวัน จากสามวันเป็นอาทิตย์ จากอาทิตย์ก็ผ่านไปเป็นเดือน จนวันเวลาล่วงเลยเข้าเดือนที่สาม...ชายหนุ่มที่ชื่ออภิภัทร์หรือโอมยังคงใช้ชีวิตปกติกับธุรกิจฟาร์มกล้วยไม้กลางดอยแม่แจ่ม และนับวันก็ยิ่งมีหน่วยงานต่างๆ ได้ติดต่อเข้ามายังบริษัทขนาดกลางของเขาเพื่อขอเป็นคู่ค้าบ้างและสั่งจองดอกกล้วยไม้จากฟาร์มเพื่อประดับตกแต่งรองรับงานต่างๆ มากมายจนแต่ละเดือนมียอดขายพุ่งสูงขึ้นอย่างน่ายินดี...และแม้ว่ากิจการจะเติบโตและสร้างเม็ดเงินหมุนเวียนได้มากมาย แต่ผู้เป็นเจ้าของกิจการกลับไม่มีความสุขจากธุรกิจที่เติบโตขึ้นเลย จากชายหนุ่มบุคลิกดีหน้าตาดีจนเป็นที่แอบถูกใจของสาวๆ มากมายและจิตใจที่เคยแข็งแกร่งแต่โอบอ้อมอารี ...กลายเป็นตอนนี้ผู้ชายที่ชื่อโอมซูบผอมลงมาก หน้าตาก็ดูเคร่งเครียดตลอดเวลาไม่ค่อยพูดค่อยจาเหมือนเมื่อก่อน และน้อยครั้งมากที่เขาจะแสดงตัวต่อสังคมหรือที่ไหนๆ ก็ตาม เพราะงานทุกอย่างสามารถสั่งการผ่านผู้จัดการและอินตาได้ เขาจึงมีโลกส่วนตัวที่ส่วนใหญ่จะอยู่แค่บ้านพักริมหน้าผากับกระท่อมปีกไม้กลางสวนกล้วยไม้เท่านั้น...แม้แต่อัญชิกาเองเขาก็เลือกที่บล็อคเบอร์เธอและบอกให้ผู้จัดการในบริษัท
มงกุฎกล้วยไม้ มงกุฎกล้วยไม้ 22/8
...และแล้วเวลาก็ผ่านไปอีกหนึ่งวันเต็มๆ ที่โอมไม่สามารถทำอะไรได้เลย เขาอยากจะติดต่อคนโน้นคนนี้เพื่อตะล่อมถามก็เกรงว่าจะเป็นการเปิดเผยสถานะของเบญรดาออกไป เขาจึงตกอยู่ในภาวะเครียดอย่างหนัก...ขณะที่เขานั่งเคร่งเครียดอยู่ในห้องนั่งเล่นซึ่งแยกส่วนมาจากห้องโถงนั้น เสียงโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น เขารีบหยิบมาดูก็เห็นว่าเป็นเบอร์ที่ไม่คุ้นเคยแต่ก็รีบกดรับเพราะหวังว่าจะมีข่าวเบญรดา“ฮัลโหล สวัสดีครับคุณโอม ผมชื่อศิรวัฒน์นะครับ”“ฮัลโหล ครับสวัสดีครับ”“คือคุณวีรวิทย์เจ้านายของผมมอบหมายให้ผมเป็นคนติดต่อประสานงานเรื่องกล้วยไม้กับคุณตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปนะครับ”...คำพูดจากคนที่โทรมาทำให้โอมแปลกใจ“อ้าวแล้วคุณวิทล่ะครับ ผมพยายามโทรติดต่อ แต่ติดต่อไม่ได้เลย ไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้นหรือเปล่าครับ”...โอมรีบถามกลับอย่างร้อนใจ เพราะนี่คงเป็นความหวังเดียวที่เขาจะได้รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น“คุณวีรวิทย์ลางานยาวเลยครับ ลาแบบไม่มีกำหนดและไม่ได้บอกไว้ครับว่าลาทำไม ลาไปไหน บอกอย่างเดียวว่าลาแบบไม่มีกำหนดเพราะมีเรื่องสำคัญมากต้องจัดการ และฝากบอกคุณว่าช่วงนี้ยังไม่ต้องไปที่บ้านนะครับเพราะตอนนี้ไม่มีใครอยู่เลย เลยเกรง
มงกุฎกล้วยไม้ มงกุฎกล้วยไม้ 22/7
...โอมขับรถมาตามถนนสายหลักจนมาถึงทางแยกเข้าสู่ถนนเป้าหมายเพื่อไปยังโกดังพ่อเลี้ยงทรงพล แต่ข้างหน้าเขาเห็นตำรวจจราจรหลายนายคอยโบกมือส่งสัญญาณห้ามรถเลี้ยวเข้าถนนเส้นนั้น และทำการโบกมือส่งสัญญาณให้รถเบี่ยงไปทางอื่น...นี่คือช่วงเวลาเคลียร์พื้นที่ เจ้าหน้าที่จึงต้องคอยกันไม่ให้ประชาชนเข้าไปใกล้พื้นที่ที่เกิดเหตุ...โอมหักพวงมาลัยเข้าซ้ายมือเพื่อจอดรถตรงข้างทางก่อนจะถึงทางแยกที่มีตำรวจจราจรยืนอยู่นั่น เพราะต่อให้เขาไปต่อเขาก็คงเข้าไปไม่ได้อยู่ดี เขาลงมายืนดูสถานการณ์ว่าพอจะมีทางได้เข้าไปเส้นทางนั้นได้หรือไม่...รถราเริ่มหนาตาขึ้นและชะลอเป็นคอขวดอยู่เต็มถนนเส้นหลัก เพราะข้างหน้ามีเจ้าหน้าที่คอยเปิดทางให้รถวิ่งผ่านเป็นระยะๆ...แล้วเสียงเฮลิคอปเตอร์ก็ดังกระหึ่มขึ้นอีกครั้ง เขาเงยหน้ามองตามใบพัดยักษ์ที่ค่อยๆ เคลื่อนตัวสูงขึ้นๆ นั่น ใจโอมเต้นโครมครามไม่เป็นจังหวะและมีแต่ความสงสัยว่าจะมีใครอยู่บนเฮลิคอปเตอร์นั่นบ้าง จะมีเบญรดาอยู่ด้วยไหม!! ถ้าเธออยู่ด้วยเธอปลอดภัยดีใช่ไหม!!...แต่แล้วโอมก็ทำได้แค่ยืนแหงนมองเฮลิคอปเตอร์ที่ดังสะท้านไปทั้งน่านฟ้าเมืองเชียงใหม่ ก่อนจะค่อยๆ หายลับไปสุดปลายฟ้านั่น แต่
قد تعجبك أيضًا
นับเวลาสามสิบวัน ฉันจะเป็นอิสระ
อิงเซี่ย71.8K وجهات النظرHot Love ของรักท่านประธาน
ณดารินทร์364.2K وجهات النظرสุดไขว่คว้าภรรยาคืนใจ
กิตติรวิชญ์82.4K وجهات النظرหนุ่มหล่อคนไหนจะคว้าใจเธอ
ดั่งสายน้ำ89.0K وجهات النظرใยรักจอมวายร้าย
SHASHA32 وجهات النظرที่นี่ไม่รับซ่อม...คุณหนู
เหนือ กว่าความคาดหมาย26 وجهات النظرเมียลับที่(ไม่)รัก
เมลณีย์/ต้าจี๋ต้าลี่130 وجهات النظرสถานะเมียอุ้มบุญ
หินม่วง177 وجهات النظر
