เข้าสู่ระบบลมเหนือนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับน้องแล้วกำมือแน่น ถึงแม้จะผ่านมาสองเดือนแล้ว แต่ความแค้นที่อยู่ในใจของเขาก็ยังไม่คลายลงไป เขานั่งอยู่บนเตียง มือข้างหนึ่งถือโทรศัพท์ที่มีแช็ตของหญิงร้ายชายเลวปรากฏอยู่บนหน้าจอ ก่อนที่จะบีบอย่างแรงราวกับว่าจะให้มันแตกเป็นเสี่ยงๆ
ข้อความเหล่านี้ ยิ่งเห็นก็ยิ่งรู้สึกรังเกียจ ตอนแรกเขาคิดว่าภาวินเป็นเริ่มจีบก่อน แต่เปล่าเลย คนที่เริ่มคือฝ่ายผู้หญิง ดูท่าทางคงจะร่านพอสมควรถึงได้มายั่วแฟนคนอื่นแบบนี้ ‘พี่วินจำเอื้องได้ไหมคะ น้องสาวของพี่ดา เราเคยเจอกันครั้งแรกเมื่อสามปีก่อน ตอนที่เอื้องเอาของไปให้พี่ดาอยู่หน้างานแฟชั่นโชว์ ตอนนั้นเอื้องยังใส่ชุดนักเรียนม.ปลายอยู่เลย เอื้องเก็บรูปคู่ที่พี่วินเคยส่งให้ไว้อยู่นะคะ’ ตามด้วยการส่งภาพนั้นให้อีกฝ่ายดู ‘เอื้องรู้ว่าพี่วินมีแฟนแล้ว แต่จะบอกอะไรให้นะ เอื้องเด็ดกว่าอีก ถ้าไม่เชื่อก็มาพิสูจน์ได้เลย’ ‘หน้าอกเอื้องสวยไหมคะ อยากลองจับดูไหม’ ส่งรูปตรงส่วนกลางกายให้ดู แล้วตามด้วยข้อความที่ว่า ‘อยากเจอนิ้วพี่วินอะ อยากมากๆ’ ‘หนีแฟนมาหาเอื้องได้ไหม คิดถึง’ ‘อยากให้พี่วินเลิกกับแฟนเร็วๆ จัง’ ‘อยากกินพี่วินใจจะขาด พรุ่งนี้ห้ามผิดนัดนะคะ’ นี่เป็นแค่ข้อความส่วนหนึ่งเท่านั้นและไม่ได้ต่อกัน ความจริงคือมีการคุยกันอย่างยาวเหยียด ซึ่งคุยมาเป็นเดือน แถมภาวินยังเล่นด้วยอีก เขาไม่แปลกใจเรื่องที่พัทรินบอกว่าปลายฝนเคยโทรมาระบายความรู้สึกหลังจากแฟนมีท่าทีเปลี่ยนไป ก็มันกำลังเริ่มนอกใจน้องของเขานี่ถึงได้ทำแบบนั้น ภาพแช็ตที่เห็นอยู่นี้ พัทรินส่งมาให้เขาดูหลังจากงานศพผ่านพ้นไปได้ไม่นาน รวมถึงภาพวาบหวิวอีกหลายภาพ ถึงแม้จะหาตัวผู้ชายไม่เจอ เพราะได้ยินว่าหนีไปอยู่ต่างประเทศตั้งแต่สัปดาห์แรกที่แฟนเสียชีวิต แม้แต่งานศพก็ยังไม่เห็นโผล่หน้ามา แต่ผู้หญิง เขาส่งคนไปสืบจนรู้แจ้งทุกอย่าง เธอคือเอื้องฟ้า ลูกสาวคนเล็กของทัตเทพ อดีตนักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ที่ครอบครัวเขาคุ้นเคยเป็นอย่างดี พอรู้แบบนี้แล้ว การจะลากตัวเธอมาสารภาพผิดว่าตั้งใจเข้ามาเป็นมือที่สาม มันก็ไม่ใช่เรื่องยากเลย แต่เขาไม่ทำ เพราะหลังจากรู้ว่าเธอเป็นใครก็เกลียดจนไม่อยากเห็นหน้ากันอีก แน่นอนว่าเขารู้จักครอบครัวเขมรักษ์ กล่าวคือ เมื่อสิบปีก่อนพ่อเคยคะยั้นคะยอให้ไปงานวันคล้ายวันเกิดเพื่อนสมัยเรียนที่ชื่อทัตเทพ ซึ่งเขาไม่รู้จักผู้ชายคนนี้มาก่อน เพราะถึงแม้จะได้ชื่อว่าเป็นเพื่อนของพ่อ แต่ท่านทั้งสองก็ห่างกันไปเสียนาน ได้ยินว่าเพิ่งมาเริ่มสนิทกันมากขึ้นหลังจากอีกฝ่ายอยู่ในฐานะลูกค้าของบริษัท จำได้ว่าปลายฝนเข้ากับลูกสาวบ้านนั้นได้เร็วมาก จนกลายมาเป็นเพื่อนกันในภายหลังเพราะบังเอิญเจอกันตอนเรียนมหาวิทยาลัย ทว่าเขาแปลกกว่าพี่น้องตรงที่ถ้าไม่ใช่เพราะเรื่องงานหรือเรื่องสำคัญ ก็จะไม่ชอบคุยกับคนอื่น นอกเสียจากว่าจะถูกชะตากันจริงๆ ตอนนี้ลมเหนือพักอยู่ในบ้านอัครินทร์เดชา แต่เขาก็มีบ้านเป็นของตัวเองอีกหลังหนึ่งที่ซื้อไว้หลังจากกลับมาอยู่ไทย เป็นบ้านสองชั้นทรงโมเดิร์น หลังใหญ่พอสมควรและมีหลายห้อง อีกทั้งพื้นที่รอบตัวบ้านก็กว้างขวาง เขาตั้งใจจะแยกออกไปอยู่ในบ้านหลังนั้นเพื่อรอคนที่ตัวเองแอบรัก ห้องที่ว่างอยู่ก็ทำเผื่อไว้ให้คนในครอบครัว รวมถึงน้องสาวในยามที่เธอต้องการไปพักผ่อน แต่มันก็เป็นได้แค่ความฝัน เพราะเขาไม่มีน้องอยู่ข้างกายแล้ว… น้องไม่อยู่กับเขาแล้ว… เขากับปลายฝนสนิทกันมาก เรียกได้ว่าสนิทกว่าพี่ชายคนโตเสียอีก ถึงแม้จะอยู่ห่างกันตอนไปเรียนเมืองนอก หลังจากกลับมาก็ต้องไปคุมงานก่อสร้างที่อยู่ไกลบ้าน แต่ยังโทรคุยกับน้องตลอด และรู้ด้วยว่าน้องมีแฟน เพียงแต่ยังไม่รู้ชื่อเสียงเรียงนาม พอน้องคนสุดท้องจากไปกะทันหัน คนเป็นพี่จึงเก็บตัวเงียบ น้อยนักที่จะเอ่ยปากพูดกับคนอื่น ยิ่งต้องมารักษาขาที่ยังไม่หายดีด้วยแล้ว ก็ยิ่งไม่อยากให้ใครเข้ามายุ่งวุ่นวายกับชีวิต ไม่ว่าใครจะเข้ามาดูแล ต่างก็ถูกเขาไล่ตะเพิดกลับจนหมด และที่เขาเอาแช็ตนี้ขึ้นมาดูอีก ก็เพราะได้ข่าวว่าอาการของทัตเทพแย่ลงเข้าไปทุกที ซึ่งพ่อกับพี่ชายของเขาเพิ่งเดินไปเยี่ยมที่โรงพยาบาลเมื่อสองวันก่อน เรื่องนี้เลยมาย้ำเตือนว่าคนป่วยเป็นพ่อของใครลมเหนือนึกถึงเหตุการณ์เมื่อวันวานแล้วยิ้มอย่างสุขใจ เขาเล่าให้เอื้องฟ้าฟังหมดแล้วว่าที่ผ่านมามีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้นบ้าง เธอจึงรู้ถึงสาเหตุที่โทรศัพท์ของเขามีแต่รูปถ่ายของเธอเต็มไปหมดเขาเล่าให้เธอฟังอีกด้วยว่าบ้านหลังเล็กที่ซื้อไว้หลังจากกลับมาอยู่ไทย ก็ซื้อไว้เพื่อรอเธอ เพราะตั้งใจอย่างแน่วแน่แล้วว่าจะจีบให้ติดแล้วสร้างครอบครัวไปด้วยกันเดิมทีเขาควรไปแสดงตัวกับเอื้องฟ้าตั้งแต่เดือนแรกที่กลับมาแล้ว แต่เพราะช่วงนั้นมีงานด่วนมาก คนที่ถูกมอบหมายให้ไปทำหน้าที่เป็นวิศวกรประจำโครงการในไซต์งานก่อสร้าง เกิดประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์กะทันหัน และหาคนมาแทนอย่างเร่งด่วนไม่ได้ พ่อเลยขอให้เขาลุยงานต่างจังหวัดอีกครั้ง ซึ่งต้องอยู่ที่นั่นเป็นระยะเวลาห้าเดือนแต่ตอนอยู่ขอนแก่น ใช่ว่าเขาจะไม่ไปหาเอื้องฟ้าเลย เพราะอาศัยช่วงวันหยุดขับรถกลับบ้านแล้วแอบแวะไปดูเธอที่บ้านเช่า แต่ไม่ได้ไปทุกอาทิตย์เพราะบางทีก็เหนื่อยล้าจากงาน อีกทั้งระยะทางก็ไกลมาก เดือนหนึ่งเขาจะกลับสักสองครั้งได้ลมเหนือคิดว่าจะเริ่มจีบเอื้องฟ้าตั้งแต่ช่วงเดือนที่สองที่เขามาอยู่ไทย เพราะอาทัตอนุญาตให้จีบ แต่เวลาเขาไปบ้านเช่าหลังนั้นทีไร ก็มั
ในที่สุด วันที่น้องเขาต้องฝึกงานในช่วงปี 4 ก็มาถึงปลายฝนได้ฝึกงานกับบริษัทที่อยู่ใกล้บ้านของรดา แต่ก็ไม่วายแอบแวะมาที่บ้านอัครินทร์เดชาเกือบทุกอาทิตย์ เนื่องจากทนคิดถึงคุณย่าไม่ไหว เลยทำให้เขากับน้องได้เจอหน้ากันมากขึ้นอยู่ช่วงหนึ่งลมเหนือกับปลายฝนสนิทกันมาก เรียกได้ว่ามีความลับอะไรก็ไม่เคยปิดบังกันได้เลย ช่วงนั้นเป็นช่วงที่เขาต้องเตรียมตัวไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ แต่ใจก็ยังพะวงถึงเอื้องฟ้าตลอด กลัวเธอมีแฟน กลัวเธอไม่รู้ว่าเขาแอบรัก ความกังวลทั้งหมดทั้งมวลมันเลยถ่ายทอดออกมาทางสีหน้า จนคนที่อายุน้อยกว่ารู้สึกได้“พี่เหนือเป็นไรอะ” เธอเอ่ยถามพี่ชายในขณะที่ช่วยเขาจัดกระเป๋าเดินทาง“เปล่า”“เหรอคะ ฝนก็นึกว่าไม่อยากไปต่างประเทศแล้วซะอีก”ชายหนุ่มเงียบไปชั่วครู่ ดูเหมือนว่าเขาเองก็อึดอัดใจเช่นกันที่ต้องปิดบังเรื่องนี้กับน้อง เมื่อคิดไตร่ตรองดูดีๆ แล้ว ในที่สุดก็ถามน้องไปว่า“รู้จักน้องสาวของรดาไหม”“น้องสาวของรดา… เหมือนเคยได้ยินว่าอาทัตมีลูกสองคนนะคะ แต่ฝนยังไม่เคยเห็นหน้าเลย ไม่ค่อยได้แวะไปบ้านเพื่อนด้วย ว่าแต่… พี่เหนือมีอะไรเหรอ”“น้องชื่อเอื้องฟ้า ตอนนี้เรียนอยู่ ม.5 แล้ว พี่ว่าจะฝากใ
วันครบรอบวันเกิดปีที่ยี่สิบเอ็ดของน้อง…“พี่ไม่ลืมหรอก เดี๋ยวพี่ซื้อเค้กไปให้นะ” ลมเหนือบอกน้องสาวผ่านโทรศัพท์ เมื่อครู่นี้ปลายฝนโทรมาย้ำเตือนเขาว่าลืมอะไรไปหรือเปล่า เขาที่พึ่งเสร็จจากการทำรายงานบันทึกประจำวันเลยต้องรีบเก็บสัมภาระเพื่อไปร้านเค้กให้เร็วที่สุดสถานที่ที่เขาทำงานอยู่นี้คือไซต์งานก่อสร้างอาคารพาณิชย์ ซึ่งอยู่ในความรับผิดชอบของบริษัทเอเคซีคอนสตรัคชั่น เมื่อเดินไปที่รถก็เจอกับโฟร์แมนคนสนิทที่เดินผ่านมา“อ้าว จะรีบไปไหนครับ” ชายหนุ่มอายุไล่เลี่ยกันเอ่ยถามอย่างแปลกใจ ถึงแม้ตอนนี้จะถึงเวลาเลิกงานแล้ว แต่เขาก็ไม่เคยเห็นเจ้านายหนุ่มรีบกลับขนาดนี้“รีบไปซื้อเค้กให้น้องครับ เมื่อกี้โทรมาทวงแล้ว” ลมเหนือพูดยิ้มๆ อย่างไม่ซีเรียส“ผมก็นึกว่าจะรีบไปหาสาวซะอีก”“สาวที่ไหน ไม่มีหรอก”“อายุตั้งยี่สิบห้าแล้ว จะไม่ลองคบใครสักคนเลยหรือครับ ขนาดผมหน้าตาไม่ดียังจีบผู้หญิงติดเลย”คำพูดของอีกฝ่ายทำให้ลมเหนืออดขำไม่ได้ เขาตอบว่า“ผมทำแต่งานภาคสนาม ตากแดดตากลม จะเอาเวลาที่ไหนไปจีบผู้หญิงล่ะ ขอตัวก่อนนะ ต้องรีบไปแล้ว” เอ่ยเพียงเท่านั้นก็โบกมือให้อีกฝ่ายแล้วเข้าไปนั่งในรถเขาใช้โทรศัพท์ค้นหาดูว่าแ
วันต่อมา หมออนุญาตให้คุณย่าชบากลับบ้าน ท่านนั่งรถไปกับหลานชายคนโต เอื้องฟ้าจึงใช้โอกาสนี้ขอร้องลมเหนือให้ขับรถพาไปดูพี่สาวอีกครั้ง เขาก็ยอมทำตามใจทว่าเมื่อไปถึงกลับพบว่ารดาย้ายออกไปแล้ว ซึ่งไม่มีใครรู้ว่าไปอยู่ที่ไหนเนื่องจากเจ้าตัวไม่ได้บอกเพื่อนร่วมงาน คล้ายกับว่าไม่อยากให้น้องตามมาดูอีกเอื้องฟ้าเสียใจที่มาไม่ทัน แต่ลมเหนือก็คอยปลอบอยู่ตลอด เธอจึงพยายามทำใจและเคารพการตัดสินใจของพี่อยู่ที่นั่นได้ไม่นานนักเขาก็พาเธอกลับบ้านอัครินทร์เดชาเพราะผู้ใหญ่มีเรื่องสำคัญจะคุยด้วยที่คฤหาสน์หลังใหญ่นั้น น้องเพลินยังอยู่กับลุงและป้าสะใภ้เช่นเดิมเพราะได้ทั้งขนมทั้งของเล่น ตอนนั่งเล่นดินอยู่ในสวนหน้าบ้าน พ่อกับแม่เรียกก็แทบไม่หันมามอง มีเพียงเจ้าหมามีตังค์ที่วิ่งมาต้อนรับด้วยท่าทางดีใจ เหมือนไม่ได้เจอกันหลายวัน ทั้งที่เจ้านายเพิ่งออกจากบ้านไปแค่สามชั่วโมงเอื้องฟ้ารักหมาโกลเด้นตัวนี้มาก เพราะวันที่เธอหนีไป ก็มีแค่มันที่รู้ และยังเห่าเรียกเหมือนจะรั้งกันไว้อีก เธอจึงนั่งลงแล้วลูบหัวมันด้วยความรักสักพักแม่บ้านก็ออกมาตามทุกคนให้เข้าไปข้างในเพราะมีคนรออยู่ หญิงสาวทำหน้าแปลกใจนิดหน่อย พอหันไปถามคนตั
“พายัยเอื้องมาทำไมคะ ดาบอกแล้วไงว่าไม่ต้องยุ่งกับชีวิตดา ตราบใดที่ดายังทำงานในบาร์อยู่ ไม่อดตายหรอก”“หยิ่งทะนงไม่เคยเปลี่ยน” เขาพูดด้วยสีหน้าเรียบนิ่งรดายักไหล่อย่างไม่ยี่หระ แน่นอนว่าลมเหนือเคยมาหาเธอครั้งหนึ่งแล้วเมื่อสองเดือนก่อน เขาบอกว่าถ้าต้องการความช่วยเหลือก็บอกเขาได้ แต่ให้ตายอย่างไร เธอก็คงไม่มีทางเอ่ยปากขอความช่วยเหลือจากเขาเด็ดขาดเธอไม่สนโลกมานานแล้ว และไม่ชอบเรียกร้องความสงสารจากใครด้วย โดยเฉพาะกับคนที่เคยมีปัญหาต่อกัน“พี่ดา มันเกิดอะไรขึ้นหรือคะ แล้วคุณมนไปไหน”“แม่เหรอ ตัดสินใจจากโลกนี้ไปแล้ว หนี้สินรุมเร้า”เอื้องฟ้าได้ยินเช่นนั้นก็ตกใจจนพูดไม่ออก แต่พี่กลับทำเหมือนไม่รู้สึกอะไรเลยใช่ว่ารดาไม่เสียใจที่แม่ปลิดชีพตัวเองภายในบ้านหลังเล็ก แม่หลอกให้เธอหนีเอาตัวรอดคนเดียว แล้วนางก็ขอจบทุกอย่างด้วยตัวเอง เธอเสียใจ แต่ก็โกรธที่แม่ฆ่าตัวตายมากกว่าจากเหตุการณ์นี้เองที่ทำให้เธอกลายเป็นคนไม่สนโลก และไม่แสดงความอ่อนแอให้ใครเห็น แม้แต่น้ำตาสักหยดเดียวก็ไม่มี ทุกวันนี้ทำงานในบาร์ที่ต้องไปทำเรื่องอย่างว่ากับลูกค้าต่อ เธอก็ทำเพียงเพราะให้แต่ละวันมันผ่านไปเท่านั้นอะไรคือความทุกข
“พี่พัทร่วมมือกับพี่ดาเพราะเกลียดเอื้อง เอื้องไม่ได้ฟังผิดไปใช่ไหม…”“พัทไม่ได้เกลียดเธอคนเดียวหรอก แต่เกลียดน้องพี่ด้วยทั้งที่เป็นเพื่อนกันมาตั้งหลายปี ที่น่ากลัวคือซ่อนมีดไว้ข้างหลังแล้วแสร้งทำดีต่อหน้าเพื่อน แต่พี่ก็ไม่ได้โทษพัทฝ่ายเดียวหรอกนะ ต้นเหตุของเรื่องทั้งหมดมันมาจากตัวพี่เอง พี่รักพัทไม่ได้เพราะใจไปอยู่กับเธอหมดแล้ว นี่เลยเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้พัทตามสืบว่าเธอเป็นใคร จนกระทั่งเกลียดเธอเข้ากระดูกดำนั่นแหละ”“พี่พัทเป็นแบบนี้มานานหรือยังคะ”“ได้ยินคุณย่าบอกว่าเริ่มมีอาการตั้งแต่ช่วงปีแรกที่พี่ไปรักษาตัวที่ต่างประเทศ แต่พัทไม่ยอมไปหาหมอ อาการเลยหนักขึ้นเรื่อยๆ พี่ก็รู้สึกผิดเหมือนกันที่เคยด่าทอ เคยไล่ให้ไปตายด้วย ครอบครัวพี่เคยตั้งมั่นว่าจะไม่ยุ่ง แต่สุดท้ายก็ทำได้แค่ดูอยู่ห่างๆ และช่วยเรื่องค่ารักษาเป็นครั้งคราวหลายคนอาจจะตั้งคำถามว่าช่วยทำไม แต่ชีวิตของคนเราก็มีแค่นี้ โกรธแค้นกันไปจนวันตายก็มีแต่จะทุกข์ใจเปล่าๆ แล้วพี่ก็เชื่อว่าถ้าปลายฝนยังมีชีวิตอยู่ ก็คงอยากช่วยเพื่อนเหมือนกัน”“พี่ปลายฝนใจดีมาก ใจดีเหมือนคุณลุงปรานต์”“ใช่ แต่พลาดตรงที่ไปคบกับภาวิน โดยที่ไม่รู้ว่ามันแอบ
หญิงสาวตัดสินใจกลับอำเภอบ้านเกิดที่ตัวเองเคยอยู่ เพราะหวังว่าลุงกับป้าสะใภ้จะยังอยู่ที่บ้านหลังเดิม ซึ่งลุงคนนี้คือญาติห่างๆ ของเธอเอง แม่ของลุงเป็นพี่สาวของคุณยายที่เสียชีวิตไปแล้ว เธอยังจำหน้าลุงได้เพราะมีรูปถ่ายใบหนึ่งที่เก็บไว้ตลอด เป็นภาพรวมญาติฝั่งคุณยายเมื่อวันสงกรานต์ ตอนถ่ายภาพนั้นเธอยังเด
“ยัยเอื้อง มาทำอะไรที่นี่?” รดาเป็นฝ่ายทักทายก่อนพลางมองน้องอย่างแปลกใจเอื้องฟ้าขยับเข้าไปเกาะแขนคนที่อยู่ข้างกายทันที ก่อนจะตอบว่า “เอื้องพาพี่ภูผามาหาหมอค่ะ เขาไม่ค่อยสบาย”เธอตอบพี่สาว แต่ยังหลบสายตาคู่คมของลมเหนืออยู่ตลอด เหมือนกลัวถูกจับได้ว่ายังไม่ย้ายไปอยู่ต่างจังหวัดกับญาติภูผาชะงักไปเล็ก
“เพราะรัก… เลยเจ็บมากที่รู้ว่าเธอไปนอนกับคนอื่น แล้วผู้ชายคนนั้นก็ยังเป็นแฟนของปลายฝน ผมเลยเหมือนคนที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก เดิมทีอยากแก้แค้นให้น้อง อยากฆ่าไอ้ภาวินแล้วก็ชู้ของมันให้ตายคามือ แต่พอรู้ว่าชู้คนนั้นคือคนที่ตัวเองแอบรักมาหลายปี ผมก็ทำอะไรไม่ถูก มันมีแต่ความผิดหวังอัดแน่นอยู่ในใจ”เขาเล่า
“ลมเหนือ แสดงความเป็นลูกผู้ชายออกมามากกว่านี้ได้ไหม” คนเป็นพ่อขอเอ่ยขึ้นบ้างเพราะเห็นลูกชายนั่งเงียบมานานแล้ว อีกทั้งสีหน้ายังดูไม่ดีใจที่รู้ว่าตัวเองมีลูกอีก เห็นได้ชัดว่าไม่ได้รักกัน แต่ในเมื่อพลาดทำผู้หญิงท้องแล้วก็ควรแสดงความรับผิดชอบ ไม่ใช่ปล่อยให้อีกฝ่ายมองในแง่ลบ“ถ้าไม่เชื่อว่าท้องก็พาลูกส







