มาเฟียหลงเด็ก

มาเฟียหลงเด็ก

last updateLast Updated : 2025-11-22
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
61Chapters
7.2Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เธอต้องสูญเสียพ่ออันเป็นที่รักยังไม่พอ เธอยังถูกแม่เลี้ยงใจร้ายขายให้กับเสี่ยแก่บ้ากามเพื่อใช้หนี้พนันของตัวเองอีก…ทำไมโชคชะตาถึงได้เล่นตลกกับเธอขนาดนี้?

View More

Chapter 1

แนะนำเรื่อง

「奥様!」「奥様ぁー!」

叫び声が下から響いた。

人々の視線が一斉に、城で最も高い塔へと向けられる。

そこには、血に染まった白いドレスを身にまとい、一人の女性の姿があった。

セレーネ・モロー・レヴェンティス。

レヴェンティス公爵夫人。

いつもは穏やかで従順な彼女が、今この城で最も危険な場所に立っている。

背後では近衛兵たちが息を殺し、一歩の誤りが彼女を本当に飛び降りてしまうことを恐れ、慎重に距離を保っていた。

嗚咽が、はっきりと、胸を裂くように夜気を震わせる。

セレーネは痛みに顔を歪め、腹部を強く押さえていた。

五度目の流産。

今回は、彼女は真実を知っていた。

それは病でも、身体の弱さでもない。

すべては、跡継ぎを望まなかった、夫自身の仕業だった。

「セレーネ!」

低く重い声が背後から響いた。

振り向かなくても分かる――ディリアン――彼女の夫であり、この国の公爵だ。

セレーネは声を聞いても、振り返らなかった。

失望は、もはや振り向くことすら許さないほど深かった。

「俺の注意を引くための、またくだらない芝居か?」

冷たい声。

彼は面倒ごとを嫌う男だった。

ここへ来たのも、妻が塔に立っているという噂に耐えられなかっただけ。

セレーネは、かすかに苦笑した。かすれた声で、静かに答える。

「……まず、謝罪なさるべきではございませんか?」

視線の先には、侍女たちに囲まれて立つ一人の美しい女性がいた。

整った身なり。乱れた自分とは正反対。

ディリアンに愛される女。

彼の目には、決して自分など映らない存在。

「狂ったのか?」

嘲るような声。

セレーネはゆっくりと振り返り、夫を見つめた。

彼の目は赤く染まっていたが、その奥は氷のように冷たい。

「はい、狂っておりますわ」

そう、はっきりと告げる。

「あなたを愛してしまったがゆえに。そして、自分の五人の子どもを、あなた自身が殺されたからです!」

夜気が凍りついた。

近衛兵たちが息を呑み、ディリアンも一瞬言葉を失う。

「セレーネ、馬鹿なことを言うな」

感情を抑えようとする声。

セレーネは、血に染まるドレスのまま、哀しげに笑った。

「一度でも、わたくしを愛してくださったことはございますか?」

縋るような視線。

沈黙。

そして、彼は視線を逸らした。

「やはり、一度もございませんね」

自分の口から出た言葉が、刃となって胸に突き刺さる。

セレーネは震える息を吸い込んだ。

「もういい。降りろ、休養が必要だ」

「そのような偽りのご配慮はおやめください!」

セレーネは叫び、涙を零す。

「いっそ、わたくしを殺してくださればよろしかったのです!なぜ、何の罪もない子どもたちを……!」

「セレーネ、やめろ! 今すぐ降りろ!」

命令の声。

しかし、セレーネは一歩、後ろへ下がった。

「わたくしは飛び降り、死んで参ります。そして、子どもたちに謝るのです。

守れなかった母として、父親に殺されたことを」

「やめろ、セレーネ! 死ぬな!」

珍しく焦りを滲ませた声。

だが、セレーネは微笑んだ。

「わたくしの子どもたちの魂に誓います。あなたは必ず報いを受けるでしょう。

一生、後悔と苦しみに苛まれ続けるのです」

そして――

彼女は、身を投げた。

「セレーネ!」

ディリアンが叫び、兵たちと共に塔の縁へ駆け寄る。しかし、間に合わなかった。

骨が砕ける音。

血が地に広がる音。

セレーネの瞳は、まだ開いていた。

最後に映ったのは、塔の上から覗き込む、取り乱したディリアンの顔。

悲鳴が、夜を引き裂く。

星一つもない暗い空が、レヴェンティス公爵夫人の悲劇を静かに見下ろしていた。

……

「……セレーネ!」

はっとして、セレーネは目を見開いた。

息が荒く、溺死から救われた人のようだった。

目の前に立っているのは、ディリアン・レヴェンティス。

冷静で、冷酷で、鋭い眼差し。

背後には医師と侍女たち。薬の匂いが部屋に満ちている。

すべてが現実のように感じられた。

まるで、かつて彼女の命が尽きたあの舞台と同じように。

視線を横に向け、小さな机の上の時計を見つめた。

この日は、彼女が死ぬ二年前だ。

夜風が、わずかに開いた窓から入り込み、塔から落ちたあの夜と同じ匂いを運んできた。

記憶が蘇る。

体は地面に激突し、凄まじい痛み、そして暗闇に包まれた。

腹部に手を伸ばす。

包帯に覆われ、温かく、血が滲んでいる。

死んだはずなのに、生きている。

「奥様、手から出血しております。すぐに点滴を」

医師の声に、セレーネは硬直したまま頷く。

「医者の邪魔をするな」

ディリアンの苛立った声。

セレーネは深く息を吸った。

脳裏に浮かぶのは、自分の亡骸、人々の悲鳴、そして――

生まれることのなかった、五つの命。

ゆっくりと、夫を見上げる。

静かで、はっきりとした声。

「ディリアン様」

「何だ」

セレーネは、真っ直ぐ彼の目を見つめた。

「離婚しましょう」

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
61 Chapters
แนะนำเรื่อง
มาเฟียหลงเด็กลูคัส & ชาลิสาคำโปรย...เธอต้องสูญเสียพ่ออันเป็นที่รักยังไม่พอ เธอยังถูกแม่เลี้ยงใจร้ายขายให้กับเสี่ยแก่บ้ากามเพื่อใช้หนี้พนันของตัวเองอีก…ทำไมโชคชะตาถึงได้เล่นตลกกับเธอขนาดนี้?“ไม่ต้องห่วงนะ ฉันจะไม่ทำกับเธอแบบที่ไอ้เสี่ยบ้ากามมันทำเด็ดขาด…เธอเชื่อใจฉันได้”“ทำไมคุณถึงต้องมาช่วยฉันด้วยคะ”“เพราะฉันชอบเธอไง”ลูคัส โลรองต์ หนุ่มลูกครึ่งไทยฝรั่งเศส อายุ 30 ปี ลูกชายเจ้าของโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังของประเทศ ผมสีดำเข้ากับนัยน์ตาคมเข้มนุ่มลึกมีเสน่ห์ของชายหนุ่ม ในตอนนี้ลูคัสได้เข้ามารับตำแหน่งของผู้อำนวยการโรงพยาบาลในสาขาของประเทศไทยตั้งแต่อายุยังน้อย บวกกับหน้าตาที่โดดเด่นของลูคัสกับการได้รับตำแหน่งตั้งแต่อายุยังไม่เข้าเลขสามจึงทำให้สื่อต่างๆ จับตามองชายหนุ่มเป็นพิเศษ ด้วยใบหน้าที่หล่อเหลาดั่งเทพบุตรจึงทำให้หญิงสาวหลายต่อหลายคนต่างหวังที่จะได้ครอบครองชายหนุ่ม ทว่าลูคัสกลับไม่รู้สึกถูกใจใครทั้งนั้น จนกระทั่งวันหนึ่งเขาได้ไปเดินชนเด็กสาวคนหนึ่งเข้า... ชาลิสา เจริญวัฒนาวรรณ อายุ 21 ปี นักศึกษาคณะบริหารธุรกิจปีสุดท้าย สาวน้อยอารมณ์ดี มองโลกในแง่บวกแต่ก็โดนเอาเปรียบจากแม่เลี้ยงกับ
Read more
บทที่ 1 ทายาทโรงพยาบาลชื่อดัง
ณ โรงพยาบาลเอกชนชื่อดังแห่งหนึ่งชายหนุ่มร่างกำยำสมบูรณ์แบบดูสง่างามและน่าเกรงขาม ลูคัส นั่งใจจดใจจ่ออยู่กับกองเอกสารตรงหน้าของตัวเองอยู่ตรงโต๊ะทำงาน ภายในห้องทำงานชั้นบนสุดของโรงพยาบาลเอกชนแห่งนี้ในช่วงเช้าของวัน ตระกูลโลรองต์เป็นเจ้าของโรงพยาบาลทั้งในประเทศไทยและประเทศฝรั่งเศส ลูคัสถูกบิดาแต่งตั้งให้ขึ้นมาเป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาลในช่วงอายุ 28 ปี เพราะบิดาต้องการให้ชายหนุ่มเข้ามาเรียนรู้การบริหารงานทุกอย่างก่อนที่พ่อของเขาจะยกกิจการทุกอย่างให้กับเขาลูคัส โลรองต์ หนุ่มลูกครึ่งไทยฝรั่งเศส อายุ 30 ปี ลูกชายเจ้าของโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังของประเทศ ผมสีดำเข้ากับนัยน์ตาคมเข้มนุ่มลึกมีเสน่ห์ของชายหนุ่ม ในตอนนี้ลูคัสได้เข้ามารับตำแหน่งของผู้อำนวยการโรงพยาบาลในสาขาของประเทศไทยตั้งแต่อายุยังน้อย บวกกับหน้าตาที่โดดเด่นของลูคัสกับการได้รับตำแหน่งตั้งแต่อายุยังไม่เข้าเลขสามจึงทำให้สื่อต่างๆ จับตามองชายหนุ่มเป็นพิเศษ “คุณลูคัสครับ” เสียงของคนสนิทเคาะประตูห้องทำงานของลูคัสพร้อมกับเอ่ยลอดผ่านประตูมา“เข้ามา” ชายหนุ่มวางมือจากเอกสารตรงหน้าพร้อมกับเอ่ยออกไปสิ้นเสียงของลูคัส ประตูห้องทำงานก็ถูกเปิดแง้ม
Read more
บทที่ 2 สาวน้อย
ร่างอรชรสวมชุดนักศึกษาของมหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดังใจกลางเมืองกรุงแห่งหนึ่ง หญิงสาวผู้มีใบหน้าที่สวยสดงดงามกำลังนั่งเหม่อหันหน้ามองไปนอกหน้าต่างของชั้นเรียน ดวงตากลมโตสีน้ำตาลเข้มกำลังจ้องมองต้นไม้ข้างนอกที่กำลังโดนลมพัดปลิวไสวอยู่อย่างครุ่นคิดชาลิสา เจริญวัฒนาวรรณ เด็กสาววัย 21 ปี นักศึกษาคณะบริหารธุรกิจปีสุดท้าย สาวน้อยอารมณ์ดี มองโลกในแง่บวกแต่ก็โดนเอาเปรียบจากแม่เลี้ยงกับลูกติดของแม่เลี้ยงมาโดยตลอด หญิงสาวมีดวงตาสีน้ำตาลเข้มกับเรือนผมยาวตรงสีดกดำ ใบหน้าสวยคมบวกกับรูปร่างของสาวน้อยวัยสะพรั่งของเธอ ทำให้ชายหนุ่มในมหาวิทยาลัยหลายต่อหลายคนอยากจะเข้ามาขายขนมจีบและทำความรู้จักกับหญิงสาว จนทำให้ผู้หญิงบางกลุ่มไม่ชอบหน้าชาลิสาสักเท่าไหร่เพราะความสวยที่โดดเด่นของเธอหญิงสาวนั่งเหม่อเพราะมีเรื่องบางอย่างที่ทำให้จิตใจของสาวน้อยไม่ค่อยสงบสักเท่าไหร่ นั่นก็คือเรื่องของแม่เลี้ยงกับลูกติดของแม่เลี้ยง“เป็นอะไรหรือเปล่าคุณหนูชาลิสา” เสียงของเพื่อนสนิทชาลิสาที่นั่งอยู่ข้างๆ เอ่ยถามขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเป็นห่วงเป็นใย เมื่อเห็นว่าวันนี้ชาลิสาเอาแต่นั่งเหม่อมาตลอดทั้งวันแล้วใบเฟิร์น เพื่อนสนิทเพียงคนเดีย
Read more
บทที่ 3 ปัญหาภายในบ้าน
“ทั้งหล่อทั้งนิสัยดีอะแก” เสียงของใบเฟิร์นปลุกให้ชาลิสาหลุดออกจากภวังคจิต ชาลิสาหันหน้าไปมองเพื่อนของตัวเองเล็กน้อย ก่อนที่เธอจะก้มลงมามองเสื้อนักศึกษาของเธอที่เลอะเป็นวงกว้าง มือเล็กกระชับเสื้อสูทขึ้นมาปกปิดอกอวบอิ่มเอาไว้“ซักไม่ออกแน่เลย รีบไปห้องน้ำก่อนเถอะ” ใบเฟิร์นเอ่ยต่อ ชาลิสาจึงพยักหน้าให้เพื่อนรักเบาๆ จากนั้นทั้งสองสาวจึงก้าวเดินตรงไปยังห้องน้ำที่อยู่ใกล้ๆ ทันที ชาลิสาวางเสื้อสูทไว้บนอ่างล้างมืออย่างเบามือ เธอเปิดน้ำและพยายามใช้มือล้างน้ำให้เปียกเล็กน้อยตรงก๊อกตรงอ่างล้างมือ และเอาขึ้นมาแตะๆ ที่เสื้อของเธอทีละนิด เนื่องจากเธอไม่ต้องการให้เสื้อนักศึกษามันเปียกจนแนบเนื้อเกินไปและไม่ต้องการให้ใครมาเห็นอะไรต่อมิอะไรของเธอไปมากกว่านี้ “ออกไหมแก” ใบเฟิร์นที่ยืนอยู่ข้างๆ ชาลิสาเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง เธอช่วยดึงกระดาษชำระมายื่นให้เพื่อน เพื่อให้ชาลิสาใช้กระดาษชำระซับน้ำที่จะไหลเปียกเสื้อของเพื่อนไปมากกว่านี้“ไม่ออกเลย” ชาลิสาตอบกลับไป เธอพยายามจะล้างคราบน้ำหวานอยู่ชั่วครู่ แต่ทว่าหญิงสาวก็ไม่เห็นวี่แววที่คราบน้ำชานมไข่มุกจะออกจากเสื้อขาวของเธอเลยสักนิด“ไม่เป็นไร ช่างมันเถอะ” เ
Read more
บทที่ 4 อีกหนึ่งสถานะ
ลูคัสกลับมายังโรงพยาบาลในเวลาต่อมา ชายหนุ่มกลับมาทำงานต่อจนกระทั่งถึงหกโมงเย็นของวัน จากนั้นลูคัสก็ไปทานอาหารที่ร้านอาหารบนตึกหรูจวบจนเวลาผ่านพ้นไปถึงสามทุ่มหลังจากที่ชายหนุ่มทานอาหารเย็นจนเสร็จเรียบร้อยแล้ว เขาก็ตรงมายังผับสุดหรูทันทีโดยมีอีวานที่พ่วงตำแหน่งคนขับรถมาให้เจ้านาย เมื่อมาถึงผับหรูใจกลางเมืองแล้ว ลูคัสก็ตรงไปยังห้องวีไอพีประจำของเขากับเพื่อนทันที อีวานยืนรออยู่หน้าห้องวีไอพีตรงชั้นสองของผับหรูด้วยท่าทางแข็งแรงมั่นคง“มาแล้วเหรอวะ” ฟีลิกซ์ เอ่ยทักทายเพื่อนทันที เมื่อลูคัสเปิดประตูเข้ามาในห้องวีไอพี เสียงเพลงในห้องวีไอพีไม่ได้เปิดดังเท่าเพลงด้านนอกห้องสักเท่าไหร่ เนื่องจากบางห้องก็ต้องการที่จะมาพูดคุยธุรกิจและดื่มกินไปด้วย เหมือนดั่งเช่นลูคัสกับฟีลิกซ์ดวงตาคมกริบของลูคัสปรายตามองเพื่อนของตัวเองที่มีสาวหุ่นอวบอิ่มชุดเดรสสั้นสีดำนั่งอยู่ข้างกายบนโซฟานุ่มสีดำสนิท อีกทั้งตรงข้ามของฟีลิกซ์ก็ยังมีหญิงสาวชุดแดงเพลิงรัดรูปอีกคนที่นั่งอยู่ ซึ่งแน่นอนว่าลูคัสรู้ดีว่าเพื่อนของเขาเองนั่นแหละที่เป็นคนเตรียมผู้หญิงพวกนี้มาเผื่อเขาด้วย“มีอะไรวะ” ลูคัสใช้สองมือล้วงกระเป๋าพลางเอ่ยถามฟีลิ
Read more
บทที่ 5 หนี้ก้อนโต
หนึ่งเดือนผ่านไป เวลาผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็ว ชาลิสาตื่นมาในช่วงเช้ามืดของวันและเธอก็ตรงไปยังห้องน้ำ เพื่ออาบน้ำชำระร่างกายทันที หลังจากที่ชาลิสาอาบน้ำแต่งตัวด้วยชุดนักศึกษาเสร็จสรรพ หญิงสาวก็คว้ากระเป๋าสะพายสีดำขึ้นมาสะพายบนไหล่แบบบางเอาไว้ ก่อนที่ร่างอรชรจะมองตัวเองในกระจกเล็กน้อย แล้วค่อยเดินด้วยความมาดมั่นออกมาจากห้องนอนของเธอชาลิสาลงมาจากชั้นสองของบ้าน และเตรียมจะเดินไปยังห้องอาหารเพื่อทานอาหารเช้าก่อนออกไปมหาวิทยาลัย แต่ทว่าร่างอวบอิ่มก็ต้องชะงักฝีเท้าไปเล็กน้อย เมื่อหูของหญิงสาวดันไปได้ยินเสียงคนมาเอ๊ะอ๊ะโวยวายอยู่หน้าบ้านของเธอ หญิงสาวจึงรีบเร่งฝีเท้าเดินไปหน้าบ้านทันทีดวงตากลมโตกวาดสายตามองไปหน้าประตูรั้ว เธอพบกับแม่เลี้ยง พี่ชาย คนใช้อีกสองคนที่ยืนอยู่ในรั้วประตูบ้าน อีกทั้งยังมีชายชุดดำสองคนที่ยืนเสียงดังโวยวายอยู่ด้านนอกของรั้วบ้านเธอ“เกิดอะไรขึ้นคะ ทำไมถึงมาโวยวายหน้าบ้านของคนอื่นแบบนี้คะ” เสียงหวานเอ่ยออกมาดังเล็กน้อย ทำให้ทุกคนที่อยู่หน้าบ้านหันมามองเธอเป็นตาเดียวกัน“เอ่ออ” แม่เลี้ยงกระอักกระอ่วนไม่กล้าตอบ ก่อนที่เสียงของชายชุดดำร่างใหญ่ด้านนอกประตูรั้วจะเอ่ยแทรกขึ้น
Read more
บทที่ 6 แผนการของแม่เลี้ยง
วันต่อมาร่างอรชรของนักศึกษาสาวกำลังเดินกลับเข้ามาในบ้านด้วยหน้าตาที่ดูเหนื่อยล้าเล็กน้อย ชาลิสาเพิ่งเลิกเรียนและกลับมาที่บ้านของตัวเองในช่วงบ่ายสามโมงของวัน เพื่อนรักของเธอได้สอบถามเรื่องราวต่างๆ ชาลิสาจึงได้เล่าทุกอย่างให้ใบเฟิร์นฟังเพราะเธอก็ไม่รู้ว่าตัวเองจะปิดบังเรื่องแบบนี้กับเพื่อนรักทำไม ส่วนใบเฟิร์นเองก็รู้สึกเป็นห่วงชาลิสาเป็นอย่างมาก แต่ด้วยความที่พวกเธอยังเด็กมากๆ พวกเธอก็ไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรเช่นกัน ใบเฟิร์นจึงได้แต่ปลอบใจเพื่อนของตัวเอง“กลับมาแล้วเหรอคะคุณหนู” เสียงของณัฐวดีเอ่ยขึ้นมาทันทีที่เด็กสาวเดินผ่านประตูบ้านเข้ามา “ค่ะ กลับมาแล้วค่ะ” เด็กสาวตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงที่ดูเหนื่อยล้าอย่างเห็นได้ชัด จนหญิงแก่รับรู้ได้ว่าเธอกำลังกลุ้มใจเรื่องเมื่อวานนี้อยู่อย่างแน่นอน“คุณป้าอยู่ไหมคะ” เด็กสาวเอ่ยถามต่อพลางกวาดสายตามองซ้ายทีขวาที“อยู่ค่ะ เหมือนจะอยู่ในห้องนั่งเล่น” “ขอบคุณค่ะ” เด็กสาวส่งยิ้มให้คู่สนทนาเบาๆ ด้วยใบหน้าที่อิดโรย“หิวไหมคะคุณหนู”“ยังค่ะ ขอบคุณนะคะ” พูดจบ ชาลิสาก็ปลีกตัวเดินเข้าไปบ้านอย่างช้าๆ จนกระทั่งร่างเล็กเดินเข้ามาจนถึงห้องนั่งเล่นภายในบ้านของเธอ
Read more
บทที่ 7 ความอยากรู้อยากเห็น
ด้านลูคัสชายหนุ่มร่างกำยำสวมชุดสูทกับเสื้อเชิ้ตสีขาวด้านในกำลังก้าวเดินเข้ามาในร้านอาหารสุดหรูบนตึกสูง เมื่อลูคัสเดินเข้ามาภายในร้านอาหาร เหล่าพนักงานต่างก็รีบปรี่เข้ามาให้บริการผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังที่กำลังโด่งดังอยู่ในตอนนี้ทันทีลูคัสเพิ่งเสร็จงานจากโรงพยาบาล เขาก็รีบตรงมาทานอาหารต่อเลย เนื่องจากทั้งวันเขายังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลยสักอย่าง ด้วยงานที่เร่งไปเสียทุกอย่างในวันนี้จึงทำให้เขาไม่มีเวลาได้พักเลย ชายหนุ่มทั้งเครียดเรื่องโรงพยาบาลและมีเรื่องกาสิโนที่เขาเป็นหุ้นส่วนกับเพื่อนให้คิดเยอะแยะไปหมด พนักงานสาวเดินนำชายหนุ่มมายังโต๊ะสำหรับหนึ่งที่นั่ง ลูคัสเดินมาทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้และสั่งอาหารทันที ส่วนบอดี้การ์ดของชายหนุ่มก็ยืนอยู่ด้านหลังของลูคัสอย่างเงียบๆ เพื่อรอรับคำสั่งของเจ้านาย ชายหนุ่มไม่รอช้า เขาสั่งอาหารกับพนักงานทันที“รอสักครู่นะคะท่าน” พนักงานบอกกล่าวกับชายหนุ่มด้วยน้ำเสียงสุภาพนอบน้อม หลังจากที่ชายหนุ่มสั่งอาหารเสร็จเรียบร้อยแล้ว พนักงานสาวก็รีบปลีกตัวออกไปจากโต๊ะของเขาอย่างรวดเร็ว ในระหว่างที่ชายหนุ่มกำลังรออาหารอยู่ ดวงตาคมกริบกวาดสายตามองไปรอบๆ ร้านอา
Read more
บทที่ 8 เสี่ยแก่บ้ากาม
ด้านชาลิสาเด็กสาวในชุดเดรสขาวนั่งเกร็งตั้งแต่ที่เธอต้องมาเจอและได้นั่งรวมโต๊ะกับชายแก่ ชาลิสาพยายามที่จะไม่มองหน้าองอาจเพราะสายตาที่จาบจ้วงของชายแก่มันทำให้เด็กสาวรู้สึกอึดอัดเอามากๆ อึดอัดจนเธอไม่สามารถอธิบายออกมาเป็นคำพูดได้ จะมีก็แต่แม่เลี้ยงของเธอนั่นแหละที่ดูจะมีความสุขอยู่คนเดียว แม่เลี้ยงเอาแต่นั่งยิ้มและหัวเราะชอบใจออกมาอย่างชัดเจน จนไม่ได้สนใจเลยสักนิดว่าชาลิสาจะรู้สึกอย่างไรในตอนนี้ แม่เลี้ยง ชาลิสา และชายแก่ สั่งอาหารเสร็จเรียบร้อยแล้ว พวกเขารออาหารไม่นานสักเท่าไหร่ อาหารมากมายหลายอย่างก็ทยอยออกมาเสิร์ฟบนโต๊ะของพวกเขา จากนั้นทั้งสามคนเริ่มลงมือทานอาหารกันโดยที่แม่เลี้ยงกับชายแก่พูดคุยกันอย่างสนุกสนาน แต่ชาลิสานั่งก้มหน้างุดและตักอาหารกินอย่างเงียบๆ เนื่องจากเด็กสาวไม่กล้าเอ่ยอะไรออกมา จนกระทั่งเสียงโทรศัพท์ของแม่เลี้ยงดังขึ้นมา ทำให้การสนทนาที่สนุกสนานของชายแก่กับแม่เลี้ยงหยุดลงกะทันหัน“ขอโทษนะคะ” กนกนุชบอกกล่าวกับชายแก่ด้วยน้ำเสียงร่าเริง “ตามสบาย” องอาจตอบกลับด้วยน้ำเสียงแหบพร่า แม่เลี้ยงของชาลิสาจึงหยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋าเพื่อดูว่าใครเป็นคนโทรเข้ามาหาเธอ “ขอไปเ
Read more
บทที่ 9 พระเอกขี่ม้าขาว
ยังไม่ทันที่ชาลิสาจะตอบกลับอะไรออกไป สิ้นเสียงองอาจ เสียงของบางอย่างที่แตกกระจายก็ดังขึ้นมา ทำให้ชายแก่กับเด็กสาวหันขวับไปมองยังต้นต่อของเสียงทันทีเพล้ง!!“กรี้ดดด!” ชาลิสากรีดร้องขึ้นมาสุดเสียงด้วยความตื่นตกใจอีกครั้ง“อะไรวะ!” และตามมาด้วยเสียงของชายแก่ ทั้งสองคนหันหน้ามามองยังต้นตอของเสียงนั้น และพวกเขาก็พบว่ากระจกตรงประตูเลื่อนมันแตกลงไปเรียบร้อยแล้ว องอาจเบิกตากว้างด้วยความตื่นตกใจ ชายแก่ไม่คาดคิดว่าจะมีใครกล้าทำกับเขาได้ขนาดนี้ ชายแก่มองออกไปด้านนอกรถ เขาเห็นผู้ชายหน้าตาหล่อเหลาคนหนึ่งยืนถือถังดับเพลิงอยู่ ซึ่งแน่นอนว่าถังดับเพลิงนั่นแหละที่ชายหนุ่มคนนั้นใช้มันทุบกระจกรถตู้ของเขา“มึงเป็นใคร!!” องอาจเอ่ยถามออกไปเสียงดัง “ปล่อยเธอ” ลูคัสไม่ตอบกลับคำถามของชายแก่ เขาปล่อยมือจากถังดับเพลิง ทำให้ถังใหญ่ร่วงลงไปกระแทกกับพื้นลานจอดรถเสียงดัง ก่อนที่ลูคัสจะหยิบปืนขึ้นมาเล็งไปยังองอาจทันที“คุณ..” เด็กสาวจำได้ว่าชายหนุ่มคนนี้คือใคร เธอยังคงจำเขาได้ดี ผู้ชายที่ชนกับเธอในวันนั้น “กูบอกให้ปล่อยเธอ” ลูคัสขบกรามแน่นพลางเอ่ยขึ้นมาอีกครั้ง องอาจมองกระบอกปืนสีดำเงาวับในมือของชายหนุ่มที่กำล
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status