ประธานจอมเจ้าเล่ห์

ประธานจอมเจ้าเล่ห์

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-10-02
Oleh:  Plearn9Ongoing
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
23Bab
660Dibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

ดาวถูกพ่อไล่ออกจากบ้านเพราะเมียใหม่ของพ่อทำให้ปัญหากันปากเสียงกันมาตลอด ตั้งแต่เธออายุ 17 เธอต้องทำงานอย่างหนักเพื่อส่งตัวเองเรียนจนจบกระทั่งได้มาทำงากับทศราช ประธานบริษัทผู้ที่มีโลกส่วนตัวสูงดูเข้าถึงได้ยากแต่จริง ๆ แล้วกลับมีจิตใจดีคอยช่วยเหลือเธอตลอด ความสัมพันธ์เกิดขึ้นจากการใกล้ชิดทั้งสองช่วยกันพัฒนาธุรกิจและความสัมพันธ์ไปด้วยกันอย่างดีแต่ระหว่างทางกลับมีอุปสรรคมากมายรายล้อมอยู่เต็มไปหมด

Lihat lebih banyak

Bab 1

ชีวิตใหม่

「池上先生、江川病院への異動……本当に決めたのか?」

斉藤勉(さいとう つとむ)院長は、池上由奈(いけがみ ゆな)の異動願を手にして目を丸くした。

由奈はわずかにまつげを震わせ、苦みを含んだ笑みを浮かべる。「はい、もう決めました」

その瞳に揺るがぬ決意を見て、勉は深いため息をつき、静かに署名した。

院長室を出て廊下を歩いたとき、由奈は白衣を着た長門歩実(ながと あゆみ)と、その隣にいる滝沢祐一(たきざわ ゆういち)、そして小さな男の子に出くわした。

一瞬、足が止まる。

まるで幸せな家族のような光景が、目に飛び込んできたのだ。

二人の間を歩く男の子が、左右の手をそれぞれ歩実と祐一にぎゅっと握られ、無邪気な笑顔を浮かべている。

由奈の胸に鋭い痛みが走った。

祐一が歩実と子どもに向ける柔らかな眼差し、穏やかで優しい仕草――それは、由奈が一度も与えられたことのないものだった。

彼は自分を憎んでいるのだと、由奈はよく知っている。

祐一の初恋の相手は歩実だった。だが、由奈が祐一の祖母・和恵(かずえ)と取引をして彼と結婚したとき、すでに二人は別れていた。とはいえ、その事実を知ったのは結婚後のことだった。

結局祐一にとって由奈は、隙を突き、卑怯な手で妻の座を奪った女でしかないのだ。

けれど――彼は知らない。

本当は、由奈の方が先に祐一と出会っていたのだ。だが彼は、その記憶をとっくに忘れていた。

結婚すれば思い出してくれる。冷え切った心も、寄り添えば少しずつ温まっていく。由奈はそう信じていた。

けれど、それは思い上がりにすぎなかった。

祐一は彼女を憎んでいる。愛してくれることなど、決してないのだ。

その証拠に、六年間の結婚生活のあいだ、彼は周囲に「独身だ」と言い続け、妻である由奈をまるで存在しない人間のように扱った。

「池上先生?」歩実が気づいて声をかける。

祐一は眉を寄せ、じっと由奈を見つめる。その視線には、まるで「余計なことを口にするな」と言いたげな緊張があった。

その距離感が、刹那に由奈の胸を締めつける。けれど彼女はすぐに表情を整え、頭を下げた。

「長門先生、滝沢社長、お疲れ様です」

祐一は最近、中央病院の出資者となり、病院経営に名を連ねている。もちろん、それは由奈のためではなく、歩実のためだった。

歩実が帰国してすぐ、祐一が彼女を中央病院に入れ、外科部長として推薦したのだ。院内では誰もが「歩実の後ろ盾が滝沢社長」と噂し、さらには二人が恋人関係だという話まで広がっていたが、祐一は何一つ否定しなかった。

歩実は祐一の腕を自然に取り、にこやかに言う。

「そんなにかしこまらなくていいのよ。私なんてまだ入ったばかりだし、これからいろいろ教えてもらわないと」

そのとき、男の子が祐一にしがみついた。「パパ、疲れた。抱っこして?」

由奈の顔色がさっと変わる。

――パパ?

歩実は慌ててしかめ顔をつくる。

「健斗、だめでしょ。そんな呼び方したら」そう言いながら祐一へ申し訳なさそうに視線を向けた。

「ごめんなさい、祐一。子どもがわかってなくて」

祐一はちらりと由奈を見たが、怒ることもなくただ穏やかに子どもを抱き上げた。

「いいんだ」

「僕、祐一パパが大好き!本当に僕のパパになってくれたらいいのに!」

健斗(けんと)は祐一の首に腕を回し、甘えるように声を弾ませた。

「もう、しょうがない子ね」歩実は苦笑しながら彼の頭を撫でた。

由奈は拳を固く握りしめる――こんなに優しい祐一を、彼女は見たことがない。

……もう諦めた。

どんなに頑張っても、冷たい心を温めることはできなかった。なら、終わりにするしかない。

重い気持ちを押し込み、由奈は三人を追い抜いてエレベーターに乗り込んだ。

……

異動の件は誰にも知らせていない、もちろん祐一にも。

知らせる必要がないと思ったし、彼が知りたがるはずもないのだから。

車を走らせ、由奈は滝沢家の本邸へ向かう。門前でチャイムを押すと、しばらくして使用人の森田(もりた)が出てきた。

「奥さま、お帰りなさいませ」

「おばあさまはいらっしゃる?」

「はい、中でお待ちです。どうぞ」

滝沢家の重鎮である和恵。祐一の祖父が亡くなって以来、家の一切を取り仕切ってきた女性だ。

彼女は南の町の商家の出で、若いころから手腕を発揮してきた。姑から疎まれても、表立って彼女を逆らう者はいなかった。

森田に案内され、由奈は静かな和室へ入る。そこでは和恵が座布団に正座し、数珠を手に念仏を唱えていた。

「奥さまがお見えです」

和恵はゆるやかに目を開き、横顔のまま「こちらへ」と告げる。

森田が下がると、由奈も正座して仏前に手を合わせた。

和恵は熱心な仏教徒で、よく寺に参拝し、香をあげていた。出かけると、戻るまでに半月ほどかかることもあった。

しばし沈黙が続いたのち、由奈は小さな声で切り出した。

「おばあさま……私、祐一さんと離婚したいと思っています」
Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
23 Bab
ชีวิตใหม่
บ้านขจรวิทย์ "ฮือ ฮือ พ่อ พ่อคะดาวขอร้องนะคะ อย่าทำแบบนี้เลย ฮือ ฮือ" ฉันร้องไห้พร้อมวิ่งเข้ามาห้ามพ่อที่พึ่งจะตบหน้าแม่อย่างแรงจนล้มลงไปนั่งอยู่ที่พื้น "แกอย่าเข้ามายุ่งได้ไหม! ที่แม่แกต้องเจ็บตัวแบบนี้มันเป็นเพราะแกทั้งนั้นแหละ เพราะแกเพราะแม่ของแกฉันถึงเกือบจะเสียลูกชายของฉันไป ถอยไป!! พ่อตะคอกเสียงก่อนจะสลัดฉันออก ตอนนั้นฉันรู้สึกกลัวมากแต่ฉันไม่อาจทนเห็นแม่ถูกพ่อทำร้ายแบบนี้ได้จึงรีบเข้าไปห้ามพ่ออีกครั้งแต่ก็ถูกพ่อหันมีใช้มือชี้หน้าพร้อมกับมองจ้องฉันด้วยสายตาดุๆ เพื่อเป็นการเตือนฉันให้อยู่เฉยๆ "คุณอย่ามาว่าลูกนะมีอะไรก็มาลงที่ฉันนี่ ลูกไม่ผิดคุณไม่มีสิทธิ์ไปว่าลูกเข้าใจไหม!" แม่รีบลุกขึ้นมาปัดมือพ่อที่กำลังชี้หน้าฉันอยู่ออก "ไม่ผิดงั้นหรอแล้วที่มันคอยกลั่นแกล้งเดือน ทำให้เดือนต้องร้องไห้เสียใจจนคุณผกากรองเขาเครียดกินไม่ได้นอนไม่หลับเนี่ยมันไม่ผิดเหรอ...คุณเลี้ยงลูกประสาอะไรปล่อยให้มันไปสร้างความเดือดร้อนให้คนอื่นเขาต้องทุกข์ทรมานใจจนเกือบจะแท้ง ผมถามหน่อยเถอะทุกวันนี้ที่ผมดูแลคุณกับลูกมันยังดีไม่พออีกหรอ ฮะ! คุณกับลูกสาวตัวดีของคุณถึงได้เที่ยวไปอิจฉาคนอื่นเขาอยู่เรื่อย" พ่
Baca selengkapnya
สัมภาษณ์งาน
"คุณดวงดาว ขจรวิทย์ค่ะ...คุณดวงดาว...คุณดวงดาวอยู่ไหมคะ" ฉันสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงคนถามหาฉันเมื่อกี้ฉันดันมัวแต่คิดถึงเรื่องราวในอดีตในตอนนั้นที่ฉันแค่อายุ 17 ปี"มาแล้วค่ะ มาแล้วค่ะ" ฉันรีบตอบและวิ่งไปหาพนักงานคนที่ประกาศเรียกฉันทันทีเพราะวันนี้ฉันมาสัมภาษณ์งานในตำแหน่งเลขาของผู้บริหาร"เชิญข้างในค่ะ" พนักงานพูด ฉันเดินเข้าไปข้างในห้องนั้นก็เห็นมีคณะกรรมการนั่งอยู่ 3 คน ผช. 2 คน ผญ. 1 คน อายุราว 40 กว่าและในห้องนั้นยังมีกล้องตัวใหญ่ๆ อีก 2 ตัวด้วยสงสัยคงไว้อัดคลิปสัมภาษณ์งานของผู้สมัครแหละมั้ง"สวัสดีค่ะดิฉันชื่อดวงดาว ขจรวิทย์ค่ะ" ฉันรีบแนะนำตัวทันทีด้วยน้ำเสียงความมั่นใจ "ค่ะ สวัสดีค่ะคุณดวงดาวจบสาขาอะไรมาคะ" กรรมการคนที่ 1 ถามฉัน"ดาวจบจากคณะบริหารธุรกิจสาขาภาษาอังกฤษด้านการสื่อสารธุรกิจมหาวิทยาลัย xxx ค่ะ" ฉันตอบ"แล้วเคยทำงานอะไรมาบ้างครับ" กรรมการคนที่ 2"ดาวทำงานครั้งแรกตอนอายุ 18 ค่ะงานที่ทำส่วนใหญ่เป็นงานบริการในผับและร้านอาหาร" ฉันตอบ กรรมการทั้ง 3 คนหันหน้ามองหน้า"เอ่อ...ไม่ใช่อย่างนั้นนะคะ ดาวหมายถึงงานเด็กเสิร์ฟ งานต้อนรับ งานปั๊ม งานแม่บ้านอะไรประมาณนี้อะค่ะ" ฉันรีบแก
Baca selengkapnya
ความประทับใจ
08:00 น.(วันสัมภาษณ์งาน)รถหรูสีดำขับเข้ามาจอดตรงหน้าประตูทางเข้าของบริษัท คนขับรถรีบวิ่งลงมาเปิดประตูให้เจ้านายของเขาจากนั้นก็มีพนักงานชายคนนึงของบริษัทรีบวิ่งออกมารับกระเป๋าและเอกสารของท่านประธานทันที"สวัสดีครับท่านประธาน" ชัชพูด ชัชหรือชัชวาลคนสนิทที่คอยทำงานทุกอย่างตามที่ได้รับมอบหมายอย่างเต็มที่"งานสัมภาษณ์วันนี้เตรียมกล้องสำหรับส่งสัญญาณไปที่ห้องผมหรือยัง" ทศราชถาม ทศหรือทศราชประธานบริษัท KTK ผู้ชายที่เกิดมาเพอร์เฟคที่สุดหน้าตาหล่อเหลา การศึกษาดีอีกทั้งพ่อและแม่ของเขาเป็นถึงลูกหลานของครอบครัวนักธุรกิจใหญ่ทั้งคู่"ผมเตรียมไว้หมดแล้วครับแต่ว่าท่านประธานครับ ทำไมท่านประธานไม่เข้าไปนั่งฟังสัมภาษณ์เองเลยละครับจะได้เห็นหน้าคาตาของคนที่จะมาทำงานด้วยกันจริงๆ ไปเลยมีอะไรสงสัยจะได้ถามเขาตรงนั้นเลย" ชัชถาม ทศราชหยุดฝีเท้าแล้วหันมามองหน้าชัชด้วยสายตานิ่งๆ ดูแล้วทำเอาชัชเสียวสันหลังวาบเลย"นายคิดว่าฉันว่างขนาดนั้นเลยหรอ...การที่ฉันจะทำงานกับใครฉันไม่สนว่าเขาจะหน้าตายังไงหรอกนะ และถ้าสมมุติว่าวันนี้ฉันไปนั่งดูการสัมภาษณ์ด้วยตัวเอง พวกเอกสารที่กองอยู่บนโต๊ะฉันมันจะเซ็นต์เองได้ไหมหรือว่านายจ
Baca selengkapnya
ข้อมูลของดวงดาว
ทศราช Partหลังจากการสัมภาษณ์จบลงผมได้สั่งให้กรรมการ อย่าพึ่งตัดใครหรือรับใครเข้าทำงานในตำแหน่งเลขาของผมเพราะผมต้องการตรวจสอบบางอย่างในแน่ชัดก่อนแต่ผ่านไป 3 วันแล้วผมก็ยังไม่ได้ข้อมูลอะไรเลยก๊อก ก๊อก ก๊อก"เข้ามา" คนที่เพิ่งเดินเข้ามาก็คือชัชวาลผู้ช่วยคนสนิทของผมเอง"มีอะไร" ผมถามแล้วก้มหน้าลงไปสำคัญพิมพ์งานในโน๊ตบุ๊คต่อ"ขอโทษที่รบกวนครับท่านประธานแต่ข้อมูลที่ท่านสั่งไปผมไปสืบ ผมได้มาแล้วครับ" ชัชตอบ ผมยังคงก้มหน้าอยู่แต่เหลือกตาขึ้นไปมองชัชด้วยความสนใจแล้วจากนั้นผมก็ค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมาช้าๆ เพื่อไม่ให้ดูกระตือรือร้นมากจนเกินไป ผมใช้เอามือกดหน้าจอโน๊ตบุ๊คลงมาครึ่งนึง"ว่ามาสิ" ผมพูดเอนตัวไปกึ่งนอนกึ่งนั่งบนเก้าอี้ทำท่ากอดอกให้มีมาดสักหน่อย"ครับ คุณพ่อของคุณดวงดาวคือคุณอนุวัฒน์จริง ๆ ครับ คุณอนุวัฒน์กับคุณวันเพ็ญแม่ของคุณดวงดาวพวกเขาอายุเท่ากันทั้งสองคนแต่งงานกันอย่างเงียบๆ เมื่อ 26 ปีก่อนหลังจากแต่งงานกันเกือบ 2 ปี ทั้งคู่ได้มีลูกสาวด้วยกัน 1 คนชื่อว่า "ดวงดาว" ครับแต่หลังจากนั้นประมาณ 3 ปี คุณอนุวัฒน์ได้ตกเป็นข่าวดังในแวดวงนักธุรกิจว่ากำลังคบหากับคุณหญิงผกากรองลูกสาวของพลเอกสุรศักด
Baca selengkapnya
วันแรกของการทำงาน
ดวงดาว Part04:00 น.ฉันตื่นแต่เช้าเพื่อมาช่วยแม่กับป้าน้อยทำขนมสำหรับเอาไปขายที่ตลาดเช้านี้ ฉันจัดขนมใส่ตะกร้าอย่างเป็นระเบียบจนเสร็จจากนั้นก็ขึ้นบ้านไปอาบน้ำแต่งตัวเตรียมออกไปรอขึ้นรถทำงานแต่เช้ามืดเเพราะไม่ถ้าออกจากบ้านช้าฉันจะต้องขึ้นไปยืนเบียดกับคนอื่นๆ บนรถแถมช่วงเช้ารถยังติดอีกตั้งหากจะขึ้นแท็กซี่ไปก็เสียดายเงิน05:30 น.ฉันเดินลงจากบ้านมาหาแม่กับป้าน้อยที่กำลังจะเข็นรถออกไปขายของพอดี ฉันก็รีบวางกระเป๋าบนรถเข็นเพื่อที่จะช่วยเข็นรถไปตลาดให้"ดาว~ไม่ต้องหรอกลูกแม่กับป้าน้อยไปกันเองได้จ้ะ" แม่จับที่มือฉันไว้เพื่อเป็นการห้าม ฉันยืนครุ่นคิดอยู่พักนึงเพราะรถเข็นมันค่อยข้างหนักจะให้เข็นกันไปเองก็อดห่วงไม่ได้"ใช่ค่ะคุณดาวให้ป้าทำเองดีกว่า" "จะไหวเหรอคะรถมันหนักมากเลยนะ" "ไหวสิลูกแค่นี้เอง เดี๋ยวแม่กับป้าน้อยช่วย ๆ กันเข็นไปมันก็ไม่หนักแล้ว...ใช่ไหมพี่น้อย" แม่ตอบแล้วส่งยิ้มให้ฉันจากนั้นแม่ก็หยิบกระเป๋าทำงานที่วางอยู่บนรถเข็นออกแล้วส่งมาคืนฉันแทน"ลูกอ่ะรีบไปเถอะเดี๋ยวช้ากว่านี้คนจะแน่นเอานะ ไปทำงานวันแรกไม่ควรสายเข้าใจไหม" ฉันยิ้มให้้แม่แล้วเดินเข้าไปหอมแก้มแม่ทีนึง"งั้นดาวไปทำงานก
Baca selengkapnya
เจอกันครั้งแรก
ฉันนั่งอ่านหนังสือสัญญาอย่างละเอียดก็ไม่มีข้อไหนที่ทำให้ฉันรู้สึกว่าไม่โอเคหรือมีปัญหาเลย ฉันเลยตัดสินใจลงชื่อบนเอกสารจ้างงานแล้วเดินเอาไปส่งให้กับพี่นุ่นทันที"พี่นุ่นค่ะ"ฉันเรียก"นี่ค่ะ" ฉันพูดแล้วส่งหนังสือสัญญาให้กับพี่นุ่น"อ่านละเอียดดีแล้วใช่ไหม" "ค่ะ" พี่นุ่นรับสัญญาในมือฉันแล้วหันไปหาพี่บอส"บอสเดี๋ยวพาคุณดาวขึ้นไปรอท่านประธานบนห้องให้พี่หน่อยนะ" พี่บอสทำหน้าตกใจ"เอ่อ~...มันจะดีหรอครับพี่นุ่น ผมว่ารอให้ท่านประธานมาถึงก่อนดีไหมครับผมไม่อยากทำผิดกฎข้อสำคัญ พี่นุ่นก็รู้นิครับว่าท่านประธานไม่ชอบให้ใครเข้าไปในพื้นที่ส่วนตัวก่อนได้รับอนุญาต...โอ๊ะ! เอางี้ไหมครับพวกเราขอร้องให้ชัชจัดการเรื่องนี้ให้แทนดีไหมยังไงซะถึงตอนนั้นถ้าท่านประธานโกรธจริง ๆ ก็คงไม่ว่าอะไรยังไงซะถ้าเป็นชัชก็ดีกว่าพวกเราแน่นอน" ฉันได้แต่สงสัยว่าทำไมเขาต้องห้ามขนาดนั้นด้วยก็แค่ห้องทำงานไม่ใช่เหรอหรือว่ามันมีของมีค่าอะไรอยู่ในนั้นหรือเปล่า"ไม่เป็นไร ท่านประธานเป็นคนบอกกับพี่ไว้เอง" "ฮะ! จริงหรอคะ" พี่แหม่มรีบหันมาถามทันทีเหมือนไม่อยากจะเชื่อ"จริงสิ ไม่งั้นพี่จะกล้าบอกให้บอสพาขึ้นไปหรอ" "ไม่อยากจะเชื่อเลย~ พว
Baca selengkapnya
กฎของท่านประธาน
ดวงดาว Partฉันมองไปทางประตูที่ถูกเปิดออกแว๊บแรกที่เห็นเขาเดินเข้ามาฉันยอมรับว่าตกใจมาก ฉันไม่เคยคิดเลยว่าบริษัทใหญ่โตที่ประสบความสำเร็จมากขนาดนี้จะมาจากมือของผู้บริหารที่ยังหนุ่มยังแน่นขนาดนี้ ก่อนที่ฉันจะมาสมัครงานที่นี่นั้นฉันก็ได้ลองหาข้อมูลของบริษัทนี้มาแล้วเหมือนกันนะแต่ว่ารูปของประธานบริษัทในเว็บไซต์มันไม่ใช่เขาหนิ ฉันมองเขาแบบนั้นอยู่นานเพราะฉันรู้สึกแปลกใจมาก ไม่คิดเลยว่าคนเรามันจะเพอร์เฟคได้ขนาดนี้ เขาทั้งสูง ทั้งหล่อแถมยังร่ำรวยติดอันดับของประเทศด้วยไม่รู้เลยว่าชาติที่แล้วเจาทำบุญด้วยอะไร"ทิชชู่หน่อยไหม" เสียงทุ้มต่ำที่มีเสน่ห์ของเขาทำให้ฉันหลุดออกจากพะวัง ตายจริงในใจเขาต้องคิดว่าฉันทำตัวไม่เหมาะสมแน่เลย"คะ?" "ก็คุณมองผมจนตาเยิ้มหมดละ คงไม่ได้กำลังสนใจผมอยู่ใช่ไหม" คำตอบของเขาทำเอาฉันแทบอยากจะแทรกแผ่นดินหนี นี่ฉันจ้องเขาขนาดนั้นเลยหรอเนี่ยแต่ว่าคนอะไรหลงตัวเองจัง เขาแสยะยิ้มใส่ฉันทีนึงแล้วเดินไปนั่งที่โต๊ะทำงานฉันเลยรีบเดินตามเขาไป"สวัสดีค่ะ" ฉันรีบพูดเพื่อจะแนะนำตัวให้เขารู้จัก เขาเองก็เงยหน้าขึ้นมามองฉันทันที"ดิฉันชื่อดวงดาว ขจรวิทย์ ค่ะท่านประธานจะเรียกว่าดาวเฉย ๆ
Baca selengkapnya
หน้าที่เลขา
ดวงดาว ฉันกำลังจัดของอยู่ที่โต๊ะทำงานอยู่ส่วนคุณชัชเองก็นั่งพิมพ์หัวข้อการประชุมในวันพรุ่งให้กับคุณทศอยู่ที่โต๊ะทำงานฝั่งตรงข้าม แต่แล้วจู่ๆ ก็มีพนักงานเดินตรงมาที่ห้องทำงานของคุณทศ พอคุณชัชเห็นก็รีบเบรกเธอทันที "ขอโทษนะครับ ไม่ทราบว่าชื่ออะไรครับ" คุณชัชรีบลุกขึ้นออกจากโต๊ะพุ่งตรงมายืนข้างหน้าเธอ "ดิฉันนิรชาค่ะ" "คุณนิรชามามาจากแผนกไหนครับ" "ดิฉันมาจากแผนกบัญชีค่ะเอาเอกสารเงินเดือนพนักงานมาให้ท่านประธานเซ็นต์รับรอง" "ครับ รอสักครู่นะครับ" คุณชัชพูดแล้วเดินไปกดโทรศัพท์บนโต๊ะทำงานของเขา "ท่านประธานครับฝ่ายบัญชีนำเอกสารเงินเดือนพนักงานมาให้ท่านประธานครับ...ครับ...ได้ครับ" คุณชัชพูดจบก็วางสายไป "ขอเอกสารด้วยครับเดี๋ยวผมเอาเข้าไปส่งท่านประธานเองครับ ยังไงถ้าท่านประธานเซ็นต์เสร็จแล้วผมจะเอาไปส่งให้ที่แผนกนะครับ" คุณชัชพูดแล้วยื่นมือไปขอแฟ้มเอกสารจากเธอ "ฝากด้วยนะคะ" มันอาจเป็นเรื่องปกติของพนักงานที่นี่แต่สำหรับฉันมันเป็นอะไรที่น่าทึ่งมากนะกับอีแค่ส่งเอกสารยังมีขั้นตอนมากมายที่รู้สึกว่าไม่จำเป็นด้วยซ้ำเลยแต่ก็นั่นแหละฉันก็ทำได้เพียงแค่สงสัยและยอมรับไปว่านี่คือสิ่งที่ฉั
Baca selengkapnya
เรื่องของชัชวาล
ดวงดาวลงลิฟต์มาที่ชั้น 1 แล้วเพื่อไปที่โรงอาหารของบริษัท ในนั้นมีทั้งร้านกาแฟ ร้านอาหาร ร้านขนมผลไม้เยอะแยะไปหมด "เอาอะไรดีจ๊ะหนู" ป้าเจ้าของร้านถาม "ดาวขออันนี้กับอันนี้ค่ะ" ดาวชี้ไปที่ถาดอาหารที่อยู่ในตู้ใสดูสะอาดน่าทาน ป้าเจ้าของร้านตักข้าวราดด้วยผัดผักกับหมูทอดส่งให้เธอ "ได้แล้ว 50 บาทจ่ะ" ป้าเจ้าของร้านพูด "นี่คะ" ดวงดาวรับข้าวแล้วหยิบเงินส่งให้ป้าเจ้าของร้าน เธอเดินถือจานข้าวแล้วมองหาโต๊ะว่างอยู่แต่ดูเหมือนมันจะเต็มหมดเลยส่วนโต๊ะที่พอจะมีที่นั่งเธอก็ไม่กล้าเข้าไปขอเขานั่งด้วย ดวงดาว Part "คุณดาวทางนี้ครับ" จู่ๆ ก็มีเสียงตะโกนเรียกฉัน ฉันรีบหันไปมองเจ้าของเสียงก็พบเข้ากับคุณชัชที่กำลังโบกมือเรียกฉันอยู่ "อ้าว พี่ๆ ก็อยู่นี้ด้วยหรอคะ" ฉันถามเพราะเห็นพี่ๆ จากแผนกฝ่ายบุคคลนั่งร่วมโต๊ะอยู่กับคุณชัชด้วย "ใช่จ่ะ พวกพี่มาทานข้าวกับชัชเกือบทุกวันแหละ พี่แหม่มตอบ "คุณดาวนั่งด้วยกันสิครับ" คุณชัชพูด "ขอบคุณนะคะ" "เป็นไงบ้างจ๊ะทำงานวันแรก" พี่เจนถาม "ก็ยังไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงนะคะอาจจะรู้สึกแปลก ๆ ไปบ้าง เอ่อ~ ดาวหมายถึงอาจเป็นเพราะมันเป็นงานที่ดาวไม่เคยทำก็เลยงง ๆ อยู่หน่อยแต่ก
Baca selengkapnya
เรื่องของชัชวาล 2
"หลังจากที่ผมเรียนจบผมตั้งใจจะมาช่วยงานที่บริษัท KTK แต่เนื่องจากยังไม่มีประสบการณ์อะไรทั้งนั้นผมเลยไม่อยากเข้ามาเป็นภาระคนอื่นเขาครับ อย่างที่คุณดาวเห็นบริษัทของเรามีโครงการหมู่บ้านอยู่ในหลาย ๆ จังหวัดแถมยังรับงานออกแบบและหลาย ๆ อย่างอีกมากมาย ผมไม่มีประสบการณ์ด้านอสังหาริมทรัพย์มาก่อนกลัวว่าถ้ามาทำงานเลยจะทำให้คุณเรวัตท่านเสียหน้าได้ก็เลยตัดสินใจไปสมัครงานที่บริษัทอื่นดูก่อนกะไว้ว่าจะหาประสบการณ์สัก 2-3 ปีแล้วค่อยกลับมาทำงานที่บริษัทนี้ ผมยื่นใบสมัครไปมากกว่า 10 ที่แต่ก็ไม่มีที่ไหนอยากเอาคนไม่มีประสบการ์อย่างผมไปทำงานด้วยเลย ป้าของผมท่านก็เลยเป็นห่วงครับกลัวผมจะหมดกำลังใจเลยไปขอคำปรึกษาจากคุณเรวัตท่าน หลังจากที่คุณเรวัตท่านทราบเรื่องว่าผมเป็นคนว่างงานท่านเลยบอกให้ป้าพาผมไปพบท่านที่บ้านเพื่อพูดคุยกันและสุดท้ายผมเลยได้มาลงเอยอยู่ที่บริษัทนี้ครับ" คุณชัชพูด ฉันส่งยิ้มให้คุณชัชอย่างปลื้มปิติที่ได้ฟังเรื่องของเขา "คุณป้าของคุณชัชน่ารักจังเลยนะคะท่านดูรักคุณชัชมาก ๆ เลย" "ใช่ครับแต่ว่าพอผมได้เข้ามาทำงานที่นี่แทนหัวหน้าทีมการตลาดคนเก่าเพราะตอนนั้นเธอลาคลอดพอดีแทุกคนในแผนกกลับไม่ค่อยพอใ
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status