LOGINShare
เหตุผลของสีเทา 2
publish date:
2026-09-11 18:56:00ณ บ้านหลังเล็กโทนสีเทาเข้ม...
ยามเย็น...
พิมพ์รดาตื่นขึ้นมาด้วยความงัวเงีย หลังจากพยายามข่มตานอนพักผ่อนมาตลอดทั้งวัน กว่าเธอจะหลับลงได้เวลาก็เลยจนเกือบเที่ยงวัน ทั้งหมดนั้นเป็นเพราะกลิ่นกายอบอุ่นคุ้นเคยของใครบางคนที่ยังคงตกค้างอยู่ในห้องน้ำ มันลอยอบอวลวนเวียนจนทำให้จิตใจเธอว้าวุ่นและปั่นป่วนจนนอนไม่หลับ
หญิงสาวเค้นยิ้มสมเพชตัวเองในใจ พลางยกมือขึ้นตบแก้มตัวเองแรงๆ เพื่อเรียกสติที่กระเจิดกระเจิงให้กลับคืนมา
“พิมพ์รดา... เธอมันคนเห็นแก่ตัว” เธอพึมพำกับตัวเองด้วยความขื่นขม
ร่างอวบอัดค่อยๆ พยุงกายลุกขึ้นจากเตียง ก่อนจะหันกลับไปมองผืนผ้าห่มที่ยังคงยับย่น... ผ้าห่มผืนนี้คือสิ่งเดียวในห้องนอนอันเป็นระเบียบเรียบร้อยของเธอที่ถูกปล่อยทิ้งไว้โดยไม่จัดเก็บ เพียงเพราะเธออยากเก็บมันไว้เพื่อเตือนให้นึกถึงใครบางคน คนที่ไม่เคยพับผ้าห่มเลยสักครั้งยามตื่นนอน
แต่แล้ว ความทนทานอันน้อยนิดก็พังทลายลง...
เรือนร่างอวบสั่นสะท้านก่อนจะทรุดลงไปกองกับพื้น หยาดน้ำตาที่อั้นไว้ทะลักไหลออกมาไม่ขาดสายราวกับเขื่อนแตก พิมพ์รดาปล่อยโฮออกมาอย่างกักเก็บไว้ไม่อีกต่อไป เธอสะอื้นไห้อย่างหมดสภาพราวกับเด็กน้อยที่กำลังหลงทางอยู่ในความมืด
“ทำไม... ทำไมต้องกลับมาอยู่ที่นี่ด้วย!” เสียงหวานพร่าสั่นเอ่ยตัดพ้อกลางความเงียบงัน “ทำไมไม่อยู่กับเพื่อนต่อไป... ทำไมไม่ขายบ้านไม้หลังนั้นทิ้งไปซะ... กลับมาทำไมกัน!”
*+*+*+*
ณ บ้านไม้หลังเก่าท้ายหมู่บ้าน...
พัตรกำลังช่วยผู้ใหญ่บ้านและชาวบ้านอีกสองสามคนขุดดินวางท่อน้ำ เพื่อติดตั้งมิเตอร์น้ำประปาอันใหม่ให้ตรีภพ ชาวบ้านในแถบนี้ล้วนเห็นใจตรีภพและไม่มีใครรังเกียจที่เขาเคยติดคุกเลยสักคน เพราะทุกคนต่างรับรู้ถึงต้นสายปลายเหตุของเรื่องราวในอดีตดี ยามเมื่อตรีภพกลับมา ทุกคนจึงพร้อมใจกันมายื่นมือช่วยเหลือด้วยความเต็มใจ
ทว่า ท่ามกลางเสียงขุดดินและเสียงพูดคุย... เสียงสะอื้นไห้ปานจะขาดใจก็ลอยมาจากบ้านหลังเล็กสีเทาข้างๆ
ผู้ใหญ่บ้านชะงักมือ ช้อนสายตามองไปทางบ้านหลังนั้น ก่อนจะหันมามองหน้าพัตร... เพราะทุกคนต่างรู้ดีว่านั่นคือบ้านของพิมพ์รดา
“ไม่ต้องไปสนใจเธอหรอก... รีบทำกันให้เสร็จเถอะ” พัตรรีบตัดบท เสียงแผ่วเบาแต่เจือไปด้วยความขื่นขม
จนถึงทุกวันนี้ พัตรยังคงผิดหวังในตัวน้องสาวคนเดียวอย่างไม่อาจลบเลี่ยง...
ในอดีต ยามที่น้องสาวโดนคนอื่นกลั่นแกล้งและล้อเลียนว่าอีอ้วน เขาคือพี่ชายที่คอยปกป้อง คอยปลอบขวัญ ไม่เคยยอมให้น้องต้องคิดมาก คอยประคบประหงมและเอาอกเอาใจเธอทุกอย่าง แม้กระทั่งยามที่ตรีภพเข้ามาคบหา เขาก็ต้องแน่ใจเสียก่อนว่าน้องสาวสบายใจและได้รับการดูแลอย่างดีที่สุดถึงยอมเปิดทางให้คบกัน…
หรือแม้แต่ตัวเขาเองจะคบหาใคร ก็ยังต้องพามาเจอเธอก่อน ให้เธอมั่นใจว่าแล้วเปิดใจยอมรับ เขาถึงจะมีแฟนและยอมคบกัน
แต่แล้ว หัวใจของคนเป็นพี่ก็แตกสลายไม่เหลือชิ้นดี
เมื่อความจริงปรากฏว่าน้องสาวผู้แสนบริสุทธิ์ในสายตาเขา แอบไปคบชู้กับชายต่างหมู่บ้าน... ในวันที่เขาตามไปเจอ ภาพที่เห็นคือตรีภพกำลังจะคลั่งและเกือบจะกระทืบผู้ชายคนนั้นจนดับคาเท้า เพราะจับได้ว่าทั้งคู่อยู่บนเตียงด้วยกัน กว่าพัตรจะกระชากตัวตรีภพออกมาได้ เขาก็สติหลุดจนคว้าตัวน้องสาวมาตบหน้าเป็นครั้งแรกในชีวิต แล้วลากตัวกลับบ้านอย่างหมดสภาพ
ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา... ไม่เคยมีวันไหนเลยที่พัตรจะถอนหายใจได้อย่างเต็มปอด เมื่อนึกถึงสิ่งที่น้องสาวผู้เป็นแก้วตาดวงใจเคยทำไว้
*** ***
เวลาผ่านไปครู่ใหญ่...
ตรีภพเดินทางกลับมาจากสำนักงานการไฟฟ้า หลังจากไปแจ้งขอติดตั้งหม้อไฟดวงใหม่ เขาเดินตรงไปยังจุดที่ทุกคนกำลังช่วยกันติดตั้งมิเตอร์น้ำประปาให้ตน แต่แล้ว ชายหนุ่มก็ต้องขมวดคิ้วแน่นเมื่อได้ยินเสียงสะอื้นไห้กระซิกที่ยังคงดังลอดออกมาจากบ้านหลังเล็กสีเทา
ตรีภพเบือนสายตาไปมองพัตร ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “นายจะไม่สนใจเธอหน่อยหรือไงพัตร... จะดีจะร้ายยังไง เธอก็เป็นน้องสาวที่นายทะนุถนอมประคบประหงมมากับมือไม่ใช่หรือ”
พัตรที่กำลังใช้ประแจขันนอตชะงักมือไปครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจยาวด้วยความขื่นขม “ปล่อยให้เธอร้องไห้ไปเถอะ... นั่นคือสิ่งที่เธอสมควรได้รับแล้ว”
ผู้ใหญ่บ้านถอนหายใจออกมาด้วยอีกคน ด้วยความหนักใจ เรื่องความสัมพันธ์และบาดแผลในอดีตของครอบครัวนี้เป็นเรื่องซับซ้อนเกินกว่าคนนอกอย่างเขาจะเข้าไปยุ่งเกี่ยวหรือตัดสินได้ เขาจึงเอ่ยตัดบทเปลี่ยนเรื่องทันที “เอาละตรีภพ... พรุ่งนี้เช้าโน่นแหละถึงจะเปิดใช้น้ำประปาได้ เย็นนี้นายก็ไปขออาบน้ำบ้านคนอื่นไปก่อนแล้วกันนะ”
“พี่ตรีภพครับ! เอาน้ำดื่มมาส่งครับ!”
เสียงตะโกนเรียกดังขึ้นมาจากหน้าบ้าน เมื่อ แบงค์ ขับรถบรรทุกน้ำดื่มเข้ามาจอด ตรีภพขมวดคิ้วแน่น ชายหนุ่มสังเกตเห็นว่าเสียงร้องไห้จากบ้านสีเทาข้างๆ เริ่มเงียบลงไปแล้ว... เขาจึงตัดใจ หันหลังเดินออกไปทางหน้าบ้านเพื่อจ่ายค่าน้ำดื่ม
*+*+*+*
ณ บ้านหลังเล็กโทนสีเทาเข้ม...
พิมพ์รดาพยุงร่างกายอันรวยระรินเข้าไปในห้องน้ำ เธอเปิดฝักบัวหวังให้สายน้ำช่วยชำระล้างคราบน้ำตา แต่มันกลับไม่ได้ช่วยอะไรเลยแม้แต่น้อย หยาดน้ำตามากมายกลับยิ่งไหลทะลักออกมาปะปนกับสายน้ำเย็นฉ่ำมากกว่าเดิม
จนกระทั่งแต่งตัวเสร็จและก้าวเท้าออกจากห้องนอนเพื่อตรงไปชงกาแฟ หญิงสาวก็ต้องตกใจจนเกือบส่งเสียงกรี๊ด มือบางยกขึ้นลูบอกตัวเองเบาๆ เพื่อเรียกขวัญ... เมื่อเห็นว่า พัตรผู้เป็นพี่ชายกำลังนั่งรออยู่บนโซฟา
บ้านหลังนี้นอกจากเธอแล้ว ก็มีเพียงพี่ชายคนเดียวที่มีกุญแจสำรองสำหรับเปิดเข้ามา เหตุเพราะในอดีต เธอเคยคิดสั้นกรีดข้อมือตัวเองเนื่องจากทนรับแรงกดดันและตราบาปไม่ไหว นับตั้งแต่นั้น พัตรจึงถือถือสิทธิ์เก็บกุญแจบ้านเธอไว้เสมอ
พิมพ์เดินเลี่ยงไปทางหลังบ้านเพื่อชงกาแฟ “พี่พัตรเอาน้ำโค้กหรือแป๊บซี่ไหมคะ...”
“ไม่... รีบชงกาแฟแล้วมานั่งคุยกันหน่อย” พัตรเอ่ยปฏิเสธด้วยน้ำเสียงเย็นชาโดยไม่ยอมหันมามองหน้าน้องสาว
Latest chapter
รอยแค้น แรงปรารถนา เมียตามกฎหมายคนเดิม 2
Vortex Innovation…ช่วงบ่าย…ต่อ...“ผู้หญิงที่แค่ถูกมึงตะคอกใส่นิดหน่อยก็ตัวสั่นเทาจนต้องถอยหนีแบบนั้นเนี่ยนะ... จะกล้าไปล่อลวงใคร ไม่มีทางหรอก” นทีทำหน้าไม่เชื่อถือตรีภพขมวดคิ้วมุ่นด้วยความสับสน “มึงพูดเรื่องอะไร... กูไม่เคยตะคอกใส่เธอ หรือขึ้นเสียงใส่เธอเลยแม้แต่ครั้งเดียว!”นทีทำหน้าตาแตกตื่นมองตรีภพด้วยความตกใจ “ไอ้ภพ... มึงไม่รู้ตัวเลยเหรอวะ! มึงตะโกนด่าเธอหน้ามหาวิทยาลัยตอนที่เธอขับรถไปรับมึงน่ะ มึงลืมไปแล้วหรือไง!”“นั่นกูแค่ดุเธอเอง! ก็เธอเล่นขับมอเตอร์ไซค์มาคนเดียวมันอันตรายขนาดนั้น มันทำกูโมโหจนแทบบ้า!” ยิ่งนึกถึงวันเวลาเก่าๆ ตรีภพก็ยิ่งหงุดหงิด ก้อนเนื้อในอกซ้ายบีบรัดจนแทบหายใจไม่ออกนทีกะพริบตาถี่ๆ พลันเข้าใจได้ทันทีว่า เพื่อนของเขากำลังหลงทางและเข้าใจผิดเกี่ยวกับพฤติกรรมของตัวเองมาตลอด “ไอ้ภพ... มึงเคยทะเลาะกับน้องพิมพ์ไหม”ตรีภพส่ายหน้า “ไม่เคย”“แล้วเคยแบบ... งอนกันไหม หรือหงุดหงิดใส่กันบ้างหรือเปล่า” นทีรุกถามต่อ เพราะภาพในหัวของเขาเริ่มร้อยเรียงเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมา... ตรีภพไม่ใช่คนใจเย็น ไม่มีผู้หญิงคนไหนอดทนไม่ทะเลาะกับมันได้หรอก เว้นเสียแต่ว่าผู้หญิงคนนั้น
รอยแค้น แรงปรารถนา เมียตามกฎหมายคนเดิม
ณ บ้านสีเทาเข้มหลังเล็ก…ช่วงเที่ยง…แสงแดดยามเที่ยงวันส่องสว่าง ชักนำความอบอุ่นเข้ามาปัดเป่าความหนาวเย็นชืดของฤดูหนาวให้บรรเทาลง... พิมพ์รดานอนฟุบหลับอยู่บนโซฟาตัวเล็กด้วยความเหนื่อยอ่อนนาผู้เป็นพี่สะใภ้เดินเข้ามาในบริเวณบ้านด้วยความตกใจ เมื่อสายตาปะทะเข้ากับเสื้อผ้าผู้ชายจำนวนมากที่ถูกซักและตากไว้บนราวหน้าบ้าน เธอรีบเลื่อนประตูเปิดเข้าไปด้วยความลุกลี้ลุกลน ทว่า ผลปรากฏว่าลูกชายคนโตกลับยกนิ้วขึ้นจุ๊ปากส่งสัญญาณบอกให้เธอเงียบเสียง แล้วชี้มือไปทางน้าสาวที่กำลังหลับไหลอยู่บนโซฟา หญิงสาวจึงถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนจะกวักมือเรียกเด็กๆ ให้ก้าวตามออกมาด้านนอกเมื่อเลื่อนบานประตู กระจกปิดลงอย่างเบามือ นาก็หันมาถามลูกๆ พลางชี้ไปที่ราวตากผ้าที่มีแต่เสื้อผ้าผู้ชาย “ของใครกันลูก... รู้ไหม”“ของลุงบ้านไม้หลังนั้นครับ เขาบอกว่าน้าพิมพ์ขโมยถังซักผ้าของเขามา เลยเอาผ้ามาให้น้าพิมพ์ซักให้” นัดลูกชายคนโตชี้มือไปทางบ้านไม้หลังเก่า“ตอนน้าพิมพ์เก็บผ้าใส่ถัง... น้าพิมพ์ร้องไห้ด้วยแหละแม่ พุดวิ่งเข้าไปห้องน้ำเลยไปเจอเข้าพอดี” พุดลูกชายคนเล็กเอ่ยเสริมขึ้นมา“ตอนตากผ้าก็น้ำตาไหลครับ แม่ครับ... น้าพิมพ์เ
รอยแค้น แรงปรารถนา ในใจที่ยังคงเดิม
ณ บ้านไม้หลังเก่าท้ายหมู่บ้าน…ตรีภพกระแทกประตูไม้ที่สภาพแทบพังให้ปิดลงด้วยความหงุดหงิด และความรู้สึกเป็นห่วงที่เขาคิดว่าไม่ควรจะมอบให้เธอ... แต่สิ่งที่เขาและนทีผู้เป็นเพื่อนไปสืบมา แม้ชายชู้คนนั้นจะเดินขากระเผลก แต่ก็ไม่ได้ขัดขวางหน้าที่การงานแต่อย่างใด แถมตอนนี้ก็แต่งงานมีครอบครัวไปแล้ว และคงจะเป็นผู้หญิงที่ชื่อใหม่คนเมื่อกี้นี้เองในคราแรก ทั้งเขาและนทีต่างเข้าใจว่า ตาม เป็นคนอารมณ์ร้ายและนิยมความรุนแรง แต่สิ่งที่ไปสืบเจอกลับตรงกันข้ามทั้งหมด ตามเป็นคนหน้านิ่ง เคร่งครัดเรื่องระเบียบวินัยในที่ทำงาน แต่กลับแอบมาแย่งภรรยาคนอื่น ทว่าในชีวิตจริง ตามกลับเป็นคนที่อ่อนโยน เพียงแค่รักษาความเคร่งขรึมเอาไว้จนผู้คนมักเข้าใจผิดคิดว่าเป็นคนนิสัยรุนแรง ยามที่คำพูดของนทีเมื่อวานย้อนกลับเข้ามาในหัว ตรีภพก็ปาแก้วบนโต๊ะทิ้งจนแตกกระจาย!เพล้ง!!‘เฮ้ย... ไอ้ภพ ถ้าไอ้ตาม ชายชู้ที่แกว่ามันเลือดร้อน นิสัยรุนแรงจริง เมียมึงจะลุกขึ้นมาปกป้องมันทำไมวะ ถามจริงเหอะ... มันเคยสู้มึงกลับบ้างไหมในคืนนั้น’ตรีภพพ่นลมหายใจยาว ชายหนุ่มพยายามนึกทบทวนเหตุการณ์ในคืนวันนั้นอีกครั้งว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง... เขาเพียงแค่
รอยแค้น แรงปรารถนา ภายใต้หน้ากาก
ณ บ้านหลังเล็กโทนสีเทาเข้ม...หนึ่งอาทิตย์ต่อมา...ต่อ...ตรีภพขมวดคิ้วมุ่น... จังหวะนั้นเองที่สายตาคมกริบเพิ่งสังเกตเห็นรอยแผลเป็นขนาดใหญ่สามรอยที่แขนซ้ายของพิมพ์รดา รอยเย็บนั้นดูหยาบร้อน เหมือนทำไปเพียงเพื่อประสานเนื้อหนังให้ติดกัน โดยไม่ได้ใส่ใจเรื่องความสวยงามเลยสักนิด“ใช่... ฉันเป็นสามีของเธอ” ตรีภพโพล่งขึ้นมา “มีธุระอะไร ทำไมไม่พูดกับฉันตั้งแต่แรก จะให้ฉันพามาพบเธอทำไม”ใหม่หันไปมองตามน้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงความเย็นเยียบนั้น “ภรรยาของคุณบอกว่าจะพาคุณไปขอโทษสามีของฉัน... เพราะคุณทำให้ขาของเขามันพิการจนต้องเดินกระเผลกไปตลอดชีวิต!”พิมพ์รดารีบก้าวไปยืนขวางตรงหน้าตรีภพด้วยใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บ เพราะเธอใช้เท้าเปล่าเหยียบลงบนกองหินคมๆ “ใหม่... เธอใจเย็นๆ ก่อน ฟังฉันก่อนนะ เหตุการณ์ในวันนั้นเธอไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ เธอไม่มีวันเข้าใจหรอก!”เพียะ!ใหม่เหวี่ยงฝ่ามือตบเข้าที่ใบหน้าของพิมพ์รดาอย่างแรง! “ใช่! ฉันมันมาทีหลัง... แต่ก็เป็นฉันนี่แหละที่รักเขาด้วยใจจริง และประคบประหงมช่วยให้เขาก้าวข้ามความเจ็บปวดพวกนั้นมาได้! ฉันไม่เข้าใจจริงๆ ว่าเธอมีดีอะไรนักหนา ถึงทำให้ผู้ชายดีๆ สอง
รอยแค้น แรงปรารถนา ยามเมื่อตราบาปย้อนคืน 2
ณ บ้านไม้หลังเก่าท้ายหมู่บ้าน...ต่อ...พัตรเงียบเสียงลงกะทันหัน เมื่อนึกถึงภาพรอยเลือดสดๆ ที่เจิ่งนงอเต็มห้องน้ำ ขอบตาของเขาก็ร้อนผ่าวขึ้นมาทันที“เกิดอะไรขึ้นกับเธอ!” ตรีภพเค้นเสียงถามด้วยความตระหนกพัตรยกแก้วเหล้าขึ้นด้วยมือที่สั่นเทา ก่อนจะกระดกมันลงคอไป “เธอกรีดข้อมือตัวเอง... วันนั้นลูกชายผมได้ยินเสียงร้องไห้แปลกๆ เลยวิ่งมาบอกผม ผมกับพ่อรีบวิ่งไปเคาะประตูเรียกเท่าไรก็ไม่มีสัญญาณตอบรับ ผมเลยตัดสินใจทุบบานกระจกเข้าไป... สิ่งที่ผมเห็นในห้องน้ำ คือร่างของผู้หญิงคนหนึ่งนอนจมกองเลือด...”พัตรถอนหายใจแผ่วเบา “หลังจากวันนั้น ชาวบ้านถึงเริ่มเปลี่ยนท่าทีต่อเธอ... แต่เธอก็ไม่ยอมออกจากบ้านไปไหนง่ายๆ อีกเลย ยกเว้นแค่ออกมาดูแลพ่อกับแม่ของพี่”“นาย... พูดว่าอะไรนะ” ตรีภพย่นคิ้วจ้องมองพัตรด้วยความตะลึงงัน...ภาพเหตุการณ์เมื่อครู่ที่พิมพ์รดาลุกลี้ลุกลนรีบหดแขนลงใต้โต๊ะคอมพิวเตอร์ฉายซ้ำเข้ามาในหัว... ที่แท้เธอก็แค่ต้องการซ่อนรอยแผลเป็นนั้นไว้จากสายตาเขานั่นเองพัตรส่ายหน้าเบาๆ เรื่องราวพวกนี้เขาไม่เคยเอ่ยปากพูดคุยกับใคร เพราะมีแต่จะยิ่งตอกย้ำซ้ำเติมน้องสาว แม้แต่กับภรรยา เขาทำได้เพียงนั่งดื่
รอยแค้น แรงปรารถนา ยามเมื่อตราบาปย้อนคืน
ณ บ้านหลังเล็กโทนสีเทาเข้ม...ตรีภพมองดูอาการลนลานนั้นครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดบทตัดอารมณ์ไปเรื่องอื่น “ฉันขอใช้ห้องอาบน้ำหน่อย... น้ำประปาที่บ้านจะใช้ได้ก็พรุ่งนี้เช้า”หญิงสาวพยักหน้ารับคำรวดเร็ว “ได้ค่ะ! พี่ภพเข้าไปอาบได้เลยค่ะ... หรือจะเปิดเครื่องปรับอากาศนอนพักผ่อนที่นี่ก่อนก็ได้นะคะ พิมพ์ต้องนั่งทำงานตลอดทั้งคืนอยู่แล้ว”ตรีภพจ้องมองใบหน้าซีดเซียวของหญิงสาว... แม้ชาวบ้านจะบอกว่าพิมพ์รดาอาศัยอยู่เพียงลำพังและไม่มีใคร แต่เขาก็ยากจะเชื่อคำบอกเล่านั้น ยิ่งในตอนนี้ เธอกลับบอกให้เขานอนพักที่บ้านเธอได้โดยไม่ลังเลหรือกังวลสิ่งใด “เธอไม่กลัวสามีใหม่มาเห็นหรือไงพิมพ์... หรือเธอชอบความวุ่นวาย ชอบเห็นผู้ชายตีกันเพราะแย่งเธอนัก!”ร่างอวบอัดส่ายหน้าจนผมสะบัด น้ำตาคลอเบ้า “พี่ภพ... พิมพ์ไม่มีสามีจริงๆ ค่ะ ตั้งแต่เกิดเรื่องวันนั้น... พิมพ์ก็ไม่มีใคร และไม่เหลือใครอีกแล้วจริงๆ”ตรีภพหยัดกายลุกขึ้นเต็มความสูง เขาเดินตรงไปยังห้องน้ำในห้องนอนอีกครั้ง ทว่าชายหนุ่มกลับชะงัก ช้อนสายตามองไปทางห้องนอนโทนสีเทา... เขาถอนหายใจยาว พลันเค้นเสียงหัวเราะสมเพชตัวเองในลำคอ ก่อนจะหมุนตัวเดินตรงไปยังประตูหน้าบ้านเพ
You May Also Like
คลั่งรักเมียแต่ง
ชะนีติดมันส์226.7K viewsรวมเรื่องแซ่บ (5) NC20+
Beefy Cat174.1K viewsเกิดใหม่อีกครั้งกับยัยขี้เหร่
เฉียวเหมย66.5K viewsวิศวะร้ายพลาดรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์82.2K viewsแค้นรักเมียตัวแทน
ณนิจชา,ฟินเฟวา,ณภาวารี97 viewsDaddy แด๊ดดี้ร้อนรัก
กาสะลอง79 viewsเมดคนโปรดของAdele (อเดล) 20+
มนต์ศิขริน69 viewsคุณนายกับตาเฒ่าคนสวน
กาสะลอง159 views
