ANMELDENTeilen
บทที่ 4 บีบบังคับ 2
Zuletzt aktualisiert:
03.02.2026 16:42:47“สวัสดีครับ และขอโทษด้วยพอดีผมเลือดกำเดาไหลพอดี” ทศวรรษจงใจโป้ปด ทศวรรษยกมือไหว้อย่างนอบน้อมจะหันหลังกลับ
“เดี๋ยว เช็ดเลือดที่พื้นด้วยสิ เลือดของเธอจะให้ใครมาเช็ดไม่ทราบ” คุณหญิงพรรณพิลัยเบะปากพลางพยุงลูกชายให้กลับไปที่เตียงพร้อมกับยื่นกล่องกระดาษทิชชูให้
“อะ เช็ดสะสิ” เขารับกล่องกระดาษทิชชูมาด้วยฝ่ามือที่สั่นเทา ค่อย ๆ นั่งยอง ๆ ซับเลือดที่พื้นพร้อมกลับมืออีกข้างที่ใช้ผ้าเช็ดหน้าซับเลือดกำเดาที่ไหลออกมาไม่หยุดจนผ้าเช็ดหน้าชุ่มไปด้วยเลือด เขาหยิบทิชชูที่เปื้อนเลือดตัวเองพวกนั้นใส่ในกระเป๋ากางเกงตัวเอง ยัดจนกระเป๋ากางเกงตุงไปหมด
“ทิ้งไว้กลัวว่าจะเกะกะสายตาของคุณแม่เปล่า ๆ ผมขอไปล้างมือหน่อยนะครับ”
“เชิญ” คุณหญิงพรรณพิลัยเชิดหน้าไม่หันมามองด้วยซ้ำไป กุลีกุจอนำผลไม้ที่ปอกเปลือกวางตรงหน้าลูกชายอย่างเอาใจ
“สละที่ลูกชอบทานไง” แต่สายตาที่เต็มไปด้วยความเป็นห่วงเป็นใยของลูกชายนั้นกลับฉายชัดออกมา จดจ้องอยู่ที่ประตูห้องน้ำจนพรรณพิลัยรู้สึกว่าไม่ได้การ
“ลูกสืบ หมอบอกว่าอีกไม่กี่วันลูกจะออกจากโรงพยาบาลได้แล้วนะ” ประโยคนี้ถึงได้เรียกความสนใจของสืบสานกลับมา
“เหรอครับ”
“แม่จัดห้องไว้ให้ลูกแล้ว รับรองว่าลูกต้องชอบมากแน่ ๆ”
“ปกติผมไม่ได้นอนที่บ้านเหรอครับ” พรรณพิลัยยิ้มค้างก่อนจะกระแอมไอ
“เราน่ะรักษาตัวตั้งนานนี่ก็แรมเดือนแล้วนะ ลืมไปหรือไง”
“เหรอครับ วันนี้วันที่เท่าไหร่แล้ว วันที่ 28 เดือนกุมภาไง”
“เดือนกุมภา?”
“ใช่จ้ะ” เดือนกุมภาที่ว่าเหมือนจะมีอะไรสักอย่างที่เขาหลงลืมไป เดือนนี้เหมือนมีอะไรติดอยู่ในใจที่เขาเองก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไร
“โทรศัพท์ผมอยู่ไหนครับ” พรรณพิลัยตอบคำถามลูกชายอย่างใจเย็นกลัวว่าจะเผยพิรุธอะไรออกมาอีก แต่สองมือที่กำหูกระเป๋าแน่นนั้นแสดงพิรุธออกมาทุกอย่าง เพียงแต่สืบสานเลือกที่จะไม่เก็บมาใส่ใจเพราะว่านี่คือแม่ของเขา
“หน้าจอแตกหมดเลย แม่เลยเก็บใส่ถุงซิปล็อกเอาไว้…นี่จ้ะ” พรรณพิลัยไม่กลัวว่าเจ้าโทรศัพท์เครื่องนี้จะช่วยฟื้นความทรงจำของลูกชายที่ขาดหายไปได้มากนัก หน้าจอแตกพังยับขนาดนี้มองอะไรไม่เห็นทั้งนั้น หากเธอไม่ให้เกรงว่าลูกชายจะสงสัยเอา
โทรศัพท์มือถือในมือของเขาเป็นสมาร์ตโฟนรุ่นเก่า มีรอยถลอกมากมาย แต่ทำไมเขาถึงไม่ยอมเปลี่ยนและใช้ได้นานขนาดนี้ เมื่อวานดูข่าวในทีวีกำลังจะวางแผนขายรุ่นใหม่ พอเขาจ้องมองดูหน้าจอสี่เหลี่ยมที่แตกยับเหมือนใยแมงมุมพลันความเจ็บจี๊ดก็แล่นริ้วเข้ามาในหัว
“โอ๊ย” ความเจ็บปวดเล่นงานจนมือไม้อ่อนไปหมดจนต้องกอบกุมหัวตัวอย่างดิ้นพล่านอยู่บนเตียง ทศวรรษที่ออกจากห้องน้ำมาพอดีรีบปรี่เข้าไปที่เตียง
“เกิดอะไรขึ้นครับ” ทศวรรษถามอย่างร้อนรน พรรณพิลัยเองก็กดออดเรียกหมอทันที เสียงเอะอะโวยวายของคุณหญิง รวมกับเสียงร้องโอดโอยของคนไข้ ไหนจะหมอพยาบาลที่กรูกันเข้ามาเพราะแขกในห้องนี้ความสำคัญระดับ VVIP ผู้คนที่รุมล้อมข้างเตียงจำต้องเบียดคนที่ไม่เกี่ยวข้องอย่างทศวรรษออกห่างจากเตียงไม่ได้ พร้อมกับพยาบาลที่ดันเขาออกห้องอย่างเสียมารยาทแต่ปากก็พร่ำเอ่ยขอโทษอย่างขอไปที
“ขอโทษด้วยค่ะ ขอโทษด้วยค่ะ” บานประตูปิดลงพร้อมกับม่านหน้าต่างที่เลื่อนมาปิดฉับบดบังทัศนวิสัยในทันที ทศวรรษได้แต่เกาะกระจกอยู่อย่างนั้นสักครู่ก็ก้มหน้าเดินคอตกกลับใจ แต่คล้อยหลังได้ไม่นาน
“นั่นใช่พี่ทศไหมคะ” สานฝันน้องสาวคนที่สามของสืบสานที่มาพร้อมกับทอฝันน้องสาวคนที่สองเดินมาพร้อมกับของเยี่ยมไข้
“น่าจะใช่” ทั้งสองสาวมองหน้ากันก่อนจะเคาะประตูเดินเข้าไปในห้องพักฟื้นโดยไม่รู้เรื่องราวที่เกิดขึ้น
Aktuellstes Kapitel
รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL) บทส่งท้าย 6 (จบ)
ส่วนภพพานนั้นยืนตัวลีบอยู่ด้านหลังเสี่ยโต ที่งานนี้แต่งตัวปาดผมมาอย่างหล่อเหลา มีคนเหลียวมองตลอดทางจนทำให้ภพพานรู้สึกประหม่าวางตัวไม่ถูกขึ้นมาเสียดื้อ ๆ แต่พอได้ยินประโยคที่พ่อและแม่ทั้งสองฝั่งกำลังอวยพรคู่แต่งงานเพศเดียวกันบนเวที คนเจ้าน้ำตาอย่างเขาถึงกับน้ำตาซึม“ไง…ซึ้งมากหรือไง” เตวินทร์พูดแหย่ ในขณะที่มือหนึ่งกำลังถือแก้วเหล้าทรงเตี้ยที่สำหรับใส่เหล้าขาว ในงานไม่มีไวน์อย่างที่คิดไว้แฮะ มีแต่เครื่องดื่มในไลน์การผลิตของ KUNA ที่เรียงรายให้แขกเลือกดื่มตามใจชอบ ส่วนเครื่องดื่มหลักที่คู่แต่งงานกำลังรินที่ถูกจัดแต่งแต่ละชั้นอย่างประณีตเป็นเหล้าขาวที่เจือด้วยสีชมพูอ่อนเป็นเหล้าขาวที่ผสมด้วยลำไยเนื้อชมพูที่มาจากจังหวัดลำพูนมาถึงเวลาการโยนช่อดอกไม้ ดอก LIly of the valley ในมือทศวรรษที่เดินถือขึ้นมาบนเวทีถูกมอบให้สืบสาน คนข้างล่างเวทีโห่แซวเพราะความหมายของมันคือ Return to happiness ช่อดอกไม้ที่ทศวรรษเลือกใช้เป็นดอกสแตติส (Statice) ดอกสีม่วงที่กลีบดอกเป็นแฉกเหมือนดวงดาวแถมความหมายของมันเหมาะกับพวกเขาทั้งคู่เป็นอย่างมาก “ความรู้สึกดี ๆ ที่ยังคงอยู่ตลอดไป ความรักที่ยั่งยืน ความทรงจำ และความส
รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL) บทส่งท้าย 5
เงินทองส่วนใหญ่เก็บไว้ในธนาคาร แทบไม่เคยเอาออกมาใช้ และส่วนใหญ่ก็เป็นเด็กทั้งสองที่หามาเอง กว่าจะมีวันนี้ไม่ง่าย และเขาก็คิดไม่ผิด ความมุมานะของเด็กทั้งสองคนออกดอกออกผลผลิบานในที่สุด ความสำเร็จของลูกชายและลูกเขยส่วนหนึ่งมาจากแรงสนับสนุนทางบ้านทั้งสองฝั่งที่เห็นพ้องไปในทางเดียวกัน ทำให้เด็กทั้งสองออกวิ่งได้อย่างเต็มที่ไม่ต้องห่วงหน้าพะวงหลังเหมือนอย่างที่แล้วมา พ่อเลี้ยงสมบูรณ์น้ำตาซึม เขาตบหลังโอบกอดลูกชายทั้งสองสักพักก่อนจะถอยกลับไปยังด้านหลัง แม่เลี้ยงจันทร์ทิพย์เองก็ยกผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดน้ำตาให้กับสามี“พ่อมึงเนี่ยน้า…” ทั้งสองยิ้มให้กันก่อนจะมองบ่าวสาวตรงหน้าด้วยสีหน้าเปี่ยมสุข มาถึงพรรณพิลัย เสียงสะอื้นดังมาไม่ขาดสายเธอปาดน้ำตาบนใบหน้านั้นป้อย ๆ ก่อนจะฉีกยิ้มให้คนทั้งคู่“กว่าจะมีวันนี้เหนื่อยกันมากเลยสินะ” สืบสานกอบกุมมือบางนั้นแน่นพลางบีบกระชับเป็นระยะ“แต่แม่ก็ดีใจที่ลูกทั้งสองจับมือกันมาถึงวันนี้ แม่ดีใจมากจริง ๆ และจะดีใจมากกว่านี้ถ้าลูกทั้งสองจับมือกันไปตลอด” พรรณพิลัยสะอื้นฮักก่อนจะเอ่ยต่อ“เมื่อก่อนแม่เคยคิดว่าสิ่งที่ทำลงไปดีที่สุดและเหมาะสมที่สุดสำหรับลูก แต่ไม่กลับไม่เคยถ
รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL) บทส่งท้าย 4
งานแต่งจัดขึ้นที่โรงแรมระดับห้าดาวใจกลางเมืองกรุงเทพฯ ปิดโรงแรมโดยเฉพาะเพื่อให้เครือญาติทางฝั่งของทศวรรษได้เข้าพัก และอำนวยความสะดวกให้กับเหล่ามิตรสหายของทั้งสองคนที่บ้างเดินทางมาจากต่างจังหวัดเพื่อเข้าร่วมงานเลี้ยงฉลองสมรสครั้งนี้ จะว่าเลี้ยงฉลองก็ไม่ใช่เรียกว่าแต่งงานใหม่อีกครั้งกับคนเดิมจะเหมาะกว่าธีมในงานเป็นสีเอิร์ธโทน เป็นกลุ่มสีธรรมชาติ หรือสีที่เลียนแบบธรรมชาติ เช่นน้ำตาล เทา เบจ เป็นงานแต่งแบบอบอุ่น ไม่ฉูดฉาด ชุดเพื่อนเจ้าสาวต่างก็สวมกระโปรงตีกะบังลมหน้าเพื่องานนี้โดยเฉพาะ โดยเฉพาะสามสาวคนสนิทของทศวรรษที่อยู่ด้วยกันแทบจะทุกช่วงเวลาของช่วงชีวิต ทศวรรษกล้าพูดได้เต็มปากเลยว่า หากขาดคนใดคนหนึ่งในที่แห่งนี้ไป ทศวรรษคนนี้ก็ยังเป็นเพียงทศวรรษเด็กต่างจังหวัดปอน ๆ คนหนึ่งที่เข้ากรุงฯ เพื่อมาหาจุดมุ่งหมายในชีวิต อาจเป็นเพียงอีทศตุ๊ดเด็กคนหนึ่งไม่ใช่ทศวรรษนักธุรกิจหน้าใหม่ไฟแรงที่ถูกจัดอันดับนักธุรกิจหน้าใหม่ไฟแรงในปี 2025 พวกเขาทั้งสี่คนต่างจับจูงมือกันมาไกลกว่าที่คิด กว่าจะมาถึงจุดจุดนี้ได้เรียกว่ารากเลือดกันเลยทีเดียว ทั้งเรื่องธุรกิจ ความรัก ครอบครัว หลายครั้งที่ชีวิตเป๋ไปเป๋มาเหมื
รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL) บทส่งท้าย 3
“ใครว่าพี่หยอก พี่เอาจริง”“ว้า…” ทศวรรษทำทีทัดผมที่หลังหู แหวนเพชรที่นิ้วนางด้านซ้ายพอต้องแสงไฟก็ส่องประกายวูบวาบ เม็ดโตเท่าเม็ดถั่วแระญี่ปุ่นไม่เห็นก็ตาบอดเต็มที!“ผมไม่ใช่คนตัวเปล่าเล่าเปลือย คงทำให้พี่โตสมหวังไม่ได้” เตวินทร์ยกบรั่นดีขึ้นมาจิบด้วยมุมปากที่ยกยิ้มพลางโครงศีรษะน้อย ๆ“มาหาพี่ คงไม่ได้ตั้งใจจะมาแจกการ์ดให้พี่เจ็บช้ำน้ำใจซ้ำ ๆ หรอกใช่มะ”“แหมพี่โต ผมมาขอบคุณและอยากจะขอโทษพี่เรื่องนั้นต่างหาก เห็นว่าพี่เองก็เสียหายเยอะเหมือนกัน” เตวินทร์กางขาเปลี่ยนอิริยาบถก่อนจะโน้มตัวเข้ามาหาทศวรรษที่นั่งตรงข้าม“ถ้าทศพอใจ เงินแค่นี้จะนับเป็นอะไรได้” น้ำเสียงแหบพร่าแฝงไปด้วยความเย้าหยอก คารมเสี่ยโตเขาระดับพระกาฬจริง ๆ ทศวรรษปั้นหน้ายิ้ม อีกทั้งเขายังมีประสบการณ์โชกโชนที่ทางบ้านคุณาปกรลากเขาออกงานแทบจะวันเว้นวัน พบปะผู้คนมากมาย และท่านเจ้าสัวก็สั่งสอนการวางตัว การเข้าสังคม และการใส่หน้ากากเพื่อธุรกิจ ‘น้ำขุ่นไว้ใน น้ำใสไว้นอก’ อยู่เสมอ“พี่โตไม่เสียดาย แต่ทศเสียดายนี่ครับ อีกอย่างก็เพราะช่วยสืบเขาด้วย ที่เขาลือกันว่าพี่โตกับพี่สืบไม่ถูกกัน น่าจะข่าวลือใช่ไหมครับ”“เปล่า! เรื่องจริง” เต
รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL) บทส่งท้าย 2
เมื่อคำอธิษฐานจิตกรวดน้ำลงดินจบลง กอปรกับกรวดน้ำทองเหลืองที่บรรจุน้ำเปล่าสะอาดเอาไว้หยดลงดินจนถึงหยดสุดท้าย พลันมีสายลมเอื่อย ๆ พัดพาใบไม้แห้งที่อยู่บริเวณนั้นปลิวล่องลอยไปตามลมผ่านร่างทั้งสองไป หลวงพ่อที่ยืนอยู่หน้ากุฏิก็ยืนมองทั้งสองเช่นกัน แต่ภาพที่เห็นตรงหน้ากลับทำให้ร่องรอยความโศกเศร้ายิ่งปรากฏชัดในนัยน์ตา เบื้องหน้าแรกเริ่มก่อตัวเป็นเงาสีขาวค่อย ๆ แจ่มชัด ชายหนุ่มสองคนที่สวมชุดราชปะแตนเต็มยศนั่งยอง ๆ ใช้มือรองรับหยาดน้ำเหล่านั้นด้วยสีหน้ายิ้มแย้มพร้อมทั้งหันหน้ามายิ้มให้กันด้วยสายตาที่หวานเชื่อม ดูก็รู้ว่าไม่ใช่สายสัมพันธ์ฉันเพื่อน ครอบครัว แต่เป็นฉันท์คนรักเพศเดียวกัน ก่อนทั้งสองจะยืนขึ้นประนมมือไหว้มาทางหลวงพ่อที่ยืนอยู่ด้านหลัง ส่วนด้านหลังของสืบสานก็มีคนแก่อีกคนที่สวมชุดเฉกเช่นเดียวกันกับคนทั้งสอง เพียงแต่โจงกระเบนสีเขียวเข้มแตกต่างจากคนหนุ่มทั้งสองที่สวมสีน้ำเงิน แถมในมือยังมือไม้เท้าคอยพยุงตัวถืออยู่ด้านหน้าตัวเองในท่วงท่าที่ก้มมองเด็กทั้งสองด้วยสีหน้าราบเรียบ แต่แววตากลับเจือร่องรอยความอาลัย และความปีติยินดีเอาไว้ ความทุกข์ ความโศก ความเศร้า การรอคอย การยึดติด จบลงเพียงไม
รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL) บทส่งท้าย
ก่อนหน้าหลายเดือนจะถึงกำหนดการณ์การฉลองงานสมรสที่ยิ่งใหญ่ เกรียงไกรสมกับตำแหน่งสะใภ้คนโตของคุณาปกร ได้ยินว่าแค่แขกเหรื่อในวงการธุรกิจก็ร่วมร้อย ยังไม่รวมวงศาคณาญาติที่แตกสายออกไปเกือบร้อยคน งานนี้แขกในงานหลักพัน ทศวรรษถามย้ำกับแม่สามีย้ำ ๆ“งานไม่ใหญ่แน่นะครับคุณแม่” พรรณพิลัยยิ้มบาง ๆ ก่อนจะหัวเราะน้อย ๆ กับคนใช้คนสนิทอย่างศรีนวล“คุณทศอย่ากังวลไปเลยค่ะ งานเล็ก ๆ คนกันเองทั้งนั้น” ศรีนวลหัวเราะร่วนพลางตอบคำถามนั้น ดูจากสีหน้าของคนทั้งสองแล้ว คงไม่เล็กเท่าไหร่ ขนาดงานเลี้ยงฉลองวันเกิดคุณหญิงพรรณพิลัย คุณหญิง คุณนายต่าง ๆ ตีผมกะบังลมเดินกันให้ควั่ก ไหนจะญาติทั้งสองฝั่งอย่างท่านเจ้าสัว และคุณหญิงพรรณพิลัยเอง แค่บ้านทศวรรษ แม่เลี้ยงจันทร์ทิพย์นับแขกที่จะไปร่วมงานได้สองรถบัสคันใหญ่ จะบ้า! ยังไงก็เห็นชอบจากผู้ใหญ่ทั้งสองฝั่งเขาและสืบสานจะทำอะไรได้ เลือกดูเฉดสีเสื้อผ้าในงานวันแต่งจนหัวหมุนไปหมด พวกสามสาวก็ดีใจมาก อีกทั้งไม่ได้จ้างดีไซเนอร์ค่าตัวแพง ๆ จากที่ไหนไกล เป็นปลายฟ้าที่บรรจงบินไปถึงฝรั่งเศสเพื่อเลือกผ้าโดยเฉพาะ รวมไปถึงพวกมุกและคริสตัลที่ปักมือ แม้จะสวมชุดสูทแต่ทว่าเนื้อผ้าด้านในเป็
Das könnte dir auch gefallen
ข้าวโพดในไร่ชา (Mpreg)
กุหลาบดิน1.5K Aufrufeวิศวะขอรักคุณหมอ Mpreg
กุหลาบดิน2.5K Aufrufeเกมส์ล่าท้าหัวใจรัก
Pampercila1.0K AufrufeSecret Love Friend แอบรักเพื่อน
มินิซ่าส์1.8K Aufrufeวาดใจฉันด้วยฝันของนาย
Futhaone128 Aufrufeถ้าถ้ารักเด็กชงเหล้า(อัลฟ่าxโอเมก้า)
ซังกง493 Aufrufeสยบรักแม่หนู(นาย)มาเฟีย(Mpreg)
Melmee673 Aufrufeผัวผมดุนะพี่ (4P) [YAOI]
จางเหมี่ยวเฟิ่ง252 Aufrufe
