บทที่ 7 ความในใจของตัวเล็ก (1)

บทที่ 7

ความในใจของตัวเล็ก

เตชินพาดาริกาเดินผ่านช่วงโถงทางเดินเข้ามายังสระว่ายน้ำซึ่งเป็นสถานที่จัดงานเลี้ยงก่อนจะเดินลัดเข้าไปยังโถงห้องนั่งเล่นที่ถูกปรับเปลี่ยนเป็นสถานที่ให้แขกเหรื่อเข้ามาร่วมยินดีและให้ของขวัญวันเกิดแก่เจ้าของงาน ชายหนุ่มพาหญิงสาวเดินเข้าไปอย่างไม่สนใจสายตาคนอื่นๆ ที่มองมาแล้วหันกลับไปซุบซิบเพราะงานเลี้ยงวันเกิดของจิรันคืองานแรกที่ทุกคนได้เห็นว่าเตชินควงผู้หญิงมางาน แม้จะไม่มั่นใจกันว่าหญิงสาวที่ควงมาจะเป็นภรรยาของเขาจริงหรือไม่เพราะไม่มีใครเคยเห็นภรรยาของเขาเลยสักคน แต่การที่ได้เห็นภาพที่เตชินควงผู้หญิงมางานนี้ก็คงจะเป็นจริงอย่างข่าวลือมราว่าเจ้าของงานวันเกิดสามารถเชิญภรรยาของเตชินมาร่วมงานได้

“คนนั้นเหรอภรรยาของคุณเตชิน ทำไมดูเด็กจังแถมสวยด้วย” เสียงซุบซิบยังคงดังไม่หยุดพลางพากันมองเข้าไปด้านในตัวบ้านหลังใหญ่ซึ่งเป็นห้องนั่งเล่นที่เตชินพาดาริกาเข้าไปทักทายจิรัน

“นั่นสิ ดูยังไงก็เด็กมหาวิทยาลัยมากกว่า หรือจะเป็นเด็กมหาวิทยาลัยจริงๆ น่ะเธอ” ทั้งคำถามทั้งคำซุบซิบเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ เมื่อคำว่า ‘มหาวิทยาลัย’ หลุดออกมาให้ได้พูดกันต่อ

“เด็กมหาวิทยาลัยเหรอ งั้นก็ไม่ใช่ภรรยาของคุณเตชินน่ะสิ อย่างคุณเตชินจะต้องแบบคุณพราวมุกหรือไม่ก็คุณเปมิกาสิ สวยรวยเหมาะสมกว่าอีก” จากคำถามกลับกลายเป็นคำวิจารณ์

ทว่า คำพูดเหล่านั้นที่ยังคงมีต่อเนื่องทำให้ลอยไปเข้าหูของศศินที่ได้มาร่วมงานเลี้ยงวันเกิดกับผู้เป็นบิดาของตัวเอง ทำให้เขาต้องละสายตาจากเพื่อนไปด้านในบ้านของจิรันจึงพบกับดาริกาที่กำลังยืนควงเตชินคลี่ยิ้มทักทายเจ้าของงานอย่างมีความสุข ภาพที่เห็นทำให้ศศินรู้สึกไม่สบอารมณ์ที่ได้เห็นเธอยิ้มอย่างมีความสุขยามที่อยู่กับเตชินแม้ว่ามันอาจจะเป็นการเล่นละครตบตาคนนอกก็ตาม

แต่เขาก็ไม่อยากให้ผู้ชายคนอื่นเห็นรอยยิ้มของเธอ ไม่เว้นแม้แต่เตชินที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสามีของเธอก็ตาม

“นั่น ดูคุณเตชิน ควงสาวมาด้วยวะ” หนึ่งในเพื่อนที่กำลังจับกลุ่มคุยกันหลังไม่ค่อยมีเวลานัดมาเจอพูดขึ้นทำให้ศศินหันกลับมา

“สาวที่ไหน สวยหน้าเด็กซะด้วย แต่เดี๋ยวนะ มีข่าวลือว่าคืนนี้ภรรยาของคุณเตชินจะมาด้วย” อีกคนพูดขึ้นบ้าง

“ใช่เหรอ เธอคนนั้นเป็นภรรยาคุณเตชินเนี่ยนะ ไม่น่าใช่หรอกมั้ง ฉันเห็นคุณเตชินกับคุณพราวมุกไปไหนมาไหนกันบ่อยมากเลยนะ ถ้าเธอคนนั้นเป็นภรรยาจริงก็คงไม่ปล่อยให้คุณเตชินไปไหนมาไหนกับคุณพราวมุกหรอก” หญิงสาวในกลุ่มที่มีแหล่งข่าวชัดเจนกว่าใคร หนำซ้ำยังเป็นคนที่รู้ข่าวก่อนใครมากมายไม่ว่าจะเป็นข่าวพวกดารานักแสดงหรือเซเลปก้มักจะรู้ก่อนและมีมูลมากกว่าคนอื่น

“ใช่ ฉันก็เคยเห็นคุณเตชินสนิทกับคุณพราวมุก อาทิตย์ก่อนฉันเห็นคุณเตชินไปคลับกับคุณพราวมุกกันสองต่อสอง เมียที่ไหนจะปล่อยให้ผัวออกไปแบบนั้น” ครานี้เป็นชายหนุ่มอีกคนในกลุ่มที่ชอบเที่ยวกลางคืนแล้วบังเอิญไปเห็นเตชินกับพราวมุกจึงพูดออกไป

“คุณเตชินคงควงเด็กมหา’ ลัยมาแทน ฉันคิดว่านะ คิดดูนะแต่งงานแต่กลับไม่เปิดตัว จะเป็นไปได้เหรอที่เมียคุณเตจะยอมมา แต่ก็นะคุณเตก็ร้ายใช่เล่นควงคนอื่นมาแทนเมียตัวเอง นึกแล้วก็สงสาร” เพื่อนที่ยืนข้างศศินพูดขึ้น ซึ่งเป็นคำพูดที่เริ่มไม่ดีต่อดาริกาและไม่เข้าหูศศินที่มองเพื่อนพูดอยู่เงียบๆ ยังไม่ยอมพูดอะไรออกไป

“ดาริกา เธอเป็นภรรยาของพี่เต” เพราะคำพูดที่เริ่มจะเสียหายต่อดาริกา ศศินจึงตัดสินใจพูดออกไปในที่สุด

“ดาริกา? เพื่อนตั้งแต่เด็กของมึงน่ะเหรอศิน” เพื่อนที่ยืนข้างๆ ศศินหันมาถามด้วยความตกใจไม่น้อย แม้จะไม่ค่อยรู้เรื่องเพื่อนตั้งแต่เด็กของศศินมากเท่าไรเพราะเพื่อนคนนี้หวงจนไม่ยอมพูดถึงให้ใครได้ยิน

“ใช่ เธอนั่นแหละ” ศศินตอบพลางมองไปที่ดาริกาซึ่งยังอยู่ด้านในกับเตชินและจิรัน

“จริงด้วยสิ ถ้าให้พูดคนที่สนิทกับคุณเตชินในกลุ่มเราก็มีศินที่สนิทที่สุด” หญิงสาวในกลุ่มอีกคนที่เงียบอยู่นานพูดขึ้นอย่างนึกออกเมื่อศศินเฉลยให้ทุกคนได้รู้ความจริง

“เออวะ เพื่อน มึงก็เงียบอยู่นาน พูดออกมาเลย” เพื่อนในกลุ่มเริ่มคะยั้นคะยอให้ศศินพูดมากกว่าเมื่อครู่

“เอาไว้ทีหลัง เดี๋ยวมา” ศศินปฏิเสธออกไปเพราะไม่อยากพูดเรื่องดาริกาให้เพื่อนเอาไปพูดอย่างเสียๆ หายๆ อีก ทั้งยังเห็นดาริกาแยกมากจาเตชินพอดี เขาจึงรีบเดินออกจากกลุ่มไปหาหญิงสาวทันที

เพราะตั้งแต่เกิดเรื่องของเตโซเขาก็ไม่มีโอกาสได้เจอกับดาริกาอีกเลยแม้แต่กับทที่มหาวิทยาลัย ไม่ว่าจะติดต่อเธอทางไหนก็ไม่มีโอกาสเพราะข้างกายของดาริกามีเคนอยู่ด้วยเกือบตลอดเวลา หนำซ้ำยังเป็นคนที่จัดการแทนเตโซในทุกเรื่องของดาริกายิ่งกว่าเตโซตอนยังอยู่ ครานั้นเขายังได้มีโอกาสได้คุยได้เข้าหาตามปกติแต่พอหลังเตโซเสียชีวิตกะทันหันอย่างไม่ทราบสาเหตุเมื่อเคนสั่งให้ปิดข่าว เขาก็เหมือนถูกเคนกีดกันไม่ให้เจอกับดาริกาจนถึงทุกวันนี้

เมื่อมีโอกาสเขาจะไม่ยอมให้เสียไปอย่างเปล่าประโยชน์

“ดา” ศศินทักทายดาริกาที่กำลังเดินไปยังโซนบาร์เครื่องดื่ม

“ศิน!” ดาริกาหันไปตามเสียงเรียกก่อนจะระบายยิ้มกว้างอย่างดีใจทักทายอีกฝ่ายกลับไป

“มางานนี้ได้ไง พี่เตชวนมาเหรอ” ศศินยิงคำถามออกไปทันทีในสิ่งที่อยากรู้

“เอ่อ คุณจิรันอยากเจอเราน่ะ แล้วศินล่ะ รู้จักกับคุณจิรันด้วยเหรอ” ดาริกาตอบตามตรงก่อนจะถามกลับ

“พ่อรู้จักกับคุณจิรันแล้วลากเรามาด้วยน่ะ แล้วนี่ดาจะออกไปไหน” ศศินตอบแล้วถามกลับบ้าง

“เราหิวน้ำน่ะ พี่เตติดคุยกับคุณจิรันเราก็เลยขอออกมาก่อน” ดาริกาตอบโดยเรียกเตชินอย่างให้เกียรติเพราะอยู่ข้างนอก

“งั้นเราไปเป็นเพื่อนนะ ดาไม่รู้จักใครที่นี่เลยนอกจากเรา” ศศินได้คำตอบจึงอาสาดูแลเธอแทนเตชิน

“ขอบคุณนะศิน ดีเลย จะได้คลายความอึดอัดหน่อย” ดาริกาไม่ได้ปฏิเสธด้วยเพราะอยากมีเพื่อนหรือคนรู้จักในงานเลี้ยง

เมื่อดาริกาไม่ได้ปฏิเสธศศินจึงจับข้อมือหญิงสาวพาเดินไปที่โซนบาร์น้ำทันทีเพื่อคอยดูแลตามปกติที่เขาเคยทำให้กับเธอ หากทว่ามีสายตาคู่หนึ่งที่จับจ้องไม่วางตาด้วยอารมณขุ่นมัวเมื่อเห็นศศินคว้าข้อมือของดาริกาพาเดินไป ตั้งแต่เธอขอตัวออกไปหาน้ำดื่มเตชินก็คอยมองตามอย่างไม่ให้คาดสายตาจนถูกจิรันเอ่ยแซวแต่ก็ขอตัวออกไปไม่ได้เมื่อจะต้องคุยกันเรื่องสำคัญให้จบก่อน

ภายในใจของเตชินจึงร้อนรุ่มจนจะระเบิดออกมา