คบกัน

“เฟอร์จ๋า...พะพายขอโทษ...หายงอนพะพายเถอะนะได้โปรด...”

“ออกไปได้แล้วไป...รกสายตา” ดันตัวพะพายออกจากห้อง ทำเนียนตีหน้านิ่งใส่ ราวกับโกรธมากๆ ถามว่าโกรธไหมก็โกรธแหละ แต่เห็นเขาอ้อนแล้วก็อยากจะแกล้งต่อ ใครจะไปคิดว่าเขาจะยอมออดอ้อนเธอขนาดนี้ ไม่อายคนเดินผ่านเลยสักนิด ไม่กลัวเสียฟอร์มหรือไง ที่เป็นถึงหนุ่มฮอตแต่กลับมาเดินตามเธอเป็นลูกแมวแบบนี้

“ไม่เอา ไม่ออก...ต้องดีกันก่อนแล้วจะไป” ว่าแล้วก็ชูนิ้วก้อยขึ้นมาตรงหน้าเธอ พร้อมกับกะพริบตาปริบๆ หวังให้เธอเห็นใจ ซึ่งมันดันได้ผล เพราะท่าทีน่าเอ็นดูของเขามันทำให้เฟอร์หลุดขำออกมา

“คิดว่าทำตัวแบบนี้ ฉันจะหายงอนหรือไง”

“แต่เมื่อกี้เธออมยิ้ม”

“ไม่ได้อมยิ้ม นายมั่วแล้ว” แสร้งปั้นหน้านิ่งอีกครั้งแล้วเชิดหน้าใส่

“ถ้าดีกัน จะอนุญาตให้คบยัยทอมนั่นเป็นเพื่อนก็ได้”

“จริงนะ!” ถึงกับตาโต แต่เอ๊ะเดี๋ยวนะ เรื่องเพื่อนเธอมีสิทธิ์เลือกเองนี่นา ทำไมต้องดีใจที่เขาอนุญาตด้วยเนี่ย

“อืม...ยอมคนเดียว...ที่เหลือฉันต้องกรองก่อน...ว่าไง...ดีกันได้ยัง” พูดจบก็พยักพเยิดหน้าไปตรงหน้าหวังให้เธอมาเกี่ยวก้อยด้วย

“ดีก็ได้”

หมับ!!

“เย่...ดีกันแล้ว...งั้นคืนนี้นอนด้วยนะ” หลังจากเกี่ยวก้อยเสร็จเขาก็ยืนขึ้นเต็มตัว จากนั้นก็ตีมึนแล้วเดินเข้าห้องเธอไปหน้าตาเฉย

“เฮ้ย...ไม่ได้...ยังไม่อนุญาตเลย...ออกไปเดี๋ยวนี้นะพะพาย!!” รีบวิ่งตามเขาเข้าไปในห้อง เพื่อไล่เขา ตายแล้วเฟอร์ทำไมต้องมาเจอคนเจ้าเล่ห์แบบไอ้บ้านี่ด้วย เสียรู้ให้เขาตั้งกี่ครั้งก็ไม่เคยเข็ดจริงๆ

“เหนื่อย...ขอนอนด้วยหน่อย...ขี้เกียจขับรถกลับ”

“ไม่เอา...ใจคอจะมานอนกับฉันทุกวันเลยหรือไง ไม่ให้เวลาฉันอยู่กับตัวเองเลยเหรอ”

“เธออยู่กับตัวเองมาทั้งชีวิตแล้ว มีแฟนก็ต้องอยู่กับแฟนสิ เธอนี่มันไม่มีมุมหวานเอาซะเลย หัดทำตัวหวานๆ กับแฟนหน่อย”

“แฟนบ้าบออะไร ฉันไปคบกับนายตั้งแต่เมื่อไหร่ อย่ามาขี้ตู่นะ ออกไป!!” โวยวายแล้วดึงเขาให้ลุกออกจากเตียง แต่ด้วยเพราะแรงและตัวของเธอมันนิดเดียว พอเขาใช้แรงกระตุกเพียงน้อย เธอก็ปลิวลงไปนอนบนตัวเขาแล้ว

วืด!

“ว๊าย...ไอ้บ้าพะพายปล่อยฉัน...”

“ดีดดิ้นทำไมเนี่ย แค่กอดเอง...อีกอย่างเราได้กันมาตั้งกี่ครั้งแล้ว...ไม่ต้องเขิน”

ปั่กๆๆ

“ปล่อย!! ฉันอึดอัด...” ร่างเล็กดิ้นขลุกขลักอยู่บนตัวเขา ในขณะที่พะพายก็กอดเธอเอาไว้แน่น ไม่คิดจะปล่อย แถมยังหลับตาลง และปล่อยให้เธอดิ้นอยู่แบบนั้น ไม่คิดที่จะสะทกสะท้านใดๆ จนสุดท้ายเธอก็ยอมสงบลง เพราะดิ้นไปยังไงเขาก็ไม่ปล่อยอยู่ดี

พรึ่บ!!

“อ๊ะ...ทำอะไรเนี่ย...ก็บอกว่าเป็นเมนส์ไง...” เมื่อความพายุสงบลง เขาก็ใช้จังหวะที่เธอหยุดต่อต้าน พลิกร่างเล็กให้ลงไปอยู่ใต้ร่างเขาแทน

“ก็ไม่ได้จะทำอะไร...”

“ไม่ได้ทำอะไรแล้วขึ้นมาคร่อมฉันทำไม”

“อยากมองหน้าเธอชัดๆ” ไม่พูดเปล่า แต่กลับใช้ดวงตาคมกริบจ้องมองเธอนิ่ง อย่างพินิจพิจารณา แอบงงเหมือนกันว่าเพราะอะไรทำไมเขาถึงได้หลงเธอขนาดนี้ ยัยนี่ทำอะไรกับเขานะ ถึงได้ทำให้เขาเลิกสนุกกับผู้หญิงคนอื่นๆ แล้วมาสนใจแค่เธอคนเดียวแบบนี้

จากเพลย์บอยตัวพ่อ ก็ต้องกลายมาเป็นแมวน้อยตัวโต ที่เอาแต่วิ่งตามเจ้านายตัวน้อยๆ อย่างเธอ ขนาดเพื่อนก็ยังแปลกใจ เพราะปกติเขานี่แหละตัวตั้งตัวตีเลยในเรื่องฟันผู้หญิงแล้วทิ้ง

“มะ...มองพอแล้วมั้ง...” เมื่อถูกจ้องก็ถึงกับประหม่าทำตัวไม่ถูก จนต้องหลบสายตาเขา ใบหน้าแดงซ่านด้วยความเขิน ซึ่งท่าทีของเธอมันดันดูน่ารักในสายตาเขา จนพะพายกระตุกยิ้มด้วยความพออกพอใจ ตามด้วยโน้มใบหน้าลงไปแล้วจุมพิตไปที่หน้าผากของเธอด้วยความอ่อนโยน

ตึก ตัก ตึก ตัก!!

อยู่ๆ หัวใจของเธอก็พลันเต้นโครมครามขึ้นมา ไอ้บ้านี่มันอ่อนโยนกับเธอ จนทำให้เธอรู้สึกประหลาดๆ ขึ้นมา ไม่นะ อย่าหวั่นไหวให้เขาเชียวนะเฟอร์ ร่างเล็กเถียงกับตัวเองในใจ หวังต่อต้านความรู้สึกของตัวเองที่มันดันหลงไปกับการกระทำของเขาอย่างเลี่ยงไม่ได้

“เฟอร์...เป็นแฟนกับพายได้ไหม...เป็นแฟนแบบจริงๆ น่ะ...”

“นะ...นายพูดอะไรออกมาเนี่ย...”

“พูดจริงนะ...เราลองคบกันไหม”

“แต่ป๊าฉัน...”

“แอบคบกันก่อนก็ได้...ฉันอยากมีสถานะกับเธอ”

“พะพาย...ถ้าเราไปกันไม่รอดล่ะ...อีกอย่างป๊าฉันไม่ยอมหรอก...แล้วถ้าวันนั้น...มีใครสักคนที่รู้สึกมากกว่า...รู้ใช่ไหมว่าต้องเจ็บ”

“พายยอมเจ็บเองก็ได้ ถ้าวันนั้นเราต้องเลิกกัน แต่ตอนนี้ คบกันเถอะนะ สัญญาเลยจะมีเฟอร์คนเดียว”

“พะพาย...ฉันว่า...”

หมับ!!

“อื้อ” ปากหยักกดจูบไปที่ริมฝีปากเรียวเล็กเบาๆ

“...อย่าปฏิเสธได้ไหม”

“งั้นก็บอกมาก่อน...ว่านายมีดีตรงไหนให้ฉันชอบ”

“ดีตรงหมมั้ง”

เพี๊ยะ!!

“ไอ้ทุเรศ”

“ล้อเล่น...ฉันว่าเธอรู้ว่าฉันดีตรงไหน...หน้าตาก็ดี...ทำกับข้าวก็อร่อย...ที่สำคัญ...ฉันแซ่บเรื่องบนเตียงมาก”

“ไอ้บ้า”

“นะคบกัน...” คะยั้นคะยอให้เธอตกลงปลงใจคบกับเขา

“อื้ม...คบก็คบ...แต่ฉันไม่รับผิดชอบความรู้สึกนายหลังจากนี้นะ...ฉันเตือนแล้ว” สุดท้ายเธอก็ยอมตกลง

ยอมคบทั้งที่ไม่รู้เลยว่าความสัมพันธ์หลังจากนี้จะเป็นเช่นไร เธอไม่เคยขัดพ่อได้เลย ถามว่ารู้สึกกับเขาไหม แน่นอนอยู่ด้วยกันทุกวันมันก็ต้องมีหวั่นไหวกันบ้าง แต่ด้วยเพราะเธอเชื่อฟังพ่อ เรื่องคู่เธอเลยขัดไม่ได้ แต่ไม่แน่หรอก ถ้าพี่ชายของเธอผ่านไปได้ คู่เธอก็อาจจะมีหวังเหมือนกัน

เอาจริงๆ พะพายก็ไม่ใช่ผู้ชายเลวร้ายอะไร แค่เอาแต่ใจ ปากปีจอ ชอบข่มขู่เธอ เซ็กซ์จัด เอ่อ ที่พูดมาเหมือนจะไม่มีดีเลย แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ เขาก็น่ารัก ดูแลเธอดี แถมตามใจเธอตลอดเลย เธออยากได้อะไรก็ได้ แต่ก็นะกว่าจะได้ก็ต้องมีข้อแลกเปลี่ยน และที่สำคัญ ความลับที่เธอไม่ใช่สาวหวาน เรียบร้อย เขาก็ไม่เคยเอาไปบอกใคร ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมต้องเผยธาตุแท้ให้เขาเห็นด้วย คงเป็นเพราะเธอเกลียดเขาตั้งแต่แรกมั้ง เลยไม่รู้จะเฟคใส่ทำไม เพราะเขาก็ไม่ใช่สเปคเธอ เลยไม่จำเป็นต้องรักษาภาพพจน์

“เราขึ้นสถานะกันได้ไหม” พะพายเอ่ยขอพร้อมส่งสายตาปริบๆ ออดอ้อนให้เธอยอม

“ละ...แล้วแต่นายสิ” ตอบกลับไปด้วยความขวยเขิน เรื่องโซเชียลเธอไม่ใส่ใจอยู่แล้ว เพราะพ่อของเธอก็ไม่ได้เล่นอะไรแบบนี้ เรื่องนี้ก็เลยหายห่วง อีกอย่างดีซะอีก หากเพื่อนๆ เก่าของเธอเห็นก็คงจะอกแตกตายกันแน่ๆ ที่เธอดันได้หนุ่มฮอตวิศวะการบินมาครอง

“งั้นพายขอไปเองนะ กดรับด้วยเข้าใจไหม” เอื้อมมือไปหยิกแก้มนุ่มนั้นเบาๆ ด้วยท่าทีเอ็นดู ก่อนที่จะก้มลงสนใจเครื่องสี่เหลี่ยมนั่น

“อื้ม...” ตอบไปด้วยใบหน้านิ่งๆ ทำทีเป็นไม่รู้สึก ทั้งที่ในใจของเธอตอนนี้ ไอ้ก้อนเนื้อในอกข้างซ้ายมันเต้นแรงจนแทบกระเด็นออกมาจากขั้วอยู่แล้ว

และเพียงไม่นานสถานะที่เขาขอเธอก็เด้งแจ้งเตือนที่เครื่องเธอ

“นะ...นายแน่ใจแล้วไหมที่จะคบกับฉัน” ก่อนจะกดตอบรับ เธอก็ไม่วายถามย้ำเขาอีกครั้ง

“แน่ซะยิ่งกว่าแน่อีก...”

“อื้ม...บอกไว้ก่อนนะว่าห้ามมาเสียใจทีหลัง แล้วถ้าเกิดอะไรขึ้น อย่ามาโทษว่าเป็นความผิดฉันนะ”

“ไม่เสียใจ และจำไว้ ว่าทุกความสัมพันธ์ ฉันตั้งใจ ขออย่างเดียวอย่าทำฉันก่อน เพราะฉันไม่เคยทำใครก่อน” เขาเอ่ยบอกเธอด้วยสีหน้าและน้ำเสียงที่จริงจัง

“...เผื่อใจหน่อยนะพะพาย...เรื่องของเราฉันยังมองไม่เห็นหนทางที่จะเป็นไปได้เลย”

“ฉันจะทำให้เรื่องของเราเป็นไปได้ และไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ฉันจะรับผิดชอบในการกระทำของฉันทั้งหมด”

“นาย...ชอบฉันอย่างงั้นเหรอ”

“ถ้าบอกว่าชอบ จะเชื่อไหม”

“พูดง่ายๆ แบบนี้เลยเหรอ” เลิกคิ้วมากเขาด้วยความสงสัย รู้แหละว่าเขาเป็นคนตรง แต่เรื่องแบบนี้ ไม่คิดจะอายสักนิดเหรอ

“แล้วทำไมต้องทำให้มันเป็นเรื่องยาก?”

“กะ...ก็...”

“แล้วเธอล่ะ...ชอบฉันบ้างหรือยัง...เปย์จนหมดตัวขนาดนี้ก็ต้องชอบแล้วปะ...แถมลีลาดีเร้าใจ...คิดว่าก็ต้องชอบแหละ” ดูความกวนประสาทของเขาสิ พูดเองเออเอง แต่เอาเถอะ เขารู้แหละว่าเธอก็คงไม่กล้าพูด เขาก็เลยแกล้งทำเป็นกวนประสาทเพื่อที่จะได้กลบเกลื่อนความเขินของเธอ

“หลงตัวเอง”

“หลงตัวเองอะไร พายหลงเฟอร์ต่างหาก จุ๊ฟๆ เฟอร์จ๋า...” พะพายดึงคนตัวเล็กขึ้นมานั่งบนตัก ตามด้วยจับมือเธอมาระดมจูบ หึ่ย! คนอะไรหน้ามึนเสียจริง อดทนไว้เฟอร์ อดทนไว้ แม้มันจะเริ่มน่ารักกับเธอแล้วก็เถอะ อย่าเพิ่งไปหลงใหลเขาเด็ดขาด