ที่รัก

“ข้อแลกเปลี่ยนอะไร”เลิกคิ้วมอง แล้วถามขึ้น

ภายในใจก็แอบนึกหวั่นๆอยู่เหมือนกัน กลัวว่าเขาจะคิดทำอะไรพิเรนทร์กับเธอ ลำพังแค่เรื่องครั้งแรกของเธอก็แย่พอทน ดีที่เธอไม่ได้เป็นพวกหวงบริสุทธิ์อะไรขนาดนั้น ไม่งั้นป่านนี้กัดลิ้นตัวเองตายแล้ว แค่ไม่ประทับใจที่คนแรกเป็นคนที่ไม่ได้เลือกเอง

              “คืนนี้ เธอจะต้องเป็นของฉัน”

              “คะ...คืนนี้งั้นเหรอ”

              “ใช่...เธอให้ฉัน ฉันให้ในสิ่งที่เธอต้องการ แฟร์ๆ”แฟร์กับผีน่ะสิเธออุทานในใจ

              “ว่าไง...ถ้าไม่...ฉันจะลุก”

              “อ๊ะๆๆ...เดี๋ยวสิ...ใจร้อนไปได้”รีบคว้าแขนเขาเอาไว้ก่อนที่เขาจะลุกขึ้นแล้วเดินหนีไปเสียก่อน ตอนนี้ยัยเพื่อนรักของเธอ และเดอะแก๊งกำลังจับตามองเธอกับเขาอยู่ ขืนไอ้บ้านี่ลุกไป เสียหน้ากันพอดี

              ไหนๆก็ส่งไอ้บ้านี่มาหลอกฟันเธอแล้ว งั้นถ้าเธอเอาไอ้เสาไฟฟ้านี่มาบังหน้า ควงไปเรื่อยๆมีหวังกระอักเลือดตายกันแน่ๆ

              “งั้นแปลว่าตกลงใช่ไหม”

              “อืม...ตกลงก็ได้”

              “งั้นว่ามาสิ ว่าอยากให้ฉันช่วยอะไร”ไม่พูดเปล่า คนหน้ามึนกลับโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้เธอ พร้อมยกยิ้มร้าย

              “นายต้องทำเหมือนสนใจฉัน และตามตื๊อฉันให้ยัยพวกนั้นเห็น ฉันไม่อยากโดนมองว่านายฟันฉันแล้วทิ้ง”

              “อะ...อ๋อ...กลัวเสียหน้างี้”ลอยหน้าลอยตาถาม คนอะไรหน้าจิ้มให้ตาบอด

              “อื้อ...”

              “ถ่ายรูปลงสตอรี่ด้วยไหมล่ะ”

              “ทำงั้นได้ด้วยเหรอ”ดวงตาเป็นประกายมองเขาอย่างมีความหวัง

              “ได้สิ...รูปละน้ำ”

              “จิ๊!! บ้ากามหรือไง ทำไมจะเอาฉันท่าเดียวเลย”

              “อืม...จะว่างั้นก็ได้ ไม่เถียง...”

              “แต่ต้องลงสตอรี่ของนายนะ”

              “ไม่มีปัญหา...มานั่งตักฉันสิ”ดึงแขนเธอให้ขึ้นมานั่งตัก แล้วล้วงโทรศัพท์มือถือของตัวเองออกมา ซึ่งการกระทำที่ดูเหมือนคู่รักของเธอและเขา ล้วนตกเป็นเป้าสายตาของคนกลุ่มหนึ่งด้วยความริษยา

              หมับ!

              “อื้ม...”

              “อือ”

แชะ แชะ!

มือหนาแพลนกล้องให้ใบหน้าของทั้งคู่เข้ามาในเฟรม พร้อมกับใช้จังหวะที่เธอเผลอคว้าหมับไปที่ลำคอระหง ตามด้วยใช้นิ้วดันคางของเธอเพื่อให้ใบหน้าเธอหันมารับจูบของเขา

“นะ...นี่...ถ่ายเป็นคลิปลงเลยเหรอ...”ร่างเล็กตาโตเมื่อเห็นว่าสตอรี่ที่เขาอัพโหลดลงไปนั้นเป็นแบบคลิปไม่ใช่รูปภาพ ไม่พอ ยังเป็นฉากจูบอีกด้วย

นอกจากยัยพวกนั้นกรี๊ด เธอเองก็กรี๊ด ไม่ได้ดีใจที่ถูกเขาจูบเลยแม้สักนิดเดียว แต่อับอายมากกว่า แต่เอาเถอะ ทำให้คนพวกนั้นดิ้นได้ ก็นับว่าคุ้ม

“สตอรี่ฉัน ฉันจะลงอะไรก็ได้...คลิปเมื่อคืนเอาลงด้วยเลยไหมล่ะ”

“ไอ้ทุเรศ...อย่าแม้แต่จะคิดเชียวนะ”ร่างเล็กจ้องหน้าเขาตาเขม็ง

“มึง...อีกะทิ มึงเห็นไหม!! อีขิม ไหนมึงบอกว่ารับเงินจากพะพายมาไง อีนั่นทำไมไม่โดนเขี่ยทิ้งอีก”ทุเรียนกล่าว เมื่อเห็นฉากจูบสุดเร่าร้อนกันเต็มสองตา

“รับมาจริงๆ นี่ไงสามแสน สลีปการโอนยังอยู่เลย ชื่อพะพายด้วยเนี่ย...แต่ไม่เข้าใจว่าทำไมพะพายกับอีเฟอร์ถึงยังสานต่อ”ขิมกล่าว

“จิ๊...แล้วมันได้ของดีอีกแล้ว”กะทิกระทืบเท้าเร่าๆด้วยความหงุดหงิด ที่เฟอร์ได้ของดีของคณะการบินไป ก่อนหน้านี้หนุ่มๆหล่อๆก็แวะมาขายขนมจีบเป็นขบวน เห็นแล้วก็หมั่นไส้

“แล้วน้องตี๋ที่มึงควงล่ะ ไปไหนแล้ว”สายขิมถาม

“กูจ้างมา น้องแม่งร้อนเงิน แต่ได้แค่ควงแหละมันไม่ยอมให้แตะตัวเยอะ แตะเยอะก็ไม่ได้ แม่งอัพค่าตัวอีก”

ด้านเฟอร์...

“ฉันจะไปหาเพื่อนแล้ว...จะไปด้วยไหม...”

“ไม่อะ...ฉันจะดื่มอยู่นี่...”

“อืม...งั้นมีอะไรก็โทรมาแล้วกัน เมมเบอร์ให้แล้ว”ปรายตาแสนร้ายนั่น ไปที่มือถือของเธอ ส่วนเธอก็พยักหน้าตอบรับแล้วหันมาดื่มแอลกอฮอล์ตรงหน้าต่อ แสร้งเป็นไม่เห็นพวกนั้น ทำราวกับว่าสายขิมและฝูงเพื่อนใหม่เป็นอากาศที่ไร้ตัวตน

              นั่งดื่มอยู่เพียงลำพังไปพักใหญ่ ร่างบอบบางก็เริ่มที่จะมึนๆหน่อยๆแล้ว จึงควานหาโทรศัพท์ เพื่อโทรบอกให้พะพายมารับ แต่ทว่าเลื่อนหารายชื่อของเขาเท่าไหร่ก็เลื่อนหาไม่เจอ จนตาเธอลายไปหมดแล้ว

              “นี่ก็พ.พานนี่นา...ทำไมไม่เจอล่ะ”เฟอร์บ่นกระปอดกระแปดกับตัวเอง พร้อมกับเอามือค้ำศีรษะที่แทบจะทรงไม่อยู่เอาไว้ นี่ถ้าเธอไม่ค้ำเอาไว้หน้าเธอต้องไถลไปกับเคาน์เตอร์บาร์แน่ๆ

              “ทำไม่ไม่เจอเนี่ย...”ด้วยความโมโหจริงพิมพ์ แต่ไม่ว่าจะพิมพ์เป็นภาษาไทยหรืออังกฤษก็ไม่เจอ เธอก็เลยพยายามตั้งสติตัวเองแล้วเลื่อนตั้งแต่ก. แล้วไล่ลงมาเรื่อยๆอย่างเชื่องช้าและอ่านให้หมดทุกตัว จนกระทั่งเลื่อนไปถึงตัวอักษร ท.ทหาร ก็เห็นคำว่าที่รักของเฟอร์ เด่นหราอยู่บนหน้าจอโทรศัพท์

              สาบาน ว่านั่นคือชื่อที่ไอ้บ้านั่นเมมให้เธอ แทบกรี๊ด อยากจะปาโทรศัพ์ทิ้งก็เสียดาย กล้ามาก ที่เมมชื่อตัวเองแบบนั้น อยากจะบ้าตายรายวัน นี่เธอกำลังเจอกับคนประเภทไหนกัน หน้าด้านหน้าทนเกินเบอร์ ไม่อยากจะนึกเลยว่าไอ้บ้านั่นจะบันทึกชื่อเธอในมือถือเขาเป็นอะไร

              ก่นด่าไปก็เท่านั้นแหละ ตอนนี้สติเธอแทบจะวูบอยู่แล้ว ก็เลยต้องจำใจกดเบอร์เขาแล้วโทรออก ขืนยังนั่งอยู่ที่นี่ เธอต้องน็อกกลางอากาศแน่

              [ครับที่รัก...]

              “หึ่ย!! นี่ถ้าไม่ติดว่าเมานะ ฉันด่านายแน่”

              [หึหึ กลับไหวก็เอาสิ คิดว่ามีทางเลือกมากหรือไง]

              “ฉันเมา...นั่งไม่ไหวแล้ว...มารับหน่อย”

              [ยังดื่มกับเพื่อนไม่เสร็จ...มานั่งในห้องวีไอพีก่อนได้ไหม ขอเวลาไม่เกินชั่วโมงเดี๋ยวพากลับ]

              “อืม...มารับหน่อย”พูดจบก็กดวางแล้วฟุบหน้าลงกับเคาน์เตอร์บาร์ รอให้เขามารับ

              ซ่าส์!!

            “กรี๊ดดดดดด...”ระหว่างที่เธอฟุบหน้าเพื่อพักสายตาระหว่างรอพะพาย อยู่ๆน้ำเย็นๆก็ถูกสาดใส่แผ่นหลังของเธอจนร่างเล็กนั้นสะดุ้งแล้วกรีดร้องออกมาด้วยความตกใจ

              พอหันไปดูต้นสายปลายเหตุ ก็เห็นว่าเป็นกะทิและผองเพื่อนที่เป็นคนสาดเหล้าใส่เธอ ไม่พอเพียงเท่านั้น ยังจีบปากจีบคอ ทำหน้าซื่อใส่เธออีก

              “ขอโทษนะเฟอร์...พอดีว่าอีข้าวเหนียวมันสกัดขาฉันอะ...ฉันเลยล้ม...แล้ว...อุ๊ยเปียกหมดเลย”ความน่าหมั่นไส้ทำให้เธอรีบลุกพรวดจากเก้าอี้บาร์ หวังจะพุ่งเข้าไปสั่งสอนกะทิ แต่ด้วยเพราะถูกความมึนเมาจากฤทธิ์แอลกอล์ฮอล์เล่นงานเข้าอย่างจัง จนหน้ามืด เลยเซไปเล็กน้อย

              หมับ!! ซ่าส์!!

            “กรี๊ดดดดดดดดดดดดด”ขณะที่ร่างเล็กเกือบจะล้ม ฝ่ามือหนาของพะพายก็คว้าเอวบางของเฟอร์เอาไว้ จนเจ้าของร่างปะทะแผลงอกของเขา พร้อมกับใช้มืออีกข้างคว้าแก้วเหล้าที่อยู่บนเคาน์เตอร์ แล้วสาดไปที่กะทิและเพื่อนแบบเต็มๆ เรียกได้ว่าโดนกันครบทุกคนภายในแก้วเดียว ออลอินวัน พะพายจดให้แบบจุกๆไม่มีใครน้อยหน้าใครเลย

              “เอาคืนให้แล้วนะที่รัก...ปะ...”พะพายเอ่ยบอกเฟอร์ ตามด้วยลากตัวเธอออกมา ส่วนกะทิ ข้าวเหนียว ทุเรียน และสายขิมก็กรีดร้องโหยหวนด้วยความหัวเสีย ไม่คิดว่าพะพายจะเล่นพวกเธอแบบนี้ เล่นเอาซะเปียกชุ่มไปทั้งหน้าเลย จนมาสคาร่าที่ปัดมาไหลเยิ้มเป็นหมีแพนด้า สร้างความอับอายให้แก่แก๊งของเธออยู่ไม่น้อย

              “มึงเห็นไหม อีเฟอร์ถูกพะพายปกป้องด้วย”ข้าวเหนียวสุมไฟกองโตให้เพื่อน ยิ่งทำให้กะทิที่ไม่ชอบเป็นรองใคร โดยเฉพาะเฟอร์ ยิ่งพานแค้นเข้าไปใหญ่

              “กูเห็นแล้ว...เพื่อนรักมึงอะอีขิม...ทำไมมึงไม่ช่วยกู...หรือมึงอยากกลับไปคบกับมัน?”

            “เอ่อ...กูตกใจอยู่...อีกอย่างถ้าเราทำอะไรไปตอนที่พะพายอยู่...เราจะโดนมองยังไง”สายขิมออกความเห็น ซึ่งมันก็จริง การตอบโต้มันจะทำให้ภาพพจน์เธอยิ่งเสีย แต่ไม่ว่าเธอและเพื่อนจะพยายามรักษามันแค่ไหน ก็ไม่ได้มีผลกระทบอะไรต่อพะพายหรอก รายนี้ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น สนใจก็แค่ความต้องการของตัวเองเป็นหลัก