LOGINประโยคนั้นทำให้เธอชะงักตกใจไม่น้อย มันก็จริงอย่างที่เขาพูด ถ้าเขาไปที่ชายแดน แล้วเกิดอะไรขึ้นจนถึงแก่ชีวิต เธอก็คงจะเสียใจมาก ที่ไม่ได้บอกรักเขา ในวันที่เขายังมีชีวิตอยู่ “...แกไม่ไปได้มั้ย” ไอมิเอะช้อนตาขึ้นถามเสียงเครือ “...ไม่ไปก็ไม่จบ” “แกจะตายมั้ย...เราไม่อยากให้ลูกไม่มีพ่อ” คนตัวเล็กขยับปา
“อยากแต่งงานกับฉันขนาดนั้นเลย?” “ใช่ ก็แกรวย” เธอตอบสวนกลับมาทันควันอย่างไม่ต้องเสียเวลาคิดแม้แต่วินาทีเดียว แถมดวงตาคู่สวยยังใสซื่อแป๋วแหววไร้การเสแสร้งใดๆ ทั้งสิ้น ทำเอาคนที่คิดว่าจะได้ยินคำซึ้งๆ ถึงกับชะงักกึก จินถึงกับนิ่งใบ้แดกไปสามวิ ชายหนุ่มดันลิ้นหนาเข้าหากระพุ้งแก้มตัวเองเบาๆ พลางหรี่ตาคม
“เธอก็รู้ว่าช่วงนี้พ่อฉันต้องการคะแนนเสียงมากแค่ไหน ถ้าผ่านช่วงนี้ไปได้ทุกอย่างจะดีขึ้น ฉันสัญญาว่าจะแต่งงานกับเธอแน่นอน สัญญาว่าจะไม่มีวันทิ้งเธอ จะดูแลทั้งเธอทั้งลูกให้ดีที่สุด” “....” “ที่สำคัญที่สุด ที่ฉันยอมตกลงไปชายแดน ก็เพื่อแลกกับการที่พ่อจะยอมยกเลิกงานหมั้นระหว่างฉันกับเอมิโกะด้วย” พอได้
“แกกำลังถักเปียหรือผูกเงื่อนกันแน่” “พยายามอยู่ ใจเย็นดิ” แม้จะเริ่มอารมณ์เสีย แต่จินก็ยังข่มใจสาละวนจัดแจงปอยผมให้เธอต่ออย่างไม่ยอมแพ้ “ไม่มีใครเก่งตั้งแต่ครั้งแรก...ทนหน่อย...เดี๋ยวก็เสร็จแล้ว” จินขมวดคิ้วเคร่งเครียด สายตาคมจ้องคลิปยูทูบสลับกับกลุ่มผมสลวยตรงหน้าอย่างตั้งอกตั้งใจ มือหนาค่อยๆ จับป
“อยากถักเปียสองข้าง” “ทำยังไง ฉันทำไม่เป็น” “งั้นก็ไม่ต้องทำ” “เดี๋ยวทำให้” สุดท้ายเขาก็ไม่กล้าขัดใจ จินลองแบ่งเส้นผมของเธอขึ้นมาสองช่อ แต่อย่างว่า คนมันเคยใช้แต่กำลัง พอต้องจับงานละเอียดอ่อนเลยกะแรงไม่ถูก มือหนาเผลอดึงรั้งผมช่อหนึ่งแรงไปหน่อยจนร่างเล็กสะดุ้งสุดตัว “โอ๊ย! ดึงผมแรง” เสียงหวานร้
บทที่ 268 จริง ๆ อีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้าจินก็ต้องออกไปแล้ว แต่เขาก็ให้เธอลุกขึ้นมาแต่งตัวรอไว้ เพราะตั้งใจไว้ว่าพอไปเข้าคูหาเลือกตั้งเสร็จเรียบร้อยเมื่อไหร่ เขาจะรีบบึ่งรถกลับมารับเธอออกไปหาอะไรกินอร่อย ๆ นอกคอนโดทันที แต่แทนที่เขาจะรีบร้อนเคลียร์ตัวเองออกจากห้อง เขากลับยังขลุกอยู่กับเธอก่อน “มา
บทที่ 58 ไอมิเอะกะพริบตาปริบ ๆ ก่อนจะถอนหายใจเบา ๆ ด้วยสีหน้าเหนื่อยใจแต่ก็ยอมจำนนอย่างง่ายดาย เธอก็ขยับตัวเข้าไปจะนั่งเบาะหลังแทนน้องชาย “ไอมิ” แต่ก็ต้องชะงักเมื่อได้ยินเสียงน้องชายเอ่ยเรียก “มานั่งกับโยะสิ” เสียงใส ๆ แฝงความออดอ้อน ทำให้เธอหมดทางเลือก จึงจำต้องปิดประตูหลังลง แล้วเดินอ้อมมานั่ง
เขาดูดดึงอย่างไม่ถนอม แรงดูดที่ไม่ประนีประนอม ทำให้ร่างกายของเธอสั่นสะท้าน จุดอ่อนไหวที่เคยเป็นเพียงประกายเร้นลับ ถูกปลุกเร้าอย่างไม่เหลือที่ให้หลบซ่อน จนคริสตอริสสีชมพูระเรื่อเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำ “อ๊าาา” เสียงครางหวานหลุดร้องจากลำคออย่างห้ามไม่อยู่ ไอมิเอะแหงนหน้าขึ้น ลมหายใจสะดุดในจังหวะเดียวกับแ
“ก็ได้…ก็ได้…เลือกไปก่อนเดี๋ยวพี่มา” เธอฝืนยิ้มส่งก่อนจะรีบเดินออกจากร้านเพื่อสูดลมหายใจเข้าปอดลึก ๆ ตอนนี้เธอไม่รู้จะหาเงินที่ไหนมาซื้อของเล่นราคาหลายแสนให้น้องชาย จนสายตาไปสะดุดที่จิน ที่กำลังเดินตรงมาหา “จิน…” ไอมิเอะเอ่ยเสียงแผ่ว เธอเม้มริมฝีปากแน่นก่อนจะยืนกอดอกเงอะงะ เธอไม่กล้ายืมเงินเขา แต่
“โดนคนเลวเยxเมื่อไหร่ แล้วมึงจะติดใจคนเลว” “....” ไอมิเอะทำหน้ามุ่ยใส่เขาเล็กน้อย เพื่อกลบเกลื่อนความเขินอาย เพราะนี่เป็นปฏิกิริยาเดียวที่เธอคิดออกในตอนนี้ เพราะถ้าพูดอะไรออกไปอีก เธอกลัวเสียงตัวเองจะสั่นจนเขาจับได้ว่ากำลังเขินแค่ไหน ริมฝีปากของเธอก็แดงนิดๆ จากแรงสัมผัสเมื่อครู่ เธอหลุบตาลงต่ำ แ

![Evil Engineerร้ายรักวิศวะเลว [ไนต์]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




