เหตุด่วน

“ท่านลุงรีบไปเถิด ก่อนไปอย่าลืมสั่งปิดประตูจวน และห้ามผู้ใดเข้าออกจวนเด็ดขาด ยกเว้นท่านพ่อกับพี่ใหญ่”คุณหนูของจวนสั่งการด้วยความรอบคอบ

หยางฮูหยินล้มป่วยผิดปกติ ย่อมเกิดจากคนคิดร้ายหมายให้เป็นไปอย่างแน่นอน ฉะนั้นต้องรีบปิดทางเข้าออกป้องกันคนร้ายหลบหนีไปเสียก่อน

“ขอรับ ข้าน้อยลืมเรื่องปิดจวนและห้ามคนเข้าออกเลยหากคุณหนูไม่เตือน”

พ่อบ้านพึ่งได้สติว่าตนทำงานสะเพร่าเพียงไร ถึงแม้จะนึกแปลกใจในท่าทีของคุณหนูสี่อยู่บ้าง แต่เขาก็รีบสลัดความคิดออกไปเพราะมีเรื่องด่วนต้องรีบไปจัดการ

“ท่านรีบไปเถิดทางนี้ข้าจะจัดการเองไม่ต้องเป็นกังวล ส่งคนไปแจ้งท่านพ่อกับพี่ใหญ่ด้วย”

“ขอรับคุณหนู”พ่อบ้านตอบรับแล้วเร่งรีบจากไปทันที ในใจก็รู้สึกปลอดภัยอย่างประหลาด เมื่อได้ยินคุณหนูของจวนเอ่ยย้ำว่าไม่ต้องเป็นกังวล

หยางเฟยฮวา รีบวิ่งตรงไปที่เรือนนอนส่วนตัวของหยางฮูหยินซึ่งเปิดประตูค้างเอาไว้ สายตาเฉียบคมของแม่ทัพหญิงจ้องมองเข้าไปในเรือนนอน ก็พบเห็นความผิดปกติหลายอย่าง นางยังไม่ส่งเสียงเรียกผู้ใดทั้งนั้น เพราะอยากสังเกตการณ์ให้แน่ใจเสียก่อน

ผ่านไปเพียงชั่วครู่ก็มั่นใจในบางอย่าง สองขาจึงก้าวเข้าไปประชิดตัวทางด้านหลังสาวใช้แปลกหน้าผู้หนึ่ง สาวใช้ผู้นี้มีแววตาหลุกหลิกและเป็นกังวลอย่างเห็นได้ชัด ข้อมือที่แข็งแกร่งกว่าสตรีทั่ว ๆ ไปจึงจัดการรวบแขนเรียวเล็กไว้ด้วยมือเพียงข้างเดียว

“อะ…โอ๊ย!”

เถียนหง ซึ่งกำลังจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ส่งเสียงร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด เมื่อมีใครบางคนกำลังบีบแขนทั้งสองข้างของนาง และถูกรวบตัวประหนึ่งมีความผิดมหันต์

“พี่ชิงชิง พี่รีบไปตามบ่าวชายที่ไว้ใจได้ ให้มาพาตัวสาวใช้คนนี้ไปคุมขังเอาไว้ รอท่านพ่อกลับมาสอบสวนหาความจริง”น้ำเสียงเข้มงวดเอ่ยสั่งการสาวใช้คนเก่าแก่ของท่านแม่

“คุณหนูสี่ ได้ ๆ เจ้าค่ะข้าจะรีบไปเดี๋ยวนี้ หรือว่า…ข้าก็เคยเตือนฮูหยินอยู่หลายครั้งแล้วว่าอย่าเลี้ยงงูพิษ”

สาวใช้ข้างกายผู้ภักดี รู้สึกดีใจยิ่งนักเมื่อเห็นคุณหนูของจวน กลับมาเยี่ยมเยียนในยามหน้าสิ่วหน้าขวานเช่นนี้ ชิงชิงเข้าใจในคำกล่าวคุณหนูของจวนทันที จึงรีบวิ่งออกไปจัดการตามคำสั่ง

‘นั่นปะไร! นังเถียนหง อย่านึกว่านางไม่รู้ว่ามันคอยส่งสายตายั่วยวน ให้นายท่าน กับคุณชายใหญ่อยู่บ่อยครั้ง ไม่คิดเลยว่าจะหาญกล้าคิดการใหญ่ถึงเพียงนี้’

“วางยาพิษท่านแม่ถึงในเรือนช่างกล้าหาญไม่เบา แต่เสียดายที่ความกล้าหาญของเจ้าคงต้องนำไปใช้ในคุกมืด เผลอ ๆ อาจจะไม่มีโอกาสได้ใช้”

น้ำเสียงเยือกเย็นเอ่ยขึ้นประชิดใบหู ของสตรีวัยประมาณ25ปี ทั้งรูปร่าง หน้าตา และผิวพรรณ ก็จัดว่าดีเกินกว่าสาวใช้คนอื่น ๆ หากบอกว่าเป็นคุณหนูตระกูลใหญ่ยังน่าเชื่อถือมากกว่า

“ขะ…ข้าไม่ได้ทำสิ่งใดทั้งนั้นคุณหนูสี่ปรักปรำข้า”

สาวใช้ผู้ถูกควบคุมตัวเอ่ยแย้งด้วยน้ำเสียงหวั่นวิตก เมื่อจู่ ๆ ก็ถูกสตรีแรงเยอะควบคุมตัว ทั้ง ๆ ที่ทุกอย่างกำลังจะเป็นไปตามแผนการซึ่งวางแผนกันมานานหลายเดือน

เถียนหงพึ่งเคยเห็นคุณหนูตระกูลหยางเป็นครั้งแรก เมื่อหกเดือนก่อนนางได้รับความช่วยเหลือจาก รองแม่ทัพหยางจิ้งถงกับบุตรชายในหมู่บ้านย่านชานเมือง จากนั้นจึงมีโอกาสเข้ามาทำงานในจวนตระกูลหยาง ในฐานะสาวใช้ข้างกายหยางฮูหยินผู้มีเมตตา

ถึงแม้จะพยายามยั่วยวนทั้งคุณชายใหญ่ และนายท่านทางอ้อม ก็ไม่เคยได้เลื่อนขั้นไปจากฐานะเดิมเลยสักครั้ง จึงได้แต่รอคอยวันเวลาเพื่อลงมือตามแผนการบางอย่าง

ที่ผ่านมาเคยได้ยินแต่ชื่อและรับรู้นิสัยใจคอ ของคุณหนูเพียงคนเดียวของตระกูลหยางอยู่บ้าง จากที่รับรู้มาก่อนหน้านี้แตกต่างจากที่พบเห็นในวันนี้อย่างสิ้นเชิง คล้ายกับเป็นคนละคนกันอย่างไรอย่างนั้น

สาวใช้คนใหม่เคยได้ยินชื่อเสียง ของหยางเฟยฮวาว่าเป็นคุณหนูหัวอ่อนและใจดี หัวอ่อนหรือไม่เถียนหงยังไม่แน่ใจ แต่ที่กล่าวว่าใจดีนั้นนางขอค้านหัวชนฝา!

“คุณหนูข้าไม่ทำสิ่งใดผิดเลยเจ้าค่ะ ปล่อยข้าเถิด”

ถึงแม้วาจาจะอ่อนน้อมถ่อมตน แต่สายตากลับแข็งกร้าวไม่ยอมคน ถึงแม้จะพยายามปกปิดให้มิดเพียงไร แต่ก็ไม่สามารถปิดบังผู้ที่ถนัดจับพิรุธคนได้

“ทำหรือไม่ทำประเดี๋ยวก็รู้”น้ำเสียงเรียบเอ่ยขึ้นข้างใบหูสาวใช้ผู้ต้องสงสัย

เฟยฮวายังไม่ปักใจเชื่อว่าสาวใช้ผู้นี้ลงมือวางยาพิษด้วยตนเอง ท่าทีหลุกหลิกตื่นตูมไม่เป็นมืออาชีพ คงทำได้แค่หน้าที่ผู้สังเกตการณ์เท่านั้น

“ไปไตร่ตรองในคุกมืดสักชั่วยามเถิด เผื่อจะนึกออกว่าทำผิดหรือไม่”

คุณหนูของจวนแสยะยิ้มให้คนที่ถูกควบคุมตัว ยิ่งเสริมความมั่นใจให้เถียนหงเชื่อว่า คุณหนูหยางไม่ใช่คนหัวอ่อน และไม่ใช่คนใจดีอย่างแน่นอน!

เมื่อผู้ต้องสงสัยถูกบ่าวชายนำตัวไปคุมขัง คุณหนูสี่ก็สั่งให้สาวใช้ทุกคนออกไปจากเรือนของมารดาทันที ไม่เว้นแม้กระทั่งชิงชิงสาวใช้คนสนิทข้างกายหยางฮูหยิน

มืออวบอิ่มหยิบเข็มฉีดยา ซึ่งบรรจุยาสลายสารพัดพิษออกมาจากมิติดวงดาวบนข้อมือ แล้วฉีดเข้าเส้นเลือดบริเวณหัวไหล่ให้หยางฮูหยิน ซึ่งนอนหลับตาอยู่นิ่ง ๆ เพราะพิษออกฤทธิ์ให้ลืมตาไม่ขึ้นและพูดไม่ได้

“ท่านแม่ลืมตาได้แล้วเจ้าค่ะ ข้ามอบยาสลายพิษให้ท่านแล้ว”

ด้วยรู้ว่าผู้ป่วยไม่ได้หลับ เพียงแค่ลืมตาไม่ขึ้นเท่านั้นนางจึงกล่าวออกไปตามตรง ไม่มีเหตุผลให้โกหก เพราะมารดาที่เลี้ยงดูบุตรสาวมาแต่เยาว์วัย ย่อมจังสังเกตได้ในสักวัน เพียงแค่ยามนี้ยังไม่ถึงเวลาที่ต้องพูดคุยกันในประเด็นนี้

“ฮวาเอ๋อร์ จะ…เจ้าทำได้อย่างไร”

น้ำเสียงอ่อนแรงเอ่ยถามบุตรสาว หยางฮูหยินรับรู้ได้ว่ามีบางอย่างผิดแปลกไป ถึงแม้จะหลับตาอยู่ตลอดเวลาตั้งแต่ถูกพิษ

“เจ้าค่ะข้าหยางเฟยฮวาบุตรสาวของท่าน รายละเอียดหลังจากนี้ค่อยมาซักถามกัน หลังจากท่านแม่พักผ่อนจนมีแรงนะเจ้าคะ อีกสักพักท่านหมอคงเดินทางมาถึง ท่านแม่ควรตอบท่านหมอว่าข้ามีโอสถแก้พิษซึ่งพกติดกายไว้อยู่ตลอด ท่านจึงไม่เป็นอะไรมาก ไม่ต้องรีบอยากรู้เพราะข้าจะอยู่ให้ซักถามอีกนานจนกว่าท่านจะไม่ให้อยู่”

ใบหน้าหวานแย้มยิ้มให้มารดา หากหยางฮูหยินรู้ความจริงแล้วรับไม่ได้ หรือความรู้สึกที่เคยมีต่อกันแปรเปลี่ยนไป จนกระทั่งไม่อยากอยู่ร่วมชายคาเดียวกันกับบุตรสาวคนใหม่ นางจะถือเสียว่าทำกุศลแทนผู้จากลา แล้วหายหน้าไปจากเมืองหลวงทันที

“อืม คงต้องเป็นเช่นนั้น เจ้าอย่าได้รีบกลับตระกูลกวงเสียก่อนเล่า”

“เจ้าค่ะ ท่านแม่นอนพักสักหน่อยเถิด ข้าจะออกไปดูสถานการณ์ในจวนสักหน่อยว่าผู้ใดปรุงอาหารในมื้อนี้”

แม่ทัพหญิงผู้เชี่ยวชาญด้านการจับพิรุธผู้คน ไม่ต่างจากการต่อสู้หรือใช้อาวุธสงคราม มั่นใจเป็นอย่างยิ่งว่าสาวใช้ในเรือนผู้นั้น ไม่ได้กระทำการอุกอาจเพียงลำพัง เรื่องแบบนี้ต้องมีผู้สมรู้ร่วมคิด

ผู้ใดจะกล้าเข้ามาอาศัยอยู่ในตระกูลอดีตแม่ทัพแดนเหนือเพียงลำพัง เรื่องใหญ่ถึงเพียงนี้ย่อมวางแผนกันมานาน และมีพรรคพวกคอยช่วยเหลืออำนวยความสะดวก

หากวันนี้นางไม่กลับเข้ามาในตระกูลหยาง ผู้ร้ายคงช่วยกันพาตัวการวางยาพิษให้หลบหนีไปได้ ในเมื่อพ่อบ้านของจวนยังลืมไปเลยว่าต้องปิดประตูจวน และต้องควบคุมคนไม่ให้เข้าออกตามอำเภอใจ ต่อให้บิดารีบกลับมาสอบสวนด้วยตนเอง ก็คงยากที่จะหาตัวการสำคัญพบ

‘เหตุใดจึงสะเพร่ากันทั้งจวน!’

ผู้ที่เคยควบคุมกองทัพเรือนแสน อดไม่ได้ที่จะตำหนิผู้คนในตระกูลหยางอยู่ในใจ

ทางด้านสาวใช้เถียนหงสตรีผู้นั้นไม่ได้มีหน้าที่เกี่ยวข้องกับอาหารเลยแม้แต่น้อย จึงสามารถลอยหน้าลอยตาอยู่ในจวนตระกูลหยางต่อไป แต่นั่นเป็นเพียงเรื่องราวที่ควรจะเกิดขึ้น ตามแผนการของคนร้าย ทว่าไม่สามารถเกิดขึ้นได้อย่างแน่นอน หากหยางเฟยฮวาผู้นี้ยังอยู่!

“พิษในกายท่านแม่สลายไปหมดแล้ว หลังจากนี้จะรู้สึกง่วงนอนพอตื่นขึ้นมาจะหายเป็นปกติเจ้าค่ะ”

หยางฮูหยินหายดีตั้งแต่ช่วงแรกที่ได้รับยาสลายพิษแล้ว เพียงแค่ร่างกายยังคงอ่อนเพลียอยู่บ้าง เฟยฮวาจึงเติมยานอนหลับผ่อนคลายร่างกายลงไปด้วย

ยาสลายสารพัดพิษในมิติ เป็นยาที่ศาสตราจารย์ผู้เชี่ยวชาญด้านพิษ วิจัยและพัฒนาขึ้นมาจนมั่นใจว่าออกฤทธิ์เร็วและดีที่สุด จากนั้นจึงส่งมอบให้แม่ทัพหญิงแห่งดวงดาว เพื่อนำมาใช้ในการปฏิบัติภารกิจครั้งสำคัญ ไม่ว่าจะเป็นพิษใด ๆ ร้ายแรงแค่ไหน ฉีดเพียงแค่เข็มเดียวก็หายเป็นปลิดทิ้ง