บุรุษผู้น่ายกย่อง

ผ่านไปอีกราวหนึ่งก้านธูป รองแม่ทัพหยางจิ้งถง กับกุนซือหยางเป่ยหนาน ก็เดินทางกลับมาถึงจวนตระกูลหยาง สองบุรุษต่างวัยรีบวิ่งตรงมายังเรือนนอนของสตรีที่พวกตนรักมากที่สุด

“ฮูหยิน/ท่านแม่”

“เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง/เป็นอย่างไรบ้างขอรับ”

เสียงประสานเอ่ยซักถามด้วยความห่วงใย พ่อบ้านเสิ่นให้ม้าเร็วไปแจ้งข่าวกับขันทีคนสนิทของฮ่องเต้ พวกเขาจึงรู้ว่าเกิดเรื่องร้ายแรงขึ้นในจวน

เฮ่อจิ่นเทียนฮ่องเต้ทรงเข้าใจในความห่วงใยต่อคนในครอบครัว จึงอนุญาตให้สองคนพ่อลูกกลับมาก่อน ทั้ง ๆ ที่อีกไม่นานต้องเข้าร่วมประชุมลับกับแม่ทัพใหญ่สวีเยี่ยนหลง

“ปลอดภัยแล้วเจ้าค่ะท่านพี่ แม่ปลอดภัยแล้วอาเป่ย”หยางฮูหยินยิ้มแย้มเต็มใบหน้า เพื่อให้สามีและบุตรชายคลายความกังวลลง

“ฮวาเอ๋อร์ มาได้อย่างไร วันนี้สามีของเจ้าก็พึ่งจะเข้าประชุมลับกับฝ่าบาท หลังจากที่พวกข้าออกมาจากวังหลวง”

เมื่อผู้นำตระกูลหยางมองดูรอบ ๆ เรือนนอน ก็ต้องประหลาดใจเมื่อเห็นสตรีอีกคนที่พวกตนรักมากไม่ต่างกันอยู่ในเรือนนอนด้วย

หยางจิ้งถงเอ่ยถามบุตรสาวด้วยความห่วงใยปนสงสัย หยางเฟยฮวาไม่เคยกลับมาที่จวนด้วยตนเอง  ทุก ๆ ครั้งยามกลับมาเยี่ยมบ้านเดิม จะต้องมีกวงไป่หลงกลับมาด้วยเสมอ หรือมีเรื่องใหญ่ที่พวกเขายังไม่รับรู้กันแน่

“รถม้าตระกูลกวงมาส่งเมื่อช่วงสาย ๆ ของวันเจ้าค่ะ มาถึงก็รู้ว่าท่านแม่ป่วย จึงให้คนไปแจ้งข่าวพวกท่านในวังหลวง ท่านพ่อ ท่านแม่ พี่ใหญ่ ข้าลงนามหย่าขาดกับกวงไป่หลงแล้วนะเจ้าคะ วันนี้จึงขนของย้ายกลับมาอยู่จวนตระกูลหยาง”สตรีที่พึ่งหย่าขาดจากสามีบอกเล่าด้วยท่าทีผ่อนคลาย

“หย่า/หย่า/หย่า”

ครานี้นอกจากสองหนุ่มต่างวัย ก็มีสตรีงดงามวัยกลางคนที่พึ่งฟื้นคืนกำลัง ส่งเสียงร้องประสานกันด้วยความตกใจ และรู้สึกประหลาดใจไม่แพ้กัน สตรียามหย่าขาดจากสามี มักจะมีใบหน้าเศร้าหมองไม่ใช่หรอกหรือ แต่หยางเฟยฮวากลับมีท่าทีแตกต่าง นางยิ้มแย้มไร้ซึ่งความทุกข์โศกใด ๆ ประหนึ่งไม่เคยรักอดีตสามีอย่างไรอย่างนั้น แต่พวกเขารู้ดีว่านางรักกวงไป่หลงมาก

อีกอย่างพวกเขาต่างกำลังสงสัย เพราะเหตุใดทั้งสองคนจึงหย่าขาดจากกันโดยไม่แจ้งผู้ใหญ่ วันนี้รองแม่ทัพกวงจื่อหมิงยังคงมาทักทายกันตามปกติ แสดงว่าคนผู้นั้นก็ยังไม่รู้เรื่องเช่นกัน

“กวงไป่หลงมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับน้องสาวข้างจวน ต่อหน้าต่อตาหยางเฟยฮวาเจ้าค่ะ และสตรีผู้นั้นก็ลงมือกลั่นแกล้งหยางเฟยฮวาจนพลาดพลั้งถึงแก่ความตาย”

คนเล่าหยุดพักเพื่อสื่อความนัยบางอย่างให้มารดารับรู้ เพราะรู้ดีว่าหยางฮูหยินเริ่มสงสัยในพฤติกรรมหลาย ๆ อย่างของบุตรสาว ด้วยตัวนางไม่ได้พยายามเลียนแบบหยางเฟยฮวาคนเดิม อเล็กซ์แซนดรานิสัยใจคอเป็นอย่างไร ก็แสดงออกไปอย่างเถรตรง

“ตาย!!!!”ทั้งสามคนส่งเสียงร้องด้วยความตกใจ แล้วผู้ใดกำลังยืนอยู่ตรงหน้าพวกเขากันเล่า!

“โชคดีที่ครั้งนั้นท่านแม่ทัพใหญ่สวีเยี่ยนหลง ผ่านทางมาพบเจอเจ้าค่ะ เขาเมตตาช่วยเหลือข้าจากสระบัวได้ทันกาล หลังจากนั้นข้าก็ล้มป่วยลง เพราะร่างกายต้องความเย็น พอข้าหายป่วยจึงยื่นหนังสือหย่าทันที ได้ท่านแม่ทัพใหญ่อีกเช่นกัน ที่ช่วยมาเป็นพยานในความผิดของบุรุษและสตรีคู่นั้น ข้าจึงสามารถหย่าขาดได้โดยง่ายเจ้าค่ะ”

“กวงจื่อหมิง มันไปมุดหัวอยู่ที่ใดจึงปล่อยให้เกิดเรื่องราวใหญ่โตขึ้นเช่นนี้”

หยางจิ้งถงกำลังหมายหัวสหายอยู่ในใจ มีอย่างที่ไหนมาขอหมั้นหมายบุตรสาวของเขาตั้งแต่ห้าหนาว แต่พอถึงคราตกแต่งสะใภ้เข้าจวนกลับทิ้งขว้างอย่างไม่ใยดี

“ท่านอากวงจื่อหมิงไม่อยู่จวนเจ้าค่ะ จึงไม่รู้ว่าข้าขอหย่า ท่านพ่อท่านอาคือผู้ที่ดีกับข้ามาโดยตลอด ลดโทสะของท่านลงสักหน่อยเถิด เรื่องของข้ากับกวงไป่หลงหาใช่ความผิดของท่านอา”สันดานตัวผู้ล้วน ๆ แต่คำกล่าวหยาบคายเช่นนี้นางไม่ได้กล่าวให้คนในครอบครัวได้ยิน

“ท่านพ่อ! พวกเราต้องรีบไปจัดการคนตระกูลกวงนะขอรับ น้องสาวป่วยก็ไม่คิดจะบอกกล่าวกันสักนิด”

หยางเป่ยหนานเอ่ยด้วยความเจ็บแค้น น้องน้อยของเขาถูกกลั่นแกล้งถึงเพียงนี้เชียวหรือ ตระกูลหยางไร้ซึ่งผู้คนตั้งแต่เมื่อไหร่ ผู้คนในตระกูลกวงจึงกล้าหยามเกียรติกันขนาดนี้

“ท่านอากวงจื่อหมิงเกรงว่าท่านพ่อจะบุกไปถล่มจวนเจ้าค่ะ จึงเก็บเรื่องเงียบไว้ ซึ่งข้าก็เห็นด้วยว่าควรปล่อยให้เป็นเรื่องระหว่างข้ากับกวงไป่หลง เขาไม่ได้มีใจให้ข้าเรื่องราวจึงลงเอยเช่นนี้”

อดีตแม่ทัพหญิงอยากให้เรื่องของสองตระกูลจบลง เพราะสหายรุ่นใหญ่ไม่ได้มีเรื่องผิดใจต่อกันเลยแม้แต่น้อย รองแม่ทัพทั้งสองทำงานอยู่ในองค์กรเดียวกัน มีผู้บังคับบัญชาคนเดียวกัน หากทะเลาะเบาแว้งจนกระทั่งแตกหัก ย่อมส่งผลร้ายต่อแว่นแคว้นอย่างแน่นอน นางผู้เคยดำรงตำแหน่งสูงสุดในกองทัพ จึงไม่อยากให้เกิดเรื่องเช่นนั้นขึ้น

“ทะ..ท่านพี่ ฮวาเอ๋อร์ ฮึก ฮึก”

หยางฮูหยินหัวใจสลายลงทันที เมื่อได้ยินประโยคบอกเล่าที่เถรตรง ชัดเสียยิ่งกว่าชัดว่าบุตรสาวคนเดิมจากไปแล้ว

“ฮูหยินสงบใจเสียเถิด ฮวาเอ๋อร์ยังปลอดภัยดี ส่วนคนตระกูลกวงข้าย่อมสะสางในภายหลังอย่างแน่นอน”หยางจิ้งถงให้คำมั่นกับภรรยาและบุตรชาย

“ท่านพ่อ ท่านแม่ พี่ใหญ่ ข้าไม่อยากเอาความคนพวกนั้นจึงลาจากมาเงียบ ๆ เพราะอย่างไรเสียชื่อเสียงตระกูลหยางก็สำคัญเช่นกัน”เฟยฮวาพูดแยกแยะชัดเจนว่าผู้ใดตายจาก และผู้ใดยังอยู่ หากแต่สองบุรุษผู้มาทีหลัง ไม่ได้คิดสิ่งใดนอกจากตกใจและโมโห เมื่อรับรู้ว่าไข่มุกของตระกูลหยาง ต้องเผชิญเรื่องเลวร้ายหลังแต่งงานถึงเพียงนี้

ทว่ามารดาผู้พบเห็นความผิดปกติของบุตรสาว ตั้งแต่ได้รับความช่วยเหลือเรื่องถอนพิษ อีกทั้งลักษณะท่าทางในการเดิน การนั่ง การพูดจา และแววตา ที่สะท้อนมาจากดวงตากลมโตเรียกได้ว่าแตกต่างอย่างสิ้นเชิง หยางฮูหยินน้ำตาตกใน เพราะเข้าใจทุกประโยคที่บุตรสาวคนใหม่กล่าว

“กวงไป่หลงมีชู้ เฟยฮวาถูกชู้ของสามีกลั่นแกล้งจนพลาดพลั้งถึงแก่ความตาย โถ!ฮวาเอ๋อร์ของแม่”หยางฮูหยินเอ่ยทวนประโยคบอกเล่าของบุตรสาวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

น้ำตาเม็ดเล็กไหลออกมาด้วยความเสียใจมากที่สุด มือก็จับอาภรณ์ของหยางเฟยฮวาคนใหม่แล้วกระตุกอยู่สองที เป็นสัญญาณรู้กันว่าไม่ให้บอกกล่าวความจริงแก่สองคนพ่อลูก อย่างน้อย ๆ ยามนี้ร่างของบุตรสาวก็ยังคงอยู่ ดีกว่าลาจากทิ้งไว้เพียงร่างไร้วิญญาณ

ผู้ที่ถูกร้องขอพยักหน้าตอบรับอย่างเข้าใจ หากวันข้างหน้ามีเหตุจำเป็น ให้ต้องบอกกล่าวกับคนในครอบครัวทุกคน นางก็ไม่ลังเลยเลยแม้แต่น้อย ความจริงก็คือความจริงอยู่วันยังค่ำ หากรับได้นางก็พร้อมเผชิญหน้าทุกเรื่องเพื่อตระกูลหยาง และไม่ยอมปล่อยมือจากคนในตระกูลอย่างเด็ดขาด ไม่เว้นแม้กระทั่งพี่ชายทั้งสองที่ไปทำงานต่างเมือง

“ฮูหยิน ฮวาเอ๋อร์ยังไม่ได้ตาย นางยังยืนอยู่ตรงนี้ เจ้าเช็ดน้ำตาเสียเถิดประเดี๋ยวลูก ๆ จะเป็นกังวล หย่าแล้วก็หย่าไปบุตรสาวเพียงคนเดียวพวกเราตระกูลหยางยินดีรับคืน แต่ความสัมพันธ์ของสองตระกูลคงไม่เหมือนเดิม ต่อจากนี้ก็ต่างคนต่างอยู่อย่าได้ข้องเกี่ยวกันอีก”

หยางจิ้งถงกล่าวอย่างปลงตก แต่หากพบเจอสหายคงต้องสะสางกันให้รู้ความ เขาแยกแยะได้ในเรื่องส่วนตัวกับเรื่องงานที่ทำร่วมกัน

“มันน่านักไอ้บุรุษหน้าวอก! ข้าคิดแล้วว่าการที่มันไม่ได้รักฮวาเอ๋อร์ตั้งแต่แรก สักวันหนึ่งมันจะสร้างเรื่องแล้วก็เกิดเรื่องขึ้นจริง ๆ ”

หยางเป่ยหนานถึงกับสบถออกมา เมื่อได้ฟังเรื่องราวจากน้องสาวเพียงคนเดียว หากเจ้ารองกับเจ้าสามอยู่ในเมืองหลวง ป่านนี้คงพากันยกพวกไปกระทืบอดีตน้องเขยแล้ว

แต่เขาเป็นผู้ช่วยกุนซือ ซึ่งมีวรยุทธ์ต่ำกว่ารองแม่ทัพกวงไป่หลง จึงไม่กล้าผลีผลามทำเรื่องเดือดร้อนมาถึงวงศ์ตระกูล หากมีโอกาสค่อยหาทางเล่นงานเรื่องอื่น!