บทที่ 68

“ท่านจะทำอะ... อึก อ่า อา อื้อ...”

เจียงอวี้เฉิงไม่ปล่อยให้นางได้ถามจบประโยค ใบหน้าของเขาก็โน้มเข้าไปแนบชิด แตะปลายลิ้นลงบนผิวนุ่มนั้นอย่างแผ่วเบา แต่สร้างกระแสลมปั่นป่วนบ้าคลั่งให้แก่ผู้ถูกกระทำ

ชิงหว่านซินครางเสียงสั่น เมื่อถูกปลายลิ้นล้วงลึกเข้ามา สองแขนแทบจะสิ้นเรี่ยวแรง ปล่อยตัวลงนอนบนโต๊ะอย่างจำยอม ยิ่งนางนอนราบเช่นนั้น ยิ่งผลักดันให้เอวคอดกิ่วลอยสูงขึ้น ส่งเสริมให้เจียงอวี้เฉิงใช้ปลายลิ้นรุกรานนางได้ง่ายยิ่งขึ้น

เสียงดูดกลืนความหวานของนางดังขึ้นเป็นระยะ ชวนให้คนนอนฟังรู้สึกเสียวไปทั่วท้องน้อย มือเล็กที่พยายามจิกลงบนโต๊ะค่อย ๆ เลื่อนไปขยำเรือนผมหนานุ่มของคนที่ซุกไซ้ตะกละตะกลามบนเรือนร่างของนางอยู่

ด้วยร่างของชิงหว่านซินที่ขยับไปมาบนโต๊ะ จึงทำให้จานขนมและจอกชาร่วงลงบนพื้นจนเกิดเสียงดัง

เคร้ง!

“องค์หญิง!!” เสียงร้องของหลันเอ๋อร์ดังขึ้นที่นอกประตู ทำให้ชิงหว่านซินตื่นจากความเคลิบเคลิ้มต้องรีบส่งเสียงห้ามปรามในทันใด

“ห้ามเข้ามา!!”

“ตะ แต่ว่า...” หลันเอ๋อร์ยังคงอึกอัก แต่ก็ไม่กล้