บทที่ 9

เช้าวันรุ่งขึ้น เนี่ยหลิง ตื่นแต่เช้า เข้าครัว แม่สามี และน้องเล็ก รดน้ำผัก ที่มีอยู่น้อยนิด แถมแคระแกร็น คนสมัยนี้ไม่รู้จักปุ๋ยกระมัง ช่างเถอะ ค่อยจัดการหลังจากผ่านหน้าหนาวไปแล้ว ตอนนี้ทำอะไรไม่ได้ แถมความลับเรื่องแหวนก็ไม่รู้จะบอกกล่าวยังไง เฮ้อๆๆ กวางที่ล่ามาได้เมื่อวานยัง นอนแอ้งแม้งอยู่ในแหวน จะเอาออกมาก็ไม่รู้จะตอบคำถามของทุกคนว่ายังไง

โอ้ย หนักอกหนักใจ ช่างเถอะดีนะที่สลับเอาหมูออกมาแทนกวางไม่เช่นนั้นคงได้มีเรื่องราวให้ตอบคำถาม มากมายเอาไว้ค่อยหาโอกาสบอกก็แล้วกัน จะว่าไป เนี่ยหลิงไม่ได้กลับบ้านเดิมมาสองปีแล้ว ถึงจะมาอาศัยร่างเนี่ยหลิงคนเดิมแล้วยังไง มันก็เนี่ยหลิงนี่แหละ ขออนุญาต ฮุบสามี และครอบครัว มาก็แล้วกัน ในเมื่อเจ้าคือข้า ข้าคือเจ้า ฮิฮิ เนี่ยหลิงคิดอะไรไร้สาระไป พร้อมๆกับ ทำอาหารไปด้วย วันนี้ ทำปลา ต้มน้ำมันพริกดีกว่า เมื่อวานท่านพี่ ซื้อเครื่องเทศ มาแต่มีบางอย่างที่ที่นี่ยังไม่มี ค่อยไปหาบนเขาดู ถ้ามีจะได้เอาลงมาปลูก

หลังจากทำปลาต้มน้ำมันพริกเสร็จแล้ว เนี่ยหลิงผัดผัก ทอดปลาที่หมักไว้ ผัดผัก ไข่ตุ๋น แล้วก็ข้าววันนี้เป็นข้าวผัดกระเทียม แค่นี้คงพอแล้วล่ะ เมื่ออาหารเสร็จ แล้วเนี่ยหลิงเรียกหยางหลงมาช่วยยกออกไปที่โถงกินข้าว เมื่อทุกคนมากันครบแล้ว ก็ลงมือกินอาหาร ทันที

ปลาต้มน้ำมันพริก

“น้องหญิงปลาต้มนี่เผ็ดมาก แต่อร่อยมาก ”หยางหลงเอ่ยออกมา แม้จะเผ็ดจนปากบวมเจ่อแต่ยังไม่หยุดกิน

เมื่อทุกคน กินอิ่มแล้วต่างแยกย้ายไปทำหน้าที่ของแต่ละคน ท่านแม่ น้องรองและน้องเล็กเข้าเมืองซื้อของ หยางหลงไปหาช่างมาซ่อมบ้าน ท่านพ่อ สอนหนังสือให้หลานๆ น้องสามไป ดูปลาที่หลุมดักปลา และตัดกิ่งสนและใบ มารมควันหมู

“น้องสาม เจ้าไปดูปลาและตัดกิ่งสนมาให้มากหน่อย ก็แล้วกัน”

“ขอรับพี่สะใภ้”

เนี่ยหลิง เอาปลาที่หมักไว้ออกมาตากแดด ทันที ตากปลาเสร็จ ก็เดินดูรอบๆบ้าน เดินมาจนถึง ลำธารห่างจากบ้านไม่ไกลนัก แต่ถ้าหากว่ามาตักน้ำ ก็ลำบากอยู่บ้าง ทุกๆวันตอนเช้า สามพี่น้องจึงต้องมาแบกน้ำจากลำธารไปใส่ตุ่มที่บ้านให้เต็ม เนื่องจากบ้านหนิง อยู่ท้ายหมู่บ้านติดเขา แถวนี้มีบ้านคนไม่มากนัก เพื่อนบ้านที่ใกล้ ก็บ้านสกุลหลิว อ่า บ้าน ผู้หญิงหน้าวอกปากแดงนี่เอง เนี่ยหลิงเดินกลับมา ถึงบ้าน น้องสามก็กลับมาจากบนเขา เนี่ยหลิงไปก่อไฟ รมควันหมู โดยให้น้องสาม ช่วยทำความสะอาดปลารอ เนี่ยหลิงมาหมัก ขาหมู รมควันไว้ทั้งหมด เครื่องใน นำมาตุ๋นเป็นอาหารเย็น ส่วนเนื้อแดง ทำหมูตากแห้ง ทั้งหมด ส่วนที่เป็นสามชั้น ทำสามชั้นหมัก รมควัน เช่นเดียวกับขาหมู หัวหมู ทำหัวหมูตุ๋นเช่นเดียวกัน

ส่วนมันหมู ก็เจียวเอาน้ำมันเก็บไว้ใช้ หมูตัวนี้ไม่ใหญ่มาก แต่ก็ไม่เล็กเช่นกัน หน้าหนาวใกล้เข้ามาทุกทีแล้ว หากปีนี้ไม่เสี่ยงขึ้นเขา คาดว่าน่าจะไม่รอดทั้งครอบครัว หยางหลงกลับมาถึงเป็นเวลาบ่ายแล้ว จึงมาช่วยเนี่ยหลิง ตากหมู และช่วยน้องรองทำปลา กว่าทุกอย่างจะเสร็จ ก็ได้เวลาทำอาหารเย็น พอดีกับที่ ท่านแม่และน้องๆกลับจากซื้อของในเมือง เมื่อช่วยกันขนของลงจากเกวียนเข้ามาในบ้าน และแจกจ่าย ผ้าห่มฟูกนอนใหม่สำหรับทุกคนเด็กๆดีใจกันมาก มีเสื้อผ้าชุดใหม่ เสื้อกันหนาวตัวใหม่ หยางหลง บอกกับทุกคนว่าพรุ่งนี้ ช่างไม้จะเข้ามาทำคอกวัว และมาดูบ้านว่าต้อง ใช้กระเบื้องมากน้อยเพียงใดในการเปลี่ยนหลังคา แล้ว ผนังมีกี่จุดที่เสียหาย จะได้ คำนวณ ค่าใช้จ่ายและ ค่าแรงคนงานด้วย พรุ่งนี้ให้ท่านพ่อรับหน้าที่ตกลงกับช่าง ท่านแม่และน้องเล็ก เร่งมือตัดเสื้อผ้า และ ดูแลปลาที่ตาก ให้แห้งสนิทดีแล้ว นำปลาชุดใหม่ขึ้นตาก ยังมีเนื้อหมูที่ตากอยู่เช่นเดียวกัน เมื่อแห้งดีแล้วให้เก็บไปไว้ในห้องครัว และหลุมเก็บเสบียง พรุ่งนี้ น้องรองกับน้องสาม ขึ้นเขาเพื่อหาฟืนมาเตรียมไว้สำหรับใช้ในหน้าหนาว หยางหลงกับเนี่ยหลิง จะขึ้นเขาเข้าป่าล่าสมบัติ เอ้ย ล่าสัตว์ น้องรองเอาเงินที่ ขายหญ้ามรกตเหมันต์มาให้เนี่ยหลิง ห้าสิบตำลึงเงิน เพราะไม่ใช่สมุนไพรวิญญาณจึงได้ราคาต้นละ สิบ ตำลึงเงิน

“พี่สะใภ้นี่เป็นเงินที่ขาย สมุนไพรวันนี้ ห้าสิบตำลึงเงิน”

“เจ้าเก็บไว้เถอะน้องรอง เจ้าโตแล้ว สมควรมีเงินติดตัวไว้ เผื่อต้องใช้อะไร”

“ขอบคุณขอรับพี่สะใภ้” หนิงหานตง ได้แต่คิดในใจ พี่สะใภ้ดีมากจริงๆ หากเขาจะแต่งภรรยา ต้องหาคนเช่นพี่สะใภ้ถึงจะดี

ท่านแม่และน้องเล็กทำอาหารเสร็จแล้ว ทุกคน กินอาหารเย็นเสร็จ รีบเข้านอนทันที เพราะเห่อ ฟูกนอน และผ้าห่มใหม่ หลังจากแยกย้ายกันแล้ว เนี่ยหลิงคุยกับหยางหลง เรื่องอาการเจ็บป่วยของท่านพ่อและท่านแม่ ยิ่งอากาศเย็นมากเท่าไหร่ ร่างกายที่ไม่แข็งแรง ยิ่งเจ็บป่วยและทรุดโทรมได้ง่าย คงต้องหา สมุนไพร มาต้มให้ทั้งสองคนดื่มบำรุงร่างกาย

“ท่านพี่ ข้าว่าจะหาสมุนไพรมาต้มบำรุงร่างกายให้ท่านพ่อท่านแม่ หน้าหนาวนี้จะได้ไม่เจ็บป่วย ขึ้นมาอีก ถึงแม้เราจะพอมีเงินแล้ว แต่ถ้าหิมะตกลงมา การที่จะไปหาหมอมันเป็นไปไม่ได้เลย ท่านว่าดีหรือไม่ ”

“พี่แล้วแต่น้องหญิง น้องว่าดีพี่ก็ว่าดี”หยางหลงผู้ไม่เคยขัดใจภรรยา พร้อมสนับสนุนภรรยาทุกอย่าง

หลังจากที่ได้ปรึกษาหารือกันแล้ว ทั้งคู่นอนหลับทันที