บทที่ 2 ความแตกต่าง

“กรี๊ดดดดดด!” เสียงหวีดร้องแหลมสูงดังทะลุเข้ามาจากสวนหย่อมหน้าคฤหาสน์ ทำเอาวงสนทนาของเหล่าผู้ใหญ่ชะงักกึกพร้อม ๆ กัน

บรรดาคุณแม่บ้านอย่างคาราเมล ลูกพีช และถิงถิงที่นาน ๆ จะได้รวมตัวกันเม้าท์มอยตามประสาเพื่อนสาวพากันหันขวับไปมอง เช่นเดียวกับฝั่งพ่อบ้านอย่างเลออน ไคเซอร์ และลูเซียโน่ที่กำลังปั้นหน้าเคร่งขรึมคุยเรื่องธุรกิจมาเฟียก็ถึงกับหลุดมาดพากันมองหาต้นเสียงเป็นตาเดียว

“ลียา! เบาเสียงหน่อยลูก ผู้ใหญ่เขาคุยกันอยู่นะ” คาราเมลรีบเอ่ยเตือนลูกสาวในไส้ที่กำลังกระโดดโลดเต้นคุยกับพวกน้อง ๆ จนลืมตัวส่ายหัวเบา ๆ ให้กับความก๋ากั่นที่ไม่มีแผ่วของยัยตัวแสบในงานเลี้ยงส่งวันนี้

“ขอโทษค่า ไหว้ย่อค่ะหม่ามี้” ลียาตะโกนสวนกลับมาพร้อมหย่อนกายพนมมือไหว้ย่อด้วยจริตกวนประสาทเรียกเสียงฮาได้ทั้งสนาม

“แสบจริง ๆ ไม่มีอย่างอื่นผสมเลยยัยเด็กคนนี้” เลออนถอนหายใจทิ้งอย่างเหนื่อยหน่าย ท่ามกลางรอยยิ้มเอ็นดูของเพื่อนรักที่นั่งร่วมโต๊ะทุกคน

“ก็น่ารักดีออก ถ้ากูมีลูกสาวก็อยากได้แสบ ๆ แบบลียานี่แหละ สีสันชีวิตจะตายไป” ไคเซอร์ผู้นำแห่ง King Cobra เอ่ยชมพลางหัวเราะร่วน ความรู้สึกช่างต่างจากเลออนที่รับมือกับลูกสาวคนนี้จนแทบหมดไฟ

“บางทีก็มีสีสันเกินไป รายนั้นหาเรื่องมาให้ปวดหัวได้ไม่เว้นแต่ละวัน ขณะที่ลูกมึงทั้งขยัน ทำงานก็เก่ง ผิดกับลูกสาวกูลิบลับ” ว่าจบเลออนก็ปรายตามองลูกชายของไคเซอร์ หรือฟิลิกซ์ เด็กหนุ่มในวัย 21ชายหนุ่มเพียงคนเดียวที่ได้รับอนุญาตให้นั่งร่วมวงสนทนาระดับผู้ใหญ่ในวันนี้

ชื่อเสียงของเขาขจรขจายไปทั่ววงการนักธุรกิจที่อายุยังน้อย โดยได้ฉายาหัวธุรกิจมาตั้งแต่อายุสิบห้า ช่วยพ่อบริหารงานคุมบังเหียนมาเฟียได้ไม่ขาดตกบกพร่อง บุคลิกสุขุม มีไหวพริบ และดูเป็นผู้ใหญ่กว่าลูกสาวเขาที่อายุห่างกันเพียงแค่สองปีเท่านั้น

“หึ...” เสียงหัวเราะเบา ๆ ดังขึ้นรอบโต๊ะเมื่อเห็นอาการขี้เห่อลูกเพื่อนของเลออน มีเพียงฟิลิกซ์ที่ทำเพียงแค่ประดับรอยยิ้มจาง ๆ ตามมารยาท นัยน์ตาคมกริบคู่สีดำขลับปรายมองร่างเพรียวที่กำลังวิ่งซนอยู่ด้านนอกด้วยสายตาเรียบเฉย

ใช่...เขาเห็นด้วยกับเลออนเรื่องความแสบของเธอ ทั้งที่รู้จักกันมาตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอย แต่เขากับเธอกลับนับประโยคที่คุยกันได้ด้วยซ้ำ

เพราะ…

เขาเกลียดความวุ่นวาย แต่เธอคือศูนย์กลางของความโกลาหล

เขารักความสงบ แต่เธอคือตัวป่วนที่ทำลายความเงียบทุกครั้งที่ปรากฏตัว

เขาทั้งสองต่างกันสุดขั้ว และนั่นคือเหตุผลเดียวที่ทำให้เขาตั้งปณิธานกับตัวเองไว้เสมอว่าจะไม่มีวันเอาตัวเข้าไปใกล้ผู้หญิงคนนี้เด็ดขาด

“ยังไงอาฝากด้วยนะฟิลิกซ์ ถ้าเดินผ่านแล้วเห็นน้องตกโคลนที่ไหน ก็ฝากหยิบขึ้นมาล้างน้ำให้หน่อย อาไม่ไหวจะเคลียร์แล้วจริง ๆ” เลออนตบไหล่หลานชายเบา ๆ มันเป็นประโยคเด็ดแกมขอร้องที่เขามักจะฝากฝังลียาไว้กับฟิลิกซ์เสมอเมื่อมีโอกาส

“จะพยายามครับ” และนี่ก็คือคำตอบยอดฮิตตามมารยาทของฟิลิกซ์เช่นกัน แม้ในใจอยากจะปฏิเสธเพื่อนพ่อใจจะขาด แต่เพื่อรักษามิตรภาพอันยาวนานเอาไว้ เขาจึงเลือกรับปากไปส่ง ๆ ส่วนการกระทำจริงนั้น…มักจะสวนทางกันโดยสิ้นเชิง

“มึงจะไปไหวได้ยังไงไอ้เลออน ลียาอ้อนนิดอ้อนหน่อย มึงก็ใจอ่อนไปหมดแล้ว ตามใจลูกจนเสียคนขนาดนี้” ลูเซียโน่แซวขึ้นมาขำ ๆ ใคร ๆ ในวงการก็รู้ดีว่าระดับความหลงลูกสาวของผู้นำ BLACK LION เข้าขั้นเยียวยาไม่ได้

“แล้วไม่ใช่มึงหรือไงที่โอนเงินให้ลูกกูเดือนละเป็นแสน” เลออนสวนกลับทันควันพลางถลึงตาใส่เพื่อนรักที่ต่อว่าเขา แต่ตัวเองก็ไม่ได้ต่างกันเลยสักนิดเดียว

“โอนจนมันมีเงินเก็บไปเปิดไนต์คลับเป็นของตัวเองได้ จะบอกว่ากูตามใจคนเดียวก็ไม่ถูกหรอก เพราะใครที่โดนยัยตัวแสบนั่นป้ายยาเข้าให้ ก็ไม่เห็นมีใครรอดสักราย”

“กูแค่แพ้เด็กมีความฝัน” ลูเซียโน่เอ่ยเสียงเบาอุบอิบพลางยกแก้วเครื่องดื่มขึ้นบังหน้าหลบสายตาจับผิด

คำแก้ตัวน้ำขุ่น ๆ ทำให้เพื่อนรักอีกสองคนถึงกับสบถออกมาพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย

“ถุย!”

ฟิลิกซ์ขอตัวแยกออกมาจากวงสนทนาของผู้ใหญ่ที่เอาแต่พูดเรื่องของเด็กคนนั้นไม่หยุดหย่อน เขาตั้งใจจะไปเข้าห้องน้ำเพื่อสงบสติอารมณ์และทบทวนแผนธุรกิจที่เป็นเรื่องเดียวในหัวตอนนี้

ทว่าทันทีที่ก้าวเท้าหนัก ๆ ออกมาจากห้องน้ำของคฤหาสน์ตระกูลเวนโต้...

“ไอ้ลีโออออ!” เสียงหวานใสที่แผดก้องมาพร้อมกับร่างบางที่พุ่งหลาวเข้ามาอย่างไม่คิดชีวิต สัญชาตญาณความรวดเร็วของชายหนุ่มทำให้เขาต้องรีบวาดวงแขนแกร่งคว้าเอวบางไว้ก่อนที่ร่างของลียาจะหงายหลังกระแทกพื้น

ทั้งคู่จ้องตากันนิ่งในท่าที่ลียาเอนตัวพิงท่อนแขนแข็งแรงของฟิลิกซ์ที่ประคองหลังเธอไว้ไม่ให้ล้ม

“จังหวะตกหลุมรักสัสๆ” เสียงของลีโอน้องชายตัวแสบของลียาดังขึ้นขัดจังหวะ เขายืนกอดอกมองภาพตรงหน้าที่ทั้งคู่กำลังยืนกะพริบตาปริบ ๆ ใส่กันอย่างล้อเลียน

ตึกตึก... ตึกตึก…

เสียงหัวใจที่เต้นรัวแรงจนแทบทะลุออกมานอกอกของลียาดังขึ้นโดยที่เธอไม่รู้ตัว นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้เห็นลูกชายเพื่อนพ่อในระยะประชิด

ชิดจนได้กลิ่นน้ำหอมจาง ๆ ที่ผสมกับกลิ่นกายสะอาดของเขา ชิดจนได้สังเกตเห็นใบหน้าคมเข้มที่ดูสมบูรณ์แบบราวกับพระเจ้าตั้งใจปั้น ชิดจนเห็นนัยน์ตาสีดำขลับที่นิ่งสนิทแต่น่าดึงดูดอย่างประหลาด แล้วไหนจะสันจมูกโด่งที่รับกับริมฝีปากหยักลึก ดูเหมือนจะเย็นชาแต่เอาเข้าจริงกลับเซ็กซี่เป็นบ้า

ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมใคร ๆ ต่างก็ยกย่องให้เขาเป็นเหนือเดือนที่มีความหมายว่าหล่อเทพกว่าเดือนมหาลัยถึงสองเท่า เพราะความหล่อของฟิลิกซ์มันคืออาวุธร้ายที่ทำลายล้างหัวใจคนมองได้ในพริบตา

เช่นเดียวกับลียาที่เหมือนจะโดนมนต์สะกดของเขาทั้งที่เคยปฏิเสธเสียงแข็งมาแล้ว

ไม่รู้ว่าอะไรที่มันดลใจ หรืออาจจะเป็นเพราะความมึนงงที่ปะทะเข้ากับความหล่อตรงหน้ามากไป ลียาถึงเผลอทำปากจู๋ยื่นเข้าหาใบหน้าคมเข้มอย่างลืมตัว ไม่พอเธอยังค่อย ๆ หลับตาพริ้มรอรับสัมผัสราวกับคนละเมอ ราวกับตัวเองหลุดเข้าไปในนิยายเรื่องหนึ่ง และกำลังรอรับจุมพิตจากเจ้าชายรูปงามที่ยืนประคองอยู่ตรงหน้า

และแล้ว...