สลับคู่หมั้น แต่งงานกับเจ้าพ่อผู้ไร้ความปราณี

ในชาติที่แล้ว ฉันแต่งงานกับเจ้าพ่อวงการเทคโนโลยีผู้อ่อนโยน ส่วนน้องสาวแต่งงานกับหัวหน้ามาเฟียมาเฟียผู้โหดเหี้ยม ทั้งคู่ล้วนพังพินาศ เมื่อฉันเกิดใหม่ในวันก่อนพิธีแต่งงาน ฉันจึงตัดสินใจสลับคู่หมั้นแม่ตามฉันมาทันที่สนามบินก่อนที่เครื่องบินเจ็ตส่วนตัวจะออก เธอชี้นิ้วมาที่ฉันด้วยความโกรธ "เธอบ้าไปแล้วหรือไง?! ใครให้สิทธิ์เธอตัดสินใจแบบนี้?เธอมีคู่หมั้นเพอร์เฟกต์ระดับเจ้าพ่อเทคโนโลยี แต่เธอดันทิ้งทุกอย่างเพื่อ... เพื่อไอ้อันธพาลห่านั่นเหรอ?"ฉันเพียงเร่งฝีเท้าขึ้นเครื่อง ทิ้งร่างของแม่ที่ดูเล็กลงทุกทีไว้ที่ลานจอดเครื่องบินเมื่อเครื่องบินพุ่งขึ้นฟ้า ฉันจ้องมองออกไปนอกหน้าต่างและสัญญากับตัวเองอย่างเงียบๆ ว่าชาตินี้ ฉันจะใช้ชีวิตตามแบบที่ฉันเลือกเองในชาติที่แล้ว น้องสาวของฉัน เอเลน่า ถูกกำหนดให้แต่งงานกับหัวหน้ามาเฟีย โรบิน เคน ในขณะที่ฉันแต่งงานกับอัจฉริยะด้านเทคโนโลยี จูเลียน แวนซ์ไม่มีใครในพวกเราสักคนที่มีความสุขเอเลน่าอ่อนโยนเกินไป ขี้อายเกินไปสำหรับชีวิตในโลกมาเฟีย และ "เพื่อนสมัยเด็ก" ของโรบินอย่างอิซาเบลล่าก็ทำให้ชีวิตของเธอกลายเป็นนรก เอเลน่าจากไปด้วยโรคซึมเศร้านิสัยหัวร้

ความเงียบสนิทปกคลุมสวนทั้งหมดแม้แต่นักเชลโล่ในวงเดอะสตริงควอร์เท็ตยังทำคันชักหล่นลงกับพื้นดังกึก"โซรา! เธอบ้าไปแล้วหรือ?"อิซาเบลล่าร้องลั่น ชี้นิ้วมาที่ฉัน "เธอทำแบบนั้นกับโรบินได้ยังไง!"ฉันเงยหน้าขึ้นพร้อมรอยยิ้มเย็นชา "ก็ทำไปแล้ว แล้วไง?"ฉันรู้ดีว่านี่คือเล่ห์เหลี่ยมแรกที่อิซาเบลล่าเคยใช้กับเอเลน่าในชาติที่แล้ว ดึงสามีใหม่ไปในวันต่อจากวันหมั้นแทบจะทันที ครั้งนี้ฉันไม่มีทางปล่อยให้เธอทำอีกได้น่าแปลกใจที่โรบินดูไม่โกรธเลยแม้แต่น้อยเขาลุกขึ้นอย่างคล่องแคล่วและปัดเศษฝุ่นออกจากสูท"แค่หยอกกันนิดหน่อย ระหว่างสามีภรรยา" เขาประกาศต่อหน้าแขกที่ยังตกตะลึง ก่อนที่มือของเขาจะยื่นออกมาจับข้อมือฉันไว้เขาหันไปหาอิซาเบลล่าที่ยังอ้าปากค้างอยู่ น้ำเสียงราบเรียบ "เราจะไปกับเธอพรุ่งนี้""อ-อะไรนะ?" ดวงตาของอิซาเบลล่าเบิกกว้าง "แต่โรบิน...""เธอคือคู่หมั้นของฉัน คุณนายคนต่อไปของตระกูลนี้" โรบินตัดบท "เป็นเรื่องที่ต้องทำอยู่แล้วที่เธอจะไปร่วมแสดงความเคารพต่อพ่อของเธอด้วย"อิซาเบลล่าเอามือปิดปากแล้ววิ่งหนีออกไปพร้อมเสียงสะอื้นโรบินเอนตัวเข้ามา ริมฝีปากแทบจะแตะหูของฉัน "พอใจแล้วหรือยัง?

เมื่อฉันเห็นโรบินและลูกน้องกลุ่มหนึ่งวิ่งเข้ามา เลือดในตัวก็เดือดพล่าน"ฉันไม่ได้แตะต้องเธอแม้แต่นิดเดียว" ฉันพูดด้วยน้ำเสียงเย็นเยือกขณะพยายามระงับความโกรธ "เธอทำสิ่งนี้ด้วยตัวเอง"ในขณะนั้น ฉันตัดสินใจแน่วแน่ ถ้าโรบินเชื่อเรื่องไร้สาระของเธอแม้แต่วินาทีเดียว ฉันจะเดินออกจากการแต่งงานนี้และไม่หันกลับมาอีกแต่สิ่งที่เกิดขึ้นทำให้ฉันประหลาดใจ ดวงตาของโรบินกวาดมองสถานการณ์รอบข้าง จากนั้นเขาถอดแจ็คเก็ตออกและคลุมไว้บนไหล่ของฉัน "หนาวไหม?"ฉันจ้องมองเขาด้วยความตะลึงเขาเชื่อฉันหรอ?อิซาเบลล่าก็เชื่อไม่ลงเช่นกัน เธอยิ่งแสดงออกอย่างคลุ้มคลั่งขึ้น "โรบิน ดูหน้าฉันสิ! ดูแขนฉันสิ! เธอเป็นคนทำแบบนี้!""ฉันแค่ขอร้องให้เธอแบ่งความรักของเธอที่มีต่อคุณให้ฉันบ้างเล็กน้อย แต่เธอดันทำร้ายฉัน! เธอบอกว่าแค่ผู้หญิงที่ตายแล้วถึงจะแย่งผู้ชายไปไม่ได้..."สีหน้าของโรบินยังคงเย็นชาและไม่สะทกสะท้านอิซาเบลล่ากัดฟันแน่นและตะคอกครั้งสุดท้าย "เธอยังบอกด้วยว่าแต่งงานกับคุณเพียงเพื่อเข้ามาในตระกูลเคน! เธอจะขายความลับของพวกเราให้คู่แข่งเพื่อสร้างบริษัทของตัวเอง! คุณจะปกป้องคนทรยศเหรอ?"ในชั่วขณะนั้น บรรดาผู้

อิซาเบลล่าได้หายตัวไปหลังจากเรื่องนั้น และฉันไม่สนใจเลยว่าเธอจะไปบ้าตายอยู่ที่ไหนสถานการณ์ในตระกูลเคนได้เปลี่ยนไปแล้วสายตาที่เคยเต็มไปด้วยความดูถูกกลับกลายเป็นความเคารพ และแม้แต่ความเกรงกลัวท้ายที่สุดแล้ว ฉันคือผู้หญิงที่สามารถอุ้มบอสขึ้นบนบ่าแล้วตบหน้า "แฟนเก่า" ของเขาต่อหน้าทุกคนได้ฉันไม่ได้อยู่เฉยๆโรบินให้อิสระกับฉันอย่างเต็มที่ และฉันก็เริ่มปรับปรุงระบบรักษาความปลอดภัยที่หละหลวมของตระกูลให้ดีขึ้นวันที่วุ่นวายแต่มีความหมายเหล่านี้ทำให้ความสัมพันธ์ของฉันกับโรบินร้อนแรงขึ้นอย่างรวดเร็วผู้ชายเย็นชาห่างเหินคนนั้นได้กลายเป็นสัตว์ร้ายที่หวงเจ้าของในที่ลับ เขาตั้งใจทำให้ฉันหมดแรงทุกคืน ไม่หยุดพักแม้แต่วันเดียวมันรุนแรงและหนักหนามาก แต่พระเจ้า ฉันชอบมันค่ำคืนหนึ่งสองเดือนต่อมาฉันเพิ่งตรวจสอบรายการอุปกรณ์รักษาความปลอดภัยใหม่เสร็จ และเดินเข้าไปในห้องนอนก็พบว่าโรบินกำลังจ้องมองโทรศัพท์ของเขาด้วยสีหน้าแปลกๆ"เป็นอะไรไป? เสียเขตสนามหญ้าไปนิดหน่อยเหรอ?"ฉันเดินไปนั่งบนตักเขาโรบินเอาแขนโอบรอบเอวฉันแล้วหันโทรศัพท์มาทางฉัน “ที่รัก เรายุ่งกันมากไปรึเปล่า? เธอไม่ได้ติดต่อหาที่บ้า

โรบินใส่แค่เสื้อเชิ้ตดำ พับแขนเสื้อขึ้นถึงปลายแขนที่ดูแข็งแกร่ง แต่บรรยากาศเย็นชาและรุนแรงที่แผ่ออกมาจากตัวเขานั้นมากพอที่จะทำให้ทุกคนแข็งทื่อได้"บ-บอสโรบิน!"มาร์โกสูญเสียความกล้าทั้งหมด ความเย่อหยิ่งที่มีอยู่ก่อนหน้านี้หายไปหมด และเขาก็ทรุดตัวลงคุกเข่าในโคลนอิซาเบลล่าหวาดกลัวยิ่งกว่า ใบหน้าซีดเผือดขณะรีบซ่อนตัวอยู่หลังเขา"พวกแกระเบิดธุรกิจของเมียฉัน คุกคามเมียฉัน" โรบินไม่แม้แต่จะมองพวกเขา เขาเพียงเดินมายืนเคียงข้างฉัน เอาแขนโอบรอบไหล่และดูว่าฉันได้รับบาดเจ็บรึเปล่า "โซรา เธออยากจัดการไอ้ขยะพวกนี้ยังไง?"ฉันลดปืนลงและมองดูคู่รักที่เมื่อกี้ยังวางตัวโอ้อวดใหญ่โตอยู่"ให้พวกเขาพูด ฉันอยากรู้ว่าใครเป็นคนสั่งให้ทำ"โรบินโบกมือบอดี้การ์ดสองสามคนเดินเข้ามา จับมาร์โกและอิซาเบลล่าราวกับจับขยะชิ้นหนึ่ง"พูด!"โรบินขู่คำนั้นออกมาเพียงคำเดียว และมาร์โคก็แตกพ่ายอย่างสิ้นเชิง"ไม่ใช่ผมครับ บอส! มันคือนังบ้านี่แหละ!" มาร์โกผลักอิซาเบลล่าออกมาข้างหน้าโดยไม่ลังเล เพื่อรักษาหัวตัวเองไว้ "อิซาเบลล่าเป็นคนขโมยแบบแปลนศูนย์รักษาความปลอดภัย! เธอบอกว่าถ้าระเบิดมัน โซราจะเสียหน้า คุณจะเบื่อเธอ