สัญญารักซาตาน

สัญญารักซาตาน

last updateLast Updated : 2026-02-07
By:  KhunRaFahOngoing
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
17Chapters
347views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

สัญญาที่อีกฝ่ายมีแต่ได้ ไม่มีทางที่นักธุรกิจอย่างพนาจะยอม ในเมื่อเขาต้องเสียเงินทองมากมายให้กับเธอ เธอเองก็ต้องชดใช้สิ่งที่เขาเสียไปเหมือนกัน

View More

Chapter 1

ตอนที่ 1 พนาวัชรวานิษ

永沢陸(ながさわ りく)は、数千万人のフォロワーを抱える、キャンピングカーで旅するインフルエンサーで、私・椎名紬(しいな つむぎ)の婚約者でもある。

一年の大半を人里離れた山奥や電波の届かない場所で過ごす彼は、「これから圏外になる場所へ行くから、十日から半月くらい連絡が取れなくなるかもしれない」と言っていた。私はその言葉を信じていた。

全国を巡るという彼の夢を応援するため、私は結婚前に購入したマンションを担保に入れ、自分名義でローンを組んだ。キャンピングカーの改造費を工面し、スタッフを雇い、彼のアカウントも一緒に育ててきた。

「今回の旅が大バズりしたら、戻って結婚式を挙げよう」彼はそう言っていた。

大雪に巻き込まれていないか、事故を起こしていないか、人里離れた山奥で命を落としていないか。私は毎日、天気予報を食い入るように見ていた。

同じ地域で活動する女性インフルエンサーが、ある動画を投稿するまでは。

画面の中で、陸は標高5,000メートルを超える雪山の頂に立っていた。私が買ってあげた衛星電話を使って、彼女のためだけに、朝日に染まる金色の雪山――モルゲンロートの絶景を生配信していた。

「すっごく寒い……」甘えるような女の子の声。

陸はすぐにカメラの位置を下に向けて、優しい声で30分間も彼女をなだめ続けた。

同じ日、私は急性虫垂炎を発症して、激痛のあまり救急外来の受付の前でうずくまっていた。

彼に送った百通近いメッセージは、すべて既読にすらならなかった。ようやく気づいた。遮断されていたのは電波じゃない。私だった。

その日から、旅先の陸へ定期的に送っていた保存食をやめた。車のローンの肩代わりもやめた。督促の電話を取り次ぐのもやめた。一日に三回送っていた「気をつけてね」というメッセージも、もう送らない。

資金援助を打ち切って3か月後、陸のキャンピングカーはサービスエリアでローン会社に差し押さえられた。

ようやく彼から電話がかかってきた。その第一声は、詰問だった。「なんで車のローンが引き落とされてないんだ?」

私は手元にある督促状と契約解除通知書の写真を撮って、彼に送りつけた。

「明日から、あの車も、アカウントも、何千万人ものフォロワーも、もう私には一切関係ない」

写真を送信した後、スマホを強く握りしめる。向こうから、陸の重苦しい声が聞こえる。

「紬、どうしても今、そんな話をしなきゃいけないのか?」

ローン会社の担当者が、早く署名するよう促しているようだ。声を潜めて、彼は続ける。

「キャンピングカーが差し押さえられたんだ。今日中に解決しないと、今回の企画は台無しになるぞ。先に金を振り込んでくれ」

「……じゃあ、写真は見たのね?」

「見たよ」

「私の診断書は見なかった?」

陸は苛立ったように言った。「今はそんなこと話してる場合じゃない。今回の企画をボツにするわけにはいかないんだよ」

「3か月前にも言ったはずよ。もう一銭も出さないって」

「あれはただの愚痴だろ。俺は旅の途中なんだ、そんなちっぽけなことまで毎日構っていられない」

腕にある点滴の針跡に目を落とす。

「ちっぽけなこと?

私が救急搬送されたのも、ちっぽけなことなの?」

電話の向こうで、激しい風の音が響く。そこへ、栗原結菜(くりはら ゆいな)の声が割り込んでくる。「陸さん、今夜の生配信はどうする?」

陸は数秒黙り込んだ。

「今回のためにずっと準備してきたんだ。途中でやめるわけにはいかない。

頼む、今回だけ助けてくれ。戻ったらちゃんと話し合うから」

「結菜にモルゲンロートを見せてあげていた時、衛星電話はちゃんと繋がっていたわよね?」

陸は一瞬言葉に詰まる。「……あれは仕事だ」

すると、結菜が電話を代わった。

「椎名さん、責めるなら私を責めてください。旅の途中なんですから、陸さんを追い詰めないであげてください。

彼は本当に疲れているんですよ」

私は督促状、差押通知書、そして結婚式の費用の請求書の写真をまとめて送りつけて、そのまま電話を切った。

夜、陸がSNSを更新した。サービスエリアの隅にぽつんと停められているキャンピングカーの写真。

添えられた言葉は【旅の途中で一番恐ろしいのは、後ろで支えてくれるはずのものが先に崩れることだ】

共通の友人たちから、次々とメッセージが届く。【陸の邪魔をするな】

スマホを伏せると、再び督促の電話が鳴り響いた。担当者は、このまま本人と連絡が取れない場合、緊急連絡先へ連絡すると告げてきた。

陸にメッセージを送る。【母には絶対に知らせないで】メッセージは既読にもならない。

夜中、インターホンが鳴った。玄関へ向かう。ドアスコープを覗くと、外に陸が立っていて、手には焼き栗の袋が握られている。

付き合い始めたばかりの頃、彼はわざわざ遠回りして、私の大好物である焼き栗を買ってきてくれたものだ。

あの時、冷えた手を袖口に隠しながら、「紬の好きなものを忘れるわけないだろ」と笑っていた。

ドアを開けると、陸の視線が、私がドアノブに添えた手に落ちる。「寒いんだから、上着を羽織ればいいのに」差し伸べられた手を、私は冷ややかにかわした。

彼の後ろから、結菜が姿を現す。彼女が羽織っているのは、私が送った予備のマウンテンパーカーだ。結菜は玄関に上がろうとしている。

「陸さん、この前ゲストルームに忘れた充電器、いまどこ?」

ドアノブを握ったまま、私は道を譲らない。陸はすかさず彼女をかばうように前に立った。

「あの時、結菜は山から下りてきたばかりで、頭痛とめまいがひどかったんだ。一晩休ませるために連れて帰っただけだよ。余計な心配をさせたくなくて言わなかったんだ」

「あの時、私は病院にいた」静かに言葉を返す。

「つまり、彼女を私たちの新居に連れ込んだってことね?」

結菜は胸を押さえて、怯えたように陸の後ろへ身を縮める。

「私、出ていきます。陸さんはただ、私が倒れるのを心配してくれただけなんです」

陸が彼女の肩を支える。

「市内のホテルはどこも満室なんだよ。

結菜はまだ体調が悪いし、携帯用酸素ボンベもこの家に置いたままだ。

まさか、このまま路上に放り出せって言うのか?お前はそんな冷たいやつじゃなかっただろ」

二人の重なり合う手に視線を落とす。「このマンション、私が全額一括払いで買ったのよ。名義も私一人だけ」

陸は結菜の顔を伺ってから、私を見る。

「わかってる。でも俺たち、もうすぐ結婚するんだろ?

そんなケチくさいことを言うな。まずは彼女を入れてくれ」

結菜がゲストルームのほうをうかがいながら、甘ったるい声で言う。

「また前と同じ部屋を使わせてもらってもいいですか?荷物もあそこに置きっぱなしなので、そのほうが都合がよくて」

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
17 Chapters
ตอนที่ 1 พนาวัชรวานิษ
ณ บ้านหลักเล็ก ในชุมชนที่อยู่หลังม่านความเจริญ ร่างเล็กกำลังบรรจงปลูกต้นดอกกุหลาบ ที่เธอพึ่งได้มาจากตลาดสดลงในกระถางอย่างขมักเขม่น"นังน้ำผึ้ง ฉันบอกว่าวันนี้ฉันมีเรียนแต่เช้า ทำไมแกไม่ทำกับข้าวไว้รอฉันห้ะ!"เสียงแหลมที่ตะโกนดังมาจากในตัวบ้านของน้องสาวต่างแม่ทำให้น้ำผึ้งถอนหายใจ ก่อนจะรีบล้างมือและเดินเร็วๆ เข้าไปในบ้าน"มาแล้วๆ"มือเล็กจัดเตรียมแซนวิชอย่างชำนาญ พร้อมกับเทน้ำส้มให้แก้วและนำไปเสิร์ฟให้กับน้องสาวต่างแม่อย่าง 'ริดา' ที่อายุห่างกันหนึ่งเพียงปี"เซ่อซ่าอยู่ได้!"เสียงแหวแหลมปรี้ดดังขึ้นก่อนมือที่ทำเล็บมาอย่างสะสวยจะหยิบแซนวิชกินไปพร้อมกับเลื่อนโทรศัพท์รุ่นใหม่เครื่องหรูไปพลางๆ"น้ำผึ้ง""จ้ะแม่"น้ำผึ้งตอบรับผู้เป็นแม่ ก่อนจะรีบเข้าไปประคอง 'ยาดา' ที่เดินอิดโรยมาจากด้านบนบ้าน"ยังไม่หายปวดหัวอีกหรอจ้ะ สีหน้าดูไม่ดีเลย"คิ้วสวยขมวดมุ่นและถามด้วยสีหน้าเป็นห่วง แต่ผู้เป็นแม่กลับส่ายหัวเล็กน้อย"แม่ไหว วันนี้ต้องไปขายของ ค่าเช่าแผงก็ผลัดไม่ได้แล้วด้วย"น้ำผึ้งถอนหายใจ ก่อนจะหันไปมองพ่อเลี้ยงที่นั่งดูดบุหรี่อ่านหนังสือพิมพ์สบายใจ และน้องสาวที่แต่งหน้าทาปาก ใช้เงินสุรุ่ยสุร่ายไม
last updateLast Updated : 2026-01-31
Read more
ตอนที่ 2 หนี้ก้อนโต
"คุณตระเกิง โฉนดอยู่ที่ไหน!"เสียงที่ดังออกมาจากในบ้านทำให้คนที่พึ่งกลับมาจากขายขนมคิ้วขมวด ก่อนจะรีบวิ่งเข้าไปในบ้านทันที"แม่ มีอะไรกันจ้ะ"น้ำผึ้งคิ้วขมวด ก่อนจะรีบเข้าไปประคองแขนของผู้เป็นแม่ที่ดูจะอารมณ์ขึ้นด้วยความตกใจ ก่อนจะหันไปมองพ่อเลี้ยงอย่างตระเกิงที่ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้อยู่"ผมบอกแล้ว ผมต้องต่อทุน ยืมไปจำนองนิดๆ หน่อยๆ มันจะเป็นอะไรไป"คิ้วสวยของน้ำผึ้งขมวดเข้าหากันทันที เมื่อได้ยินคำว่าจำนอง"แม่ อย่าบอกนะจ้ะ"แต่ใบหน้าของยาดาผู้เป็นแม่ กลับบอกเธอได้ถนัดทีเดียว ว่าพ่อเลี้ยงของเธอได้เอาโฉนดที่ดินบ้านที่เป็นสมบัติชิ้นสุดท้ายของครอบครัวนี้ไปจำนองเป็นที่เรียบร้อยแล้ว"ลุงทำแบบนี้ได้ยังไง ถ้าไม่มีบ้าน เราก็ไม่เหลืออะไรแล้วนะ"ตระเกิงถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย ก่อนจะเท้าสะเอวมองสองแม่ลูกที่กำลังทำเรื่องเล็กๆ ให้เป็นเรื่องใหญ่"นี่ เสี่ยภาษเค้าไม่ได้จะมายึดวันนี้พรุ่งนี้สะหน่อย หาเงินไปไถ่คืนก็จบ!"นัยตาสวยมองพ่อเลี้ยงที่เดินขึ้นไปด้านบนด้วยความไม่พอใจสุดขีด ก่อนจะประคองผู้เป็นแม่ที่สีหน้าไม่ค่อยดีนักไปนั่งพัก"ใจเย็นๆ นะจ้ะแม่ ยิ่งไม่ค่อยสบายอยู่ เดี๋ยวจะพาลเป็นหนักขึ้นนะจ้ะ"ยาดาส
last updateLast Updated : 2026-01-31
Read more
ตอนที่ 3 ทะเบียนสมรส
"จดทะเบียนสมรส"พนาพูดออกมาอย่างแผ่วเบา ก่อนจะวางกระดาษลงบนโต๊ะด้วยความหัวเสีย"นี่มันเรื่องไร้สาระอะไรกันครับ"วัทนาและปรีนาที่พอรู้อยู่แล้วว่าลูกชายคงจะไม่ยอมง่ายๆ แต่จะทำยังไงได้ ในเมื่อนั่นเป็นความปราถนาสุดท้ายของผู้กุมบังเหียนคนเก่าของตระกูล"พ่อเข้าใจว่าแกคิดยังไง แต่อาชวญของแกก็ไม่ใช่คนอื่นคนไกล เป็นถึงลูกบุญธรรมของคุณปู่""แต่คุณอาชวญเสียไปนานแล้วนะครับ"พนาพูดคิ้วขมวด"ก็จริงอยู่ แต่ถึงอย่างนั้น ภรรยาแล้วก็ลูกของชวญก็ยังอยู่ สัญญาก็ยังอยู่""นี่คุณพ่อจะให้ผมเอาทั้งชีวิตของผมฝากไว้กับกระดาษแผ่นเดียวงั้นหรอครับ"ปรีนาถอนหายใจ เธอรู้อยู่แล้วว่าเรื่องทั้งหมดนั้นคงจะออกมาเป็นแบบนี้ เพราะถ้าหากเป็นเธอ ก็คงไม่ยอมทำตามสัญญาที่คนตายสองคนได้ทำขึ้นมาแน่ๆ"ชวญเป็นเหมือนน้องชายของพ่อ อีกอย่าง ถ้าแกไม่ยอมทำตามสัญญาที่ปู่แกกับชวญให้กันไว้ สมบัติครึ่งนึงของครอบครัวเรา ต้องแบ่งให้ภรรยาแล้วก็ลูกของชวน""บ้าไปแล้วครับ ถึงคุณอาจะเป็นลูกบุญธรรมก็เถอะ แต่เงินพวกนี้ส่วนนึงคุณพ่อก็เป็นคนหามาด้วยน้ำพักน้ำแรง แบบนี้ไม่มากไปหน่อยหรอครับ"พนาถามเสียงกร้าว สัญญาบ้าๆ บ้อๆ ที่ผู้เป็นปู่ร่างขึ้นช่างพาลให้เข
last updateLast Updated : 2026-01-31
Read more
ตอนที่ 4 หน้าที่ภรรยา
ตอนที่ 4 หน้าที่ภรรยา"ว่ายังไงไอ้เสือ ไปคิดมารึยัง"พนาหย่อนตัวลงนั่งพร้อมกับคำถามที่ยิงมาจากผู้เป็นพ่อ มือหนายกน้ำขึ้นจิบก่อนจะหันไปมองพ่อและแม่ด้วยรอยยิ้ม"ผมได้คำตอบให้พ่อกับแม่แล้วครับ"ปรีนาและวัทนามองหน้ากันด้วยความแปลกใจกับรอยยิ้มของลูกชาย"แล้วคำตอบของพนาคืออะไรล่ะลูก"พนายกยิ้ม ก่อนจะพูดเสียงอย่างอารมณ์ดี แต่ก็ไม่ทิ้งคราบชายผู้ที่มีความสุขุมอยู่ในตัว"คำตอบเหมือนกับผู้หญิงคนนั้นนั่นแหละครับ"ปรีนาเลิกคิ้ว ในเมื่อลูกชายของเธอไม่ได้นั่งอยู่ด้านล่างด้วย จะรู้ได้ยังไงว่าน้ำผึ้งได้ตอบตกลงเรื่องทะเบียนสมรสไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว"นี่ลูกรู้ได้ยังไงพนา"ปรีนาถามคิ้วขมวด แต่ลูกชายอย่างพนากลับยกยิ้มเล็กน้อยอย่างไม่ได้ใส่ใจนัก"ดูไม่ยากหรอกครับ"พนาคิดไปว่าผู้หญิงคนนั้นไม่ยอมรับสมบัติมหาศาล อาจจะเพราะอยากได้มากกว่านั้น ไม่ใช่ว่าเขามั่นใจในตัวเอง แต่นับจากผู้หญิงที่เคยพบเจอมา ร้อยทั้งร้อย เต็มใจปรนเปรอความสุขให้เขากันทุกคน ฉะนั้นเธอคนนี้ก็คงไม่ได้ต่างออกไป คงคิดจะทำให้ผู้ชายแบบเขาหลง จนไม่หย่า และเข้ามาเป็นนายหญิงของบ้านคนต่อไป ช่างน่าขำสิ้นดีในความคิดของพนา"น้ำผึ้งเป็นเด็กดี อย่างน้อยๆ
last updateLast Updated : 2026-01-31
Read more
ตอนที่ 5 งานเลี้ยงที่แสนอึดอัด
"ในเมื่อคุณรู้ไส้รู้พุงฉันหมดแล้ว จะพูดพร่ำทำเพลงอยู่ทำไมล่ะคะ" พนากัดฟันกรอด เธอช่างยั่วยวนเขาด้วยวิธีหน้าไม่อาย ซึ่งมันเกือบทำให้เขาขาดสติ จนแทบจะกระโสนใจเธอแล้ว แต่ดีที่เขายังคุมสติตัวเองเอาไว้ได้"ตัวของเธอไม่มีค่าพอด้วยซ้ำ เอาไว้ผู้หญิงของฉันไม่ว่างแล้วฉันไม่มีตัวเลือกเมื่อไหร่ ฉันอาจจะต้องมาเกลือกกลั้วกับผู้หญิงแบบเธอ แต่คงไม่มีวันนั้น" น้ำผึ้งมองคนที่เดินออกไปจากห้องด้วยหัวใจที่แทบสลาย มือเล็กรีบคว้าห่มขึ้นมาปิดเรือนร่างของตัวเองเอาไว้พร้อมกับน้ำตาที่ไหลลงอาบแก้ม "ฮึก! แม่จ๋า รอผึ้งก่อนนะแม่" เรียวขาเรียวสวยค่อยๆ ก้าวลงมาจากบันไดในตอนเที่ยงวัน น้ำผึ้งหย่อนตัวลงนั่งบนโต๊ะอาหารช้าๆ จนพนาและปรานีที่สังเกตเห็นสีหน้าไม่สู้ดีได้แต่มองหน้ากันอย่างเป็นห่วง"จดทะเบียนเรียบร้อยดีใช่ไหมจ้ะ" ปรีนาถามด้วยรอยยิ้ม แต่ยังไม่ทันที่น้ำผึ้งจะได้ตอบ เสียงคุ้นหูก็พูดขึ้นอย่างอารมณ์ดีพลางนั่งลงขนาบข้างภรรยาหมาดๆ ด้วยรอยยิ้ม"เรียบร้อยดีสิครับ เธอเตรียมตัวมาเพื่อทำหน้าที่ภรรยาได้อย่างดี จนสามีแบบผมนี่อึ้งไปเลย" มือเล็กของน้ำผึ้งกำเข้าหากันทันที เธอก้มหน้าลงพร้อมกับนัยน์ตาที่สั่นระริก ช่างเป็นคำ
last updateLast Updated : 2026-02-04
Read more
ตอนที่ 6 คู่ควงที่ไม่ต้องการ
ม๊วฟ.....ม๊วฟ น้ำผึ้งชะงักทันทีกับการทักทายของสาวเจ้าแบบฝรั่งมังค่า ที่จุมพิตลงบนแก่มคู่ควงของเธออย่างไม่อายใคร จนมทอเล็กต้องถอยจากลำแขนหนา"ทางนี้ค่ะ" เธอคนนั้นไม่ได้หันมาให้ความสนใจน้ำผึ้งนัก แต่กลับจูงมือสามีของเธอไปยังโต๊ะด้านหน้าที่มีหนุ่มหล่อสาวสวยยืนคุยกันถูกคออยู่ น้ำผึ้งจึงค่อยๆ เดินตามไปเงียบๆ อย่างทำตัวไม่ถูก"อ้าวคุณพนา" ทุกคนในโต๊ะทักทายพนาด้วยรอยยิ้ม ก่อนที่ทุกสายตาจะหันมามองสาวสวยแปลกหน้า ที่ยืนอยู่เยื้องๆ ด้วยความสงสัย"เอ....นี่ใครหรอ อย่าบอกนะว่าเป็นแฟนพนา" ริมฝีปากหนายกยิ้มขำเล็กน้อย ก่อนจะเหลือบมองคนด้านข้างที่กำลังทำตัวไม่ถูก ซึ่งนั่นเป็นเรื่องที่ดี เพราะเจ้าหล่อนจะได้รู้จักการวางตัว และเจียมตัวเป็นนัยๆ ว่าสังคมแบบไหนที่ไม่เหมาะ และไม่ควรฝันเกินเอื้อม"แฟนเฟินอะไรกัน ดูถูกรสนิยมผมงั้นหรอ" เสียงหัวเราะดังครืนขึ้นจนริมฝีปากสวยต้องเม้มเข้าหากันและหลุบสายตาลงต่ำกับบทสนทนาที่ทำให้หัวใจต้องบีบรัด มือที่ชื้นไปด้วยเหงื่อก็กำเข้าหากันแน่น เธอไม่มีทางเหมาะกับสังคมชั้นสูงที่เห็นชีวิตคนอื่นเป็นเรื่องสนุกหรือขำขัน แต่เธอก็ต้องทน เพราะเธอไม่อยากให้วัชรวานิชนั้นต้องเเปดเปื้
last updateLast Updated : 2026-02-04
Read more
ตอนที่ 7 คืนร้อน [Nc+]
ความโมโหและฤทธิ์น้ำเมาหลายแก้วยิ่งเพิ่มความเดือดดาลให้พนา เขาไม่เคยรู้สึกโมโหและรู้สึกขาดสติแบบนี้มาก่อน และเขาไม่ได้เมามากขนาดนั้น แต่เขากลับควบคุมอารมณ์ที่กำลังเดือดปุดๆ นี้ไม่ได้"คุณพนา!" ริมฝีปากหนายกยิ้มกับปฏิกิริยาของคนใต้ร่าง ที่ตะคอกเขาทั้งน้ำตา "ทำไม หรือจะแสดงบทรังเกียจให้ฉันอยากได้ตัวเธอ ทำไมล่ะ หรือระหว่างฉันกับไอ้วริทเธอยังเลือกไม่ได้" พนาโน้มใบหน้าลงชิดซอกคอหอมกรุ่นจนใบหน้าสวยต้องเบือนหนีไปอีกทางทั้งน้ำตา มือเล็กที่ถูกตรึงไว้ก็กำเข้าหากันแน่น"ผู้ชายติ๋มๆ อย่างมันไม่รู้วิธีปรนเปรอความสุขให้เธอถึงใจเหมือนผู้ชายแบบฉันหรอกนะน้ำผึ้ง หึ" ประโยคเหยียดหยามที่แสนเจ็บแสบจากปากคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสามีวันแรกกำลังค่อยๆ กรีดลงบนหัวใจของเธอช้าๆ ถ้าเธอรู้มาก่อนว่าพนาคนนี้เป็นคนร้ายกาจขนาดไหน หัวเด็ดตีนขาดเธอคงไม่ยอมจดทะเบียนสมรสตามคำสัญญานั่นแน่นอน"คุณวริทไม่ใช่ผู้ชายทุเรศ ที่คิดแต่เรื่องใต้สะดือกับเรื่องน่ารังเกียจค่ะ เพราะฉะนั้นอย่าเอ่ยถึงเขาให้เขาต้องแปดเปื้อน""รู้จักกันได้ไม่ถึงชั่วโมงก็ปกป้องกันถึงขนาดนี้" พนายกยิ้มขำ แต่แรงบีบที่เพิ่มขึ้นที่ข้อมือกลับทำให้หน้าสวยเบ้เข้าห
last updateLast Updated : 2026-02-04
Read more
ตอนที่ 8 หวง
แสงแดดยามเช้าทำให้เปลือกตาสวยเปิดขึ้นช้าๆ อย่างงัวเงีย ก่อนจะพลิกตัวช้าๆ"โอ้ย!" ความเจ็บปวดที่แล่นไปทั่วตัวทำให้น้ำผึ้งเบ้หน้าทันที นัยน์ตาสวยที่งัวเงียก็พลันตื่นเต็มตา"จะลุกไปไหนแต่เช้า" เสียงคุ้นหูด้านหลังทำให้น้ำผึ้งกลืนน้ำลายลงคอ พลันภาพน่าอายก็ไหลเข้ามาในหัวเธอไม่หยุดจนใบหน้าสวยขึ้นสี นัยน์ตาคมมองใบหูเล็กตรงหน้าที่ค่อยๆ กลายเป็นสีแดง ก่อนพนาจะยกยิ้มเล็กน้อย"อือ....เป็นไง พอใช้ได้รึเปล่า" มือหนาที่สอดเข้ามากอดเอวเปลือยเปล่าและขยับลำตัวเข้ามาชิดจนเธอสัมผัสได้ถึงอวัยวะที่เธอได้สัมผัสมีนมาทั้งคืนกำลังถูไถบั้นท้ายเปลือยเปล่าของเธออยู่ก็ยิ่งพาให้หัวใจดวงน้อยเต้นตึกตัก ไม่รู้เพราะความอายหรือเพราะอะไร"ปล่อยค่ะ" จมูกคมจรดลงบนลำคอระหงจนน้ำผึ้งต้องย่นคอหนีเล็กน้อย"ก็ปล่อยไปหลายรอบแล้วนะ" คิ้วสวยขมวดเข้าหากันทันทีกับประโยคสองแง่สองง่ามชวนคิดลึกของคนตัวโตด้านหลัง แต่ยังไม่ทันที่เธอจะได้ต่อปากต่อคำกับเขา เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นเสียก่อนติ้ด!"สวัสดีค่ะ น้ำผึ้งพูดสายค่ะ"'คุณน้ำผึ้ง สวัสดีตอนเช้าครับ' เสียงปลายสายที่ดังออกมาลางๆ พาลให้คิ้วหนาของพนาขมวดเข้าหากันเป็นปม เพราะเขาดันรู้จัก
last updateLast Updated : 2026-02-07
Read more
ตอนที่ 9
เอี้ยด! รถคันหรูจอดลงหน้าบ้านในเวลาสี่โมงครึ่ง ซึ่งเป็นเวลาที่เร็วมากๆ สำหรับครอบครัวที่บ้างานอย่างวัชรวานิช พนาเดินหิ้วกระเป๋าเอกสาร สาวเท้ามายังด้านในตัวบ้าน ก่อนจะถามสาวใช้เสียงเรียบ“คุณน้ำผึ้งล่ะ”“อ้อ ยังไม่กลับมาตั้งแต่เช้าเลยค่ะ” พนากำกระเป๋าเอกสารในมือแน่น ก่อนจะสาวเท้าขึ้นไปด้านบนด้วยความงุนงงของเหล่าสาวใช้ ร่างเล็กในชุดเดรสตัวสวยเดินเข้ามาภายในบ้านที่เงียบกริบด้วยความประหม่า เธอเที่ยวเพลินจนลืมดูเวลาไปเสียสนิท ตอนนี้สามทุ่มกว่าๆ ไม่รู้คนตัวโตจะว่ายังไงบ้าง“นึกว่าจะไปค้างกับนายวริทแล้วซะอีก” เสียงจากด้านหลังทำให้ใบหน้าสวยหันไปปะทะกับคนตัวโตที่นั่งไขว้ขวารอเธออยู่อย่างอารมณ์ดี“ขอโทษค่ะ ฉันดูหนังสือเพลินไปหน่อย” พนายกยิ้มเยาะ ก่อนจะลุกขึ้นพลางสาวเท้าเข้าไปใกล้คนตัวเล็กจนน้ำผึ้งถอยกรูดหน้าตื่น“คุณจะทำอะไรคะ” นัยน์ตาคมพินิจใบหน้าสวยในระยะประชิด หลังจากที่แผ่นหลังของเธอติดกำแพง ทั้งยังถูกมือหนาของเขากักกันเธอไม่ให้หนีไปไหนได้พรึ่บ!“อ๊ะ!” น้ำผึ้งตาโต มองหนังสือหลานเล่มที่เธอพึ่งซื้อมากระจัดกระจายอยู่บนพื้นจากฤทธิ์ของฝ่ามือหนา“คุณทำอะไรของคุณคะ” เธอถามคิ้วขมวด แต่คนโดน
last updateLast Updated : 2026-02-07
Read more
ตอนที่ 10 เพื่อนสนิท + ตอนที่ 11 เผชิญหน้า
ตอนที่ 10 เพื่อนสนิท“ฮึก!” เสียงสะอื้นเบาๆ ของคนที่นอนหันหลังด้วยร่างกายเปลือยเปล่าใต้ผ้าห่ม ไม่ได้ทำให้พนารู้สึกผิดแต่อย่างใด เขากลับรู้สึกพอใจสะอีก ที่เขาได้ให้บทเรียนเธอ ว่าเธอเป็นใคร อยู่ในฐานะอะไร และต้องปรนนิบัติหน้าที่แบบไหน“ฉันอาจจะไม่กลับ ต้องไปงานเลี้ยง”ว่าจบพนาก็ยืนขึ้นด้วยร่างที่เปลือยเปล่า ก่อนจะสวมชุดคลุมและเดินออกไปยังห้องข้างๆ ปล่อยให้คนที่อัดอั้นเสียงสะอื้น สะอื้นไห้ออกมาจนหัวโยน น้ำตาไหลอาบแก้มสวย นัยน์ตากลมโตเศร้าสร้อยก็มองชุดเดรสตัวสวยที่เมื่อคืนได้ถูกเงื้อมมือมัจจุราชฉีกขาดไม่เหลือชิ้นดีทั้งน้ำตา ร่างกายของเธอเต็มไปด้วยร่องรอยที่เขาได้ฝากเอาไว้ทั่วตัวจนร่างกายของเธอระบม และปวดร้าวไปทุกส่วน โดยเฉพาะกลางกายสาว ที่ทั้งเจ็บและแสบจากบทรักที่รุนแรงราวกับพายุที่โหมกระหน่ำเข้ามาลูกใหญ่“ฮือออ!”เสียงสะอื้นปานจะขาดใจแข่งกับเสียงน้ำจากฝักบัวที่รินรดลำตัวที่เต็มไปด้วยรอยช้ำ หัวใจดวงน้อยของเธอนั้นกำลังแตกจากกันทีละนิด และมันเจ็บปวดปานจะขาดใจ ไม่คิดเลยว่าชีวิตของเธอจะอาภัพได้ถึงขนาดนี้“คุณน้ำผึ้ง รับมื้อเที่ยงเลยไหมคะ”ใบหน้าที่อิดโรยส่ายไปมาเล็กน้อย ก่อนที่เสียงแหบพร่าไม
last updateLast Updated : 2026-02-07
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status