LOGINเธอคือผู้หญิงที่ถูกเลือกให้เป็นเจ้าสาว อาเธอร์ แมค ชายหนุ่มผู้มีคนรักและตั้งใจจะแต่งงานด้วย แต่ทว่ามารดาของเขากลับยัดเหยียดเจ้าสาวที่เขาไม่ได้ต้องการมาให้ จึงเกิดความจงเกลียดจงชังในตัวของ ไอรดา รัตนไพศาล เขาแสดงความรังเกียจใส่เธอด้วยการกระทำและคำพูด โดยมิได้รู้เลยว่าสิ่งที่เธอตกลงแต่งงานกับเขานั้น เพียงเพื่อพี่สาวที่นอนโคม่าเป็นเจ้าหญิงนิทราให้กลับมาเป็นปกติดั่งเดิม...
View Moreสวัสดีนักอ่านที่น่ารักทุกท่านค่ะ
นิยายเรื่อง “สามีตีทะเบียน (อาเธอร์ × ไอรดา)” เป็นผลงานนิยายรัก ของนามปากกา “เธียรนรา” เป็นแนวเรื่องราวของลูกชายหัวแก้วหัวแฟนที่ถูกแม่บังคับให้แต่งงานกับหญิงสาวที่ไม่ได้รัก เพราะเขาเองมีคนรักอยู่แล้ว กว่าจะรู้หัวใจตัวเองก็เกือบสายเกินไปแล้ว
นิยายเรื่องนี้เกิดจากจินตนาการของนักเขียนเอง ตัวละคร สถานที่ ไม่ได้อ้างอิง หรือพาดพิงบุคคลใดบุคคลหนึ่ง แต่งเพื่อความบันเทิงเท่านั้น หากมีข้อผิดพลาดประการใด ผู้เขียนขออภัยไว้ ณ ที่นี้
ขอบคุณทุกคนที่แวะเข้ามาให้กำลังใจนิยายเรื่องนี้ สามารถคอมเมนต์พูดคุยกันได้นะคะ หากชื่นชอบผลงานอย่าลืมกดหัวใจและกดเข้าชั้นหนังสือด้วยนะคะ
เธียรนรา
ผู้เขียน
พระเอก: อาเธอร์ แมค
นางเอก: ไอรดา รัตนไพศาล
สปอยล์กันสักหน่อย
“เอ่อ...คุณอาเธอร์คะ...” เมื่อตามด้วยเท้าไม่ทัน เธอจึงส่งเสียงเรียกให้เขาหยุด
“.....”
“คุณจะไปไหนเหรอคะ?”
“ทำไม?”
หัวใจดวงน้อยเต้นแรง น้ำเสียงของเขาทรงพลังและมีผลกระทบต่อจิตใจเธอมากนัก อาจจะดูเวอร์ไปไหม หากจะบอกว่านี่คือประโยคแรกที่เขาพูดกับเธอ
“คะ...คือไอ...”
“รำคาญ!”
“คุณท่านให้ตามมาค่ะ”
“งั้นเธอฟังไว้นะ ไม่ว่าฉันจะทำอะไร เธอไม่มีสิทธิ์ยุ่ง อย่ามายุ่งเรื่องของฉัน” เขาเอ่ยทิ้งท้ายก่อนจะเดินออกไปทันที
********************************************
©สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และฉบับเพิ่มเติม ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เลียนแบบ ดัดแปลง หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดของนิยายไปเผยแพร่ต่อไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตามโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงานโดยมีลายลักษณ์อักษร การกระทำโดยไม่ได้รับอนุญาตถือเป็นการละเมิดลิขสิทธิ์ จะถูกดำเนินคดีตามกฎหมาย
นิยายเรื่องนี้เกิดจากจินตนาการของนักเขียนเอง
ตัวละคร สถานที่ ไม่ได้อ้างอิง หรือพาดพิงบุคคลใดบุคคลหนึ่ง แต่งเพื่อความบันเทิงเท่านั้น
หากมีข้อผิดพลาดประการใด ผู้เขียนขออภัยไว้ ณ ที่นี้
🥀🥀🥀🥀🥀🥀🥀🥀🥀
ขอบคุณทุกคนที่แวะเข้ามาให้กำลังใจนิยายเรื่องนี้สามารถคอมเมนต์พูดคุยกันได้นะคะ
หลังจากจัดห้องเสร็จเรียบร้อยเธอจึงออกมานอกห้องเพื่อจัดการทำอาหารให้ตัวเองก็พบว่าเขาไม่อยู่ คิ้วเรียวยกขึ้นเล็กน้อยด้วยความสงสัยความคิดบางอย่างผุดขึ้นมาในหัว ผู้หญิงของเขาจะมาอยู่ที่นี่ถาวรเลยนั้นเหรอ อยากรู้ก็ต้องหาคำตอบจริงไหม ไอรดาเปลี่ยนทิศทางการเดินไปทางห้องของเขาทันที ติ๊งต่อง ๆ ติ๊งต่อง ๆ แต่ยังไม่ทันจะได้ก้าวเดิน ออดหน้าบ้านก็ดังขึ้นขัดเสียก่อน ความคิดเมื่อครู่หายไปทันที ก่อนจะเดินออกไปเปิดประตูให้ผู้มาใหม่ “คุณแทนคุณ...” “พอดีคุณยายของผมทำกล้วยบวชชีครับ ก็เลยเอามาให้คุณไอลองชิมดู เพื่อเป็นผูกมิตรครับ” “ฮ่า ๆ ๆ จริง ๆ ต้องเป็นไอที่เป็นฝ่ายนำของไปผูกมิตรกับบ้านคุณแทนคุณไม่ใช่เหรอคะ?” “ไม่เป็นไรครับ” ชายหนุ่มส่งยิ้มจนตาหยี “เชิญเข้ามาในบ้านก่อนค่ะ” ไอรดาเชิญเขาตามมารยาท แทนคุณตามเข้ามาอย่างว่าง่ายราวกับเขาต้องการเช่นนั้นอยู่แล้ว ไอรดาพาชายหนุ่มไปนั่งที่ห้องรับแขกก่อนที่เธอจะยกน้ำดื่มมาให้ “ไม่น่าเชื่อนะครับว่าเพิ่งย้ายมา ดูทุกอย่างจะครบครัน” “คุณแม่ของคุณอาเธอร์ท่านเตรียมไว้ให้น่ะค่
บ้านหลังใหม่ที่ถูกปลูกสร้างขึ้นเพื่อเป็นเรือนหอให้เขาและเธอ เป็นบ้านสองชั้นขนาดค่อนข้างใหญ่โตสไตล์โมเดิร์นสวยงาม เหมาะสมแก่ลูกชายของพวกท่านเป็นอย่างมาก ภายในตัวบ้านประกอบไปด้วย หนึ่งห้องนอนขนาดใหญ่ที่มีห้องน้ำภายในตัว และอีกสองห้องนอนขนาดกลางไว้สำหรับรองรับการเปลี่ยนแปลงในอนาคต ชั้นล่างมีหนึ่งห้องรับแขกขนาดใหญ่ หนึ่งห้องครัว หนึ่งห้องทานอาหาร และหนึ่งห้องน้ำ ภายนอกถูกตกแต่งเป็นสวนสวยงามร่มรื่น ยิ่งมองยิ่งเพลินตาอีกทั้งยังมีสระว่ายน้ำขนาดใหญ่ที่สามารถจัดปาร์ตี้ริมสระได้อย่างสบายและดูเข้ากัน ร่างเล็กจัดข้าวของของเขาเข้าตู้เสื้อผ้าภายในห้องนอนใหญ่ เธอไม่รู้ว่าของของเธอควรจะอยู่ตรงไหน เพราะเขาเพียงแค่มาส่งเธอเท่านั้นและตัวเขาก็ไปทำงานทันที หลังจากเก็บของของเขาเสร็จเรียบร้อยเธอใช้เวลาที่เหลือเดินสำรวจบ้าน เพื่อหาสิ่งที่ขาดหายมาเติมเต็ม แต่ดูเหมือนทุกอย่างจะพร้อมอยู่ไปเสียหมดทุกอย่าง ทั้งอุปกรณ์เครื่องครัวและอุปกรณ์ทำความสะอาดบ้านก็มีพร้อมไว้ให้ รวมถึงยังมีของสดในตู้เย็นขนาดใหญ่อีกด้วย เมื่อไม่รู้จะทำอะไรต่อไอรดาจึงเลือกที่จะเดินออกไปสำรวจเพื่อนบ้าน บริเวณนี้เป็นหมู่บ้านคล
หลังจากพูดคุยเรื่องย้ายที่อยู่เรียบร้อยแล้วไอรดาจึงขอตัวออกมาจากวงสนทนา ขาเรียวเดินเลาะไปตามตัวบ้านจนมาอยู่ที่สวนดอกไม้แสนร่มรื่นของคฤหาสน์ เธอนั่งลงช้า ๆ ที่ม้าหินอ่อน ทันทีที่สมองสงบความรู้สึกอ่อนแอก็ชัดเจนขึ้น แต่ยังไม่ทันที่น้ำตาจะไหลรินเธอก็ต้องยืนต้อนรับผู้มาใหม่ “คุณลอลิซ่า” “ดีใจนะที่จำชื่อฉันได้” หล่อนกล่าวเสียงเรียบ ดวงตากลมมองผู้หญิงตรงหน้าอย่างพิจารณา รูปร่างสูงหุ่นเพรียวรับกับความสวยของใบหน้า หล่อนอยู่ในชุดสวยแต่กับสมาร์ตไปในตัว ใบหน้าปรุงแต่งด้วยเครื่องสำอางราคาแพงยิ่งทำให้หล่อนดูสวยมากขึ้น “คุณลอลิซ่ามีธุระอะไรกับไอหรือเปล่าคะ?” “มีสิ มีอยู่แล้ว และเธอก็รู้ดีว่าเรื่องอะไร” แม้น้ำเสียงที่หล่อนกล่าวกับเธอจะเรียบนิ่ง แต่แววตานั้นกลับเต็มไปด้วยความไม่เป็นมิตรเลยสักนิด ไอรดาหัวใจสั่นไหวยอมรับตามตรงเลยว่าเธอกลัวผู้หญิงคนนี้ แต่เธอก็ทำได้เพียงแค่ยืนนิ่งเท่านั้น “ดิฉันไม่ทราบค่ะ” “ต้องรู้สิไอ เธอทราบดี” น้ำเสียงเรียบนิ่งเมื่อครู่ปรับโทนแข็งกระด้างมากขึ้น “ดะ...ดิฉัน...” “ฟังไว้นะไอ ไม่ว่าสิ่งที่เธอทำตอนนี้เธอทำ
หลังจากเก็บโต๊ะเคลียร์หน้าที่ของเธอเรียบร้อยแล้ว หญิงสาวจึงขออนุญาตแม่สามีออกมาหาพี่สาวที่โรงพยาบาล เมื่อมาถึงขาเรียวก็เดินไปตามทางอย่างผู้ชำนาญ แม้ว่าพี่สาวเธอจะยังไม่ฟื้น แต่ถ้าหากรับรู้ได้เขาคงจะมีความสุขและมีกำลังใจในการสู้กับโรคร้าย “งานแต่งงานเมื่อวานไม่สนุกเลยค่ะพี่เอม แต่ก็ไม่ได้แย่จนรับไม่ได้หรอกนะคะ” ไอรดาเล่าเรื่องราวต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นกับเธอให้พี่สาวฟังทุกวันที่มาหา ทุกเรื่องถูกถ่ายทอดผ่านน้ำเสียงและอารมณ์เป็นอย่างดีราวกับว่าคนป่วยรับรู้ได้เสียอย่างนั้น ก๊อก ๆ ก๊อก ๆ ร่างเล็กลุกขึ้นไปเปิดให้คนมาใหม่ตามมารยาท บานประตูถูกเผยร่างสูงสมาร์ตตามแบบฉบับคุณหมอบุคลิกดี “พี่หมอ...” ไอรดายืนนิ่งตัวแข็งราวถูกสาป เธอไม่คิดว่าจะเจอเขาที่นี่และเวลานี้ ดวงตากลมสั่นระริกน่าสงสาร แววตาเศร้าส่งไปให้คนตรงหน้าอย่างชัดเจน “ยินดีด้วยนะไอ” “.....” เธอไม่แม้แต่จะกล้าตอบกลับ “พี่ขอคุยกับไอหน่อยได้ไหม สัญญาว่าไม่นาน” “พี่หมอกลับไปเถอะค่ะ” “ไอ พี่อยู่ไม่ไหว ได้โปรดอย่าทิ้งพี่ไปโดยไม่เหลือเยื่อใยแบบนี้” คุณหมอภาคินปล่อยน้ำตาแห่งลูกผู้ชาย





