ตอนที่ 6/1 หมาเด็กรุกกลับ

เห็ดหอมกดยิ้มมุมปากพอใจที่แผนของเธอกำลังไปได้สวย แค่เห็นสีหน้าแววตาเสียอาการของตะวันในตอนนี้ก็รู้ได้ในทันที เขาเริ่มไม่เป็นตัวของตัวเองจากการหลอกล่อของเธอ

บราวนี่ชิ้นเล็กพอดีคำตักจ่อปากคนตัวสูง ทว่าตะวันยังคงนิ่งเฉยไม่ยอมให้ป้อนได้ง่ายๆ

“อ้าปากสิ”

“เล่นอะไรของเธอ” เขาเอ่ยเสียงแข็ง แววตาสีเข้มเริ่มกลับมาจริงจังจนหวั่นใจกลัวแผนจะพังซะก่อน

“ไม่ได้เล่น ฉันแค่อยากป้อนขนมให้นาย”ใช้มารยาหญิงเข้าสู้ เห็ดหอมยิ้มหวานให้กับใบหน้าเรียบตึงของอีกฝ่าย ใจก็กลัวว่าตะวันอาจจะผลักเธอลงจากตักเมื่อไรก็ได้ แต่เขากลับไม่ทำ

“ถ้านายไม่ไว้ใจ งั้นฉันชิมให้ดูก่อน” หันปลายช้อนเข้าหาตัวเองก่อนจะส่งบราวนี่คำเล็กๆ ใส่ปากเคี้ยวกินให้เขาดูชัดๆ

ตะวันไม่ได้คิดไปไกลถึงขั้นเธอจะวางยาเขาหรอก ต่อให้เห็ดหอมจะร้ายกาจและเป็นยายตัวแสบสุดๆ แต่เธอไม่ได้ใจดำอำมหิตขนาดนั้น ที่เขาระแวงเป็นเพราะจู่ๆ เธอมาทำดีด้วยต่างหาก

ทำไปเพื่ออะไร มันดูไม่ใช่เธอเลย…

“คราวนี้นายจะกินได้ยัง”

ใบหน้าสวยเอียงถาม ความใกล้ชิดเกินพอดีของเราทั้งคู่ทำเขาหายใจไม่ค่อยสะดวก แม้อยากหลบสายตาแต่ก็ทำได้ยากเพราะเห็ดหอมเอาแต่จ้องมองเขาตลอด

ตะวันยอมอ้าปากให้เห็ดหอมป้อนแต่โดยดี เปรียบเสมือนการชักธงขาวขึ้นไปครึ่งเสา ยอมอ่อนข้อให้ในเรื่องเล็กๆ น้อยๆ

“อร่อยมั้ย”

“อืม ก็ใช้ได้” ความจริงแล้วมันอร่อยมาก ไม่รู้จงใจหรือเป็นแค่เรื่องบังเอิญที่เธอทำบราวนี่ชาเขียวซึ่งมันเป็นขนมสุดโปรดของเขา

“กินอีกสิ..”

“ทำไมจู่ๆ ก็มาทำดีกับฉัน คิดจะทำอะไรของเธอกันแน่” ถามอย่างตรงไปตรงมาไม่เสียเวลาอ้อมค้อม

เห็ดหอมสบสานนัยน์ตาล้ำลึกของคนอายุอ่อนกว่า ก่อนจะเริ่มแอคติงให้สมกับที่เป็นถึงดารานักแสดงมากฝีมือ เริ่มด้วยการตีหน้าเศร้าลงเล็กน้อย ปากคว่ำงอนนิดๆ เหมือนคนกำลังน้อยอกน้อยใจอะไรบางอย่าง

“ฉันก็แค่ไม่อยากทะเลาะกับนายอีก ยังไงซะนายก็เป็นน้องชายของจริงใจเพื่อนสนิทฉัน ฉันไม่อยากทำให้พี่สาวนายไม่สบายใจถ้าต้องเห็นเราทั้งคู่ทะเลาะกันตลอด ยอมสงบศึกกันไม่ดีกว่าเหรอ” ที่เธอพูดมาก็ฟังดูมีเหตุผล

“คิดได้แบบนั้นก็ดี ฉันก็ไม่ได้อยากจะทะเลาะกับเธอนักหรอก”

เพราะมันโคตรเสียสุขภาพจิต…

“งั้นตอนนี้เราสงบศึกกันแล้วนะ” เห็ดหอมอมยิ้มถาม ขยับใบหน้าเข้าใกล้ตะวันราวกับจะเค้นเอาคำตอบให้จงได้ นั่นทำชายหนุ่มถึงกับกลั้นหายใจ ก่อนพยักหน้าตอบรับแบบส่งๆ

“อืม..แต่ตอนนี้เธอช่วยลงไปจากตัวฉันก่อน”

“ทำไมอ่า~ ฉันตัวหนักเหรอ” เห็ดหอมวางช้อนในมือและเปลี่ยนมาตวัดแขนโอบรอบลำคอแกร่งของร่างสูง นับว่านี่คือการใกล้ชิดที่สุดของคนทั้งคู่ตั้งแต่รู้จักกันมาเลยก็ว่าได้

“ไม่หนัก แต่มันอึดอัด..”

“อึดอัด? อึดอัดตรงไหน ฉันออกจะตัวเล็ก” ยิ่งแสร้งถามเหมือนไม่รู้ หน้าซื่อตาใสแต่ในใจระริกระรี้เหมือนปลากระดี่ได้น้ำ มุมปากลอบยิ้มในจังหวะที่ตะวันเสมองไปทิศทางอื่นเพื่อหลบเลี่ยงการสบตากับเธอ

“ทำไมไม่พูดล่ะ”

“อยากให้ฉันพูดจริงๆ เหรอ..” เขาจะไม่คิดไปเองแล้วนะว่าเห็ดหอมจงใจยั่วเขาในเมื่อตอนนี้ดูก็รู้ว่าเธอกำลังทำมันอยู่จริงๆ

“ฉันก็อึดอัดไอ้ตรงที่เธอนั่งทับอยู่นี่ไง จะนั่งทับมันอีกนานไหม?” อ่า…ในที่สุดไอ้เด็กปากแข็งก็ยอมเผยความรู้สึกแบบนี้ออกมาจนได้ ไม่เสียแรงที่ลงทุนอ่อย

“ตรงนี้น่ะเหรอที่ว่าอึดอัด?” ไม่ถามอย่างเดียวที่ดันบดเบียดสะโพกเสียดสีกับส่วนนั้นอย่างท้าทาย

“อึก~ ทำอะไรของเธอ” เขาควรจะผลักเห็ดหอมออกไป ทว่าเมื่อมือคว้าหมับที่สะเอวคอดกิ่ว เห็ดหอมก็เกี่ยวโน้มลำคอเขาเข้าหามาก่อนจะทำในสิ่งที่เขาไม่คาดคิดว่าเธอจะกล้าทำ

เรียวปากอวบอิ่มบดจูบเข้ามาอย่างร้อนแรง มือประคองล็อคใบหน้าเขาแน่นไม่ให้หลบหนีสัมผัสของเธอได้ เธอเป็นฝ่ายรุกเขาก่อนและยังรุกหนักเสียจนเขาไปไม่เป็นเลยทีเดียว

ริมฝีปากนุ่มนิ่มของเธอชักจูงให้คล้อยตามเหมือนโดนมนต์สะกด เรียวลิ้นเล็กสอดสำรวจในโพรงปากก่อนเกี่ยวกระหวัดหยอกล้อกับลิ้นของเขา มาถึงขนาดนี้เขาไม่ใช่พระอิฐพระปูนที่จะนั่งทนอยู่ได้ ฝ่ามือแกร่งบีบเอวคอดกิ่วที่จับอยู่ขณะดูดดึงรึงรัดเรียวลิ้นอ่อนนุ่มของคนตัวเล็กกลับบ้าง กว่าจะรู้ตัวว่าทำอะไรลงไปมันก็หยุดตัวเองไม่ได้แล้ว

“อืม~” เสียงครางเครืออ่อนหวานดังลอดจากคนตัวเล็กยิ่งทำให้ตะวันบดริมฝีปากที่ร้อนเร่าลงไปอย่างเอาแต่ใจ จากที่โดนรุกก็กลายเป็นรุกกลับ ลิ้นร้อนชื้นปัดป่ายไปทั่วปากคนพี่ โดนรสชาติหวานล้ำของเธอมอมเมาเหมือนสุราชั้นดี ริมฝีปากที่ถลันเข้าหากันยากจะผละออกจากกันได้

แรงขยับเสียดสีไปมาบนตัวร่างสูงราวกับต้องการปลุกความสงบให้ลุกผงาด มือเล็กลูบไล้หน้าอกแกร่งผ่านเสื้อกล้ามสีดำที่อีกคนสวมใส่ รู้สึกถึงกล้ามเนื้อแน่นขนัดจนทำหัวใจเธอเต้นแรง ใบหน้าสะสวยแดงก่ำยามถอนจูบแล้วสบประสานนัยน์ตาร้อนแรงของอีกฝ่าย

ตอนเด็กๆ หุ่นก็งั้นๆ แต่โตมาทำไมมันถึงแน่นไปหมดแบบน้ะ

“อย่ามองฉันด้วยสายตาแบบนั้น” เขาเอ่ยเสียงแหบพร่า ริมฝีปากอมชมพูอย่างคนสุขภาพดีของตะวันยังแวววาวไปด้วยหยาดน้ำลายของเราที่เพิ่งจูบกันอย่างดุเดือด

“ฉันมองนายด้วยสายตาแบบไหน?” ขยับใบหน้าคลอเคลียตั้งคำถามอย่างท้าทาย แค่นี้เธอก็รู้แล้วว่าตะวันชักจูงง่ายกว่าที่คิด แบบนี้แผนของเธอคงสำเร็จได้ง่ายขึ้น

ฮึ! พวกผู้ชายก็เหมือนๆ กันหมด

ในตอนนี้มือหยาบไม่ได้จับแค่เอวแล้วแต่กลับเลื่อนลงไปประกบสะโพกกลมมนและออกแรงบีบเบาๆ

“ก็มองฉันด้วยสายตาอยากโดนเอาไง”

“…”

“ของขาดเหรอ? หรือว่าปกติเป็นแบบนี้อยู่แล้ว ฉันว่าน่าจะเป็นอย่างหลังนะ” ตั้งแต่เขาเป็นบอดีการ์ดให้เธอ เห็ดหอมก็ไม่เคยหนีรอดสายตาเขาออกไปเที่ยวตะลอนๆ เหมือนเมื่อก่อนได้อีก เพราะแบบนี้หรือเปล่า เธอเลยคันเป็นพิเศษ

“แล้วถ้าฉันบอกว่าฉันของขาดจริงๆ นายจะช่วยไหมล่ะ” แววตากลมโตเต็มไปด้วยความจริงจังไร้แววหยอกเล่น ใบหน้าสะสวยห่างกันแค่คืบกำลังยั่วยวนให้ตกหลุมพรางในขณะมือเรียวลูบไล้หน้าท้องแกร่งของเขาไม่หยุด

“ไม่ดีกว่า ฉันยังไม่อยากคอขาด”

มือหนาเริ่มดันตัวเห็ดหอมออกไป แต่เธอก็ดื้อเหลือเกิน กอดรัดลำคอเขาแน่นหนึบเหมือนมือทาด้วยกาวเหนียว

“นายกลัวอะไร ป๊าฉันน่ะเหรอ” เห็นเขานิ่งเงียบไม่ตอบก็พอจะรู้แล้วว่าคงกลัวป๊าเธอจริงๆ “นายไม่ต้องกลัว ฉันไม่พูด นายไม่พูด ใครมันจะไปรู้”

แรดจริงๆ! คำนี้ผุดขึ้นมาในหัวตะวันทันที

“พอเถอะ ฉันมาเป็นบอดีการ์ดให้เธอนะไม่ใช่คนช่วยสำเร็จความใคร่ ถ้าคันมากก็หาอะไรมายัดซะให้หายอยาก ลุกออกไปสักที!” ตะวันกลับเข้าสู่โหมดโหดเต็มตัว เห็ดหอมถึงกับงุนงงทั้งที่มันกำลังจะไปได้ดีอยู่แล้วเชียว แต่ตะวันก็ดันมาผีเข้าอีกจนได้

ร่างเล็กโดนผลักออกมาเกือบกระเด็นของจริง ตะวันเบือนหน้าหนีมองไปทางอื่นไม่สนใจสีหน้าท่าทางโมโหของเห็ดหอม เขากลัวจ้องมองเธอนานๆ แล้วจะห้ามใจไม่อยู่จนเผลอทำมากกว่าจูบ เพราะเธอก็ให้ท่าเขาเสียเหลือเกิน…

“นายจะปฏิเสธฉันทำไมในเมื่อของนายก็แข็งโป๊กขนาดนั้น ให้ฉันช่วยไม่ดีกว่าเหรอ” ยังไม่ละเลิกความพยายามเมื่อตะวันยืนขึ้นแล้วสายตากลมสวยดันปะทะเข้ากับเป้ากางเกงที่มันตุงแน่นแลเห็นเป็นรูปเป็นร่างชัดเจน

อยู่ใต้ร่มผ้ายังใหญ่ขนาดนี้ ถ้าของจริงเปิดออกมาจะขนาดไหนกันนะ

เห็ดหอมเผลอกลืนน้ำลาย เริ่มคิดแล้วว่าเธอแค่อยากเอาชนะป๊าหรือแค่บ้าผู้ชายกันแน่

“ฉันยอมใช้มือตัวเองยังดีซะกว่าต้องนอนกับผู้หญิงแบบเธอ” สีหน้าเข้มจัดของตะวันมาพร้อมน้ำเสียงดุดัน ไม่รู้เขาเขินอายจนต้องโมโหกลบเกลื่อนหรือว่าโกรธเธอจริงๆ กันแน่

เห็ดหอมหน้างอนปากคว่ำ โดนขัดใจไม่เท่าไรแต่การที่มีผู้ชายมาบอกว่า ‘ยอมใช้มือดีกว่าต้องนอนกับเธอ’ มันตัดความมั่นใจมากเลยนะ

เธอออกจะสวย เซ็กซี่ ตัวก็หอม ผิวก็นุ๊มนุ่ม หน้าอกหน้าใจมีเยอะพอให้จับได้ไม่เบื่อ แถมหุ่นยังเป๊ะปังอีก ทำไมผู้ชายอย่างตะวันถึงได้ตาถั่วนัก