เพราะความสะใจ

ในระหว่างที่ผมกำลังดื่มเหล้าอย่างเอาเป็นเอาตายเพื่อระบายความหงุดหงิดในใจ แต่แล้วก็มีเสียงเรียกเข้าที่ทำให้ผมหลุดยิ้มขึ้นมาได้ เธอคือผู้หญิงที่ผมรัก ผู้หญิงที่อยู่ข้างๆผม และคอยเป็นห่วงผมเสมอมา

ครืด ครืด ครืด

“ครับ...น้องดรีม”

“ฮึกๆ ฮื่อออ พี่ภูมิฮื่อๆๆ น้องดรีมรักพี่ภูมิ น้องดรีมเสียใจที่พี่แต่งงานกับพี่นัน ทำไมค่ะ ทำไมไม่เป็นน้องดรีม พี่ภูมิทำไมใจร้ายกับน้องดรีมแบบนี้”

เท่าที่ฟังเสียงเหมือนน้องกำลังจะเมาและเสียงเพลงที่ดังขนาดนี้เดาได้ไม่อยากว่าน้องต้องอยู่ที่ผับแน่นอน แต่เพราะเธอไม่เคยไปในที่แบบนี้ มันทำให้ผมเป็นห่วง เพราะยัยนั้นคนเดียวทำให้น้องดรีมต้องไปในที่ที่อันตรายแบบนี้

“น้องดรีมตั้งสติก่อนนะแล้วฟังพี่นะครับ บอกพี่มา ตอนนี้น้องดรีมอยู่ที่ไหน เดี๋ยวพี่จะไปรับนะครับคนดีของพี่”

“ไม่ค่ะ น้องดรีมไม่บอก พี่ภูมิไม่รักน้องดรีมแล้ว ถ้ารักกันจริงพี่ภูมิจะไม่ทำร้ายจิตใจน้องดรีมแบบนี้ น้องดรีมไม่บอก ฮึกๆๆ ถึงน้องดรีมบอกไปพี่ก็มาไม่ได้อยู่ดี ฮื่อๆ”

“โธ่ คนดีของพี่...อย่าดูแบบนั้นสิ น้องดรีมก็รู้ว่าพี่รักน้องดรีม ที่พี่ต้องแต่งงานกับผู้หญิงคนนั้นมันเป็นเพราะแผนการของเธอ พี่ไม่ได้รักเธอเลย คนที่พี่รักคือน้องดรีมคนเดียวนะครับ”

“พี่ภูมิพูดจริงใช่ไหม ไม่ได้หลอกกันใช่ไหมคะ”

“พี่ไม่เคยโกหก น้องดรีมก็รู้.... ตอนนี้พี่กำลังจะไปหาน้องดรีม ขอร้องละ บอกพี่มาเถอะตอนนี้น้องอยู่ที่ไหน พี่เป็นห่วงจะแย่อยู่แล้ว”

“พี่จะมาจริงๆ ใช่ไหมพี่ไม่ได้โกหกน้องดรีมใช่ไหมคะ”

“จริงสิครับ พี่กำลังจะออกไป”

“น้องดรีมอยู่ผับเอ็มค่ะ พี่ภูมิรีบมานะ น้องดรีมจะรอ”

“ครับ”

เมื่อคุยกับชายหนุ่มเสร็จหญิงสาวที่ทำตัวใส่ซื่อเมื่ิอกี้ก็หันไปยักคิ้วให้เพื่อนสาวของตัวเองอย่างมะปราง เป็นการบอกกลายๆ ว่าแผนการของเธอสำเร็จ

“แกนี่สุดยอดมากๆ เลยวะดรีม..... ทำให้พี่ภูมิทั้งหลงทั้งเชื่อได้ขนาดนี้”

“ฉันจะถือว่าแกชมละกันนะ... ฮ่าๆๆ ก็ช่วยไม่ได้ฉันต้องได้ทุกอย่างที่เป็นของนังนันมาให้หมด ไม่ว่าจะด้วยวิธีไหนฉันก็จะทำ มันจะไม่มีวันมีความสุขหรือได้ดีไปกว่าฉัน”

“เฮ้ออ...พูดถึงก็น่าสงสารพี่สาวแกเหมือนกันนะเว้ย.... โดนคนเป็นสามีหมาดๆ ทิ้งให้อยู่คนเดียว แถมยังเป็นคืนเข้าหออีก ปานนี้คงจะร้องไห้ไปแล้วมั้ง”

“ฮ่าๆๆ นี่แหละคือสิ่งที่ฉันต้องการ มันต้องตรอมใจตายจากคนที่มันรัก มันจะได้รู้ไงว่าต่อให้มันได้แต่งงานกับพี่ภูมิไป มันก็ได้แค่ตัวเท่านั้นแหละ"

“นี่ยัยดรีม ฉันสงสัยจริงๆ อยากถามหลายรอบล่ะแต่ก็ลืม... ในเมื่อแกก็รักพี่ภูมิเหมือนกัน ทำไมถึงยอมให้เขาแต่งงานกับพี่สาวของแกล่ะ ส่วนแกจะกลายเป็นเมียน้อยนะเว้ย"

“หึ.... เป็นเมียน้อยที่ผัวเขารัก ดีกว่าเป็นเมียทะเบียนที่ผัวไม่เอานะเว้ย.... ที่ฉันลงทุนทำขนาดนี้เพื่อความสะใจล้วนๆไงล่ะยัยปราง ถ้าฉันแต่งงานกับพี่ภูมิมันแค่เจ็บปวดแป๊บเดียวนะสิ แต่ถ้าให้มันแต่งงานกับพี่ภูมิไป แล้วโดนพี่ภูมิเกลียดและรังเกียจอีกมันจะเป็นยังไง....ก็เหมือนตายทั้งเป็น แถมพี่ภูมิยังออกตัวดูแลปกป้องฉันอีกแกคิดว่านังนันมันจะมีความสุขไหมล่ะ!! หึ.. มันจะได้เจ็บปวดทุกวันๆๆ จากการโดนคนที่ตัวเองรักทำร้าย สุดท้ายฉันก็จะเชียร์ให้พี่ภูมิขอหย่ากับมัน แกคิดดูสิยัยปรางแค่คิดก้สนุกล่ะ"

“เพื่อนฉันนี่มันสุดยอดจริงๆ” มะปรางยกนิ้วโป้งให้เพื่อนสาวของตัวเองเพื่อเป็นการเยินยอ

“แน่นอน เออมะปรางนี่ก็ใกล้เวลาที่พี่ภูมิจะมาถึงล่ะแกหลบไปก่อนไป ฉันอยากให้เขาเข้ามาเห็นว่าฉันมาคนเดียว แล้วแกก็ช่วยถ่ายรูปตอนที่ฉันอยู่กับพี่ภูมิด้วยนะ ฉันจะส่งไปให้นังนันมันดู"

“ได้เลยจ้ะเพื่อนรัก”

เมื่อผมรู้ว่าน้องอยู่ที่ไหนและน้องยังเมาอีก ผมรีบวางแก้วเหล้าในมือทันที เพราะตอนนี้ผมเป็นห่วงน้องมาก ยิ่งอยู่ในสถานที่แบบนั้นด้วยยิ่งน่าเป็นห่วง

“พวกมึงกูไปก่อนนะ จะไปรับน้อง ดรีม” หลังจากที่ลาเพื่อนสองคน ผมก็รีบสาวเท้าไปอย่างไวเพราะกลัวน้องจะเป็นอันตราย โชคที่ผับของผมและผับที่น้องไปอยู่เส้นทางเดียวกัน ทำให้ไม่เสียเวลาในการเลี้ยวรถ

ลับหลังของภูมิเพื่อนอย่างแดนไทและสิงหาหันมองหน้ากันและส่ายหัวให้กับความเป็นห่วงจนเกินเหตุของเพื่อนตัวเอง และเท่าที่พวกเขาเห็นดรีมไม่ได้ใสซื่อ ขนาดนั้น ดูเธอพยายามทำมากกว่า

“กูถามจริงมันดูไม่ออกขนาดนั้นเลยหรอวะไอ้แดน..!! คิดว่าดรีมยังเด็กอยู่หรือไง หึ... มีอย่างที่ไหนโทรมาหาคนที่ได้ชื่อว่าเป็นพี่เขยให้มารับตัวเอง คนดีดีเขาไม่ทำกันหรอก ส่วนไอ้ภูมิถ้ามันจะรักดรีมขนาดนี้นะ ทำไมก่อนหน้านี้ถึงไม่ขอคบเป็นแฟนกันว่ะ จะได้จบๆ”

“อย่าว่าแต่มึงเลยไอ้สิงกูก็งงกับมันเหมือนกัน.... ถ้ารักและเป็นห่วงขนาดนั้นทำไมไม่ทำให้ชัดเจนไปเลย”

“มึงว่าถ้าไอ้ภูมิมันรู้ว่าดรีมที่มันปกป้องนักปกป้องหนาไม่ได้ใสซื่อและเรียบร้อยอ่อนหวานอย่างที่คิด... มันจะเป็นยังไงวะ!!”

“หึ....มันก็คงไม่เชื่อเหมือนเดิม ก็เหมือนที่มาเราพยายามบอกนั้นแหละ”

ที่แดนไทกล้าพูดแบบนี้ เพราะเคยมีครั้งหนึ่งที่เขากับสิงหาบังเอิญไปเจอดรีม และสิ่งที่เขาสองคนเห็นมันช่างต่างจากที่ไอ้ภูมิเคยพูดไว้ เหมือนหน้ามือเป็นหลังมือเลย สิ่งที่เด็กคนนั้นแสดงออกต่อหน้าไอ้ภูมิมันไม่จริงเลยสักนิด เหมือนเธอกำลังแสดงละครเป็นคนดี เป็นเด็กเรียบร้อย ใสซื่อ

แต่พอพวกเขามาบอกมัน สิ่งที่ได้รับจากเพื่อนตัวเองคือ... พวกมึงตาฝาดแน่นอนเพราะน้องดรีมไม่ใช่คนแบบนั้น กูขอร้องละพวกมึงอย่าอคติกับน้องได้ไหม แค่นี้น้องก็น่าสงสารมากพอแล้ว แค่นั้นไม่พอมันยังไม่เชื่อในสิ่งที่พวกเขาบอกอีก กลายเป็นว่าสิ่งที่เขากับไอ้สิงห์บอกไปเป็นการใส่ร้ายผู้หญิงคนนั้น ทั้งๆที่พวกเขาหวังดีกับมันแท้ๆ นับตั้งแต่วันนั้นเราสองคนก็ไม่เคยบอกหรือพูดเรื่องของดรีมอีกเลย

“เฮ้อ... เรามาดื่มต่อดีกว่า คุยเรื่องมันแล้วปวดหัววะ..... เรื่องของมันให้มันจัดการเอาเองเถอะ ในเมื่อเราเองก็พยายามบอกพยายามเตือนมันแล้ว ในฐานะเพื่อนเราก็ทำได้แค่นี้แหละ”

หลังจากนั้นทั้งสองคนก็นั่งดื่มกันจนดึก โดยไม่คิดจะโทรถามเพื่อนตัวเองว่าเป็นยังไง เพราะพวกเขาไม่อยากก้าวก่ายเรื่องของมันไปมากกว่านี้