เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่ 5/1 ความในใจ
วันที่เผยแพร่:
2025-12-31 10:54:00น้ำเหนือ | Part
ขาที่ได้รับบาดเจ็บจากการตกม้าจนเป็นภาระคนอื่นหลายอาทิตย์ ตอนนี้ฉันถอดเฝือกออกและเดินคล่องเหมือนคนปกติแล้ว เพื่อนที่พักรีสอร์ทเหลือแค่น้ำหนาวคนเดียว อั่งเปาย้ายไปอยู่บ้านพักครูบนดอยไม่ห่างจากตัวไร่ภูพนาไพรมาก เป็นโรงเรียนเล็กๆ ที่มีจำนวนเด็กนักเรียนไม่มากนัก นางก็คงยุ่งๆ กับเรื่องโรงเรียนที่จะเปิดเทอมในอีกไม่กี่วันข้างหน้า พี่ลูกแพรเองก็ยังพักรีสอร์ทเหมือนกัน กระเป๋าเดินทางใหญ่ขนาดนั้นคงอยู่เป็นเดือน “แพรจะไม่ไปด้วยกันจริงๆ เหรอ” คนนั่งคุยโทรศัพท์ก็คือพี่ผา ฉันไม่ได้จะแอบฟังหรืออะไรหรอกนะ เพียงแต่พี่ผาไม่ยอมลุกไปคุยที่อื่น ฉันผู้นั่งนอนดูซีรีส์บนเตียงจึงพลอยได้ยินไปด้วย “ไม่ไปก็ได้ แต่ถ้ามีอะไรแพรต้องโทรมาหาผาทันทีนะ สัญญา…” น้ำเสียงเป็นห่วงเป็นใยที่เขามีต่อพี่ลูกแพรทำเอาฉันลอบเบะปากอยู่หลายครั้ง พี่ผาคงจะต้องเดินทางไปไหนสักแห่งจึงชวนพี่ลูกแพรไปด้วย เพียงแต่เท่าที่ฟังบทสนทนา พี่ลูกแพรปฏิเสธ ความเป็นห่วงเป็นใยที่เขาแสดงต่ออีกฝ่ายจึงทำให้ฉันหมั่นไส้ยังไงล่ะ เมื่อเขาวางสายจากเพื่อนสนิทก็ตั้งหน้าตั้งตาทำงานในโน๊ตบุ๊คต่อ ฉันพยายามจะอยู่เฉยๆ แล้วนะ แต่สุดท้ายไอ้ความสงสัยใคร่รู้มันไม่เข้าใครออกใครจริงๆ “พี่ผา ขาเหนือก็หายหลายวันแล้วนะ พี่ไม่กลับไปนอนห้องตัวเองเหรอ” ฉันไม่ได้ไล่นะ ก็แค่ถามดูเฉยๆ พี่ผาหันกลับมามองกันเล็กน้อย ใบหน้าราบเรียบไร้อารมณ์ช่างแตกต่างกับตอนที่คุยกับพี่ลูกแพรเอามากๆ “เพดานห้องพี่น้ำรั่ว ยังไม่ได้ให้ช่างเข้ามาดู” “อ๋อ” ฉันพยักหน้าบอกว่าเข้าใจ แต่มันรั่วจริงๆ เหรอ บ้านที่พึ่งจะสร้างเสร็จไปไม่ทันไรเนี่ยนะ ช่างทำบกพร่องขนาดนั้นเลยสิ ฉันนอนไถมือถือบนเตียงอีกสักพักในขณะที่พี่ผายังคงทำงานของตัวเองเงียบๆ “เหนือจะลงไปกินนม พี่ผาเอาอะไรไหม” “หยิบเบียร์ให้พี่สักกระป๋อง” “โอเค” ฉันลงมาชั้นล่าง เปิดไฟจนสว่างทั่วห้องครัวก่อนจัดการกับกล่องนมสองกล่อง ไม่ลืมหยิบเบียร์ติดมือมาให้พี่ผาด้วย แต่ก่อนจะได้เข้าไปในห้อง ฉันหยุดกึกตรงบานประตู สายตามองเลยไปยังห้องพี่ผาที่อยู่ติดกัน “น้ำรั่วจริงๆ เหรอ” กลายเป็นคนขี้สงสัยตั้งแต่เมื่อไรนะ แทนที่จะเข้าห้องตัวเองขาของฉันกลับก้าวไปทางห้องพี่ผาจนได้ เพดานยังมีคราบน้ำเปียกเป็นดวงกว้าง น้ำหยดติ๋งๆ ใส่กะละมังที่พี่ผาคงเอาวางไว้บนเตียง เชื่อแล้วก็ได้ว่าน้ำรั่วจริงๆ มันคงเกิดจากการที่ฝนตกหนักหลายวัน น้ำฝนบางส่วนจึงยังขังบนหลังคาตรงที่มีรูรั่ว ฉันยืนส่องไม่นานก็กลับห้องตัวเอง “ขอบใจ” พี่ผารับเบียร์ไปเปิดดื่ม ส่วนฉันก็กระโจนขึ้นเตียงห่มผ้านอนดูซีรีส์ต่อ “เหนือ…” จู่ๆ ริมฝีปากคู่นั้นก็เอ่ยเรียกชื่อ พี่ผาขยับนิ้วห่างจากเม้าส์ สายตาคู่คมมองตรงมายังฉัน “คะ?” ดวงตาใสแป๋วจ้องกลับ รอฟังว่าจะพูดอะไร “ช่วงนี้ได้รับคอมมิชชั่นปกนิยายไหม” “รับอีกทีเดือนหน้าค่ะ ช่วงนี้มีแต่วาดปกประมูล” “วาดเสร็จยัง” การที่พี่ผาถามเรื่องงานกับฉันมันก็ยังไงๆ อยู่นะ ปกติเขาเคยสนใจเรื่องฉันที่ไหนกันล่ะ มีแต่จะทำให้ตามคำสั่งคนเป็นพ่อเท่านั้น “พึ่งปิดประมูลไปสามวันก่อนเอง พี่ผาถามทำไม” ฉันมองสีหน้าพี่ชายที่กำลังตรึกตรองอะไรบางอย่าง “อยากไปกับพี่ไหม” “ไปค่ะ ไปๆ” “ตอบเร็วจัง รู้เหรอว่าพี่จะพาไปไหน” “พี่ผาพาไปไหนเหนือก็ไปหมดนั่นแหละ” ฉันดีดตัวลุกนั่งด้วยความดีใจ ซีรีส์ที่ดูทิ้งค้างไว้อย่างนั้น จะไม่ตบตีแย่งชิงพระเอกซีรีส์จากนางเอกอีก ฉันสนใจผู้ชายในชีวิตจริงตรงหน้าดีกว่า “พี่ไปทำงานนะ ไม่ได้ไปเที่ยวอะไรนักหรอก แต่เห็นว่าเหนือว่างๆ ก็เลยจะพาไปด้วย” “ไปค่ะ เหนืออยากไป” “งั้นก็เตรียมเสื้อผ้าไปด้วยนะ ต้องค้างสักสองสามคืน” ฉันยิ้มจนปวดแก้ม “ได้ค่ะ” ก่อนรีบกุลีกุจอลุกจากเตียง จัดการกับกระเป๋าเสื้อผ้าจนได้ยินเสียงหัวเราะเบาๆ ของพี่ผาดังไล่หลัง “รีบไปไหน พี่ไปสายๆ โน่น ยังพอมีเวลาอีกเยอะ เหนือไปนอนเถอะ ค่อยจัดกระเป๋าพรุ่งนี้” “ไม่เอาอะ เหนือจะเตรียมไว้เลย” ฉันเปิดตู้เสื้อผ้า เลือกดูชุดที่จะเอาไปด้วย ตื่นเต้นเป็นเด็กๆ ที่จะได้ไปเที่ยว “ของพี่ผาล่ะ เหนือจัดกระเป๋าให้เอาไหม” “ไม่ต้อง เดี๋ยวพี่จัดการเอง” เขาส่ายหน้าเล็กน้อยพร้อมยิ้มบางๆ ก่อนสายตาย้ายกลับไปมองงานในจอต่อ เช้าวันรุ่งขึ้น ฉันคงตื่นเต้นมากไปหน่อยทำให้ตอนที่พี่ผาขยับตัวลุกตื่น ฉันถึงได้ตื่นตามไปด้วยทั้งที่ปกติปลุกยากจะตายไป พี่ผาเองก็คงแปลกใจเช่นกัน เป็นเช้าที่ถูกแซวไปตามระเบียบ เวลาพี่ผาไม่เข้าไร่ก็จะฝากงานให้ลูกน้องตำแหน่งสูงๆ เป็นคนดูแล ด้วยความเคร่งครัดจริงจังของพี่ผาทำให้ทุกคนปฏิบัติตามอย่างเชื่อฟัง ไม่เคยทำให้งานออกมาเสียหายเลยสักครั้ง รถยนต์สี่ประตูคู่ใจค่อยๆ ขับออกจากไร่ภูพนาไพรลงไปตามเส้นทางลัดซึ่งพี่ผามักใช้เส้นทางนี้ด้วยความที่มันพาไปถึงตัวเมืองเร็วกว่า ทว่าระหว่างเส้นทางฉันกลับเจอคนที่ไม่คิดว่าจะเจอ “พี่ศรุต” ฉันขอให้พี่ผาช่วยจอดรถเข้าข้างทางก่อนจะลงมาดูคนที่กำลังก้มๆ เงยๆ ตรงกระโปรงหน้ารถ “พี่ศรุตทำไมมาอยู่ตรงนี้คะ” “อ้าวเหนือ เหนือมาทางนี้เหรอเนี่ย พี่คิดว่าจะไปอีกทางซะอีก” “ก็ทางนี้มันเร็วกว่าน่ะค่ะ” เพราะเมื่อเช้าฉันคุยกับเขาเรื่องที่จะไปต่างจังหวัดกับพี่ผา แต่ไม่คิดว่าจะเจอพี่ศรุตรถเสียข้างทาง “รถพี่เป็นอะไรไปคะ” “ไม่รู้สิ พี่ขับมาอยู่ดีๆ รถก็ดับซะงั้น” “แล้วทำไมพี่ใช้ทางเส้นนี้ล่ะ มันเปลี่ยวนะคะ” “พี่จะไปในเมืองเหมือนกัน คิดว่าใช้ทางนี้อาจจะเร็วกว่า” คำตอบของพี่ศรุตทำฉันเอะใจอยู่ไม่น้อย เขาจะเลือกใช้เส้นทางนี้เพราะถึงตัวเมืองเร็วกว่าได้ยังไงในเมื่อที่พักของเขามันอยู่ห่างจากถนนเส้นนี้มาก ที่สำคัญเลยก็คือการที่เขาขับรถมาเส้นนี้ เขาต้องอ้อมมาตั้งไกล ทั้งที่ถ้าเขาเลือกไปทางปกติจากที่พักตัวเองมันถึงตัวเมืองเร็วกว่าซะอีก ฉันงง แต่ก็ไม่ได้ถามเซ้าซี้อะไรต่อ… “ทำไงดีล่ะ สัญญาณก็ไม่มีด้วย พี่ไม่รู้จะโทรให้ช่างที่อู่มาลากไปยังไง” เขายิ้มแห้ง เกาหัวแกรกๆ อย่างจนปัญญา “เราจะผ่านทางที่พี่ไปพอดี” ฉันพูดกับพี่ศรุตก่อนหันมองคนข้างหลัง เขากอดอกยืนพิงประตูรถเป็นนายแบบ สายตาเสมองไปทิศทางอื่น “พี่ผาคะ” “…” เงียบ ไม่รู้ว่าได้ยินหรือทำหูทวนลมกันแน่ “พี่ผา” “…” คราวนี้หันมามองกันแล้วแต่ใบหน้านิ่งเฉย “เหนือขอให้พี่ศรุตติดรถไปด้วยได้ไหม” ฉันเอ่ยถามเขาด้วยสีหน้าขอความเห็นใจ ในเมื่อพี่ผาก็ไม่ใช่คนคิดมากอยู่แล้ว แค่ช่วยไปส่งกันแค่นี้คงไม่เป็นการรบกวนกันเกินไปหรอกนะ พี่ผามองผ่านฉันไปยังพี่ศรุตที่ยืนเหงื่อไหลเพราะคงเหนื่อยกับการซ่อมรถง่อกๆ แง่กๆ มานาน สายตาเรียบนิ่งของคนตัวสูงกลัวใจเหลือเกินว่าเขาอาจปฏิเสธ “ถ้าคุณไม่สะดวกก็ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวผมค่อยโบกรถเอา”
บทล่าสุด
หลงรักสามีมาเฟีย ตอนที่ 40/2 สมบูรณ์แบบ (The end)
“รูดเบาๆ แค่นั้นพี่ไม่แตกง่ายๆ หรอกนะ เหนือต้องทำแบบนี้” ราวกับรู้ใจ พี่ผายิ้มเอ็นดูมองอาการตื่นเต้นขลาดเขินที่ฉันเป็นอยู่ ฝ่ามือหนาวางทาบหลังมือสวยก่อนจะออกแรงควบคุมให้ฉันขยับข้อมือขึ้นลงเป็นจังหวะที่เร็วขึ้น ไม่นานนักก็ได้เห็นหน้าฟินๆ ของเขา “อื้ม ดี ดีมาก” และเมื่อเขาปล่อยมือให้ฉันทำเอง ฉันก็เรียนรู้ได้ว่าควรใช้จังหวะยังไง ทั้งที่คิดว่าตัวเองไม่ไก่อ่อนเรื่องนี้ แต่พอเป็นพี่ผาใจฉันมันระทวยจนทำอะไรไม่ถูก ราวกับเด็กฝึกหัด “อ่า…เก่งมากน้ำเหนือ ต่อไปก็ใช้ปาก” หน้าหล่อๆ ตอนมีอารมณ์ของพี่ผาสร้างความรู้สึกขัดเขินส่งผ่านทางสีหน้าและแก้มแดงปลั่งของฉัน ริมฝีปากอมชมพูครอบหัวหยักดูดลองเชิงเบาๆ แต่แค่นั้นก็ทำพี่ผาครางอย่างหมดมาด มองเห็นมือของเขาที่ค้ำยันตัวขณะเอนหลัง มันจิกผ้าปูเตียงแน่นระบายความเสียว ปากสวยค่อยๆ ทำหน้าที่ของตัวเองอย่างตั้งอกตั้งใจ ฉันผงกหัวรูดกลืนเข้าๆ ออกๆ เอ็นอุ่นที่พองขยายคับแน่นเต็มโพรงปาก มันทั้งนิ่มและร้อน “อ่า! เป็นงานมากน้ำเหนือ โคตรเก่ง” มือสากของพี่ผาลูบหัวฉันเบาๆ ไม่รู้เลยว่าเขาแสดงสีหน้าแบบไหนออกมาบ้าง แต่เท่าที่ฟังดูจากเสียงสั่นพร่าก็คงเสียวซ่านไม่ใช่น้อ
หลงรักสามีมาเฟีย ตอนที่ 40/1 สมบูรณ์แบบ
ตั้งแต่พ่อแม่ตายไป ฉันก็ไม่เคยคาดหวังชีวิตที่มีความสุขและสมบูรณ์แบบ สำหรับฉันสิ่งเหล่านั้นไม่มีจริง เหมือนนิทานหลอกเด็ก ทุกชีวิตล้วนเกิดมารับกรรมและมีแต่ความเจ็บปวด ฉันคิดแบบนั้นมาตลอดจนกระทั่งตอนนี้ ตอนที่ชีวิตของฉันมิชชั่นคอมพลีทดั่งเจ้าหญิงในเทพนิยาย เพอร์เฟคและสมบูรณ์แบบ ฉันถึงเข้าใจอย่างถ่องแท้ว่าชีวิตคู่ที่ยืนยาวและอบอุ่นมันสามารถสร้างขึ้นได้จากคนสองคน ความคิดแง่ลบก็มลายหายไป คนที่เข้ามาเติมเต็มและเปลี่ยนความคิดฉันก็คือเขา… “พี่ผาพักก่อนค่ะ เหนือคั้นน้ำส้มมาให้” คนถูกเรียกละสายตาจากงานตรงหน้า ส่งยิ้มอบอุ่นละมุนละไมมองใบหน้าสดใสของฉัน หากแต่รอยยิ้มของเขาดูจะสดใสกว่าเสียอีก พี่ผาวางค้อน เก็บตะปูลงกล่องเครื่องมือ มือสากเปื้อนเศษไม้เช็ดลวกๆ เข้ากับกางเกงยีนส์ตัวเก่งที่สภาพผ่านการใช้งานมาหนักหน่วง “มีเค้กด้วย น่ากินจัง” เขานั่งลงบนม้านั่งตัวเดียวกัน เราอยู่ในสวนข้างบ้านที่พี่ผาคิดปรับปรุงทำสนามเด็กเล่นให้ลูก เห็นเศษซากไม้ที่หักเป็นชิ้น ไหนจะผงขี้เลื่อยและอุปกรณ์งานช่างต่างๆ วางระเกะระกะสักหน่อย ก็ล้วนแล้วแต่เป็นฝีมือเขาทั้งนั้น และเมื่อถึงขั้นตอนลงสีกลิ่นคงจะฉุนจนแส
หลงรักสามีมาเฟีย ตอนที่ 39/2 คำไหนคำนั้น (NC)
“ใครจะเมาก็เมาไปเถอะ แต่พี่ผาห้ามเมาเด็ดขาด ไม่งั้นเราคนใดคนหนึ่งนี่แหละที่ต้องขับรถกลับ” “เอาน่า ต่อให้พี่ผาเมาจริงๆ ฉันก็ขับกลับได้ หรือจะให้ไอ้หนาวขับก็ได้ ใช่ไหมน้ำหนาว” อั่งเปาถามคนที่ยกเหล้าเข้าปากรวดเดียวหมดเนี่ยนะ ถามจริงๆ เถอะว่าฉันไว้ใจพวกมันสองคนได้ใช่ไหม และต่อให้อั่งเปาพูดอย่างนั้นก็เถอะ ไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงต่อมา สุราออกฤทธิ์เปลี่ยนเพื่อนฉันสองคนให้กลายเป็นซากอะไรสักอย่างที่นอนสลบสไลไม่ได้สติ ตัวคลุ้งไปด้วยกลิ่นเหล้าหึ่งจนต้องให้การ์ดของพี่คิเรย์มาพาตัวไปไว้ในรถ ส่วนพี่ผาก็ดื่มไปพอกรึ่มๆ เช่นกัน หากแต่ยังพอประคองสติได้อยู่ “พี่ผา ถ้ารู้สึกเวียนหัวหรืออยากอ้วก สลับให้เหนือขับแทนเถอะนะ” ฉันกังวลความปลอดภัยจริงๆ แต่พูดไปก็เท่านั้นในเมื่อคนตัวสูงรั้นจะขับเองให้ได้ สองมือประคองพวงมาลัย สายตาจดจ่อกับถนนเบื้องหน้า มีฉันผู้นั่งข้างๆ คอยสวดมนต์ภาวนาอีกที ขอเถอะ…ขอให้เราทั้งหมดกลับถึงที่พักโดยสวัสดิภาพด้วยเถอะ ผ่านไปราวครึ่งชั่วโมง…คำขอของฉันที่ภาวนามาตลอดเส้นทางสำเร็จสมดั่งใจหมาย หากแต่ความปวดหัวยังไม่จบเท่านี้ การปลุกอั่งเปาและน้ำหนาวให้ขึ้นไปบนห้องนั้นทำได้ยากยิ่ง ฉันต้อ
หลงรักสามีมาเฟีย ตอนที่ 39/1 คำไหนคำนั้น
งานแต่งของพี่พายัพและน้องต้นหยงจัดขึ้นช่วงกลางวันที่โรงแรมหรูบนเขาใหญ่ แขกเหรื่อมาร่วมงานกันอย่างคับคั่ง ต่างเป็นคนมีหน้ามีตามีชื่อเสียงทั้งนั้น แม้แต่เหล่าดาราและอินฟลูเอนเซอร์ก็ยังมี ฉันทึ่งในคอนเนคชั่นของพวกเขามากนะ “พี่ผาๆ คนนั้นเหนือชอบมากเลยอะ ติดตามผลงานเขาอยู่” ฉันสะกิดคนข้างๆ มองผู้ชายรูปร่างสูงยาวเข่าดี หน้าตาหล่อเหลา สไตล์ลูกครึ่งไทย-จีน อย่างกับหลุดมาจากซีรีส์สักเรื่อง และแน่นอนว่าผู้ชายที่ฉันหมายถึงคือดาราดังที่เล่นซีรีส์จริงๆ เพียงแต่เป็นซีรีส์ไฮสคูลของไทย พี่ผามองตามสายตาเคลิบเคลิ้มของฉัน เขาไม่พูดหรือถามไถ่อะไรสักคำ ร่างสูงก็ลุกออกจากโต๊ะและเดินไปทางดาราดังคนนั้นในทันทีคุยอะไรกันสองสามคำ พี่ผาก็พาเขากลับมาที่โต๊ะด้วยกันได้สำเร็จ ฉันตื่นเต้นจนพูดไม่ออก ยิ่งดูใกล้ๆ ทำไมถึงหล่อได้ขนาดนี้ ออร่าบางอย่างในตัวเขาสะกดสายตาฉันได้อยู่หมัด “ไอ้ไป๋ นี่เมียกูชื่อน้ำเหนือ น้องบอกว่าชอบมึงมาก ยังไงก็ขอให้เมียกูถ่ายรูปกับมึงหน่อยนะ” พี่ผาพูดกับเขาอย่างเป็นกันเอง แล้วคุณไป๋ก็หันมาส่งยิ้มหวานให้ฉันพร้อมเอ่ยแนะนำตัว ยื่นมือทักทาย“ยินดีที่ได้รู้จักนะครับน้องน้ำเหนือ ไม่คิดว่าเ
หลงรักสามีมาเฟีย ตอนที่ 38/2 หนาวนอก อุ่นใน
“คนนี้นี่เองพี่มุกดา สวยจังเลยนะคะ” ฉันกระซิบกระซาบกับพี่ผา มองผู้หญิงที่พี่มาร์ตินออกตัวชัดว่าเขาเป็นเจ้าของ ส่วนพี่มุกดาก็แค่ยิ้มรับ ไม่มีความเคอะเขินกระดากอาย เธอเป็นคนที่สวยมากๆ คนหนึ่ง หน้าตาผิวพรรณดูดีสุดๆ ไปเลยล่ะ ฉันไม่แปลกใจเท่าไร่ที่ผู้ชายเจ้าชู้อย่างพี่เขาจะปิ๊งพี่มุกดาได้ ระหว่างมื้ออาหารก็มีการพูดคุยถึงเรื่องงานแต่งในอีกไม่กี่วันที่ใกล้จะถึง พี่พายัพยิ้มไม่หุบตั้งแต่ฉันเข้ามา เขาคงจะมีความสุขมากที่ได้แต่งงานกับน้องต้นหยง ผู้หญิงที่เขารัก กิ๊ง! กิ๊ง! เสียงช้อนตีกระทบแก้วดังขึ้นจากทางพี่คิเรย์ เขาลุกยืนส่งยิ้มให้กับน้องสาวตัวเองและว่าที่น้องเขย “กูขอดื่มฉลองให้กับมึง ไอ้พายัพคนที่เป็นทั้งเพื่อนรักและก็น้องเขยของกู และพี่ก็ดื่มให้หนูด้วย ต้นหยงน้องรักของพี่” ไวน์แดงก่ำถูกกลืนลงคอรวดเดียวจนหมด ก่อนคนอื่นๆ จะทำตาม ร่วมดื่มฉลองให้กับว่าที่บ่าวสาว มีแค่ฉันที่ดื่มน้ำส้ม แปลกและแตกต่าง เราใช้เวลาสังสรรค์มื้อเย็นจนเวลาล่วงเข้าสู่ช่วงค่ำ แสงไฟจากระเบียงถูกเปิดขึ้นให้บรรยากาศอีกแบบ พี่พายัพที่กรึ่มๆ ได้ที่ก็จูงมือน้องต้นหยงออกไปเต้นด้วยกันยามที่เพลงเปิดคลอมันกังวานเร
หลงรักสามีมาเฟีย ตอนที่ 38/1 หนาวนอก อุ่นใน (nc18+)
น้ำเหนือ | Part ร่างกายที่แน่นหนัดด้วยมัดกล้ามเนื้อค่อยๆ โยกขยับร่างกายเชื่องช้าแต่เน้นจังหวะลีลาพลิ้วไหวใต้ร่างบอบบางซึ่งนอนกระเส่าครางเสียงหวานรับการกระแทกแสนโยนอ่อนหากแต่ถึงใจ อาจจะด้วยบรรยากาศอึมครึมด้านนอกที่ไม่มีท่าฝนจะหยุดลงง่ายๆ มวลอากาศหนาวเย็นและเมื่อผสมรวมกับความร้อนรุ่มในกายซึ่งเกิดจากกิจกามสวาท ก็กลายเป็นความอบอุ่นที่เข้าด้วยกันเป็นอย่างดี “อ๊า เสียว” ฉันพร่ำบอกพี่ผาตั้งไม่รู้กี่หนขณะที่เขากระแทกกระทั้นและบดอัดช่วงล่างทำเอาใจจะขาด แต่ครั้งนี้ไร้ซึ่งความรุนแรงจนหัวสั่นหัวคลอนเช่นครั้งก่อนๆ อาจจะด้วยเจ้าก้อนในครรภ์ พี่ผาถึงได้ปราณีฉันบ้างเนินนมขาวผ่องถูกครอบดูดครั้งแล้วครั้งเล่าจนเกิดรอยแดงเถือก กระนั้นคนฝากรอยเอาไว้ก็ดูจะพออกพอใจมิใช่น้อย ความสาดเสียวจากปลายลิ้นช่ำชองทำฉันตัวสั่นสะท้าน มือจิกกำเบาะนอนเป็นที่ระบาย หน้าอกก็แอ่นขึ้นลงตามแรงปรนเปรอที่ส่งมอบให้กัน “นุ่มมาก ชักจะเสพติดนมเมียซะแล้วสิ ต่อไปพี่คงต้องดูดทุกวัน” เสียงหื่นๆ ที่ร้องบอกทำฉันวูบวาบไปทั้งตัว มันก็แค่ข้ออ้างของคนขี้เอาเท่านั้นแหละพี่ผาดูดยอดอกสีก่ำจนพอใจด็เลื่อนใบหน้าหล่อเหลาคลอเคลียลำคอฉัน ลมห
หลงรักสามีมาเฟีย ตอนที่ 36/1 Namnuea marry me
ที่ร้องไห้ฟูมฟายจะเป็นจะตายเมื่อสักครู่ น้ำเหนือตลกตัวเอง เธออยากย้อนเวลากลับไปใหม่และตั้งสติให้ดีก่อนจะทำอะไรบ้าๆ เพราะหลังจากที่คิดเองเออเองแล้ว เจอความเป็นจริงเข้าไปก็แทบปิดหน้าหนีอาย ‘ฮืออออ พี่ผา ฮึก…ขอทางหน่อยค่ะ ขอทางหน่อย’ แหวกฝูงชนเข้าไปหวังถึงตัวคนเป็นสามีเร็วๆ ด้วยเสียงร้องห่มร้องไห้สะอ
หลงรักสามีมาเฟีย ตอนที่ 35/1 พิเศษใส่ไข่
(น้องน้ำเหนือเป็นยังไงบ้างแล้ววะ) เสียงถามไถ่แสดงความเป็นห่วงของเหล่าบรรดาเพื่อนภูผา เกิดมาจากเมื่อชั่วโมงก่อน น้ำเหนือดูหน้าซีดๆ และไม่สนุกสนานกับคนอื่นๆ เท่าที่ควร สาเหตุคงมาจากอาการแพ้ท้องของเธอ ภูผาถึงได้รีบพากลับที่พัก “น้องหลับไปแล้ว บอกว่าเวียนหัวน่ะ”(ขอให้น้องอาการดีขึ้นเร็วๆ เว้ย แล้
หลงรักสามีมาเฟีย ตอนที่ 34/2 ต่างก็รู้ใจ
พายัพเอ่ยคำว่าเมียกับน้องเขาทีไร คิเรย์ก็หนาวจับใจทุกที “เออก็ได้ กูไปขี่ม้ากับพวกแม่งดีกว่า” เขาพูดกับพายัพเสียงหนึ่ง “ต้นหยงคะ หนูดูแลตัวเองดีๆ ด้วยนะ รีบกลับนะคะอย่าไปเถลไถลไกล” แต่พูดกับน้องสาวเสียงสอง “มีพี่พายัพคอยดูแลหนูทั้งคน พี่คิเรย์ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ” เด็กสาวหน้าตาน่ารักยิ้มแป้นและค
หลงรักสามีมาเฟีย ตอนที่ 33/1 วาสนาน้ำเหนือ
กลับสู่ไร่ภูพนาไพร ภูผาพาภรรยาฝากครรภ์ยังโรงพยาบาลชั้นนำของจังหวัด น้ำเหนือท้องได้สามวีคแล้วเป็นสามวีคที่ไม่รู้ตัวเลยแม้แต่น้อยจนกระทั่งเริ่มสำแดงอาการ และคาดว่าคงเป็นแบบนี้ไปอีกระยะ เรื่องที่เธอท้องแพร่ไปถึงหูลูกน้องของภูผาเร็วมาก ไม่ว่าจะเป็นเหล่าคนงานในไร่หรือพนักงานของรีสอร์ต ต่างก็รู้กันทั้ง
บางทีคุณอาจจะชอบ
ของรัก มาเฟียร้าย NC20+ (SM)
เด็กหญิงพุงกลม9.1K viewsมาเฟียร้ายพ่ายรัก Devil beside you
DharDhara9.2K viewsรัก•เจ็บ•ลึก(เพื่อนพี่ชาย)
Philipnana9.8K viewsมาเฟียคลั่งรัก
ยัยแม่มดแสนน่ารัก161.1K viewsว่าไงคะคุณมาเฟีย
จูนเน็กซ์2.0K viewsCEO x Mafia แค้นรักในเกมอำนาจ
DJArtsyStory 130 viewsเหยื่อแค้นบำเรอกาม
อมราวรินทร์/shinkiroxอมราวรินทร์480 viewsพันธะสารวัตรธีร์
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว962 views
