Se connecterPartager
ตอนที่ 11
Date de publication:
2026-01-14 20:07:26ทันทีที่ปรากฏตัว พนักงานในชุดยูนิฟอร์มสวยหรู สีเดียวกับโลโก้ก็ปรี่เข้ามาต้อนรับพร้อมรอยยิ้ม และเมื่อรู้ว่าพวกเธอคือออแกไนซ์ที่ทางโชว์รูมนัดไว้ หล่อนก็พามาส่งที่ห้องประชุมเล็ก
“พอดีคุณดิษมีแขก รบกวนทั้งสองท่านรอสักครู่นะคะ”
“ไม่เป็นไรครับ พวกผมมาก่อนเวลาเอง”
ก้องภพเอ่ยเสียงเรียบเรื่อย พนักงานแย้มยิ้มแล้วก็ถอยออกจากห้องไปเลย
เจณิสตามองตามแล้วก็ลอบถอนหายใจ เธอตั้งใจจะเอ่ยปากขอยืมปากกาสักด้าม แต่อีกฝ่ายรีบร้อนเหลือเกิน ครั้นจะลุกตามไปเจ้านายหน้าบูดก็ชี้มือไปทางมุมของว่าง บอกให้รู้ว่าเขาต้องการเครื่องดื่ม
“ค่า ๆ”
เธอรับคำแล้วลุกไปอยู่หน้าเครื่องชงกาแฟแคปซูลอัตโนมัติ
“คุณก้องภพอยากได้แบบไหนคะ มีกาแฟดำ เอสเปรสโซ อเมริกาโน มอคค่า คาปูชิโน ลาเต้” ไล่รายการที่ปรากฏบนหน้าแผงแล้วก็เอี้ยวหน้าไปมองเป็นเชิงขอคำตอบ
“ผมเคยกินกาแฟแบบอื่นด้วยเหรอ”
กวน...! แค่ตอบว่า ‘กาแฟดำ’ สั้น ๆ มันยากนักหรือไง
แต่ก็นั่นแหละ ถึงจะฉุนที่ถูกเขายอกย้อนตีรวนใส่ เธอก็ทำได้เพียงขานรับว่า
“ค่า คุณก้องภพรับเป็นกาแฟดำหนึ่งแก้วนะคะ”
“ขอคุกกี้ด้วย”
“ค่า ค่าาา~”
เจณิสตากัดฟันยิ้มแล้วหันกลับมาจิ้มเมนูที่ว่า แอบระบายอารมณ์นิดหน่อยด้วยการจิ้มแรง ๆ จนตัวเครื่องชงกาแฟโยก
เธอคิดว่ายืนบังแบบนี้คงไม่มีใครเห็น แต่เปล่าเลย ก้องภพเห็นมันเต็มตา ชายหนุ่มเม้มปาก แสร้งทำเป็นหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่น ทว่าสุดท้ายก็หลุดยิ้มออกมาจนได้
ยายเลขาคนนี้ ... ตลกดีแฮะ
เจณิสตาเสิร์ฟกาแฟดำให้เจ้านายเสร็จก็เดินกลับไปกดลาเต้สำหรับตัวเอง ในจังหวะนั้นเองลูกค้าคนสำคัญก็ปรากฏตัว
“โทษทีว่ะ เมื่อกี้ติดลูกค้า”
“ลูกค้าหรือลูกสาวของเพื่อนแม่”
“ไอ้...!” แต่แล้วเสียงทุ้มห้าวนั้นก็เงียบลงตอนที่เพิ่งสังเกตเห็นว่าภายในห้องยังมีอีกหนึ่งชีวิตยืนอยู่
“สวัสดีค่ะ เป็นผู้ติดตามของคุณก้องภพค่ะ”
เจณิสตาแนะนำตัว พนมมือไหว้อย่างนอบน้อม อีกฝ่ายขมวดคิ้ว เบนสายตาไปทางเจ้านายหน้าบูดเธอแวบหนึ่งก็เบนกลับมา ยกยิ้มบาง ๆ
“สวัสดีครับ”
“เอ่อ คุณจะรับกาแฟด้วยไหมคะ”
“ไม่เป็นไรครับ ขอบคุณครับ”
เจณิสตาฉีกยิ้ม รีบฉวยแก้วลาเต้ที่เพิ่งเสร็จแล้วพาตัวเองไปนั่งโซฟาตัวที่อยู่ถัดจากเจ้านายเพื่อให้ทั้งสองคุยงานกันได้สะดวก
ดิษยะหย่อนสะโพกลงนั่งโซฟาตัวที่อยู่ใกล้ตัว หากสายตายังคงติดตามใบหน้าสะสวย ทั้งฉงนปนประหลาดใจ เพราะนับตั้งแต่ทำงานกับก้องภพมาแรมปี นี่เป็นครั้งแรกที่เพื่อนไม่ได้มาคุยงานคนเดียว รู้สึกเหมือนได้กลิ่นแปลก ๆ เลยวุ้ย
“กูอยู่นี่”
คำท้วงมาพร้อมแรงสะกิดที่หน้าแข้งและแววตาดุดัน
ดิษยะสะดุ้งเพราะแรงสะกิดของเพื่อนไม่ใช่เบา ๆ ทว่าการกระทำนั้นกลับทำให้มุมปากของเขายกตัวสูงขึ้นกว่าเดิม
นั่นไง เขาว่าแล้วเชียว!
“ยิ้มไรของมึง”
“ทำไม กูจะอารมณ์ดีไม่ได้เล้ย?”
“อารมณ์ดี? ฮึ แบบนี้น่าโทรเรียกคุณเกลกลับมา...”
คราวนี้เป็นก้องภพบ้างที่สะดุ้งเพราะโดนเพื่อนสะกิดกลับด้วยเท้า เขาหัวเราะร่วนอย่างอดไม่ไหว
ดิษยะเป็นนักธุรกิจมากความสามารถ แถมยังเป็นลูกชายคนโตของตระกูลเก่าแก่ แม้จะผ่านการแต่งงานและกลายเป็นพ่อหม้ายในสองปีให้หลัง
หากบันไดโชว์รูมรถก็ไม่เคยแห้งเลยสักวัน เพราะคุณนายมาลินี ผู้เป็นมารดา ขยันส่งลูกหลานของเพื่อน ๆ ในแวดวงไฮโซมาทำความรู้จักอยู่เนือง ๆ
“สะกิดนี่คืออะไร เร่ง?”
“เร่งพ่อง”
ความสนิทและเคยชินทำให้สองหนุ่มเผลอสบถคำหยาบใส่กัน กว่าจะรู้สึกตัวก็ตอนหันมาเจอใบหน้าเหลอหลาและปากที่อ้าค้างของผู้ติดตามหน้าสวยนั่นแหละ
“อะแฮ่ม งั้นเรามาเริ่มคุยงานกันเลย ดีไหมครับ”
ดิษยะกระแอมไอกลบเกลื่อน เก็บซ่อนท่าทีเป็นกันเองเมื่อครู่แล้วดันตัวขึ้นนั่งหลังตรง ส่งผลให้บรรยากาศภายในห้องประชุมกลับมาดูเป็นการเป็นงานอย่างที่มันควรจะเป็น
Dernier chapitre
หวงรักเลขาจำเป็น ตอนพิเศษ 8
ชั่วโมงต่อมารถมินิแวนก็แล่นมาถึงร้านอาหารริมน้ำอันเป็นจุดหมายปลายทางของวันนี้ ร้านนี้ไม่ใช่ร้านเด่นดัง ออกจะเป็นร้านลับที่อยู่ไกลถึงชานเมืองเสียด้วยซ้ำเจณิสตาค้นพบมันโดยบังเอิญบนอินเทอร์เน็ต และพอได้ชวนก้องภพมาลองเธอก็ติดใจทั้งบรรยากาศที่ร่มรื่นและรสชาติของอาหารที่อร่อย ราคามิตรภาพแรงเบียดที่ข้างกายและไออุ่นของฝ่ามือที่วางแปะบนสะโพกกลมกลึงดึงความสนใจจากเจณิสตาเพียงครู่ แต่ยังไม่ทันหันไปถามพนักงานก็เดินเข้ามาต้อนรับพร้อมรอยยิ้ม“จองไว้ชื่อคุณก้องภพค่ะ”เธอแจ้งกับพนักงาน ไม่กี่อึดใจอีกฝ่ายก็นำพวกเธอมาส่งยังโต๊ะที่จองไว้ สองสามีภรรยาเลือกนั่งประกบข้างลูกสาวเพื่อสะดวกแก่การดูแลรอยยิ้มบนใบหน้าหวานพลันกว้างขึ้น เมื่อพบว่ามันคือโต๊ะเดิมกับปีที่แล้ว โต๊ะที่เธอเคยบอกว่าชอบวิวจากมุมนี้ที่สุดผิดกับก้องภพที่แววตาดุดันขึ้นหลายส่วน เพราะพบว่านับตั้งแต่ก้าวเท้าเข้าร้านมา ภรรยาของเขาตกเป็นเป้าสายตาชายอื่นถึงสามคู่ฮึ้ย! ลูกก็มา ผัวก็มี ยืนหัวโด่อยู่ข้าง ๆ ด้วยยังจะกล้ามองเมียชาวบ้านอีก!“พี่ก้องจะเอาอะไรเพิ่มไหมคะ”ก้องภพเก็บซ่อนความขุ่นเคืองคนนอกลงทันทีที่ได้ยินเสียงอ่อนหวานของภรรยา เขาจงใจโน้มหน
หวงรักเลขาจำเป็น ตอนพิเศษ 7
“คุณแม่ขา อันนี้ดีไหมคะ อุ้ย แต่อันนี้ก็สวย อันนี้ก็ด้วยยย”เสียงใส ๆ ดังเจื้อยแจ้วอยู่ในห้องแต่งตัว เรียกรอยยิ้มเอ็นดูจากหญิงสาวในชุดเดรสสีม่วงอ่อนลายดอกไลแลคที่กำลังยืนเลือกเครื่องประดับให้เข้ากับชุดที่ตนสวมใส่อยู่หลังสวมสร้อยให้ตัวเองสำเร็จ เจณิสตาย่อตัวลงนั่งตรงหน้าร่างเล็กที่ใส่ชุดคล้ายกันกับเธอ ในมือป้อม ๆ เล็ก ๆ มีกิ๊บติดผมอยู่สี่อัน แล้วยิ้มละไม“ไหนนนน วันนี้ลูกพีชอยากติดอันไหนคะ”เธอถามลูกสาวเสียงหวาน เด็กหญิงขมวดคิ้ว ทำหน้าคิดหนัก มองมือซ้ายของตนที มองมือขวาของตนที ครู่หนึ่งก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่“ลูกพีชชอบทั้งหมดเลยค่ะ ลูกพีชขอติดทุกอันเลยได้ไหมคะ”คำขอไม่เหลือบ่ากว่าแรง แต่พื้นที่บนศีรษะลูกสาวนั้นไม่น่าพอ แถมบางชิ้นก็ไม่เข้ากับชุดซะด้วยสิ“อืมมมม ถ้าดูจากทรงผมที่ลูกพีชทำวันนี้ แม่ว่าติดสองอันจะสวยที่สุดนะคะ”“งั้นนนนน งั้นลูกพีชติดอันนี้ กับอันนี้ก็ได้ค่ะ ลูกพีชจะได้สวย ๆ เหมือนคุณแม่”เจณิสตาหัวเราะเสียงใส รับกิ๊บติดผมที่มีเพชรล้อมพราวระยับจากมือลูกสาวมาบรรจงติดบนผมสีดำขลับ หนานุ่มหากหยักศกตามธรรมชาติ ก่อนจะก้มไปหอมแก้มนุ่ม ๆ ทั้งซ้ายและขวาอย่างรักใคร่ปนมันเขี้ยวหลังติดเสร
หวงรักเลขาจำเป็น ตอนพิเศษ 6
วันเวลาหมุนผ่านไปอย่างรวดเร็ว พริบตาเดียวจากเด็กตัวน้อยที่นอนร้องอ้อแอ้ ชูแขนชูขาอยู่ในเปลเด็ก ก็เติบใหญ่กลายเป็นเด็กหญิงกมลพิชญ์วัยสามขวบที่แสนสดใส แสบซน และมีพลังเหลือล้น“อ๊ายยย จุนพ๊ออออออ”“จะหนีไปไหน มาให้จับซะดี ๆ ฮืมมมมม หรือจะจกพุงดิมดีนะ”“ว๊ากกก พุงดิมไม่อร่อยยยย”เสียงหวีดร้องระคนเสียงหัวเราะเอิ้กอ้ากดังลั่นไปทั่วบริเวณ ขณะที่หนึ่งผู้ใหญ่กำลังวิ่งไล่ตามเด็กหญิงกับเด็กชายไปรอบ ๆ สวนหย่อมหน้าบ้านโดยกติกาของเกมก็คือใครที่เป่ายิงฉุบแพ้จะต้องกลายเป็นหมาป่า ไล่จับคนที่เหลือ และหากแตะได้ใครคนนั้นต้องสลับมาเป็นหมาป่า แล้วคอยไล่จับคนอื่น ๆ แทนซึ่งผลของเกมนี้จบที่คนตัวโตที่สุด ชะลอฝีเท้าลง กลายเป็นหยุดยืนหอบหายใจ“เอ้า ๆ เอายาดมไหมคนแก่!” ดนตร์ตะโกนแซวแล้วหัวเราะร่าเมื่อได้รับสายตาขวางๆ กลับมาจากคนแก่“ไอ้...”เพราะมีเด็ก ๆ อยู่ ต่อให้อยากด่าออกเสียงแค่ไหน ก้องภพก็ทำได้แค่เว้นวรรคแล้วด่าในใจแทน“ก็บอกแล้วว่าให้รีบมีลูก”“นี่ก็รีบสุด ๆ แล้ว” ก้องภพตะโกนแย้ง ชี้หน้าคนยังแซวไม่เลิกอย่างคาดโทษ ก่อนเปลี่ยนเป็นกวักมือเรียก “มานี่เลย มาเปลี่ยนตัวกันได้แล้ว!”กระทั่งได้สลับหน้าที่ก้องภพก็
หวงรักเลขาจำเป็น ตอนพิเศษ 5
“แอะ แอ๊~”เสียงร้องไห้จ้าปลุกให้สองชีวิตที่เพิ่งเข้านอนกันเมื่อสามชั่วโมงก่อนถึงกับสะดุ้งเฮือก มือเรียวของคนอยู่ใกล้กว่าเอื้อมไปเปิดโคมไฟที่หัวเตียง ก่อนเธอจะพลิกตัวไปกระซิบบอกคนที่รู้สึกตัวตื่นขึ้นมาพร้อมกัน“เดี๋ยวเจนไปดูลูกเองค่ะ” จากนั้นคุณแม่มือใหม่ที่ยังตื่นไม่เต็มตาก็รีบคลานไปหาร่างเล็กที่กำลังนอนแบะปาก เตะขาไปมาอยู่ในเตียงนอนเด็กอ่อนวินาทีที่สบกับดวงตาใสแป๋วคู่กลมโตที่ถอดแบบมาจากเธอ ขณะที่ส่วนอื่น ๆ บนใบหน้านั้นได้มาจากคนเป็นพ่อ ความเหนื่อยล้าต่าง ๆ ก็สลายหายไปหลายส่วน หญิงสาวส่งยิ้มกว้าง“ว่าไงคะลูกพีชของแม่~”ชื่อเล่นของลูกสาวได้มากจากผลไม้ที่เธอร่ำร้องอยากกินอยู่ตลอดช่วงที่ท้องแก ดวงตาคู่โตเบนมามองตามเสียง และคงเพราะเริ่มจดจำเธอได้แล้ว เสียงร้องจึงแผ่วลง คิ้วที่ขมวดมุ่นค่อย ๆ คลายออก“แอะ~”“โอ๋ ๆ ไม่ร้องน้า หนูหิวใช่ไหมคะ มา ๆ กินนมกันเนอะ”“แอ๊~”เสียงอ้อแอ้ร้องตอบกลับมาอย่างน่าเอ็นดู เจณิสตาอมยิ้ม ก้มไปสอดมือเข้าประคองคอแล้วช้อนก้น อุ้มเจ้าตัวน้อยขึ้นจากเตียงแล้วเดินเลี้ยวไปยังห้องเด็กอ่อนที่ตอนนี้อยู่ในขั้นตกแต่งเพื่อเอาเข้าเต้าทันทีที่ได้ในสิ่งที่ต้องการ ลูกพีชหรือเ
หวงรักเลขาจำเป็น ตอนพิเศษ 4
ดิษยะถอนหายใจแรง วางทั้งมีดและผลไม้ในมือลงก่อนเดินไล่เตะน้องชายไปรอบเคาน์เตอร์เสียงโวยวายระคนด่าทอของสามหนุ่มดึงทุกสายตาของสาว ๆ ที่นั่งจับกลุ่มอยู่ที่โซฟาชุด ครั้นพอเห็นผู้ชายตัวโตกำลังไล่หยอกกันเหมือนเด็ก พวกเธอก็หลุดหัวเราะเบา ๆ ก่อนหันกลับมาคุยกันต่อ“แล้วนี่เริ่มแพ้ท้องบ้างหรือยังจ๊ะ”กิติมาเอ่ยถามตามประสาคนเคยผ่านมาก่อนแถมยังแพ้หนักมาก ๆ เมื่อเห็นว่าที่คุณแม่ที่แม้จะอิ่มเอิบขึ้น ทว่าใต้ตาปรากฎร่องรอยของการอดนอนด้วยความเป็นห่วง“ตัวเจนแทบไม่แพ้เลยค่ะพี่ปิ่น”เจณิสตาส่ายหน้ายิ้ม ๆ ก่อนจะพยักพเยิดหน้าไปทางผู้ชายตัวโตที่ยืนคั้นน้ำส้ม ใกล้ ๆ กันมีดิษยะกับดนตร์ที่ตอนนี้สงบศึกเพราะโดนไหว้วานแกมบังคับให้เป็นลูกมือกำลังหั่นผลไม้กันทั้งคู่“คนนู้นต่างหากที่อาการหนัก ทั้งเวียนหัวตอนเช้า ทั้งอารมณ์สวิง”ส่วนตัวเธอนั้นมีการเปลี่ยนแปลงเพียงด้านร่างกาย คัดหน้าอก น้ำหนักขึ้นเพราะเจริญอาหาร และรู้สึกง่วงนอนบ่อย ๆกิติมาได้ยินแบบนั้นก็หัวเราะร่าอย่างอารมณ์ดี“ดี! แพ้ท้องแทนเยอะ ๆ ได้ยิ่งดี หมั่นไส้!”ทว่าเขมิกากลับส่ายหัวหวือ ไม่เห็นด้วย“พี่ปิ่นขา ลืมไปหรือเปล่าว่าถ้าบอสอารมณ์ไม่ดี คนที่จะซวยตอ
หวงรักเลขาจำเป็น ตอนพิเศษ 3
หลังจากก้องภพทำคนที่ตามบัญชีโซเซียลของเขาแตกตื่นด้วยการโพสต์ภาพถ่ายสองชายหญิงยืนยิ้มร่า ในมือถือทะเบียนสมรสคู่กันไปแล้วหนึ่งหน เดือนถัดมาชายหนุ่มก็ทำให้เกิดเหตุการณ์นั้นขึ้นอีกครั้งด้วยการประกาศอีกหนึ่งข่าวดีที่ตัวเขาเฝ้ารอมานาน ผ่านภาพสองชายหญิงคู่เดิมกำลังนั่งโอบกันบนโซฟาตัวโต สีหน้าเปี่ยมด้วยความสุขในมือของฝ่ายหญิงมีภาพถ่ายของผลอัลตราซาวด์ พร้อมเขียนแคปชันด้านล่างภาพ สั้น ๆ แต่แสนอบอุ่นหัวใจว่าภาพถ่ายแรกของครอบครัว ‘แสงธนนท์’ แต่ใครจะคิดล่ะว่านอกจากคำยินดีที่หลั่งไหลมาจากทุกสารทิศ บรรดาคนสนิทจะถือโอกาสนี้มามอบของขวัญให้ถึงมือในเย็นวันหยุดสุดสัปดาห์ก้องภพกลอกตามองบน ตอนพบว่าคนที่ยืนอยู่ด้านนอกคือแขกที่ไม่ได้รับเชิญอย่างกิติมา ดนตร์และดิษยะ ทำไมคนพวกนี้ต้องใจตรงกันวันนี้ด้วย!และถึงใจเขาจะไม่อยากรับแขก แต่ก็ทำได้เพียงปล่อยมือจากประตูห้องแล้วเบี่ยงตัวหลบเป็นเชิงอนุญาตให้คนเหล่านั้นเข้ามาในห้องเพราะภรรยาไม่เพียงร้องทักทายด้วยสีหน้าตื่นเต้นดีใจ แต่ช่วงเวลาหวานแหววของเขากับภรรยา กลายเป็นปาร์ตี้ฉลองต้อนรับสมาชิกใหม่นับตั้งแต่เขมิกากับพิมพิบุกมาเยี่ยม พร้อมของกินถุงใหญ่และของขวัญจาก
หวงรักเลขาจำเป็น ตอนที่ 55
สองหนุ่มสาวคุยกันกระหนุงกระหนิง ทำราวกับว่าทั้งงานมีเพียงเราสอง ทำเอาคนโดนหลงลืมทั้งที่ยืนหัวโด่แถมมาก่อนหน้าตึง อธิปหรี่ตา กระแอมดัง ๆ ในลำคอเรียกความสนใจ“อ้าว สวัสดีครับคุณอธิป”พศกรแสร้งทำตกใจราวกับเพิ่งเห็นอีกฝ่าย ส่งผลให้อธิปถึงกับขบกรามแน่น ก่นด่าในใจว่า ‘ไอ้เด็กเวร’ แต่เพราะโลกของธุรกิจมันข
Dernière mise à jour : 2026-03-24หวงรักเลขาจำเป็น ตอนที่ 53
เสียงจิ๊ปากดังขึ้นทำลายความเงียบ ก่อนที่ก้องภพจะตวัดมือไปเบาะหลัง หยิบเอาเสื้อสูทสีเบจที่วางพาดอยู่บนเบาะมายื่นให้ เจณิสตานิ่งค้างไปครู่ สองแขนที่กอดตัวเองก็คลายออกแม้การสละเสื้อคลุมทำนองนี้จะไม่ใช่เรื่องแปลกประหลาด หากปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเมื่อก้องภพเป็นคนทำ มันค่อนข้างส่งผลต่อหัวใจของเธอ ก่อนทุกควา
Dernière mise à jour : 2026-03-24หวงรักเลขาจำเป็น ตอนที่ 57
เจณิสตาลุกพรวด อาการเดินเซนิด ๆ และแก้วเครื่องดื่มที่อีกฝ่ายถือติดมือมาเป็นเครื่องยืนยันชั้นดีว่าอีกฝ่ายเมาแล้ว ฉะนั้นไม่ว่าเขาจะจดจำเธอได้หรือไม่ การอยู่ใกล้ผู้ชายคนนี้ก็ล้วนเป็นความคิดที่โง่เขลาทั้งสิ้นเพียงแต่ไม่ทันที่เธอจะได้หนีไปให้ไกลอย่างที่ใจคิด แขนก็ถูกคนมือไวใจทรามฉวยเอาไว้“นี่คุณ!”เจณ
Dernière mise à jour : 2026-03-24หวงรักเลขาจำเป็น ตอนที่ 52
“พี่ปิ่น”คนไม่ชินกับชุดแนวนี้ร้องเรียกเสียงเบา สายตามองเสื้อแขนยาวในมือกิติมาอย่างเว้าวอน“โนจ้ะ”กิติมาส่ายหน้ายิ้ม ๆ ใช้ปลายนิ้วดันรุ่นน้องที่หน้าแดงก่ำเพราะความเขินให้เงยขึ้น“แล้วก็เชิดหน้าเข้าไว้ ท่องในใจสักร้อยรอบด้วยว่าเราสวย เราไปเพื่อเป็นหน้าเป็นตาให้บริษัท” เสริมความมั่นใจให้อีกหนึ่งกระบ
Dernière mise à jour : 2026-03-23
Vous vous intéresseriez aussi à
ให้ตายเถอะ โยนอดีตสามีไปข้างหลังคนรักที่มิอาจเอื้อม เขาคลั่งไปแล้ว
เล่อเอิน68.0K Vuesสุดไขว่คว้าภรรยาคืนใจ
กิตติรวิชญ์80.4K Vuesรวมเรื่องสั้นสุดแซ่บ
กาสะลอง248.3K Vues(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
ลำเจียก186.9K Vuesเงากะรัต
ญาดาวดี ณ รัตติกาล62 Vuesภารกิจพิชิตใจเพื่อน(เกย์)
Selena47 Vues“ทราย…เส้นทางเสียวของครูสาว”
Tiwa Tatree / นามปากกาอัษฎากร27 Vuesเล่ห์เงาทราย
เรืองรัสมิ์91 Vues
