4. ร้อนรุ่ม

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : ร้อนรุ่ม

--------------------------------------------------------------------------

หลังจากที่เราสองคนอาหลานกินข้าวกันเสร็จ ญ๋าก็อาสาเก็บล้างทำความสะอาดในครัวให้ผม ส่วนผมก็กลับเข้าห้องมาสงบสติอารมณ์ของตัวเอง เพราะเหมือนว่าตั้งแต่ที่ญ๋าเข้ามาอยู่ที่นี่ ผมก็พลาดทำเรื่องไม่ดีกับเธอไปแล้วถึงสองครั้ง ทั้งเผลอไปขย้ำเต้าอวบของเธอตอนนอน และเผลอคิดเรื่องชั่ว ๆ กับเธอเมื่อกี้

ตอนนี้ฉันกำลังคิดว่า ถ้าฝึกงานแล้วเจอแบบนี้ทุกวันก็คงดี แต่ว่าฉันจะเป็นหมอที่เก่งได้ไง ถ้าฉันทำได้แค่นี้ ยังอยากทำแค่งานง่ายๆ สบายๆ อยู่แบบนี้ ฉันเป็นความหวังของครอบครัว จะมาทำตัวเล่น ๆ เหมือนเดิมไม่ได้แล้ว

“ต้องตั้งใจกว่านี้สิญ๋า”

หลังจากที่เธอเก็บทำความสะอาดในครัวเสร็จ คนเรียบร้อยก็เดินกลับเข้าห้องไปอาบน้ำเปลี่ยนใส่ชุดนอน และหอบหนังสือเรียนแพทย์มานั่งอ่านที่โซฟากลางบ้าน

อย่างน้อยก่อนนอนก็ควรจะเอาความรู้ใส่หัวเพิ่มเติม เผื่อว่าพรุ่งนี้ฉันเจองานหนักจะได้รับมือถูก ไม่ทำพลาดจนโดนดุ

บรรยากาศบนห้องเพนท์เฮ้าส์ที่นี่ สวยเกินกว่าที่ฉันจะนั่งอยู่ในห้องอย่างเดียว ฉันเลยคิดว่า ถ้าหอบหนังสือมาอ่านด้านนอกก็คงได้บรรยากาศดี มันคงทำให้สมองของฉันปลอดโปร่งพร้อมรับความรู้เข้าหัว

ญะญ๋าเดินไปปิดไฟดวงใหญ่กลางห้อง และเหลือไว้เพียงแค่โคมไฟที่เธอใช้อ่านหนังสือเท่านั้น และเมื่อไฟมืดลง ก็ทำให้มองเห็นบรรยากาศด้านนอกชัดเจนมากขึ้น

“ว้าว วิวกลางคืนสวยจริงด้วย”

แชะ! ญะญ๋าหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายภาพสวย ๆ และส่งให้ใครบางคน

ติ๊ง! (สวยจัง ไว้วันไหนฉันขอไปนอนที่บ้านอาแกบ้างได้ไหม)

ตึก! (เดี๋ยวลองขออาดูก่อนนะ)

ติ๊ง! (โอเค อย่านอนดึกล่ะ พรุ่งนี้เจอกันนะ)

หลังจากคุยแชทกับแสนดีจบ ญะญ๋าก็โฟกัสกับการอ่านหนังสือตรงหน้า...

พออาบน้ำเสร็จ ผมก็เตรียมตัวที่จะเข้านอนเหมือนทุกวัน ซึ่งก่อนนอนผมก็เดินออกมาข้างนอกเพื่อที่จะปิดไฟดวงที่เปิดทิ้งไว้ แต่พอเดินออกมาก็กลับเห็นว่าไฟกลางบ้านถูกปิดมืดแล้ว เหลือเพียงไฟดวงเล็กๆ ตรงโซฟาห้องนั่งเล่น ซึ่งผมไม่เห็นว่าตรงนั้นมีใครอยู่ แต่พอเดินเข้าไปใกล้ ๆ ก็เห็นว่าญะญ๋านั่งอ่านหนังสืออยู่ที่พื้นห้องอย่างตั้งอกตั้งใจ

“ญ๋า”

เสียงเรียกของอาปืนดังขึ้นจากทางด้านหลังของฉัน พอหันไปก็เห็นอาในชุดนอนสีดำทั้งชุด แถมที่หัวก็ยังมีผ้าผืนเล็กวางอยู่บนผมที่เปียกหมาด ๆ “คะอา”

“อ่านหนังสือเหรอ” เขาเดินไปนั่งที่โซฟาใกล้ๆ ญะญ๋า ก่อนจะใช้มือขยี้ผมที่เปียกหมาด ๆ ของตัวเองสองสามครั้ง และโฟกัสไปยังสิ่งที่สาวน้อยสนใจ

“ค่ะ อายังไม่นอนเหรอคะ”

ฉันเงยหน้าขึ้นไปเพื่อตอบคำถามของอา แต่สายตาของฉันมันดันไปโฟกัสผิดจุด เพราะในจังหวะที่เขาสะบัดชายเสื้อขึ้นเบา ๆ มันทำให้ฉันเห็นหน้าท้องซิกแพคของอาปืนเข้าจัง ๆ ขนาดอาทำงานหนัก ยังมีหุ่นดีได้เลย แต่ฉันนี่สิ เป็นผู้หญิงแท้ ๆ ดันมีพุงหมาน้อยซะได้...

“กำลังจะนอนแล้วครับ แต่อาเห็นไฟเปิดอยู่ เลยเดินมาดู”

“อาเข้านอนเลยก็ได้นะคะ เดี๋ยวญ๋าปิดไฟให้”

ผมฉะโงกหน้าไปมองเนื้อหาในหนังสือ ว่าเธอกำลังอ่านเรื่องอะไรอยู่ “ให้อาช่วยสอนไหม”

“ไม่เป็นไรค่ะ อาไปนอนพักเถอะนะคะ”

เขาย้ายตัวลงมานั่งที่พื้นพรมด้านล่างข้างๆ กันกับคนตัวเล็ก ก่อนจะอ่านเนื้อหาที่อยู่ในหนังสือ “ไม่เป็นไร อายังไม่ง่วง สงสัยตรงไหนถามอาได้เลยนะ”

“คือญ๋ากำลังศึกษาเกี่ยวกับ Breast Cancer (มะเร็งเต้านม) น่ะคะ มันเป็นโรคที่แม่เป็นอยู่ ญ๋าก็เลยอยากจะศึกษาไว้”

“อ๋อ เรื่องนี้เหรอ อาพอรู้อยู่นะ เคยตรวจคนไข้มาบ้าง”

“คือญ๋าสงสัยว่าซีสต์ กับก้อนมะเร็งมันต่างกันยังไงคะ แล้วอาการมันแตกต่างกันยังไง เพราะโรคเกี่ยวกับเต้านมมันมีหลายอย่างมากเลย ทั้ง ไฟโบรซิสติค ไฟโปรอดีโนมา ท่อน้ำนมโป่งพอง เซลล์ไขมันในเต้านมถูกทำลาย เต้านมอักเสบ มันแยกยังไงเหรอคะ ญ๋าเคยเรียน แต่ว่าลืมไปแล้ว...”

หมอปืนกระตุกขำเบา ๆ เมื่อได้ยินหลานสาวบอกว่าลืมสิ่งที่เรียนไปแล้ว “ญ๋าเรียนแค่วิชาเบื้องต้นก่อนดีกว่าไหม แต่ถ้าอยากรู้จริง ๆ อาก็จะสอนให้”

ผมนั่งอธิบายเนื้อหาวิชาที่มีนอกเหนือจากในตำราเรียนให้ญ๋าฟัง เธอดูตั้งใจแล้วก็สนใจเกี่ยวกับเรื่องนี้มาก เธอนั่งฟังที่ผมพูดตาใสแป๋ว แล้วจู่ ๆ ผมก็ต้องหยุดพูดกระทันหัน เพราะเธอเอามือมาดึงผ้าผืนเล็กที่คลุมหัวของผมอยู่ออก “...”

“เอาคลุมไว้แบบนั้น เดี๋ยวป่วยเอานะคะ”

ผมอธิบายให้เธอฟังต่อถึงความอันตรายของมะเร็งเต้านม “จริง ๆ ญ๋าก็ควรไปตรวจนะ สมัยนี่ผู้หญิงเป็นโรคนี้กันเยอะ อายุยี่สิบขึ้นไป ก็ควรไปตรวจได้แล้ว”

“ญ๋าไม่กลัวหรอกค่ะ ถ้าเกิดเป็นก็ให้อารักษาให้ไง ใช่ไหมคะ ฮ่า ๆ”

“ถ้าเป็นขึ้นมาจริง ๆ แล้วจะขำไม่ออก แต่เราก็สามารถตรวจเองที่บ้านได้นะ”

“ตรวจยังไงเหรอคะ”

“ลักษณะของเต้านม จะเปลี่ยนแปลงตามตัวแปรในช่วงต่าง ๆ เช่น อายุ ช่วงระหว่างมีรอบเดือน การตั้งครรภ์ การให้นมบุตร หรืออะไรประมานนี้ ซึ่งการคลำเต้านมด้วยตนเองเป็นประจำ จะทำให้รู้ว่าเต้านมในแต่ละช่วงมีความเปลี่ยนแปลงหรือมีอาการผิดปกติไปจากเดิมหรือไม่”

ความจริงฉันก็มีความเสี่ยงที่จะเป็นโรคนี้เช่นกัน เพราะด้วยกรรมพันธุ์แม่ของฉันเป็น “แม่เป็น ญ๋าก็มีความเสี่ยงเหมือนกันใช่ไหมคะ”

“ใช่ครับ”

“งั้นอาตรวจให้ญ๋าได้ไหมคะ...”

“ฮะ?” คุณหมอหนุ่ม สตั๊นกับคำพูดของหลานสาว

“ตรวจให้ญ๋าหน่อยนะคะ สอนญ๋าก็ได้ค่ะ ว่าต้องคลำแบบไหน”

“เอ่อ ได้สิ เดี๋ยวอาตรวจให้นะ”

เขาเริ่มทำสิ่งที่ไม่คุ้นชินกับคนหน้าหวาน มือหนาล้วงมือเข้าไปใต้เสื้อชุดนอนของเธอ ก่อนจะอ้อมมือไปทางด้านหลังเพื่อปลดตะขอเสื้อในออก “โทษนะญ๋า อาขอถอดออกแป๊ปนะ” ผมทำทุกอย่างแบบระมัดระวัง ทำให้เธอเห็นว่า ผมนั้นเป็นหมอมืออาชีพแค่ไหน

คนหน้าหวานเขยิบตัวเข้าไปใกล้อีกคนมากขึ้น ก่อนจะมองหน้าเขาแล้วเอ่ยถามบางอย่าง “ถนัดไหมคะ”

“ครับ”

เขาเริ่มใช้มือหนาสัมผัสที่เนินอกของเธอ และสำรวจวนไปรอบ ๆ ส่วนคนหน้าหวานก็จ้องหน้าอีกคนอย่างใจจดใจจ่อ เพื่อรอฟังคำตอบ จนมันทำให้เขารู้สึกใจสั่นกับสายตาคู่นั้น ที่มองเขาอย่างใสซื่อไม่มีพิษมีภัย

จากที่ผมโฟกัสคลำหาก้อนเนื้อผิดปกติ ผมก็ดันไปโฟกัสที่ขนาดหน้าอกของญะญ๋า ที่มันใหญ่พอดีมือของผม และยอดอกเม็ดเล็ก ก็กำลังแข็งทิ่มมือผมอยู่ ซึ่งสิ่งนั้นมันก็เป็นเรื่องปกติที่จะเกิดขึ้นเมื่อโดนมือสัมผัส แต่ทว่าร่างกายของผมกลับตอบสนองตามสิ่งที่ได้สัมผัสอยู่

“เป็นไงบ้างคะอา?” หน้าอาดูนิ่งไปผิดปกติ ไม่ใช่ว่าอาเจอก้อนมะเร็งหรอกเหรอ ถ้าเป็นแบบนั้นฉันจะทำยังไง

“เอ่อ” ตอนนี้สายตาของเธอ ทำผมรู้สึกประหม่าไปหมด ดวงตาโตเป็นประกายมันทำผมหลุดโฟกัสจากสิ่งที่ตั้งใจทำในตอนแรก

มือหนาเริ่มจับจังหวะไม่ถูก เนื้อที่สัมผัสโดนเนื้อโดยตรงแบบนั้น มันทำให้มือของเขาทำตามใจตน

“อ๊ะ อาคะ ญ๋าเจ็บ” เขาเผลอบีบแรงเกินจนทำเธอเจ็บตัว เด็กสาวนั่งเกร็งตัวแข็งทื่อ รออาของเธอเบาแรงลง

“เจ็บเหรอ อาขอโทษนะ” มือหนาเริ่มคลายมือออกจากหน้าอกของเด็กสาว หลังจากที่เห็นว่าแก้มใสของเธอเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำ

“...เอ่อ สรุปญ๋าไม่เป็นมะเร็งเต้านมใช่ไหมคะ”

“จากที่อาจับดู ไม่มีก้อนเนื้อผิดปกตินะ แต่ถ้าจะให้ชัวร์ อาว่าญ๋าไปตรวจที่โรงพยาบาลดีกว่า” ตอนนี้ผมรู้สึกใจคอไม่ค่อยดีเลย วันแรกสัมผัสแค่ด้านนอก วันนี้สัมผัสไปถึงเนื้อใน หวังว่าคงไม่มีครั้งหน้าอีกแล้วนะ

“เอ่อ แล้วอีกข้างล่ะคะอา...”

“อีกข้าง ไว้ไปตรวจที่โรงพยาบาลดีกว่านะ อาขอไปนอนก่อนนะ อย่าลืมปิดไฟด้วยล่ะ” เขารีบเดินดุ่ม ๆ เข้าห้องด้วยความสติแตก เพราะเริ่มรู้สึกว่าข้างนอกมันทำให้เขาร้อนสะเหลือเกิน ถึงบรรยากาศรอบห้องจะดี แต่ภายในใจของเขากลับร้อนรุ่มไปหมด

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~