MasukShare
ตอนที่2
Tanggal publikasi:
2024-12-25 13:22:12“คุณน้าค่ะ แต่ผิงอยากเรียนจริงๆนะคะ”ฉันพนมมือไหว้เธอ เธอก็มองฉันด้วยสายตาดูถูกแบะเกียจชังที่จริงเธอเป็นน้องสาวของแม่ฉัน แม่ของฉันท่านล้มป่วยเเละเสียชีวิตไปเมื่อหลายปีก่อน คุณน้าพราวมณีเลยย้ายเข้าอยู่ที่บ้านหลังนี้บ้านของคุณแม่ฉันและเธอก็ได้เสียกับคุณพ่อของฉัน
“ไม่ต้องเรียนหรอกแกน่ะ เอาเวลาไปนึ่งขนมขายโน่นไป!!”พี่เเพรวาเอ่ยบอกฉันพลางเดินเข้ามากระชากผมฉันอย่างแรง “พี่แพรผิงเจ็บ อึก”ฉันร้องไห้ออกมาด้วยความเจ็บพลางยื่นมือขึ้นไปจับมือของเธอให้เอาออกไปจากผมฉัน “อี๋ๆๆๆแกเอามือสกปรกมาจับมือฉันทำไม!!!”พี่แพรวาโวยวายขึ้นพลางผลักศีรษะของฉันอย่างแรงจนทำให้ศีรของฉันกระแทกกับต้นเสากลางบ้านอย่างแรง โป๊ก “พี่แพร”ฉันเอ่ยเรียกชื่อพี่แพรวาทันทีที่เอามือไปจับศรีษะของฉันที่ตอนนี้มีเลือดออกชิบๆแล้ว “เอ้า มานั่งเรียกฉันอยู่ได้ แกก็ไปทำแผลสิ มานั่งทำหน้าโง่อยู่ได้ อีโง่!!!”พี่แพรวาหันมาว่าฉันพลางเดินจับแขนคุณน้าพราวมณีเดินกลับเข้าไปในบ้าน ฉันเมื่อเห็นว่าเธอสองคนนั้นเดินไปแล้วก็ร้องไห้ออกมาทันที “แม่จ๋า หนูผิงคิดถึงแม่พอใจจัง แม่จ๋าอึก”ฉันเรียกร้องหาแม่พอใจและเอามือไปกุมศรีษะตัวเองด้วยความเจ็บและสายตาของฉันก็เหลือบไปเห็นนาฬิกาเรือนเก่าที่แขวนอยู่บนผนังบ้านก็ต้องตกใจ เกือบเลยเวลาแล้ว “โอ้ย!เจ็บจัง”ฉันลุกขึ้นยืนและก็ต้องเจ็บจี๊ดที่ศรีษะข้างที่หัวแตกนั้นดีน่ะไม่ได้ถึงกับแตกแค่ะถลอก ฉันรีบไปล้างแผลและรีบเอาพลางเตอร์ยามาแปะลงไปที่หัวคิ้วทันที และรีบไปนำขนมตาลออกจากฉึงและจัดใส่ตะกร้าไม้เพื่อนำไปส่งให้คุณหญิงบ้านหลังใหญ่ที่อยู่หมู่บ้านถัดไปโน้นน่ะ “สายแล้ว”ฉันรีบถือตะกร้าที่เต็มไปด้วยขนมตาลหลายปุแล้วรีบใส่เกียร์หมาวิ่งอย่างไว “เดี๋ยวก่อนเวียงพิงค์!”เสียงคุ้นหูเอ่ยเรียกฉัน ฉันรีบหันกลับไปทางต้นตอของเสียงก็พบกับพี่พลพี่ที่อยู่แถวๆนี้ กำลังปั่นจักรยานตามหลังฉันมาอย่างไวที่จริงฉันยังไม่รู้จักบ้านของเขาด้วยซำ้เขาเองก็ไม่เคยบอกฉันว่าบ้านเขาอยู่ไหน “มีอะไรคะพี่พล ผิงรีบ เดี๋ยวค่อยคุยกันนะคะ”ฉันหันไปตะโกนบอกพี่พลแต่ขายังไม่ได้หยุดวิ่ง “ไปรถพี่สิ เดี๋ยวพี่ไปส่ง ขึ้นมาๆๆๆ”พี่พลปั่นจักรยานมาเสมอกับฉันและเอ่ยบอกฉัน “ไม่ดีกว่าค่ะ เกรงใจพี่พล ผิงวิ่งไปอีกนิดเดียวก็ถึงแล้ว” “มันจะอีกนิดเดียวได้ยังไงผิง อีกตั้งสองซอยก็ราวๆสองกิโลเมตรเลยน่ะ!”พี่พลพูดขึ้นพลางรีบยื่นมือมาแย่งตะกร้าไปจากฉัน นี้ฉันวิ่งช้าหรือเขาปั่นจักรยานไวกันน่ะ “พี่พลคะ!”ฉันหยุดวิ่งและเรียกพี่พล ที่ตอนนี้เขาหยุดปั่นจักรยานแล้ว “ไปเถอะครับ เดี๋ยวพี่ไปส่ง เดี๋ยวเราจะได้แวะไปตามคุณลุงนัยที่บ่อยด้วยไง”พี่พลบอกฉันนั้นยิ่งทำให้ฉันกระโดดขึ้นซ้อนท้ายพี่พลอย่างไว เพราะพ่อของฉันท่านไปเล่นการพนันอยู่ที่บ่อนในซอยบ้านคุณหญิงบ้านหลังใหญ่นั้นและที่สำคัญฉันอายุยังน้อยไม่สามารถเข้าไปตามพ่อในบ่อนได้ พี่พลที่มีอายุมากกว่าฉันเขาจึงอาสาไปตามพ่อฉันในบ่อนนั้นให้บ่อยๆ “เกาะเอวพี่แน่นๆๆพี่จะซิงแล้ว!!”พี่พลหันมาบอกฉันพลางรีบปั่นจักรยานลงเนินอย่างไวทำให้ฉันที่กลัวว่าจะตกจากจักรยานจึงรีบคว้าเอวจับพี่พลไว้ทันที พี่พลปั่นจักรยานไม่นานก็มาถึงหน้าบ้านหลังใหญ่ “เห้อ ถึงแล้ว”ฉันลงมาจากจักรยานด้วยความเหนื่อยหอบเพราะกลัวตกจากจักรยานของพี่พล “กลัวขนาดนั้นเลยเหรอครับ?”พี่พลถามฉัน ฉันจึงพยักหน้าให้เขาและรีบเดินไปกดกริ่งบ้านเพื่อรอให้คนในบ้านออกมาเอาขนมตาลนี้ แอ๊ดดด
Bab terbaru
อิหนูของป๋า ตอนที่97(ภพรักที่ภูดาว17THEEND)
บ้านสวน นฤมลเช้าตรู่วันต่อมา…..“นั่นรถใครน่ะชบา….”หญิงชราเจ้าของไร่สวนนับพันไร่นฤมลเอ่ยขึ้นถามชบาสาวรับใช้ของเธออย่างสงสัยที่เห็นรถสปอร์ตคันสีดำจอดอยู่ที่หน้าบ้านของเธอ“คลับคล้ายคลับคลาเหมือนรถของคุณแดนไทยเลยนะคะ….”เป็นนวลแก้วพยาบาลสาวคนสวยประจำตัวของคุณหญิงนฤมลตอบมาแทน เธอแอบพึงพอใจในตัวของแดนไทยอยู่ไม่น้อยจึงมักชั่งหาข้อมูลเกี่ยวกับเขาอยู่เสมอ เธอเองก็หวังลึกๆว่าเขาจะชอบเธอบ้าง“แดนไทยเหรอ….?”หญิงชราเอ่ยออกมาอย่างสงสัยและดีใจปะปนกันไป เธอไม่รอช้ารีบเดินจ้ำอ้าวไปที่รถของแดนไทยที่จอดไว้หน้าประตูรั้วทางเข้าบ้านของเธอทันทีโดยมีทั้งสาวใช้และนางพยาบาลคนสวยต่างช่วยกันพยุงคนแก่ใจร้อนอย่างหญิงชรานฤมลพรึบ“แดนไทย!”เสียงแหบแห้งเอ่ยเรียกหาหลานชายสุดที่รักของเธอทันทีที่เดินมาถึงรถสปอร์ตของแดนไทยแล้ว แต่ภายในรถกลับไม่มีคนอยู่ เธอจึงมองหาไปรอบๆของตัวรถและรอบๆทั่วบริเวณเพื่อหาร่างของแดนไทย“แดนไทย”หญิงชราร้องเรียกชื่อของแดนไทยพลางหันมองไปรอบๆเพื่อหาเสียงนั้น“คุณแดนไทยคะ?”ชบาสาวใช้ของหญิงชราก็ช่วยร้องเรียกหาหลานชายของเจ้านาย“คุณแดนไทยครับ?”สนคนสวนของบ้านสวนนฤมลเองก็ร้องเรียกหาแดนไทยด้วยอีกแรง
อิหนูของป๋า ตอนที่96(ภพรักที่ภูดาว16)
ประตูมิติเชื่อมระหว่างสองภพ ภพอดีตและภพปัจจุบันจะถูกทำลายลงไปก็ต่อเมื่อ พรายสมิงหรือผู้ที่ร่ายมนต์เสกประตูมิตินี่ขึ้นมาได้ตายจากโลกนี้ไปแล้วเท่านั้นประตูมิติแห่งนี้จะถูกทำลายไปพร้อมๆกับดวงวิญญาณของพรายเสือสมิงร้ายที่ลงสู่ห้วงนรกอเวจีและจะไม่มีทางที่ประตูมิติภูดาวแห่งนี้จะถูกเปิดขึ้นมาอีกเลยชั่วกัปชั่วกัลป์……..และเหล่าวิญญาณที่ถูกไอ้พรายสมิงกัดกินและกักขังวิญญาณไว้ในตัวของมันจะถูกปลดปล่อยไปด้วยพร้อมๆกับลมหายใจที่หมดลมแล้วของพรายเสือสมิง…………………………………………………….2เดือนต่อมากรุงเทพมหานคร……..กองบัญชาการตำรวจ……….“ทำไมถึงจะลาออกล่ะ….สารวัตรเบญจมินทร์”เสียงทุ้มของนายตำรวจยศใหญ่เอ่ยถามแดนไทยสารวัตรหนุ่มที่ทุ่มเทแรงกายและแรงใจเพื่อการเป็นตำรวจมาก อยู่ดีๆเขาก็มายื่นใบขอลาออกจากการข้าราชการตำรวจทั้งๆที่นี่มันคือความฝันและความตั้งใจที่แท้จริงของเขามาตั้งแต่เด็กๆแล้ว“ผมอยากกลับไปอยู่กับคุณย่าของผมครับ”แดนไทยตอบผู้บังคับบัญชาการของเขาไปด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ตลอดระยะเวลาสองเดือนที่ผ่านมา เขาไม่เคยใช้ชีวิตได้อย่างมีความสุขเลย ไม่มีวันไหนที่เขาไม่คิดถึงเธอ ร้อยดาวของเขา เขาตัดสินใจที่จะลาขาดจากเมืองก
อิหนูของป๋า ตอนที่95(ภพรักที่ภูดาว15)
หมู่บ้าน นฤมล17:40น.บ้านของพ่อเฒ่า เขม……ที่ลานหน้าบ้านเรือนสองชั้น ด้านล่างใต้ถุนของบ้านที่โต๊ะม้านั่งไม้มีชายหนุ่มหน้าตาดีจากเมืองกรุงนั่งล้อมวงคุยกับพ่อเฒ่าชราภาพที่พวกเขาได้พบเจอเมื่อตอนไปหาแดนไทย“แล้วใครเป็นคนฆ่าเสือสมิงผีตนนั้นล่ะครับ?”ชายหนุ่มที่อายุน้อยที่สุดรูปงามหน้าตาน่ารักเอ่ยถามผู้เฒ่าเขมชายชราที่อายุมากที่สุดในหมู่บ้านนฤมลแห่งนี้ที่เมื่อก่อนเคยชื่อหมู่บ้านภูดาว เฒ่าคนนี้เขาเคยเป็นอดีตนายพรานเมื่อห้าสิบปีก่อนและเคยได้ยินเรื่องเล่าตำนานเสือสมิงพรายสมิงตนนี้มาบ้าง พ่อเฒ่าเขมคนนี้เป็นพ่อของพรานเท้า พรานเท้าที่เป็นคนนำทางชายหนุ่มทั้งสี่เข้าป่าในคืนวันพระใหญ่…..“ชายหนุ่ม….หน้าตาดี…ที่มาจากไหนไม่มีใครรู้…แล้วเขาก็หายไปอย่างไร้ร่องรอยอย่างไม่มีใครรู้เช่นกัน”“เขาหลงเหลือไว้เพียงน้องสาวของเขาที่เขาพามาทิ้งไว้ให้ยายเฒ่าสารักษาและตั้งแต่วันนั้น….พ่อหนุ่มคนนั้นก็หายตัวไป…ไม่มีใครได้พบเห็นเขาอีกเลย”“และคุณตาเฒ่ามั่นใจได้ยังไงครับ….ว่าพรายเสือสมิงผีตนนั้นได้ถูกปลิดชีพไปแล้วจริงๆ”นนท์หนุ่มตำรวจช่างซักเอ่ยถามพ่อเฒ่า พ่อเฒ่าจึงยิ้มและหัวเราะแห้งๆออกมาเบาๆ“เช้าวันรุ่งขึ้นหลังจากที่ช
อิหนูของป๋า ตอนที่94(ภพรักที่ภูดาว14)
“พี่แดนไทยจ๊ะ….”เสียงหวานๆไพเราะจากร้อยดาวดังเรียกปลุกแดนไทยที่เผลอหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้ได้ให้ตื่นขึ้นมากินข้าวกินน้ำจะได้ออกเดินทางต่อไปยังหมู่บ้านภูดาว“ครับ…”แดนไทยลุกขึ้นและขานรับอย่างสะลึมสะลือเขาค่อยๆเอามือขยี้ตาตัวเองก็พบว่าตอนนี้เป็นเวลาเช้าแล้วและก็สายมากแล้วด้วย“มากินข้าวเถอะจ๊ะ….ฉันจัดเตรียมไว้ให้พี่แล้ว^^”เสียงหวานใสดังมาจากด้านล่างใต้ต้นไม้ทำให้แดนไทยยิ้มกริ่มขึ้นมา“เหมือนคู่สามีภรรยาเลยเนอะ^_^”แดนไทยว่าพลางยิ้มละมุนขึ้นมาเมื่อนึกถึงร้อยดาวที่ปรนนิบัติเขาเหมือนสามี ถ้าสมมุติว่าวันหนึ่งเขาต้องกลับไปภพของเขาจริงๆเขาจะคิดถึงเธอไหม…เพราะเขาก็เป็นผู้ชายเจ้าชู้พอตัวคนหนึ่งเจอและผ่านผู้หญิงมามากมาย เขาเองก็ไม่แน่ใจว่าเขารักเธอหรือแค่หลงในความสวยและความแสนดีของเธอกันแน่“ลงมาได้แล้วนะจ๊ะ….เราจะได้ถึงหมู่บ้านไม่สายมาก^_^”ร้อยดาวเอ่ยเร่งแดนไทย เขาจึงต้องหยุดคิดถึงเรื่องที่ยังไม่เกิดขึ้นและเก็บของใส่ย่ามและทิ้งบันไดเชือกไตร่ลงมาข้างล่างอย่างช้าๆ เขาก็พบกับใบตองในใบตองมีอาหารอยู่หลายอย่าง ทั้งน้ำพริก ผักต้มข้าวสวยและปลาทอดที่มีควันลอยคละคลุ้งอยู่ เขามองหน้าร้อยดาวและคิดในใจว่าเธอทำอ
อิหนูของป๋า ตอนที่93(ภพรักที่ภูดาว13)
กฏของการนั่งห้าง…..ให้ขัดห้างต้นไม้ที่ไม่มีรากโผล่พ้นขึ้นมาจากดิน ห้ามนั่งหลับขณะนั่งห้าง ห้ามผูกห้างใกล้กับต้นไม้ที่อยู่ใกล้ชิดกันหรือมีกิ่งก้านสาขาใกล้กันเพราะจะทำให้มีอันตรายจากพวกงูได้ ขึ้นนั่งห้างแล้ว…ห้ามลงเด็ดขาดไม่ว่าด้านล่างจะมีใครมาเรียกหรือปวดท้องเบาหนักก็ตาม ห้ามลงจนกว่าแสงสีทองของรุ่งอรุณวันใหม่จะมาเยือนห้ามพูดจาหยาบคาย….ห้ามท้าทาย ห้ามลบหลู่ต้องมีสติและสมาธิอยู่ตลอดเวลา ปืนตั้งลำใส่ลูกกระสุนให้พร้อมเพื่อทำการปลิดชีพ…………………………………………………17:30น.ภพภูดาวใจกลางภูเขาภูดาว……“เดี๋ยวพี่แดนไทยกินข้าวกินปลาเสร็จแล้ว…ขึ้นนั่งห้างเลยนะจ๊ะ”ร้อยดาวว่าพลางไตร่ลงมาจากห้างบนต้นไม้สูงจากพื้นเกือบสามเมตรบนต้นมะค่าใหญ่ โดยมีแดนไทยที่นั่งกินข้าวอยู่ด้านล่างต้นไม้มองร้อยดาวที่เธอขัดห้างได้อย่างชำนาญและการตัดไม้ของเธอก็ดูคล่องแคล่วโดยที่มีเขาคอยช่วยตัดต้นไม้มาทำห้างและหาฝืนมาก่อกองไฟในค่ำคืนนี้แค่นิดหน่อยเอง“แล้วร้อยดาวล่ะครับ…ไม่ขึ้นไปด้วยกันเหรอ?”แดนไทยว่าอย่างเป็นห่วงร้อยดาวที่เธอหยิบด้ายสายสิญจน์ออกมาจากถุงย่ามของเธอและเธอก็ไม่ได้ตอบอะไรเขา กลับทำการพนมมือหลับตาทำปากขมุบขมิบท่องบริกรร
อิหนูของป๋า ตอนที่92(ภพรักที่ภูดาว12)
พุทธศักราช2465เช้าวันต่อมาใจกลางภูเขาที่ภูดาว13:30น.ณ.กลางป่าใหญ่ที่มีต้นไม้นานาพันธุ์อยู่เรียงกันรกทึบอย่างสะเปะสะปะไม่เป็นแถว ใต้ต้นมะขามต้นหนึ่ง มีร่างของชายหญิงกำลังนั่งพักกินข้าวกลางวันกันอยู่ เพราะพวกเธอเริ่มออกเดินทางจากเขาด้านทิศเหนือมาตั้งแต่เช้าตรู่ จุดหมายปลายทางของพวกเขาทั้งคู่คือ หมู่บ้านภูดาว ทั้งคู่ต่างพูดคุยกันไปเรื่อยเปื่อย“อิ่มไหมจ๊ะพี่?”ร้อยดาวเอ่ยถามหลังจากที่เธอยื่นกระบอกไม้ไผ่ที่ใส่น้ำจากน้ำตกให้แดนไทยได้ดื่มกินหลังจากที่เขากินข้าวหมดแล้ว“อิ่มแล้วครับ….ขอบคุณมากนะครับ^_^”แดนไทยว่าพลางยื่นกระบอกไม้ไผ่คืนให้ร้อยดาวหลังจากที่เขาดื่มน้ำอิ่มแล้ว“จ๊ะ^_^”“ว่าแต่เราจะต้องเดินทางอีกไกลไหมครับ…กว่าไปถึงหมู่บ้านภูดาวน่ะ?”แดนไทยว่าอย่างสงสัยและมองลงไปด้านหน้าทางที่เขากับร้อยดาวต้องเดินทางไปตามคำสั่งของปู่ฤาษีตาไฟ“จะว่าไกลก็ไกล…จะว่าใกล้ก็ใกล้นะจ๊ะ^_^”ร้อยดาวว่าอย่างอารมณ์ตลกขบขันทำให้แดนไทยถึงกับงงกับคำกำกวมที่ร้อยดาวบอก“แต่พรุ่งนี้เช้าก็น่าจะถึงจ๊ะ”ร้อยดาวว่าพลางเก็บของใส่ถุงผ้าที่เธอใช้ผ้าสี่เหลี่ยมมาห่อหุ้มเพื่อใส่เสื้อผ้าของเธอและของแดนไทยและของกิน“แล้วเราจะต้
อิหนูของป๋า ตอนที่56
“มึงจะบ้ารึเปล่าไอ้โฟม มึงก็รู้ว่าพวกนั้นระวังตัวแค่ไหนเวลาที่กูไปบ้านเขาเพื่อจะคุยเรื่องงาน”ผมอธิบายให้มันฟัง เพราะถ้ามันหวังจะพึ่งผม ไม่มีทางสำเร็จแน่นอนเพราะพวกนั้นต้องรู้ว่าผมเองก็สงสัยพวกมันอยู่เหมือนกัน“เอ่อวะ งั้นต้องใช้ผู้หญิงของมึง”ไอ้โฟมพูดขึ้นพลางชี้มาที่ผม ผมมองมันทันที ผู้หญิงของผม มั
อิหนูของป๋า ตอนที่55
หลายวันต่อมาคาสิโนJSเจ้าสัว จักรภัทร...“ทำไมซูซี่ถึงไม่โดนศัตรูของมึงทำร้ายว่ะไอ้สัว?”ไอ้โฟมเอ่ยถามผมขึ้นในขณะที่ผมกับมันกำลังนั่งกระดกชนแก้วเหล้าอยู่ที่ห้องทำงานของผมในคาสิโนแถวบ้านผม ผมก็เงยหน้าขึ้นไปมองมัน นั้นน่ะสิไม่ใช่แค่มันที่สงสัยผมเองก็สงสัยเรื่องนี้มาตลอดเหมือนกัน พ่อของผมกับคุณลุงรัฐพ
อิหนูของป๋า ตอนที่54
“เอาใบนี้ไหม?”ท่านเจ้าสัวเอ่ยถามฉันขึ้นพลางหยิบกระเป๋าใบละสามแสนมาให้ฉันดู ฉันที่กำลังดูกระเป๋าใบละสองพันอยู่รีบหันมามองเขาด้วยความตกใจและส่ายหัวรัวๆเพื่อบอกเขาว่าฉันไม่เอา มันแพงไปถึงมันจะมีเพชรวิบวับๆสวยงามก็เถอะแต่ฉันว่ามันไม่จำเป็นต้องซื้อของแพงๆใช้เลย“ไม่เอาค่ะ ป๋ายืนเฉยๆเดี๋ยวหนูผิงเลือกเอง”
อิหนูของป๋า ตอนที่53
บ้านส่วนตัวเจ้าสัว09:45น.เวียงพิงค์“ป๋าขา”ฉันเอ่ยเรียกท่านเจ้าสัวขณะที่เขากำลังสวมกางเกงยีนส์ขาดๆสีซีดๆตัวหนึ่งอยู่ เขาก็หันมามองฉันพร้อมกับคลี่ยิ้มบางๆให้ฉัน“หืม มีอะไรหนูผิง?”ท่านเจ้าสัวเอ่ยถามฉันกลับมาด้วยนำ้เสียงเเจ่มใส เมื่อคืนนี้กว่าฉันจะได้พักก็เกือบจะเช้าแล้ว แล้ววันนี้ท่านเจ้าสัวเขาจะพ
Anda juga akan menyukai
คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ
หลิวหลีเสวียเสวี่ย703.8K Dibacaเด็กเสี่ย NC-25
C127.4K Dibacaถึงป๋าดุ (ดัน) หนูก็ไหว
ผลิกา(เลอบัว)64.2K Dibacaไฟรักเร่าร้อน🔥 NC18++
Me'JinJIn91.2K Dibacaสยบเสือร้าย
นิภาภัทร199 Dibacaยั่วรักวิศวกรจอมโหด
Kpim47 DibacaNTR รวมเรื่องสั้นสุดมันส์
กาสะลอง367 Dibacaมารดาอย่างข้าไม่ใช่พลับนิ่ม
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว270 Dibaca
