INICIAR SESIÓNตอนเย็น อลีนาขับรถยุโรปป้ายแดงคันเดิมที่แลกคืนกับอันนาที่สถานีตำรวจเข้ามาจอดที่หน้าบ้าน ซึ่งมีรถสปอร์ตสองประตูสีดำจอดอยู่ก่อนแล้ว
“รถใคร” หญิงสาวพึมพำกับตัวเองพลางจ้องมองรถคันนั้นด้วยความประหลาดใจว่าใครมาหาคิรากร ดูจากรูปทรงของรถ ต้องเป็นรถของผู้หญิงแน่นอน
“รถน้าพายค่ะ ไออุ่นจำได้” เด็กหญิงที่นั่งหน้ามาคู่กันตอบเสียงใส
“เหรอคะ สงสัยน้าพายมาเยี่ยมคุณพ่อ” หญิงสาวพยายามบังคับตัวเองไม่ให้แสดงสีหน้าไม่สบายใจออกมาให้ลูกเห็น ตอนนี้ดานิกาหงายไพ่ออกมาแล้วว่าชอบคิรากร ดังนั้นความรู้สึกในการพบกันของทั้งคู่ในครั้งนี้ย่อมไม่เหมือนเดิม อลีนาไม่ได้หึงหวง แต่ห่วงว่าสามีจะปฏิเสธดานิกาแบบไม่ไว้หน้าจนมีปัญหาอื่นตามมามากกว่า
“มีอะไรให้ช่วยขนเข้าบ้านมั้ยคะคุณเอิง” แม่บ้านวัยกลางคนเดินเข้ามาถาม
“มีของสดที่ท้ายรถนิดหน่อย แล้วนี่คุณพายมาเยี่ยมคุณคิมเหรอ”
“เพิ่งมาถึงเมื่อครู่นี้เองค่ะ ตอนนี้คุยกับคุณคิมอยู่ในห้องทำงาน”
“ฝากหาของว่างให้ไออุ่นทานหน่อยนะ ฉันจะขึ้นไปดูคุณคิมหน่อย” อลีนาหันไปบอกลูกสาวให้อยู่กับแม่บ้านก่อนแล้วเดินเข้าบ้าน ตรงขึ้นไปยังห้องทำงานของคิรากร
ถ้าเขาเรียกใครไปคุยในห้องทำงาน นั่นแสดงว่าต้องเป็นเรื่องที่ไม่อยากให้ใครได้ยิน
“พี่แต่งงาน มีลูก มีเมียแล้ว เลิกคิดแบบนั้นกับพี่เถอะพาย”
เสียงเข้มขรึมของคิรากรที่ดังลอดออกมาจากประตูห้องทำงานที่เปิดแง้ม ทำให้อลีนาที่กำลังจะผลักบานประตูเข้าไปต้องหยุดชะงัก
“พี่คิมเรียกพายมาหา เพื่อจะพูดแบบนี้ใส่หน้าพายเหรอคะ” ดานิกาถามอย่างน้อยใจ เธอแอบรักเขามาหลายปี ช่วยเขาเลี้ยงดูไออุ่นมาด้วยความรักอย่างจริงใจ โดยหวังว่าสักวันเขาจะเปิดใจและรับเธอเป็นภรรยาและแม่ของลูก แต่สุดท้ายเขากลับไปคว้าผู้หญิงอื่นมาทำหน้าที่นี้แทนเธอ
“พี่อาจจะพูดตรงเกินไป อาจจะทำให้พายเจ็บ แต่มันคือความจริงที่พายต้องยอมรับ”
“ทำไมพี่คิมใจร้ายอย่างนี้” ดานิกาถามน้ำตาคลอ เธอรู้ว่าเขาเป็นคนตรง แต่ไม่คิดว่าจะตรงมากขนาดนี้
“คลิปที่ถูกแชร์เมื่อวานนี้ ไม่มีใครเสียหายเลยนะ นอกจากพายคนเดียว พี่กับแพรวลอยตัว มีแต่พายที่ถูกสังคมประณามว่าจ้องจะแย่งสามีชาวบ้าน แล้วแบบนี้พายจะมีหน้าอยู่ในสังคมได้ยังไง”
เพราะทำให้ครอบครัวเสื่อมเสียไปด้วยนี่ละ ดานิกาถึงได้ถูกพ่อกับแม่บังคับให้แต่งงานกับผู้ชายที่พวกท่านหมายตาไว้ให้มานานแล้ว ซึ่งเป็นคนที่เธอไม่ปลื้มและหาทางบ่ายเบี่ยงมาตลอด โดยอ้างว่ารอคิรากรอยู่ แต่พอเขาแต่งงานกับอลีนา พ่อกับแม่ก็กดดันเธอมากขึ้น และยิ่งมีคลิปหลุดออกมา สถานการณ์ก็วิกฤติถึงขั้นที่พ่อกับแม่ประกาศว่า เธอต้องแต่งงานกับคนที่พวกท่านเลือกให้ภายในสองเดือน เพื่อยุติคำครหานินทา
“พายไม่ดีตรงไหน ทำไมพี่คิมไม่รักพาย”
“พายดีกับพี่ ดีกับไออุ่น แต่พี่ก็รักพายแบบที่พายต้องการไม่ได้จริงๆ พี่มองพายเป็นน้องมาตลอด พายเป็นคู่หมั้นของเปรม เกือบจะได้มาเป็นน้องสะใภ้ของพี่แล้วด้วยซ้ำ อย่าทำให้เรามองหน้ากันไม่ติดไปมากกว่านี้เลยพาย”
ดานิกาพุ่งเข้าไปสวมกอดคิรากรไว้แน่นพลางพูดทั้งน้ำตา “แต่พายรักพี่คิมจริงๆ นะคะ...พายรักพี่คิม”
อลีนาเห็นภาพนั้นแล้วอยากจะเข้าไปกระชากดานิกาออกห่างสามี แต่ก็อยากรู้ว่า คิรากรจะจัดการเรื่องนี้อย่างไร จึงแอบดูเงียบๆ ต่อไปก่อน
“ถ้าพายยังไม่ยอมเข้าใจ แม้แต่ความเป็นพี่น้องระหว่างเราก็จะไม่เหลือนะ!” คิรากรบอกเสียงแข็งแล้วดันตัวดานิกาออกจากอก การออกแรงมากทำให้เจ็บแผลที่สีข้างแต่ก็กัดฟันทน เพราะถ้าเขาไม่จัดการดานิกาให้เรียบร้อย เขาต้องมีปัญหากับอลีนาแน่ ซึ่งเขาไม่ต้องการให้เป็นแบบนั้น
“แล้วพี่คิมจะต้องเสียใจที่ทำกับพายแบบนี้” ดานิกาเชิดหน้าบอกแล้วก้าวฉับๆ ออกไป หญิงสาวหน้าชาที่เห็นอลีนายืนอยู่หน้าห้อง นั่นหมายความว่าอลีนาเห็นที่เธอถูกคิรากรปฏิเสธอย่างไม่มีเยื่อใยหมดแล้ว
“ฉันคิดว่าคุณคิมพูดไปชัดแล้ว ฉันคงไม่ต้องพูดอะไร ถ้าคุณฉลาดพอ ก็น่าจะคิดได้ว่า ไม่ควรมายุ่งกับสามีฉันอีก”
“ฉันไม่มีอะไรจะเสียแล้ว ถ้าจะพังก็ให้มันพังด้วยกันทั้งหมดนี่แหละ ถ้าฉันไม่ได้ คุณก็ต้องไม่ได้เหมือนกัน คุณเอิง!” ดานิกาประกาศกร้าวอย่างไม่ยอมแพ้
“ป้าหมอมีกล้องวิเศษส่องค่ะ นัดตรวจคราวหน้าแม่เอิงจะพาไออุ่นไปด้วย หนูจะได้เห็นน้องที่อยู่ในพุงแม่เอิง” “ถ้าน้องคลอดแล้วไออุ่นช่วยคุณพ่อเล่านิทานให้น้องฟังได้มั้ยคะ” คิรากรถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนเหมือนเคย “ได้ค่า” “เก่งมากค่ะ” คุณพ่อโน้มใบหน้าลงหอมแก้มทั้งสองข้างของลูกสาวดังฟอด “อุ๊ย! น้องดิ้นดุ๊กดิ๊กค่ะ น้องยังไม่หลับ” ไออุ่นบอกอย่างตื่นเต้นโดยที่มือทั้งสองข้างทาบอยู่บนหน้าท้องของคุณแม่ “สงสัยน้องอยากคุยกับพี่ไออุ่นน่ะลูก” อลีนาบอก ไออุ่นเอาแก้มแนบกันหน้าท้องคุณแม่เพื่อจะฟังเสียงน้อง “โอบอุ้มรักพี่ไออุ่นค่า โอบอุ้มอยากออกไปเล่นกับพี่ไออุ่นเร็วๆ” คิรากรทำเสียงเล็กเสียงน้อยอย่างเด็กผู้หญิงแทนเสียงน้องในท้องเพื่อคุยกับไออุ่น เขาทำแบบนี้ทุกวันจนไออุ่นรักและผูกพันกับน้องในท้องมาก แล้วก็ชอบคุยกับน้องมากด้วยเช่นกัน “พี่ไออุ่นก็รักโอบอุ้ม ออกมาเร็วๆ นะ มาเล่นกัน” ไออุ่นบอกเสียงใสแล้วจุ๊บที่พุงคุณแม่ส่งผ่านไปถึงน้องสาว “คุณพ่อก็รักไออุ่นกับโอบอุ้ม
ในช่วงชุลมุนอันนาผลักปริมล้มลุกคลุกคลานไปกับพื้น และถีบที่ท้องอย่างแรงอีกหลายครั้งโดยที่ไม่รู้ว่าคู่กรณีตั้งครรภ์อยู่ จนกระทั่งเลือดเหนียวข้นไหลลงมาตามต้นขาด้านในของปริม อันนาถึงได้รู้ตัวว่า ทำบาปใหญ่หลวงเข้าแล้ว...‘คุณมีเมียอยู่แล้ว ยังจะมาหลอกคบกับฉันอีกทำไม’ อันนาต่อว่ามาร์ชเมื่อพบกันหลังจากทะเลาะกับปริม‘อย่าเรียกว่าเมียเลย คนที่ผมจะยกย่องให้เป็นเมียออกหน้าออกตาต้องมีฐานะคู่ควรกับผม และเป็นคนที่คุณแม่ผมยอมรับเท่านั้น’‘แล้วอย่างฉันถือว่าคู่ควรกับคุณหรือเปล่า’ อันนาถามอย่างข้องใจ เพราะคบกันมาระยะหนึ่งแล้ว แต่เขาไม่เคยพาเธอไปพบพ่อแม่เลยสักครั้ง อันนาจำได้ว่าวันนั้นมาร์ชไม่ตอบคำถามเธอ แล้วหลังจากนั้นไม่นาน เขาก็หาเรื่องเลิกกับเธอ... “หุบปากเดี๋ยวนี้นังเอย!!!” ปริมตะคอกพร้อมตวัดปลายปืนขึ้นเล็งที่อันนาอีกครั้ง “อย่าทำอะไรเอยอีกเลยนะคุณปริม” อลีนาเอาตัวเข้าไปขวางทางปืน “น้องเลวๆ แบบนี้แกก็ยังจะปกป้องมันอีกเหรอ!” “ยังไงเอยก็เป็นน้องฉัน ฉันปล่อยให้เอยตายไม่ได้” อลีนาบอกทั้งน้ำตา ถึงแม้ที่ผ่านมาอันนาจะร้ายกาจกับเธอ
คิรากรรับไออุ่นกลับมาถึงบ้านได้ราวหนึ่งชั่วโมง แต่อลีนากับอันนาก็ยังไม่ถึงบ้าน คนเป็นสามีร้อนใจมาก พยายามโทร. ติดต่อภรรยา แต่ก็ติดต่อไม่ได้ “คุณพ่อขา ทำไมแม่เอิงมาช้าจังคะ” ไออุ่นถามเป็นรอบที่สิบ “คุณพ่อโทร. หาแม่เอิงแล้ว แต่แม่เอิงไม่รับสายเลย” คุณพ่อตอบหน้าเครียด รู้สึกใจคอไม่ดี แล้วหันไปถามพ่อกับแม่ของอลีนาที่พยายามกดโทรศัพท์หาลูกสาวทั้งสองคนอยู่เหมือนกัน “ติดต่อเอิงได้มั้ยครับ” “ติดต่อไม่ได้ทั้งเอิง ทั้งเอยเลย” พรกมลตอบหน้าเครียดไม่แพ้กัน “ไม่รู้เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่า” “อย่าเพิ่งคิดอะไรในแง่ลบสิคุณ” สันติปลอบภรรยาแล้วหันไปเห็นผู้กองสายฟ้าเดินเข้ามาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “เกิดเรื่องแล้วคิม” นายตำรวจหนุ่มบอกพลางปรายตามองไปยังไออุ่นที่นั่งอยู่ข้างคุณตาคุณยาย เขาไม่อยากให้เด็กและคนแก่ตกใจ “ไปคุยกันข้างนอกได้มั้ย” “ได้” คิรากรตอบรับแล้วหันไปฝากคุณตาคุณยายให้ดูแลไออุ่น แล้วเดินนำเพื่อนไปยังสระว่ายน้ำที่อยู่ภายนอกตัวบ้าน “เกี่ยวกับเอิงใช่มั้ย” “ตำรวจพบรถคุณเอยจอดทิ้งไว้ที่ซอยลัดใต
คิรากรได้รับข้อความจากอลีนาตอนที่อยู่หน้าโรงเรียนสอนเต้นบัลเลต์ของไออุ่นพอดี เขาโกรธจนใจเต้นตุบๆ รีบโทร. กลับไปหาภรรยาทันที “เอิงขับรถอยู่ ไม่สะดวกคุยตอนนี้” อันนาเป็นคนรับโทรศัพท์แทนอลีนา “คุณให้เมียผมที่กำลังท้องขับรถให้คุณนั่งเหรอ!” ชายหนุ่มกัดฟันพูดเสียงต่ำอย่างไม่พอใจสุดขีด “เอิงแค่ท้องนะคุณคิม ไม่ได้ป่วย ตอนฉันท้องฉันก็ทั้งขับรถ ทั้งออกกำลังกาย ทำอะไรๆ ได้เหมือนคนปกติทั่วไป คุณอย่าห่วงจนโอเวอร์ไปหน่อยเลย” คิรากรไม่อยากพูดกับอันนาให้มากความจึงตัดบท “ดูแลเอิงให้ดีก็แล้วกัน ถ้าเมียผมเป็นอะไรไปแม้แต่นิดเดียวเพราะคุณ ผมเล่นงานคุณหนักแน่” อันนากดวางสายแล้ววางโทรศัพท์ไว้ที่ช่องเก็บของอย่างกระแทกกระทั้น “คุณคิมว่ายังไงบ้าง” อลีนาที่กำลังขับรถอยู่ถามทั้งที่สายตายังคงมองถนนเบื้องหน้าและต้องคอยระวังบรรดาสิงห์มอเตอร์ไซค์ที่ขับเบียดมาเป็นระยะ “เขาโกรธที่เอยใช้เอิงขับรถให้ แล้วก็สั่งให้เอยดูแลเอิงให้ดี ถ้าเอิงเป็นอะไรไป เขาจะเล่นงานเอย ท่าทางคุณคิมรักเอิงมากนะ” อันนาเก็บความอิจฉาไว้แทบไม่ม
“เอิง!!! อย่าดื้อกับผม” คิรากรเผลอดุเสียงดังด้วยความเป็นห่วง “ขอโทษ ผมเป็นห่วงคุณมากไปหน่อย” “ฉันเข้าใจค่ะ” อลีนาบอกอย่างใจเย็น ไม่ได้โกรธที่ถูกดุ เพราะรู้ว่าเขาหวังดี “เพื่อความสบายใจของคุณ ฉันจะรออยู่ที่โรงพยาบาลก็ได้” “รักคุณนะ” ชายหนุ่มบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนลงอย่างรู้สึกผิด ในขณะที่เธอกำลังท้อง เขาไม่ควรทำอะไรให้เธอขุ่นเคืองใจ “รักคุณเหมือนกันค่ะ อย่าเครียดมากนะคะ คุณพ่อลูกสอง” “ถ้าคุณไม่ดื้อ ผมก็ไม่เครียด” “ไม่ดื้อแล้วค่ะ จะเชื่อฟังสามีทุกอย่างเลย โอเคมั้ยคะ” อลีนาบอกด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน ก่อนจะขอตัวไปจ่ายเงินและรับยา เสร็จแล้วโทร. หาอันนาเพื่อบอกว่าจะรอคิรากรมารับ ให้อันนากลับบ้านก่อน แต่โทร. ไปหลายครั้ง อันนาก็ไม่รับสาย อลีนาลองเดินไปดูที่ลานจอดรถ แต่รถของอันนาไม่ได้จอดอยู่ที่เดิมแล้วอันนาหายไปไหน!อลีนากลับเข้ามานั่งรอคิรากรในล็อบบีโรงพยาบาลแล้วพยายามโทร. หาอันนาอีกครั้ง แต่น้องสาวก็ยังไม่ยอมรับสาย หญิงสาวเอะใจ จึงโทร. ไปที่โรงเรียนสอนบัลเลต์ของไออุ่น “ไออุ่นยังอยู่ในห้องเรียนหร
“วันนี้เอยว่าง เอยไปส่งไออุ่นแล้วก็พาเอิงไปหาหมอเองนะ” อันนาเดินเข้ามาบอกอลีนาที่ยืนรอคนขับรถอยู่ที่หน้าบ้านกับไออุ่น “ถ้าเอยว่าง เอยควรไปช่วยพ่อแม่ดูบ้านที่ไฟไหม้ แล้วก็เก็บของเตรียมย้ายไปอยู่คอนโดนะ” อลีนาบอกด้วยน้ำเสียงและหน้านิ่งเรียบ เธอเดาไม่ออกว่าน้องสาวต้องการอะไรถึงได้มาทำดีกับเธอแบบนี้ “เราเป็นพี่น้องกันนะ ไม่ต้องมามองเอยด้วยสายตาหวาดระแวงแบบนั้น เอยแค่อยากดูแลเอิง คนขับรถก็แค่ไปส่ง แต่เอยจะตามไปช่วยดูแล ไปส่งจนถึงห้องตรวจเลย แล้วเอยก็อยากช่วยเอิงดูแลไออุ่นด้วย” ว่าแล้วก็ย่อตัวลงนั่งยองๆเพื่อคุยกับเด็กหญิงที่จับมือแม่ไว้แน่นไม่ยอมปล่อย “น้าเอยขอโทษที่เคยทำให้ไออุ่นตกใจ ต่อไปน้าเอยจะไม่ทำอีก เราดีกันนะ” ไออุ่นมองนิ้วก้อยของอันนาที่ยื่นมาตรงหน้าอย่างลังเลใจอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยื่นนิ้วก้อยเล็กป้อมของตัวเองขึ้นไปเกี่ยว “ดีกันก็ได้ค่ะ” “ถ้าเราดีกันแล้ว ให้น้าเอยไปส่งนะ” ไออุ่นนิ่ง ไม่ยอมตอบ อันนาจึงลุกขึ้นยืนแล้วถามอลีนา “ให้เอยไปส่งนะ เอยอยากดูแลเอิง อยากทำความคุ้นเคยกับไออุ่นด้วย หรือว่าเอิงจะกีดกันไม่ให้แม่ลูกสนิทกัน”







