7.2

               คำพูดอย่างถือสิทธิ์นั้นเรียกสติที่หลุดลอยของอลีนาให้กลับคืนมา เธอดันตัวเองออกจากอ้อมกอดของเขา พยายามยืนให้มั่นคงที่สุดบนแข้งขาที่สั่นระริกของตัวเองแล้วจ้องหน้าเขานิ่งนานด้วยสับสนในความรู้สึกของตัวเอง เธอควรโกรธเขา แต่ก็ไม่อาจปฏิเสธว่าลึกๆ แล้วเธอพอใจกับรสจูบที่เขามอบให้

               “คุณจะตบผมก็ได้นะ” เขาบอกเมื่อไม่สามารถอ่านความรู้สึกในแววตาของเธอออก

               อลีนาเงื้อมือขึ้นกะจะฟาดเต็มแรงให้สมกับความเอาแต่ใจของเขา แต่เมื่อเห็นประกายความปรารถนาร้อนแรงที่ยังคงเต้นเร่าอยู่ในนัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มก็เปลี่ยนใจลดมือลงมาทุบที่อกเขาเบาๆ เธอไม่ได้ใสซื่อจนมองไม่ออกว่าเขาต้องข่มใจตัวเองมากแค่ไหนที่จะไม่ล่วงเกินเธอมากกว่านี้ เขายอมหยุดแค่จูบ ก็นับว่าเป็นผู้ชายที่มีความยับยั้งชั่งใจอย่างน่าชื่นชม

               ที่สำคัญเขากำลังถูกความปรารถนาที่ยังไม่ได้รับการปลดปล่อยของตัวเองลงโทษอยู่ เท่านี้ก็ทรมานมากพอแล้ว

               “คุณลงไปรอฉันข้างล่างก่อน ฉันขออยู่คนเดียวสักพัก” หญิงสาวบอกด้วยน้ำเสียงติดจะสั่นเล็กน้อย เธอต้องการเวลาคูลดาวน์ตัวเอง ตอนนี้หัวใจของเธอเต้นแรงราวกับจะหลุดออกมานอกอก คาดว่าต้องใช้เวลาหลายนาทีกว่าจะทำให้จังหวะหัวใจกลับมาเต้นเป็นปกติได้

               “ผมยังไม่ได้คุยเรื่องที่ทำให้ผมไม่สบายใจเลย” เขาจับคนตัวเล็กให้นั่งลงที่ขอบเตียงเพราะกลัวเธอจะล้มพับไป

               “คุณไม่สบายใจเรื่องอะไร” เธอถอยหนีไปนิดหนึ่งอย่างไม่ไว้ใจ

               “ไม่ต้องกลัวผมขนาดนั้นหรอกน่า” คิรากรยิ้มเอ็นดูคนที่ยังหน้าแดงระเรื่อไปถึงใบหู “เวลาคุณเขิน หูคุณแดงทุกครั้งเลย”

               “ไม่ต้องมายุ่งกับหูฉัน” หญิงสาวดุเสียงหวานพลางยกมือขึ้นปิดใบหูทั้งสองข้าง “คุณมีอะไรไม่สบายใจก็พูดมาสิคะ แล้วคราวหน้าก็อย่าเกเรหาเรื่องฉวยโอกาสกับฉันแบบนี้อีก”

               “ถ้าคราวหน้าผมจะจูบคุณก็เพราะอยากจูบ ไม่ต้องมีข้ออ้าง”

               “ถ้ามีคราวหน้าฉันตบคุณจริงด้วย”

               “เอาสิ คุณตบ ผมจูบ” ชายหนุ่มไหวไหล่อย่างอารมณ์ดีขึ้นมาก “ผมจูบคุณทีนึง แต่จะยอมให้คุณตบผมสองที คุณได้กำไรเห็นๆ เลยนะ”

               อลีนาค้อนขวับกับการคำนวณต้นทุนกำไรด้วยสูตรที่เธอขาดทุนทุกทาง “คุณนี่เจ้าเล่ห์อย่างร้ายกาจจริงๆ”

               “ผมก็ไม่เคยบอกว่าตัวเองเป็นคนดี” เขายิ้มรับอย่างภูมิใจทั้งที่ไม่น่าภูมิใจเลยสักนิด

               “ไม่ต้องมาเล่นลิ้น” เธอดุจริงจังอีกครั้งเมื่อเขาพาเธอออกนอกเรื่องไปไกล “ถ้าคุณไม่พูดเรื่องที่คุณไม่สบายใจก็ออกไปได้แล้วค่ะ”

               “โอเคๆ ผมเลิกล้อเล่นแล้ว” คิรากรปรับท่านั่งให้ดูเป็นการเป็นงานมากขึ้นราวกับกำลังจะคุยดีลธุรกิจพันล้าน “ผมอยากรู้ว่าคุณกับพอลเกี่ยวข้องกันยังไง ทำไมพอเขาโทร. มาแล้วคุณต้องรีบไปหา โดยเฉพาะคืนนั้นที่ลานจอดรถในโรงแรม ทำไมเขาต้องโอบเอวคุณอย่างนั้นด้วย รู้มั้ยว่าผมหวง!” เขาย้ำหนักที่ประโยคสุดท้าย

               หญิงสาวที่นั่งตีหน้าขรึมหลุดขำพรืดออกมาอย่างช่วยไม่ได้ “คืนนั้นเรายังไม่รู้จักกันเลย คุณจะมาหวงฉันย้อนหลังไม่ได้”

               “ก็คนมันหวง จะให้ทำยังไง” เขาบอกหน้ามุ่ยราวกับเด็กชายที่กำลังไม่ได้ดั่งใจ

               “ไม่ต้องหวงค่ะ ฉันกับพี่พอลไม่ได้มีอะไรกันแล้ว”

               “ไม่มีอะไรกันแล้ว แปลว่าเคยมี!?” เขาหรี่ตามองอย่างข้องใจ

               “ฉันกับพี่พอลเจอกันเพราะหนังสือของฉันไปขอสัมภาษณ์เขาในฐานะนักธุรกิจรุ่นใหม่ที่น่าจับตามองเมื่อสองปีก่อน มีการถ่ายรูป ถ่ายแฟชั่นนิดหน่อย ฉันเลยไปช่วยดูแล หลังจากนั้นเขาก็มาตามจีบฉันอยู่พักนึง แต่พอเขาเจอเอยเขาก็เปลี่ยนใจไปจีบเอยแทน” ถ้าจะพูดให้ถูก ต้องบอกว่าอันนาเข้ามาหว่านเสน่ห์ใส่ศิวภัทรจนทำให้เขาเปลี่ยนใจไปจากเธอ ซึ่งเจอร์รี่และเจ๊ปุยฝ้ายเคยบอกว่า อันนาตั้งใจแย่งศิวภัทรเพราะอยากเอาชนะ ไม่อยากให้พี่สาวได้ดีกว่า แต่อลีนาก็ไม่อยากมองน้องสาวตัวเองในแง่ร้ายขนาดนั้น

               “ผู้ชายแบบนี้คุณยังจะทนคบอยู่อีกเหรอ”

               “คบแบบเพื่อนเท่านั้นค่ะ”

               “แค่เพื่อนก็ไม่น่าคบ”

               “เขาเป็นแฟนเอย จะให้ฉันตัดขาดกับเขาไปเลยก็คงไม่ได้”

               “คุณเฮิร์ตมั้ยตอนที่เขาทิ้งคุณไป” อยู่ๆ เขาก็อดรู้สึกสงสารเธอขึ้นมาไม่ได้ ผู้หญิงน่ารักคนนี้ไม่สมควรถูกทำร้ายจิตใจ

               “ไม่เลยค่ะ เพราะ ฉัน-ไม่-ได้-ชอบ-พี่-พอล” เธอจงใจย้ำชัดทุกคำเพื่อให้คนขี้หวงสบายใจ “ฉันโล่งอกด้วยซ้ำที่พี่พอลหันไปชอบเอย” เธอเห็นเขายิ้มกว้างเมื่อฟังมาถึงตรงนี้ “สบายใจแล้วใช่มั้ยคะ”

               “มากกก” เขาลากเสียงยาวอย่างเปิดเผยชนิดที่ไม่กลัวเสียฟอร์มเลย

               “แต่...” อลีนาเว้นจังหวะเพื่อแกล้งยั่วคนขี้หวง

               “แต่อะไร”

               “ตอนนี้พี่พอลกับเอยทำท่าว่าจะเลิกกัน พี่พอลบอกว่าถ้าเลิกกับเอยแล้วจะขอกลับมาคบกับฉัน”

               “ข้ามศพผมไปก่อนเถอะ!” ชายหนุ่มกัดฟันกรอด ลองมายุ่งกับผู้หญิงของเขาสิ เขาไม่เอาไว้แน่

               “ต่อไปนี้ หน้าที่ของคุณคือคอยกันพี่พอลไม่ให้มายุ่งกับฉัน โอเคมั้ยคะ” เมื่อเห็นคนตรงหน้าขมวดคิ้วงุนงง เธอจึงให้เหตุผลเพิ่มเติม “ฉันไม่อยากปวดหัวกับเรื่องไร้สาระ ฉันอยากมีเวลาให้ไออุ่นอย่างเต็มที่”

               “เรื่องกันนายพอลอะไรนั่นไม่มีปัญหา เพราะถึงคุณไม่บอก ผมก็ไม่ยอมให้เขาเข้าใกล้คุณอยู่แล้ว” คิรากรสบายใจขั้นสุดที่หญิงสาวเปิดทางให้เขาแสดงความหึงหวงได้เต็มที่แบบไม่มีกั๊ก “แต่คุณก็อย่าลืมแบ่งเวลาให้พ่อของไออุ่นด้วยก็แล้วกัน” เขาสะกิดแขนเธอพลางทำตาปริบๆ โหยหาความรักความเมตตา

              

อลีนาลงมาบอกพ่อกับแม่ว่าวันนี้ต้องไปนอนเฝ้า ‘ลูกเพื่อน’ ที่โรงพยาบาลอีกคืนหนึ่ง แต่หลังจากถูกซักไปซักมาความก็แตกว่าลูกเพื่อนที่พูดถึงก็คือลูกสาวของคิรากรนั่นเอง

            “ทำไมไม่บอกว่ามีลูกมีเมียอยู่แล้ว” แม่ถามเสียงขุ่นอย่างไม่ชอบใจ

               “ผมมีแต่ลูกครับ ไม่มีภรรยา”

               “เลิกกันแล้วเหรอ แล้วเมียเก่าคุณจะตามมาฉีกอกลูกสาวฉันมั้ย” แม่ยังคงไม่วางใจ

               “แม่คะ ไออุ่นไม่ใช่...” อลีนาตั้งใจจะบอกว่าไออุ่นไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของคิรากร แต่เป็นลูกของน้องชายที่เสียชีวิตไปแล้วของเขา แต่คิรากรก็ชิงพูดแทรกขึ้นมาเสียก่อนเพราะไม่อยากให้ใครรู้ความจริงเรื่องนี้มากนัก เนื่องจากกลัวจะหลุดเข้าหูไออุ่นในวันที่เด็กหญิงยังไม่พร้อมรับฟัง

               “เรื่องแบบนั้นจะไม่เกิดขึ้นแน่นอนครับ คุณพ่อคุณแม่วางใจได้” ชายหนุ่มให้สัญญาหนักแน่น

มันจะเกิดขึ้นได้ยังไงในเมื่อเขาไม่เคยมีภรรยามาก่อน!

หลังจากถูกซักฟอกอยู่พักใหญ่จนพ่อกับแม่ยอมวางใจในระดับหนึ่ง คิรากรก็นัดหมายเวลาที่จะพามารดาของเขามาสู่ขออลีนาอย่างเป็นทางการในวันพรุ่งนี้ จากนั้นจึงขอตัวพาคุณแม่สวมรอยไปหาลูกสาวที่โรงพยาบาล