8.2

คิรากรรอจนไออุ่นหลับสนิทแล้วจึงรีบขอตัวไปอาบน้ำก่อนที่พยาบาลเวรดึกจะเข้ามาเช็กอาการของคนไข้แล้วเห็นว่าเขายังอยู่ในชุดนางเงือกแสนสวย แค่อลีนาเห็นคนเดียวเขาก็อายมากพอแล้ว ขืนให้พยาบาลเห็นอีก คราวหน้าเขาคงต้องพาไออุ่นไปรักษาที่อื่น ชายหนุ่มหายเข้าไปในห้องน้ำพักใหญ่แล้วออกมาในชุดนอนแบบเสื้อยืดสีขาวเข้าคู่กับกางเกงผ้าฝ้ายสีเทาเข้ม ส่วนอลีนาอาบน้ำมาจากบ้านเรียบร้อยแล้ว แค่เพียงเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดนอนแบบเสื้อเชิ้ตแขนสั้นกับกางเกงขายาวลายลูกแมวน้อยสีชมพูก็นอนได้

“พยาบาลเข้ามาเช็กอาการไออุ่นหรือยัง” เขาถามพลางขยับผ้าห่มให้ลูกสาวที่นอนหลับตาพริ้มน่ารักน่าเอ็นดู ที่อาการของเด็กหญิงดีขึ้นอย่างรวดเร็วขนาดนี้ คงเพราะได้รับกำลังใจชั้นดีจากหญิงสาวที่กำลังจัดหมอนและผ้าห่มให้เข้าที่เพื่อเตรียมตัวเข้านอนอยู่บนโซฟา

“มาแล้วค่ะ เพิ่งออกไปเมื่อกี้นี้เอง”

“งั้นก็ทางสะดวก” ชายหนุ่มพูดพลางเดินไปนั่งที่ปลายโซฟาด้วยรอยยิ้มไม่น่าไว้วางใจ

“มานั่งทำอะไรตรงนี้” อลีนาถอยหนีไปชิดขอบโซฟาอีกด้านอย่างระวังตัว “ไปนอนที่คุณโน่นเลย คุณแม่คุณให้คนเอาเตียงปิกนิกมาให้ คุณน่าจะหลับสบายกว่าเมื่อคืนนี้มาก”

“ถ้าคุณไม่ถามผมเรื่องที่คุณกำลังอยากรู้ คุณจะนอนหลับเหรอ”

“ฉันไม่ได้อยากรู้อะไรสักหน่อย” อลีนาตอบเสียงเบา พยายามเก็บซ่อนความวุ่นวายใจเรื่องดานิกาเอาไว้ให้มิดชิดที่สุด

“ผมนึกว่าคุณกำลังอยากรู้เรื่องพายอยู่ซะอีก” คิรากรเสยผมเปียกชื้นที่ตกลงมาปรกหน้าขึ้นด้วยท่วงท่าสบายๆ เขาพร้อมจะตอบทุกคำถามที่เธออยากรู้

“ฉันไม่อยากรู้หรอกว่าคุณกับคุณพายจะสนิทกันมากแค่ไหน ฉันอยากรู้แค่ว่าคุณพายรู้จักเอยได้ยังไง แล้วรู้เรื่องของเอยกับไออุ่นมากแค่ไหน”

ชายหนุ่มยิ้มละมุนให้คนตรงหน้าแล้วขยับตัวเข้าใกล้เธออีกนิด การที่เธอออกตัวว่า ‘ไม่อยากรู้’ นั่นหมายความว่าเรื่องนี้กำลังรบกวนจิตใจเธออยู่และเธอก็กำลัง ‘อยากรู้’ มาก

“ผมกับพายไม่ได้มีอะไรกันอย่างที่คุณคิดหรอก”

“ฉันไม่ได้คิดอะไร” เธอคิดว่าตัวเองซ่อนความรู้สึกได้ดีแล้ว แต่เขาก็ยังดูออก

คิรากรเล่าทุกอย่างเกี่ยวกับดานิกาให้อลีนาฟังโดยละเอียดว่าครอบครัวของเขากับครอบครัวของดานิกาสนิทกันมาตั้งแต่รุ่นปู่ย่า ส่วนดานิกากับเปรมอนันต์ที่มีอายุเท่ากันก็ได้หมั้นหมายกันตั้งแต่เรียนจบชั้นมัธยมปลาย จากนั้นก็เดินทางไปเรียนต่อที่อเมริกาพร้อมกัน ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ดำเนินไปด้วยดี จนกระทั่งเปรมอนันต์ได้รู้จักกับอันนา

อันนาเข้ามาหว่านเสน่ห์ใส่เปรมอนันต์เพื่อหลอกใช้เขาให้ช่วยทำการบ้านและรายงานวิชายากๆ ให้ ดานิการู้เข้าก็ไม่พอใจไปต่อว่าอันนาให้เลิกยุ่งกับเปรมอนันต์ อันนาจึงเอาคืนด้วยการแย่งเปรมอนันต์ไป ดานิการู้ว่าอันนาไม่ได้จริงจังกับเปรมอนันต์ ในขณะที่เปรมอนันต์ทั้งรักทั้งหลงอันนา

“พายรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเอยและไออุ่น ตอนแรกพายก็ช่วยเปรมปิดผมเพราะกลัวผมโกรธ แต่สุดท้ายเรื่องก็มาแดงตอนที่เปรมถูกยิง” ชายหนุ่มบอกด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แม้เรื่องราวจะผ่านมาหลายปีแล้ว แต่ทุกครั้งที่พูดถึงเขาก็ยังเจ็บปวดอยู่มาก “ตอนเปรมตาย พายเป็นคนช่วยดูแลไออุ่นระหว่างรอผมไปรับ หลังจากเรียนจบกลับมาเมืองไทย พายก็มาเยี่ยมไออุ่นบ่อยๆ เขาสองคนก็เลยสนิทกันมากอย่างที่คุณเห็น ถ้าคุณถามไออุ่นว่าน้าพายกับแกเป็นอะไรกัน แกก็จะบอกว่าน้าพายเป็น ‘เพื่อน’ ของแก”

“แล้วกับคุณ?...” หญิงสาวถามเสียงอู้อี้เพราะใบหน้าครึ่งล่างซุกอยู่กับหมอนใบใหญ่ที่กอดแนบอก เธอพยายามห้ามตัวเองไม่ให้ถามแล้ว เพราะไม่อยากเปิดเผยความรู้สึกให้เขารู้มากเกินไป แต่ก็อดไม่ได้

“ผมคิดกับพายแค่น้องสาว”

“แต่คุณพายไม่น่าจะคิดกับคุณแค่พี่ชาย” เธอดูสายตาที่ดานิกามองคิรากรออกว่ามันมีอะไรซ่อนอยู่มากกว่าความเป็นพี่น้อง

“คิดมาก”

อลีนาอยากสวนกลับมากว่าเขา ‘คิดน้อย’ เกินไป แต่ก็กลัวจะเป็นการหาเรื่องชวนทะเลาะ อย่างน้อยคำตอบของเขาก็ทำให้เธอสบายใจไปเปลาะหนึ่งแล้วว่า เขาไม่ได้คิดอะไรกับดานิกา แต่ถ้าดานิกาจะคิดอะไรกับเขา นั่นก็เป็นปัญหาของผู้หญิงคนนั้น หรือไม่ก็เป็นปัญหาของเธอที่จะต้องรักษาสถานภาพครอบครัวเอาไว้ให้มั่นคงที่สุดเพื่อไออุ่น

ในเมื่อเธอยอมลงทุนแต่งงานกับเขาแล้ว เธอจะไม่ยอมให้ครอบครัวที่ตั้งใจสร้างเพื่อหลานสาวกำพร้าต้องพังลงง่ายๆ แน่นอน

ด้วยอำนาจเงินและเส้นสายที่ตระกูล ‘นรเศรษฐ์ธาดา’ ของคิรากรมี ทำให้งานแต่งงานหรูเลิศอลังการถูกเนรมิตขึ้นได้ภายในสองวัน อีกทั้งเหล่าไฮโซเซเลบริตีทั่วฟ้าเมืองไทยต่างก็ยินดีมาร่วมงานกันอย่างคับคั่งแม้งานจะจัดขึ้นอย่างกะทันหัน หลายคนยอมยกเลิกนัดสำคัญ หลายคนยอมเลื่อนการเดินทางไปต่างประเทศเพื่อที่จะมาร่วมงานเลี้ยงฉลองสมรสของนักธุรกิจหนุ่มผู้มีอิทธิพลมากที่สุดในแวดวงอสังหาริมทรัพย์

การแต่งงานครั้งนี้มีเพียงงานเลี้ยงตอนเย็นเพื่อประกาศให้คนในสังคมรับทราบถึง ‘สถานะครอบครัว’ ที่กำลังจะเกิดขึ้นของคิรากรและอลีนาเท่านั้น ส่วนพิธีทางศาสนาตอนเช้าและการแห่ขันหมาก เจ้าสาวขอร้องว่าไม่ต้องมี เพราะเป็นแค่การแต่งงานกันแต่ในนามเท่านั้น จุดนี้ทำให้พ่อและแม่ของอลีนารวมถึงอันนาบ่นกันอุบอิบว่า แต่งงานทั้งทีแต่ไม่มีเงินสินสอดสักบาท

“แต่งตัวเสร็จหรือยังจ๊ะเจ้าสาว” อันนาเปิดประตูเข้ามาในห้องแต่งตัวของเจ้าสาวพร้อมกับกล่าวทักทายด้วยน้ำเสียงสดใส

“เสร็จแล้ว” อลีนาตอบกลับด้วยสีหน้ายิ้มแย้มเช่นเดียวกัน ความเป็นพี่น้องสายเลือดเดียวกัน โดยเฉพาะเป็นแฝดไข่ใบเดียวกันทำให้ทั้งคู่ไม่เคยโกรธกันนานแม้จะทะเลาะกันบ่อยมากแค่ไหนก็ตาม “เอยมานานหรือยัง”

“เพิ่งมาถึงเมื่อกี้นี้เอง มาถึงก็ขึ้นมาหาเอิงก่อนเลย”

“แล้วพ่อกับแม่ล่ะ” ถามน้องสาวแล้วก็หันไปบอกช่างแต่งหน้าและช่างทำผมที่ทำงานเสร็จแล้วให้ออกไปข้างนอกก่อน

“ถ่ายรูปอยู่ข้างล่าง เห็นบ่นว่าเอิงไม่ยอมให้เชิญญาติฝ่ายเรามางานสักคน พ่อกับแม่ก็เลยจะถ่ายรูปไปอวดว่าลูกสาวได้แต่งงานในโรงแรมหรูขนาดนี้” อันนากลั้นขำแล้วพูดยกตัวข่มพี่สาวตามนิสัย “แต่เอยว่าก็ไม่เท่าไหร่นะ งานแต่งเอยต้องยิ่งใหญ่อลังการกว่านี้ร้อยเท่า”

“พูดแบบนี้แปลว่าเอยจะยอมแต่งงานกับพี่พอลตามเดิมแล้วใช่มั้ย” อลีนาชินกับการถูกน้องสาวข่มมาตั้งแต่เด็ก จึงไม่ได้เก็บคำพูดนั้นมาเป็นอารมณ์

“ใครจะโง่แต่งงานกับผู้ชายถังเกือบแตกแบบนั้น” อันนาปฏิเสธลั่น “ถ้าคืนนี้เขามางานเอิง เอยก็จะบอกเลิกเขาคืนนี้แหละ”

“เอาที่เอยสบายใจเลย เพราะต่อให้เอิงห้ามยังไงเอยก็คงไม่ฟังอยู่แล้ว” อลีนาลุกขึ้นจากเก้าอี้หน้าโต๊ะเครื่องแป้งแล้วเดินไปหมุนตัวที่หน้ากระจกแบบตั้งพื้นบานใหญ่ เพื่อตรวจดูความเรียบร้อยของชุดเจ้าสาวแบบกระโปรงสุ่มยาวกรุยกรายสีงาช้างที่คิรากรเป็นคนเลือกให้ “แล้วนี่เอยเจอไออุ่นหรือยัง”

“ไม่เห็นอยากเจอเลย”