ตอนที่ 52

ยามโหย่วแก่ๆ ณ ลานกว้างหน้าวังชินอ๋อง เมืองหลวงต้าซิง

โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!! เสียงคำรามของพญามังกรทองคำเก้าเล็บดังกึกก้องกัมปนาทสะท้านสามภพ! ลำแสงสีทองคำบริสุทธิ์ระเบิดพวยพุ่งออกจากร่างของมะลิดั่งเสาเพลิงสุริยัน ฉีกกระชากม่านค่ายกลทัณฑ์สวรรค์ที่เคยกดทับลานหน้าวังจนแหลกสลายเป็นละอองทองปลิวว่อน! เรือรบเทวะทองคำหนึ่งร้อยลำบนท้องฟ้าถึงกับโครงเครงเอียงกะเท่เร่ คลื่นกระแทกสะท้อนกลับซัดจนทหารสวรรค์บนกราบเรือเซถลาหน้าคะมำไปตามๆ กัน!

บนหัวเรือรบหลัก... ‘ขุนพลอัสนีบาตแปดทิศ’ ตาถลนค้าง กรามกระตุก สองมือที่กำหอกสายฟ้าสั่นสะท้านด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด! “ค... คลื่นพลังมังกรบรรพกาลเก้าเล็บ?! เป็นไปไม่ได้!” ขุนพลอัสนีบาตแผดเสียงหลงจนแทบสำลัก “สายเลือดเทวะโบราณที่สาบสูญไปตั้งแต่บรรพกาล เหตุใดจึงมาสถิตอยู่ในร่างของนังมดปลวกในแดนมนุษย์ได้วะเนี่ย?!” ทว่า ความหวาดกลัวพลันแปรเปลี่ยนเป็นความเหี้ยมเกรียมในชั่วพริบตา! “หากปล่อยให้นางเติบโต แดนเซียนคงไร้ความสงบสุขแน่! สังหารนางเดี๋ยวนี้!”

ขุนพลอัสนีบาตไม่ยอมให้มะลิตั้งหลัก สองแขนรวบรวมสายฟ้าสีม่วงทองคำแท้จากเรือรบร้อยลำ หลอมรวมเป็น ‘หอกอัสนีบาตสังหารเทวะเล่มที่สอง’ ขนาดยักษ์เท่าท่อนซุง เปล่งเสียงหวีดร้องแหลมสูงเสียดแก้วหู ก่อนจะขว้างดิ่งลงมาเต็มเหนี่ยว! ฟิ้ววววววววววววววววววววววววววว—! หอกสายฟ้าพุ่งแหวกอากาศด้วยความเร็วแสง มุ่งเป้าหมายปลิดชีพสองสามีภรรยาให้แหลกเป็นผุยผง!

“ซูเหมย... ถอยไป!” เวินเชียนฟานที่เกราะอกแตกร้าว เลือดซึมกบปาก กัดฟันคำรามลั่น ชินอ๋องขยับเท้าจะก้าวออกมารับการโจมตีแทนอีกครั้ง ทว่า... หมับ! มือซ้ายของมะลิผลักแผ่นเกราะอกของเขาไปข้างหลังอย่างเด็ดเดี่ยว! “คุณพี่ถอยไปค่ะ!” มะลิตะโกนลั่น นัยน์ตาสีทองคำวาวโรจน์ “ผัวเจ็บขนาดนี้ เมียจะมัวยืนหลบหลังได้ยังไง! วันนี้ตาหนูออกโรงปกป้องคุณพี่บ้างแล้ว!”

มะลิย่อเข่าลงต่ำ สองมือกำด้าม ‘กระทะทองคำมังกรแท้’ แน่นหนา ลวดลายมังกรขดรอบขอบกระทะลุกโชนด้วยเปลวเพลิงสีทองคำตามกระแสเลือดในกาย มะลิคำรามลั่นปอด เหวี่ยงก้นกระทะทองคำสวนขึ้นฟ้า ฟาดเข้าใส่ยอดหอกสายฟ้าเทวะตรงๆ! “เอาขอบกระทะกูไปแดกกกกกกกกกกกก!!” เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!!

เสียงปะทะกึกก้องปานฟ้าถล่มแผ่นดินทลาย! คลื่นกระแทกอัดระเบิดพื้นดินศิลาแลงรอบตัวยุบเป็นหลุมลึกสองศอก! หอกอัสนีบาตแตกกระจายเป็นสะเก็ดไฟระยิบระยับ ทว่า... ครั้งนี้ไม่มีพรดวงแข็งของยมทูตคอยดูดซับแรงสะท้อนอีกต่อไป! แรงอัดมหาศาลกระแทกย้อนศรเข้าสู่ข้อมือของมะลิอย่างรุนแรง! กร๊อบ! “อึก...!” มะลิกัดฟันกรอด เลือดสีแดงสดซึมทะลักออกจากง่ามนิ้วที่ฉีกขาด ไหลเปรอะด้ามกระทะทองคำ! ความเจ็บปวดรวดร้าวแล่นพล่านจนกล้ามเนื้อแขนสั่นระริก เจ็บจริง! ไม่มีสแตนด์อิน! ไม่มีแต้มบุญ! แต่สายตาของสาวปี 2026 กลับยิ่งดุดันและแข็งกร้าวขึ้นกว่าเดิม!

บนฟากฟ้า ขุนพลอัสนีบาตเห็นมะลิต้านรับหอกสายฟ้าไว้ได้ จึงโบกธงศึกบัญชาการลั่นเมฆา! “กองทัพสวรรค์ดิ่งพสุธา!! ล้อมสังหารพวกมันสองคน อย่าให้เหลือแม้แต่เถ้ากระดูก!” ครืนนนนนนนนน! ทหารสวรรค์เกราะทองคำนับพันนายกระโจนลงมาจากเรือรบร้อยลำ หอกเทวะและดาบสายฟ้าส่องประกายวาววับ พุ่งดิ่งลงมารุมล้อมสังหารประหนึ่งฝูงตั๊กแตนถล่มทุ่ง!

“ท่านอาจารย์เตาไฟ... ข้าฟื้นแล้วขอรับ!” ทูตสวรรค์หัวล้านที่นอนสลบอยู่ข้างเสาหิน กัดฟันยันกายลุกขึ้นมา กบาลล้านเลี่ยนยังมีควันฉุย เซียนหนุ่มสะบัดพัดขนนกสุดแรงเกิด ร่ายลมปราณเซียนสร้างม่านบาเรียคุ้มกันชาวบ้านและอาชูที่อยู่แนวหลัง “อย่ามาทำลายเตาเนื้อแกะย่างของอาจารย์ข้านะโว้ยยยย!”

“โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!” เจ้าส้มยักษ์ (พยัคฆ์ทมิฬเก้าหาง) ที่ผูกโบแดง คำรามลั่นลานหน้าวัง ร่างมหึมาเท่าบ้านสองชั้นกระโจนเข้าใส่ดงทหารสวรรค์ หางเก้าเส้นสะบัดฟาดอากาศดั่งแส้เหล็กกล้า! เปรี้ยง! ตูม! ผัวะ! ทหารสวรรค์ปลิวกระเด็นละลิ่วไปคนละทิศคนละทางดั่งแมลงวันโดนไม้ตีพริก!

ขณะที่ใจกลางสมรภูมิ... ฟึ่บ! แผ่นหลังกว้างอันอบอุ่นของเวินเชียนฟาน ขยับเข้ามาแนบชิดกับแผ่นหลังของมะลิพอดีเป๊ะ! “ซูเหมย... ไหวหรือไม่?” ชินอ๋องเอ่ยถาม สุรเสียงทุ้มต่ำแหบพร่าแต่แฝงความเด็ดเดี่ยว แม้ตามซอกเกราะจะมีเลือดซึมออกมาไม่หยุด “ไม่ไหวก็ต้องไหวค่ะคุณพี่!” มะลิตะโกนตอบพลางกระชับด้ามกระทะ “อยู่หลังชนหลังกันแบบนี้แหละ ใครกล้าแตะคุณพี่ หนูจะฟาดกบาลมันให้ยุบ!” เวินเชียนฟานยกยิ้มละมุนท่ามกลางคราบเลือด “ดี... เช่นนั้นเรามาร่วมเป็นร่วมตายด้วยกัน ยอดดวงใจของข้า!”

ชิ้งงงงงงงงงงงงงงงงงง! กระบี่มัจจุราชตวัดฟาดฟัน คลื่นลมปราณเหมันต์ทมิฬตัดคอนายกองสวรรค์ขาดสะบั้นไปสามนาย! ขณะที่มะลิหมุนตัวเหวี่ยงกระทะทองคำมังกรแท้ ฟาดกระแทกเข้าใส่เกราะทหารสวรรค์จนแตกกระจายดัง ผัวะ! เพล้ง! สองสามีภรรยาต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่ เลือดเปรอะดิน เสื้อผ้าฉีกขาด สะบักสะบอมจนแทบจำสภาพเดิมไม่ได้ จังหวะที่ขุนพลอัสนีบาตพุ่งกระบี่สายฟ้าลงมาหมายจะแทงทะลวงหัวใจมะลิจากมุมอับ... “อย่าแตะต้องนาง!” ชินอ๋องพุ่งกระบี่มัจจุราชเข้าขัดต้านไว้ดัง เคร้ง! มะลิตวัดก้นกระทะทองคำกระแทกซ้ำเข้าที่ด้ามกระบี่ศัตรูทันควัน! ตูมมมมมมมมมมม! สองแรงผสานผลักดันร่างของขุนพลอัสนีบาตกระเด็นถอยร่นไปสิบก้าว!

ทว่า... ศึกครั้งนี้หนักหนาสาหัสเกินกว่าที่ร่างกายมนุษย์จะทานทนไหว! แฮ่ก... แฮ่ก... แฮ่ก... มะลิเริ่มหายใจหอบถี่ กล้ามเนื้อแขนขาสั่นระริก ปากแตก เลือดไหลอาบคาง ลมปราณมังกรในกายที่เพิ่งตื่นรู้เริ่มปั่นป่วนจนหน้าอกเจ็บแปลบ ส่วนชินอ๋อง... พิษสายฟ้าสวรรค์เริ่มแทรกซึมเข้าสู่ชีพจร เกราะอกแตกยับจนเห็นรอยไหม้เกรียม ชินอ๋องกระอักเลือดออกมาอีกคำจนตัวเซ “อ่อก...!” “คุณพี่!” มะลิรีบเอื้อมมือไปคว้าแขนเขาไว้ น้ำตาคลอเบ้าด้วยความเจ็บปวดใจ บนท้องฟ้า เรือรบเทวะทั้งร้อยลำยังคงระดมยิงม่านพลังและลูกศรสายฟ้าลงมาอย่างไม่ขาดสาย สถานการณ์เริ่มเข้าตาจน!

ขุนพลอัสนีบาตลอยตัวขึ้นสูง แสยะยิ้มอำมหิต หัวเราะร่าลั่นฟ้า “ฮ่าๆๆๆๆๆ! คิดว่าแค่สายเลือดมังกรที่ยังไม่สมบูรณ์ กับกระบี่มนุษย์กิ๊กก๊อก จะต้านทานทัพสวรรค์ร้อยลำได้รึ! สิ้นเรี่ยวแรงแล้วก็จงคุกเข่า มอบหัวพวกเจ้ามาสังเวยโองการสวรรค์เสีย!”

ท่ามกลางเสียงหัวเราะเย้ยหยัน...

สมอง 5G ของอดีตฟรีแลนซ์และคอนเทนต์ครีเอเตอร์สายป่วน ตัวแม่นักล่าบุฟเฟต์ปี 2026 ที่ผ่านศึกงานด่วน ลูกค้าแก้บรีฟ และสงครามแย่งกุ้งเผามานับร้อยสมรภูมิ... พลันเกิดประกายไฟสว่างวาบขึ้นในกะโหลก! มะลิเหลือบสายตาไปมองรางเตาถ่านดินเผาร้อยเตาที่ยังคุไฟแดงฉ่า... สลับกับมองเกวียนเสบียงท้ายวังชินอ๋องที่ขนกระสอบเครื่องเทศมาจากบูรพา!

“อยากให้คุกเข่างั้นเหรอคะพี่ชายบนฟ้า...” มะลิเค้นเสียงหัวเราะลอดไรฟัน แววตาสีทองคำเปลี่ยนเป็นประกายเจ้าเล่ห์ระดับตัวแม่ “คิดว่าพวกเซียนมีเรือรบแล้วจะเก๋าเหรอ... วันนี้เจอยุทธการ ‘อาวุธชีวภาพแห่งก้นครัว 2026’ หน่อยเป็นไง!”

หมับ! มะลิวิ่งถลาไปที่เกวียนเสบียง สองมือกระชากกระสอบป่านสองใบใหญ่ขาดสะบั้น! ใบแรกคือ ‘พริกหม่าล่าคั่วเมล็ดฮวาเจียวเข้มข้นพิเศษพริกสิบเม็ด’! ใบที่สองคือ ‘ผงกำยานสวรรค์หมื่นปีและสมุนไพรทิพย์ดับกลิ่นคาวสูตรบูรพา’! มะลิเทกระสอบทั้งสองใบสาดคว่ำลงบนรางเตาถ่านร้อยเตา และเทราดลงบนก้นกระทะทองคำที่ร้อนจัดจนไฟลุกพรึ่บ! ซู่ซ่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา!!

กลิ่นพริกคั่วไหม้ไฟ ผสานกับความฉุนกึกของเมล็ดฮวาเจียวและไอสมุนไพรหมื่นปี แตกตัวทำปฏิกิริยากับถ่านลมปราณเทวะ ก่อเกิดเป็น ‘กลุ่มควันสีแดงอมส้มขนาดยักษ์’ ที่เข้มข้นจนอากาศรอบข้างแสบร้อนดั่งกรดกำมะถัน!

มะลิแหกปากสั่งการลั่นลานหน้าวังด้วยความดังร้อยสี่สิบเดซิเบล! “พี่หัวมะนาว! ไอ้ต้าวส้ม! รวมปราณทั้งหมดที่มี... เป่าควันขึ้นไปบนฟ้าเดี๋ยวนี้โว้ยยยยยยยยยยยยย!!” “รับทราบขอรับท่านอาจารย์เตาไฟ!” ทูตสวรรค์หัวล้านรวบรวมลมปราณเซียนเฮือกสุดท้าย โบกพัดขนนกขึ้นฟ้าสุดชีวิต! “โฮกกกกกกกกกกกกก!!” เจ้าส้มยักษ์สะบัดหางเก้าเส้นพัดกระพือลมพายุหมุนหนุนส่ง!

ฟู่ววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววว!! กระแสลมพายุพัดหอบเอากลุ่มควันพริกหม่าล่าผสมสมุนไพรทิพย์หมื่นปี พุ่งทะยานแหวกม่านอากาศดั่งจรวดมิสไซล์ข้ามทวีป... อัดกระแทกเข้าใส่กองทัพเรือรบสวรรค์ทั้งหนึ่งร้อยลำเต็มเปา!!

วูบบบบบบบบบบบบ! “แค่ก! แค่กๆๆๆๆๆๆๆๆๆ!” พริบตาเดียว น่านฟ้าเหนือเมืองต้าซิงพลันกลายเป็นนรกหม่าล่าลอยฟ้า! เหล่าทหารสวรรค์และขุนพลบนเรือรบร้อยลำ ผู้ซึ่งตลอดชีวิตกินแต่น้ำค้างบริสุทธิ์ ไม่เคยรู้จักความเผ็ดร้อน ไม่เคยรู้จักควันไฟ... บัดนี้ถูกควันพริกหม่าล่าสูตรสิบเม็ดอัดกระแทกเข้าเต็มสองรูจมูกและเบ้าตา!

“อ๊ากกกกกกกก! แสบตาาาาาาาาาาาาา!” “จมูกข้าจะไหม้แล้ว! ลิ้นข้าชาดิกจนพูดไม่ได้!” “แค่กๆๆ! ฮัดเชิ่ววววววววววววววววววววววววว!” เสียงไอสำลักและเสียงจามดังกึกก้องระงมไปทั่วฟ้า ทัศนวิสัยบนเรือรบมืดบอดสนิท ทหารสวรรค์แสบตาจนน้ำตาไหลพรากเป็นสายเลือด ลมปราณค่ายกลแตกกระจาย เรือรบเทวะที่สูญเสียการควบคุมเริ่มชนประสานงากันเองระเนระนาดดัง โครม! โครม! โครม!

แม้แต่ ‘ขุนพลอัสนีบาตแปดทิศ’ ก็มิอาจรอดพ้น! “แค่กๆ! พิษ... อาวุธพิษอันใดกัน... อ่อก! แสบจนตาจะบอดแล้ว!” ขุนพลอัสนีบาตสำลักควันจนน้ำตาไหลพราก ลอยตัวโซเซเสียจังหวะอยู่กลางอากาศ หอกสายฟ้าในมือร่วงหลุดหล่นลงสู่พื้น!

“คุณพี่! จังหวะนี้แหละค่ะ!” มะลิตะโกนลั่น “เข้าใจแล้ว!” เวินเชียนฟานระเบิดลมปราณเหมันต์เฮือกสุดท้าย พุ่งทะยานเหยียบอากาศขึ้นฟ้าดั่งลูกศรทมิฬ ชินอ๋องตวัดกระบี่มัจจุราชฟันตูมเดียว ตัดเสากระโดงเรือรบหลักจนหักโค่นสะบั้นลงมาดัง ครืนนนนนนนน!

และเบื้องล่าง... “เจ้าส้ม! ส่งแม่ขึ้นไป!” มะลิกระโดดเหยียบขึ้นบนหัวยักษ์ของเจ้าส้มยักษ์ เจ้าส้มดีดหัวส่งแรงผลักสุดกำลัง! ฟึ่บ! ร่างของมะลิพุ่งทะยานแหวกม่านควันขึ้นสู่ท้องฟ้า สองมือกำด้าม ‘กระทะทองคำมังกรแท้’ รวบรวมพลังสายเลือดมังกรเก้าเล็บทั้งหมดที่เหลืออยู่ในวิญญาณ ไหลทะลักเข้าสู่ก้นกระทะจนเปล่งแสงสีทองสว่างจ้าดั่งดวงสุริยันลูกที่สอง!

มะลิลอยตัวอยู่เหนือขุนพลอัสนีบาตที่กำลังยืนจามน้ำมูกไหล มะลิง้างกระทะทองคำไปข้างหลังจนสุดแขน แผดเสียงคำรามลั่นสวรรค์เก้าชั้นฟ้า! “จำใส่กบาลไว้... ว่าอย่ามาหาเรื่องผัวกูและอย่ามาดับเตาหมูกระทะของกูอีกกกกกกกกกกกกกก!!”

มะลิเหวี่ยงกระทะสวนเปรี้ยงเดียวเข้าแสกหน้าขุนพลอัสนีบาตสุดแรงเกิด! ผัวะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะ!!

หมวกเกราะเทวะสีครามแตกกระจายละเอียดเป็นผุยผง! กรามเบี้ยว ฟันหน้าหลุดร่วงกราวสิบสองซี่ เลือดสีทองคำพุ่งกระฉูดเป็นสายน้ำพุ! ร่างสูงใหญ่ของแม่ทัพสวรรค์หมุนคว้างกลางอากาศสี่ตลบครึ่ง ก่อนจะร่วงดิ่งพสุธาลงมากระแทกพื้นลานหน้าวังชินอ๋องจนแผ่นศิลาแลงแตกยุบเป็นหลุมลึกดัง... โครมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!!

กริบ... ฝุ่นควันและสะเก็ดไฟค่อยๆ จางลง... ขุนพลอัสนีบาตแปดทิศนอนหงายหลังจมอยู่ก้นหลุมหิน ร่างกายสั่นสะท้านงันงก เกราะแตกยับ กระอักเลือดสีทองคำออกมาคำโต แววตาที่เคยมองมนุษย์เป็นมดปลวก บัดนี้เต็มไปด้วยความหวาดผวาขีดสุดเมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายมังกรบรรพกาลแท้จริงที่พร้อมจะบดขยี้วิญญาณตนให้แหลกสลาย!

ทหารสวรรค์บนเรือรบที่เหลือรอด รีบเหาะดิ่งลงมาประคองร่างแม่ทัพขึ้นเรือด้วยความลนลานกลัวตาย! “ถ... ถอยทัพ! ถอยทัพกลับแดนเซียนก่อนนนน!” “หนีเร็วเข้า! นังมนุษย์นี่มันไม่ใช่คน มันคือพญามังกรโบราณจำแลงมาชัดๆ!” หวึ่งงงงงงงง! เรือรบเทวะทั้งหนึ่งร้อยลำที่สภาพพังยับเยิน เสากระโดงหัก ทหารสำลักควัน รีบหันหัวเรือถอยร่นหนีเตลิด แหวกม่านเมฆากลับสู่สวรรค์ชั้นฟ้าชั้นสูงสุดอย่างทุลักทุเลและอับอายขายขี้หน้าที่สุดในประวัติศาสตร์สวรรค์!

เมฆาดำทมิฬสลายตัว แสงอาทิตย์อัสดงยามเย็นสาดส่องลงมายังเมืองหลวงต้าซิงอีกครั้ง... ท้องฟ้ากลับมาปลอดโปร่ง ไร้ร่องรอยทัพสวรรค์...

ทว่า... ณ ลานหน้าวังชินอ๋อง วิ้ง... สิ้นเสียงเรือรบถอยทัพ แสงสีทองรอบตัวมะลิพลันดับวูบลงในพริบตา! อาการโอเวอร์โหลดจากการเค้นพลังสายเลือดมังกรเกินขีดจำกัดของร่างกายมนุษย์ พลันออกฤทธิ์ตีกลับอย่างรุนแรง! เรี่ยวแรงทั้งหมดเหือดหายไปจนหมดสิ้น กล้ามเนื้อทุกมัดปวดร้าวราวกับกระดูกแตกละเอียด

เคร้ง! กระทะทองคำมังกรแท้หลุดจากมือ ร่วงลงกระทบพื้นหินเสียงดังสะท้อน ร่างบางของมะลิทรุดฮวบลงคาก้นเตาถ่าน สองมือที่เต็มไปด้วยแผลแตกและคราบเลือดสั่นระริก ดวงตาเริ่มพร่ามัว ร่างกายกำลังจะล้มฟาดพื้น...

ฟึ่บ! เงาร่างสูงใหญ่พุ่งเข้ามารองรับร่างของนางไว้ในอ้อมอกได้ทันท่วงที! เวินเชียนฟานตระกองกอดร่างบางไว้แนบอกอย่างแนบแน่นและทะนุถนอม สองแขนของชินอ๋องก็สั่นเทา เสื้อเกราะของเขายังคงชุ่มไปด้วยเลือดสดๆ จากแผลฉกรรจ์ที่หน้าอก ใบหน้าคมคายซีดเผือด ทว่าสายตาที่ก้มมองนางกลับเปี่ยมล้นไปด้วยความรัก ความเจ็บปวด และความหวงแหนสุดขั้วหัวใจ

มะลิค่อยๆ ปรือตาขึ้นมองใบหน้าคมคายที่เปรอะคราบเลือดของสามี... มุมปากที่แตกยับของนางยกยิ้มแหะๆ พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาแทบขาดใจ “เตาถ่าน... ไม่ดับแล้วนะคะคุณพี่...” มะลิยกมือที่สั่นเทาขึ้นแตะแผงอกเปื้อนเลือดของเขาเบาๆ “หนู... ปกป้องเนื้อแกะย่าง... กับปกป้องคุณพี่... ได้แล้วนะ...”