ตอนที่ 64

ยามเฉินแก่ๆ (ประมาณ 07.45 น.) ณ ลานพิธีเก้าชั้นฟ้า ยอดสวรรค์สูงสุด

เพล้ง!

เศษกระเบื้องถ้วยน้ำชาของมหาปราชญ์เคราขาวที่ร่วงแตกละเอียดบนพื้นหยกขาว ยังคงสะท้อนความเงียบงันระดับมหาเอกภพหยุดหมุน...

กริบ...

Dead Silence! ทั่วทั้งเก้าชั้นฟ้าราวกับถูกแช่แข็งในมิติเวลา ทุกสายตานับหมื่นคู่ ทั้งทวยเทพ มหาเซียนร้อยแคว้น และมหาเทพบนบัลลังก์ทองคำ ยังคงนั่งอ้าปากค้าง ตาถลน จ้องมองภาพสะท้อนจิตวิญญาณความละเอียดระดับ 8K Ultra HD บนผิวกระจกสิบวาอย่างไม่กะพริบตา!

ภาพสาวแว่นหนาเตอะ เสื้อยืดคอกระเช้าสีส้มตราห่านคู่ กางเกงขาสั้นสีเหลืองลายลูกเป็ด กำลังนั่งขัดสมาธิซดบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปควันฉุยดัง ซู้ดดดด! พลางกระดิกเท้าดูซีรีส์... ยังคงฉายหราเด่นเป็นสง่าท้าทายกฎสวรรค์!

ณ หลังเสาหินหยกต้นใหญ่...

ตึงงงงงง!

‘ยมทูตหมายเลข 7’ ที่แอบดูอยู่ ตาเหลือกค้าง ขนหัวตั้งชี้ฟ้าทะลุผ้าก๊อซ อาการช็อตฟีลพุ่งทะลุขีดจำกัดวิญญาณ... ร่างทิพย์หงายหลังตึง หัวฟาดพื้นหินหยกสลบเหมือดคาที่ สิ้นสติสมประดีไปเรียบร้อย!

ณ หน้าแท่นแว่นแก้วกระจกส่องวิญญาณบรรพกาล

มะลิยืนตัวแข็งทื่อประหนึ่งถูกโบกปูนซีเมนต์ สองมือยกขึ้นตะปบปาก หน้าซีดยิ่งกว่ากระดาษ A4 ขอบตาร้อนผ่าวมีน้ำตาเอ่อรื้นคลอเบ้า

ในหัวของสาวฟรีแลนซ์ปี 2026 ตอนนี้... เกิดความโกลาหลตีกันพัลวันจนแทบระเบิดเป็นสายรุ้ง!

(เชี่ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!) มะลิตะโกนกรีดร้องในใจจนเซลล์สมองแทบพังทลาย

(กล้องสด 8K ชัดยันรูขุมขน ชัดยันสิวเสี้ยนบนจมูก และชัดยันคราบซอสมาม่าต้มยำกุ้งที่ติดมุมปาก! แล้วดูท่านั่ง... นั่งขัดสมาธิแคะขี้มูกกระดิกตีนอีก อีมะลิ๊! หลุดฟิลเตอร์ทั้งที หลุดท่าที่อุบาทว์ที่สุดในชีวิต! กูอยากเอาหัวโขกเสาหยกสวรรค์ตายแล้วมุดแผ่นดินหนีเดี๋ยวนี้เลยว้อยยยย!)

ทว่า... ท่ามกลางความอับอายขายขี้หน้าขั้นสุดยอด ความรู้สึกผิดจากก้นบึ้งหัวใจก็แล่นริ้วเข้ามาจุกที่ลำคอ...

มะลิค่อยๆ เหลือบสายตาชำเลืองมองลงไปยังบันไดหยก... ที่ซึ่ง ‘เวินเชียนฟาน’ ยืนตระหง่านอยู่

(คุณพี่ขา...) มะลิน้ำตาซึม ขอบตาแดงก่ำ (หนูขอโทษ... หนูไม่ได้ตั้งใจจะหลอกคุณพี่เลยนะ... หนูไม่ใช่เจ้าหญิงมังกรสูงส่ง ไม่ได้มีสายเลือดศักดิ์สิทธิ์อะไรทั้งนั้น... หนูเป็นแค่อีเฉิ่มฟรีแลนซ์ปี 2026 รับจ้างปั่นงานงกๆ หาเช้ากินค่ำธรรมดาๆ คนหนึ่ง...)

และทันใดนั้น สัญชาตญาณความระแวงและกลัวตายสไตล์สาวมั่นก็กระตุกเตือนขึ้นมา!

(ชิบหายแล้ว... คุณพี่จะรังเกียจหนูไหมเนี่ย?! หรือคุณพี่จะคิดว่าหนูเป็นนางมารต่างมิติมาหลอกลวง แล้วชัก ‘กระบี่มัจจุราช’ มาบั่นคอกูขาดสองท่อนตรงนี้ไหมวะเนี่ย?! ตอนศึกสงครามคุณพี่ฟันหัวคนขาดกระเด็นตาไม่กะพริบเลยนะเว้ย! ฮืออออ... ถ้าคุณพี่จะฟัน อย่าฟันแรงนะคะ หนูเจ็บ!)

มะลิสูดหายใจเข้าลึก รวบรวมความกล้า ค่อยๆ หันตัวกลับไปเผชิญหน้ากับสามีช้าๆ...

นางยืนกุมมือที่สั่นเทาไว้แนบอก สบประสานสายตากับดวงตาคมกริบของเวินเชียนฟาน แววตากลมโตของมะลิเต็มไปด้วยความเจียมตัว อับอาย และหวาดหวั่นระคนรู้สึกผิด น้ำตาหยดแหมะร่วงเผาะอาบแก้มเนียน...

“ฮึก... คุณพี่...” มะลิพึมพำเสียงแผ่วแทบไม่ได้ยิน

ทว่า... ท่ามกลางความเงียบงันอันน่าอึดอัดนั้น

เวินเชียนฟานยืนตระหง่านอยู่ใต้บันไดหยก สายตาคมกริบดุจพญาอินทรียังคงทอดมองภาพสาวแว่นเสื้อยืดคอกระเช้าลายเป็ดซดมาม่าในกระจก 8K สลับกับมองใบหน้าเปื้อนน้ำตาที่กำลังยืนสั่นงันงกของภรรยา

ชินอ๋องชะงักไปเพียงเสี้ยววินาที...

ทว่า ในแววตาคมคายคู่นั้น... กลับไม่มีความรังเกียจ! ไม่มีความโกรธแค้น! และไม่มีความคิดที่จะชักกระบี่ขึ้นมาฟันนางเลยแม้แต่น้อยนิด!

ตรงกันข้าม...

มุมปากหยักลึกของพญามัจจุราช ค่อยๆ ขยับยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม... รอยยิ้มที่ละมุนละไม อ่อนโยน และเต็มไปด้วยความเอ็นดูสุดหัวใจ!

แววตาคมกริบที่เคยดุดัน บัดนี้ทอดมองมะลิด้วยความรักใคร่ลึกซึ้งจนแทบจะกลืนกินนางเข้าไปทั้งตัว

ชินอ๋องพยักหน้าให้นางเบาๆ แววตาคู่นั้นสื่อความหมายชัดเจนยิ่งกว่าคำพูดใดๆ ในใต้หล้า:

(ข้ารู้แล้ว... และดวงวิญญาณที่นั่งซดบะหมี่ใส่เสื้อยืดลายเป็ดดวงนี้นี่แหละ... คือยอดดวงใจที่ข้ารักมาตั้งแต่วันแรก)

มะลิที่กำลังยืนร้องไห้กระซิกๆ ถึงกับสะอึกกึก! ม่านตาเบิกกว้างด้วยความตะลึงงัน!

(อ้าว... คุณพี่ไม่โกรธกูเหรอ? ไม่ชักดาบมาฟันคอกูด้วย?! แถมยัง... แถมยังยิ้มหวานส่งสายตาไมโครเวฟสามพันวัตต์มาให้อีก?! โอ๊ยยยยย ผัวกูประเสริฐแท้!)

ทว่า... ในวินาทีที่ความหวานกำลังจะผลิบานนั้นเอง!

เปรี๊ยะ... เปรี๊ยะ... ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!!

เสียงฝ่ามือตบพนักบัลลังก์ทองคำดังสนั่นหวั่นไหวปานฟ้าผ่ากลางวันแสกๆ! พนักพิงศิลาหยกเทวะแหลกละเอียดกลายเป็นผุยผง!

“สามหาวววววววววววววววววววววววววววว!!”

‘มหาเทพผู้ปกครองแดนเซียน’ ผุดลุกขึ้นยืนด้วยพระพักตร์เขียวคล้ำสลับม่วง เส้นเลือดที่ขมับสองข้างปูดโปนเต้นตุบๆ ดั่งภูเขาไฟระเบิด รังสีเทวะสิบชั้นฟ้าระเบิดตูมพวยพุ่งเสียดฟ้าด้วยเพลิงพิโรธขีดสุด!

มหาเทพชี้นิ้วที่สั่นระริก ตรงไปยังภาพสาวเสื้อยืดคอกระเช้าในกระจก แผดสุรเสียงก้องกัมปนาทสะท้านเก้าชั้นฟ้า:

“นางมิใช่องค์หญิงมังกรบรรพกาลเก้าเล็บอันใดทั้งสิ้น! แต่นางคือ ‘วิญญาณมารต่างภพ’ บังอาจสวมรอยหลอกลวงสวรรค์เก้าชั้นฟ้า! ล่อลวงมหาเทพ ล่อลวงสภาเซียน หลอกขายหมูกระทะ ปาท่องโก๋ ชานมไข่มุก และทำลายกฎมณเฑียรบาลแห่งฟ้าดินจนย่อยยับ!”

เหล่าทวยเทพและมหาเซียนนับพันคนสะดุ้งเฮือก หลุดจากภวังค์ รีบผุดลุกขึ้นยืนด้วยความตื่นตระหนก!

“ทหารสวรรค์ทั้งหมดจงฟัง!” มหาเทพแผดเสียงสั่งการเด็ดขาด “จับกุมตัวนังมารไร้ยางอายตนนี้เดี๋ยวนี้! ลากตัวไปประหารด้วย ‘สายฟ้าทัณฑ์สวรรค์แปดหมื่นล้านโวลต์’ สลายดวงวิญญาณต่างภพของนางให้ดับสูญไปจากสามภพเดี๋ยวนี้!!”

ครืนนนนนนนนนน! ชิ้งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!!

สิ้นเสียงบัญชาสวรรค์!

กองทัพทหารสวรรค์ในชุดเกราะขาวทองคำนับหมื่นนาย เงื้อทวนสายฟ้าและกระบี่เทวะ พุ่งทะยานแหวกม่านอากาศดิ่งตรงลงมาจากอัฒจันทร์สภาเซียน มุ่งเป้าหมายล้อมกรอบมะลิที่ยืนอยู่หน้ากระจก หมายจะแทงทะลวงร่างนางให้พรุนเป็นรังผึ้ง!

“กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!” มะลิร้องลั่น ยกสองมือขึ้นกุมหัว ย่อตัวลงต่ำโดยสัญชาตญาณ “แปดหมื่นล้านโวลต์เหรอคะมหาเทพ! ไฟฟ้าช็อตขนาดนั้นหมูกรอบยังไหม้เป็นถ่านเลยนะเว้ยยยย!”

ในเสี้ยววินาทีก่อนที่คมทวนสวรรค์นับสิบเล่มจะเสียบทะลวงร่างของมะลิ...

ฟึ่บ!

ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!!

คลื่นลมปราณเหมันต์ทมิฬอันเย็นเยียบติดลบหนึ่งร้อยองศา พลันระเบิดตูมแหวกอากาศเข้ามาขวางกั้น!

เงาร่างสูงใหญ่ในชุดคลุมดำขลิบทองคำ พุ่งทะยานแหวกอากาศเข้ามาด้วยความเร็วแสง!

ชิ้งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!!

เวินเชียนฟานชัก ‘กระบี่มัจจุราช’ ออกจากฝัก ตวัดฟาดฟันคลื่นดาบวงพระจันทร์เสี้ยวสีดำสนิท สะบั้นทวนสวรรค์และซัดร่างทหารสวรรค์นับร้อยนายกระเด็นลอยละลิ่วตกรอบลานพิธีดั่งใบไม้ร่วง!

หมับ!

ท่อนแขนแกร่งอันทรงพลังของชินอ๋อง สอดเข้าช้อนรวบร่างบางของมะลิเข้าแนบอกกว้าง แขนข้างหนึ่งโอบรัดเอวนางไว้แน่นหนาประหนึ่งหล่อติดเป็นเนื้อเดียวกัน มะลิซบหน้าเข้ากับแผงอกอุ่นจัดของสามี น้ำตาแห่งความซาบซึ้งและโล่งอกไหลทะลักพรากๆ

“คุณพี่ขา... ฮือออออ!”

เวินเชียนฟานกระชับร่างภรรยาไว้แน่น มือขวาชี้กระบี่มัจจุราชที่แผ่ไอเย็นสีดำทมิฬตรงไปยังมหาเทพและเหล่าเซียนทั้งสวรรค์!

ดวงตาคมกริบของพญามัจจุราชวาวโรจน์ไปด้วยจิตสังหารอันไร้ขีดจำกัด สุรเสียงทุ้มต่ำดุดันแผดก้องกัมปนาทสะท้านสามภพ:

“ไม่ว่านางจะสวมเสื้อยืดคอกระเช้า หรือเป็นวิญญาณจากภพใด... นางคือภรรยาของข้า!”

คำประกาศกร้าวของชินอ๋องดังกึกก้องสะท้อนไปทั่วเก้าชั้นฟ้า!

“ใครกล้าแตะต้องนางแม้แต่ปลายก้อย... ข้า เวินเชียนฟาน จะฟาดฟันตำหนักหยกสวรรค์ให้พังพินาศคามือ!!”

กริบ...

เหล่าเซียนชั้นสูงนับพันคนถึงกับผงะถอยหลังด้วยความหวาดผวาในจิตสังหารมัจจุราช!

“บังอาจนัก! เจ้ามนุษย์ต่ำต้อย!”

มหาเทพพระเนตรวาวโรจน์ด้วยเพลิงโทสะขีดสุดเมื่อถูกท้าทายซึ่งหน้า

“เจ้าเป็นเพียงสิ่งมีชีวิตเลือดเนื้อในแดนมนุษย์ กล้าดียังไงมาขวางทางสวรรค์เพื่อปกป้องวิญญาณมาร! ในเมื่อเจ้ารนหาที่ตาย... เจิ้นจะบดขยี้เจ้าไปพร้อมกับนางเดี๋ยวนี้!”

ครืนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน!!

มหาเทพสะบัดแขนเสื้ออย่างรุนแรง ปลดปล่อย ‘แรงกดดันศักดิ์สิทธิ์สิบล้านชั่ง’ ทับถมลงมายังร่างของสองสามีภรรยาโดยตรง!

คลื่นพลังเทวะอันบริสุทธิ์และหนักหน่วงดุจมหาบรรพตสิบล้านลูกกระแทกลงมาจากฟากฟ้า พื้นหยกขาวรอบตัวเริ่มแตกยุบเป็นหลุมลึก!

กึก!

เวินเชียนฟานก้าวเท้าขวาออกมารับแรงกระแทกชั้นแรกแทนมะลิ สองขาแกร่งปักหลักมั่น ควงกระบี่มัจจุราชต้านรับคลื่นพลังศักดิ์สิทธิ์ไว้สุดกำลัง!

ทว่า... นี่คือพลังของ ‘มหาเทพผู้ครองสวรรค์’ ที่มีตบะแสนปี เหนือกว่ามนุษย์และทหารสวรรค์ทั่วไปอย่างเทียบไม่ติด!

เปรี๊ยะ... เปรี๊ยะ!

“อึก...!”

เสียงกระดูกทั่วร่างของเวินเชียนฟานส่งเสียงลั่นเปรี๊ยะๆ! แรงกดดันมหาศาลกดทับจนแผ่นดินทรุดฮวบ คมกระบี่มัจจุราชสั่นสะท้านอย่างหนัก ใบหน้าคมคายเริ่มซีดเผือด และที่มุมปากหยักลึกของชินอ๋อง... เริ่มมีเลือดสดๆ ไหลรินซึมออกมา!

ชินอ๋องเริ่มเข้าตาจนอย่างเห็นได้ชัด! ขีดจำกัดของพลังมนุษย์มิอาจต้านทานมหาเทพได้ตลอดรอดฝั่ง!

“คุณพี่! คุณพี่เลือดออกแล้ว!” มะลิตาเหลือกด้วยความตกใจ สองมือรีบประคองหน้าเขา น้ำตาไหลพราก “คุณพี่ปล่อยหนูเถอะค่ะ มหาเทพมันโกง พลังมันเยอะเกินไปแล้ว!”

“ไม่...” เวินเชียนฟานกัดฟันแน่นจนเลือดซึมตามไรฟัน แขนแกร่งยังคงกอดรัดเอวนางแน่นไม่ยอมคลาย “ตราบใดที่ข้ายังหายใจ... ข้าจะไม่ปล่อยเจ้าเด็ดขาด ยอดดวงใจของข้า!”

มหาเทพแสยะยิ้มอำมหิต เงื้อฝ่ามือเทวะขึ้นสูง: “แหลกสลายไปพร้อมกันเสียเถิด!”

ทว่า... ในวินาทีแห่งวิกฤตเฉียดตายนั้นเอง!!

โครมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!!

เสียงระเบิดดังกึกก้องกัมปนาทสะท้านมหาจักรวาล ปานฟ้าถล่มแผ่นดินทลาย!

ประตูมิติกั้นภพทางทิศใต้ของสวรรค์เก้าชั้นฟ้า พังทลายแตกกระจายละเอียดเป็นผุยผง!

ซู่ววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววว!!

ทะเลเพลิงโลกันตร์สีแดงฉานดั่งโลหิตและหมอกควันกำมะถันเดือดพล่าน ทะลักท่วมฟ้าดินสวรรค์เก้าชั้นฟ้าจนกลายเป็นสีเลือด คลื่นความร้อนแห่งนรกภูมิฉีกกระชากแรงกดดันสิบล้านชั่งของมหาเทพจนแตกกระจายสลายตัวไปในพริบตาเดียว!

ตึง! ตึง! ตึง! ปู๊นนนนนนนนน!

เสียงกลองศึกโลกันตร์และเสียงแตรเขาสัตว์นรกสะท้านวิญญาณดังกึกก้องกัมปนาท!

พร้อมกับการปรากฏกายของร่างยักษ์สูงตระหง่านเกือบสามวา ที่เหยียบย่ำเปลวเพลิงโลกันตร์ ในมือถือ ‘ตรีศูลเพลิงบรรลัยกัลป์’ หนวดเคราสีแดงเพลิงลุกไหม้ นำทัพขุนพลยมบาลและกองทัพวิญญาณนรก ‘แปดแสนนาย’ บุกทะลวงแหวกม่านเมฆาสวรรค์เข้ามาใจกลางลานพิธีเก้าชั้นฟ้าอย่างอหังการ!

ร่างยักษ์ของ ‘พญายมราช’ ยืนตระหง่าน ชี้ตรีศูลเพลิงตรงไปยังหน้ามหาเทพ แผดสุรเสียงคำรามก้องสะท้านมหาเอกภพ:

“หยุดเดี๋ยวนี้ไอ้พวกเซียนหน้าเหม็นนนนนนนนนนนนนนนนนนน!!”

เสียงคำรามของจอมราชันแห่งความตาย ทำเอาสวรรค์เก้าชั้นฟ้าสั่นสะเทือนปานจะถล่มลงมา!

“ปล่อยลูกน้องของข้า (ยมทูตหมายเลข 7) และส่งมอบดวงวิญญาณในบัญชีนรกคืนมาเดี๋ยวนี้โว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!”

กริบ...

มหาเทพบนบัลลังก์: “...!!” (ตาค้าง หน้าเหวอ อ้าปากค้าง!)

ชินอ๋องที่กอดมะลิอยู่: “...!!” (หรี่ตาคมกริบ กระชับกระบี่มัจจุราช คุมเชิงสองขั้วอำนาจ!)

มะลิที่โผล่หัวออกมาจากอกสามี: “...!!” (ตาโตเป็นไข่ห่าน อ้าปากหวอ มองพญายมราชตัวเป็นๆ สลับกับมหาเทพ!)

(เชี่ยเอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย! สวรรค์เก้าชั้นฟ้า... นรกแปดแสนนาย... กับผัวกูที่เป็นพญามัจจุราช... นี่มันศึกชนช้างสามภพของแท้แล้วว้อยยยยยยยยยย!!)