Beranda / โรแมนติก / เขย่ารักท่านรอง / ตอนที่ 10 แผนซ้อนแผน

Share

ตอนที่ 10 แผนซ้อนแผน

last update Tanggal publikasi: 2026-02-01 09:36:05

ภายในห้องทำงานที่เงียบสงบจนได้ยินเสียงเครื่องปรับอากาศที่กำลังทำงาน วายุนั่งเอนกายอยู่บนเก้าอี้หนังตัวใหญ่ สายตาของเขาจดจ้องไปยังแผ่นหลังของเลขาฯ สาวที่กำลังก้มหน้าก้มตาจัดเอกสารอย่างตั้งใจ ท่าทางจืดชืดของเธอขัดกับบรรยากาศเร่าร้อนที่เขายังคงติดตาจากเมื่อคืนอย่างสิ้นเชิง แต่มันกลับกระตุ้นสัญชาตญาณบางอย่างให้เขาอยากจะแกล้งเธอขึ้นมา

“อัปสร...” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยเรียกทำลายความเงียบ

“คะ” ตรีอัปสรสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะหันกลับมาขยับแว่นหนาให้เข้าที่

“ว่างหรือเปล่า” วายุถามพลางหมุนปากกาในมือเล่น สายตาคมกริบกวาดมองร่างบางตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างจาบจ้วง ราวกับจะค้นหาความลับที่ซ่อนอยู่ภายใต้ยูนิฟอร์มแสนเชยนั้น

“ว่างค่ะ ท่านรองจะให้ฉันทำอะไรคะ” เธอตอบด้วยน้ำเสียงกังวลเล็กน้อย เมื่อเห็นสายตาที่ดูไม่น่าไว้วางใจของเจ้านายหนุ่ม

เขายื่นมือหนาออกมาคว้าขอบโต๊ะไว้ กักขังร่างบางไว้ในพันธนาการของวงแขนแกร่ง ก่อนจะโน้มใบหน้าลงมาจนจมูกโด่งแทบจะชนกับพวงแก้มใสที่เริ่มซับสีระเรื่อ

“ต่อไปนี้ถ้าจะพูดจากับฉัน เธอต้องแทนตัวเองด้วยชื่อเล่น...เท่านั้น เข้าใจรึเปล่า!!” น้ำเสียงทุ้มต่ำและแหบพร่าดังกดชิดใบหู มันไม่ใช่แค่คำสั่ง แต่มันคือการแสดงความเป็นเจ้าของที่ทำให้คนฟังถึงกับใจสั่นระรัว

“ค่ะ... ท่านรองจะให้อัปสรทำอะไรเหรอคะ” เธอตอบรับเสียงแผ่วเบาจนแทบเป็นเสียงกระซิบ หัวใจดวงน้อยเต้นโครมครามจนแทบจะหลุดออกมานอกอกภายใต้ชุดทำงานที่ปิดมิดชิด การแทนชื่อตัวเองตามคำสั่งของเขาทำให้นิยามความสัมพันธ์ระหว่างเจ้านายและลูกน้องดูจะพร่าเลือนลงไปทุกที

วายุยกยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ สายตาคมกริบกวาดมองใบหน้าเนียนละเอียดที่อยู่ห่างไปเพียงไม่กี่เซนติเมตร เขาสังเกตเห็นริมฝีปากอิ่มที่เม้มเข้าหากันด้วยความประหม่า และกลิ่นหอมสะอาดสะอ้านที่ลอยออกมาจากผิวกายของเธอ กลิ่นที่ดูไร้เดียงสาแต่กลับปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบในกายเขาได้อย่างประหลาด

เขาลากปลายนิ้วผ่านไรผมที่ปรกหน้าผากเธอเบาๆ สัมผัสที่ร้อนผ่าวราวกับจะเผาไหม้ผิวเนื้อนุ่ม ตรีอัปสรยืนนิ่งเป็นหิน ลมหายใจติดขัดเมื่อต้องรับมือกับเสน่ห์อันเหลือร้ายที่วายุจงใจสาดใส่เธออย่างไร้ความปรานี

“ไปจัดการเรื่องจองตั๋วเครื่องบินไปโตเกียวให้ฉันสองที่สิ” วายุเอ่ยสั่งด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงด้วยคำสั่งที่ไม่อาจปฏิเสธ เขาขยับกายโน้มมาข้างหน้าจนใบหน้าคมสันอยู่ห่างจากเธอเพียงไม่กี่คืบ กลิ่นน้ำหอมบุรุษเพศที่ปนเปไปกับกลิ่นอายดิบเถื่อนโชยเข้ากระทบจมูกเลขาฯ สาวจนเธอต้องลอบกลืนน้ำลาย

“ไปโตเกียว... สองที่เหรอคะ?” ตรีอัปสรทวนคำ พลางรีบหยิบแท็บเล็ตขึ้นมาบันทึกข้อมูล หัวใจเต้นแรงขึ้นอย่างประหลาดเมื่อต้องสบตากับดวงตาคู่ร้ายที่จ้องเขม็งมา

“ใช่... สองที่ และจำไว้ว่าต้องเป็นที่นั่งติดกัน” วายุกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์ เขาจินตนาการถึงแผนการชิ่งทริปนี้และปล่อยให้เธอไปกับพ่อของเขาตามลำพัง แต่ในวินาทีที่เขามองเห็นผิวเนื้ออ่อนละมุนที่โผล่พ้นปกเสื้อเชิ้ตของเธอ ความคิดฝ่ายต่ำก็แวบเข้ามาในหัว... ว่าถ้าหากเขาลองเปลี่ยนใจไปกำราบ เลขาฯ หน้าจืดคนนี้ที่ญี่ปุ่นด้วยตัวเองดูสักครั้ง มันก็น่าจะเร้าใจกว่าการอยู่ควงพริตตี้อยู่ที่นี่หรือไม่ คิดได้แค่นั้นเขาทำท่ายักไหล่เพราะคนควงใหม่ที่เร้าใจกว่าพิมพ์วดียังรอเข้าคิวอีกเพียบ

“รับทราบค่ะ เดี๋ยวอัปสรจะรีบไปจัดการให้เร็วที่สุดค่ะ” ตรีอัปสรรีบก้มหน้าหลบสายตาที่ร้อนแรงคู่นั้น เธอรู้สึกได้ถึงความร้อนผ่าวที่แล่นผ่านผิวแก้ม

“ดีมากอัปสร... หัดว่าง่าย ๆ แบบนี้สิ แล้วชีวิตเลขาฯ ของเธอจะสบายขึ้นเยอะ”

 “เอ่อ ท่านรองคะ แล้วท่านรองจะไปวันไหนเหรอคะ?” ตรีอัปสร เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบเป็นงานเป็นการ มือเรียวกระชับแท็บเล็ตเตรียมรับคำสั่งอีกครั้ง โดยไม่รู้เลยว่าภายใต้ใบหน้าหล่อเหลานั้นกำลังวางแผนการบางอย่างอยู่

“น่าจะเสาร์-อาทิตย์นี้” วายุตอบสั้นๆ มุมปากหยักลึกยกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์เมื่อนึกถึงแผนที่จะสะบัดตัวให้หลุดจากพันธนาการของบิดา

“ค่ะ... รับทราบค่ะ” หญิงสาวหมุนตัวเตรียมจะเดินออกจากห้อง ทว่าเสียงทุ้มทรงอำนาจกลับรั้งเธอไว้ด้วยประโยคที่ทำให้เธอต้องชะงักกึก

“เอ่อ... เดี๋ยว! งานนี้... ฉันจะให้เธอไปกับท่านประธานนะ แล้วก็อย่าเพิ่งไปบอกคุณพ่อฉันล่ะ” ตรีอัปสรขยับแว่นสายตาหนาเตอะพลางเลิกคิ้วมองเจ้านายหนุ่มด้วยความสงสัย

“ทำไมท่านรองไม่ไปกับท่านประธานเองล่ะคะ? ในเมื่อคุณลุงตั้งใจจะให้ท่านรองไปเรียนรู้งานด้วยตัวเอง”

“ฉันไม่อยากไป! และอีกอย่าง... ฉันก็ไม่ถนัดภาษาญี่ปุ่นด้วย” วายุแกล้งปั้นหน้านิ่งพลางโกหกคำโต ทั้งที่ความจริงเขาตั้งใจจะใช้มุก ป่วยกะทันหัน ในวันเดินทาง เพื่อปล่อยให้บิดาไปกับเลขาส่วนตัวแทน ส่วนเขาจะขอครองอาณาจักรที่นี่เพื่อควงสาวๆ ให้หนำใจต่างหาก

“แล้วท่านรองได้บอกท่านประธานหรือยังคะ เรื่องที่จะไม่ไป?”

“พอถึงเวลา ฉันก็แกล้งป่วยกะทันหันไงล่ะ แค่นี้คุณพ่อก็ต้องไปเองอยู่แล้ว” เขาบอกความจริงพลางจ้องลึกเข้าไปในดวงตาภายใต้เลนส์แว่นหนาประหนึ่งจะข่มขวัญ

“ส่วนเธอเองก็ต้องเตรียมตัวให้พร้อมเอาไว้นะ” วายุมองตามแผ่นหลังที่ดูจืดชืดของเลขาฯ สาวด้วยความลำพองใจ เขาจินตนาการถึงอิสระที่กำลังจะได้รับ โดยไม่เฉลียวใจเลยว่าภายใต้ท่าทางสงบเสงี่ยมเมื่อสักครู่นั้น ตรีอัปสรกำลังบันทึกทุกคำพูดและท่าทางของเขาเอาไว้ในใจ เพื่อเตรียมนำไปบอกกับผู้เป็นบิดาของเขา

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • เขย่ารักท่านรอง   ตอนที่ 38 ตอนจบ

    พายุร้ายเพิ่งจะสงบลง ทิ้งไว้เพียงความบอบช้ำที่ต้องการการเยียวยา วายุพาตรีอัปสรกลับมาถึงบ้านพักด้วยความรักและห่วงใย หลังจากฝากฝังให้ทรงกลตดูแลวิภาวรรณที่โรงพยาบาลเรียบร้อยแล้ว เขาก็ต้องการเพียงสิ่งเดียวคือการทำให้ภรรยาตัวน้อยของเขารู้สึกปลอดภัยและผ่อนคลายที่สุด“อัปสรรีบไปอาบน้ำสิ” วายุเอ่ยเสียงนุ่ม แววตาคมกริบจ้องมองร่างบางที่ดูอิดโรยแต่ยังคงความเย้ายวนไม่เปลี่ยนเมื่อตรีอัปสรก้าวออกมาจากห้องแต่งตัวในสภาพที่มีเพียงผ้าเช็ดตัวผืนบางพันกายหมิ่นเหม่ ผิวพรรณของเธอขาวผ่องล้อแสงไฟในห้องนอนจนสามีหนุ่มถึงกับลอบกลืนน้ำลาย“มีอะไรหรือเปล่า...ที่รัก” วายุถามพลางเดินเข้าไปโอบเอวบาง“พี่ไปอาบด้วยกันสิคะ จะได้ไม่เสียเวลา” เธอช้อนตาขึ้นมอง แววตาคู่นั้นดูฉ่ำหวานกว่าปกติจนวายุเริ่มเอะใจ“สงสัยว่าฤทธิ์ยาของไอ้แก่นั่นคงยังไม่หมดใช่ไหม” เขาหยอกเย้า แฝงไปด้วยความหึงหวงเล็กๆ ที่มุมปาก“พูดอะไรอย่างนั้นคะ อัปสรก็แค่... อยากอาบน้ำกับสามี” เธอพยายามบ่ายเบี่ยง ทั้งที่ความจริงมวลความซ่านสยิวที่ตกค้างจากฤทธิ์ยาที่วาทิตใช้ลมแอร์เป่ารดเธอนั้น กำลังเริ่มทำงานอีกครั้งในยามที่ร่างกายได้ผ่อนคลาย“ว๊ายย!.. พี่วายุ!” ตรี

  • เขย่ารักท่านรอง   ตอนที่ 37 เกือบเสียตัว NC

    ไฟราคะดำมืดในใจของวาทิตพุ่งพล่านจนถึงขีดสุด เขาผละจากทรวงอกลากลิ้นที่สากและร้อนชื้นลงไปตามซอกหลืบที่อ่อนไหวอย่างรักแร้เนียนกริบ สัมผัสน่ารังเกียจนั้นทำให้ตรีอัปสรเสียวจนแทบอ่อนระทวย ร่างกายบอบบางสั่นสะท้านภายใต้การควบคุมของยานรกที่เริ่มกัดกินสติสัมปชัญญะของเธอทีละน้อยประธานหื่นปล่อยมือเธอให้เป็นอิสระ ก่อนจะเลื่อนมือหนาหยาบกร้านผ่านหน้าท้องแบนราบลงไปบดคลึงเนินเนื้ออวบอูมภายใต้ผ้าเนื้อบางเบาที่บัดนี้เปียกชื้นไปด้วยหยาดน้ำหวานแห่งความกำหนัด“ใหญ่ไม่เบาเลยหนู... แถมตอดดีซะด้วย ถึงว่าไอ้วายุมันถึงได้หลงหนูจนโงหัวไม่ขึ้น” เขาพึมพำเสียงพร่า แววตาฉายความหิวกระหายขณะจงใจสอดนิ้วร้ายเข้าไปในจุดอ่อนไหว บดเบียดรุกรานอย่างย่ามใจจนตรีอัปสรต้องขบเม้มริมฝีปากเพื่อกลั้นเสียงครางอันอัปยศหญิงสาวพยายามดึงชายกระโปรงปิดบังร่างกายด้วยมือที่สั่นเทา แต่วาทิตกลับคำรามในลำคอด้วยความขัดใจ เขากระชากมือเธอออกแล้วดึงแผ่นซิลิโคนที่ปิดหัวนมจนหลุดติดมือ ยอดอกสีหวานชูชันอวดสายตาเฒ่าตัณหาในทันที“นมหนูสวยเหลือเกิน... ลุงขอดูดให้ชื่นใจหน่อยเถอะนะ” จากนั้นเต้านมอวบเต่งตึงถูกดูดกลืนอย่างเมามัน แรงดูดดึงที่จาบจ้วงทำให้ตรีอ

  • เขย่ารักท่านรอง   ตอนที่ 36 ยอมเป็นเหยื่อ NC

    บรรยากาศที่หนักอึ้งภายในห้องรับแขกกำลังระอุเดือดด้วยเพลิงราคะที่วาทิตเป็นคนจุดขึ้นมาอย่างเลือดเย็น และตอนนี้ตรีอัปสรก็รู้สึกถึงร่างกายที่กำลังเริ่มทรยศต่อเจตนารมณ์ของตัวเอง“หนูตัวร้อนนี่...ให้ลุงเช็ดตัวให้มั้ย” วาทิตนั่งลงข้าง ๆ และสัมผัสตัวเธอไปตามพวงแก้ม ลำคอระหง“หนูจะออกไปรอข้างนอกค่ะ!” ตรีอัปสรตอบเสียงสั่นจนคนฟังรับรู้ได้ แต่ระหว่างที่เธอลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว วาทิตก็รีบดึงมือเรียวบางของลูกสะใภ้เอาไว้ได้ทัน“ได้โปรดปล่อยหนูเถอะค่ะ...คุณลุง หนูไม่อยากมีปัญหากับพี่วายุ!”เธอพยายามอ้างถึงวายุเพื่อเรียกสติชายสูงวัย แต่เมื่อยิ่งเขาสัมผัสตัวเธอ ตรีอัปสรกลับรู้สึกถึงกระแสความร้อนวูบวาบที่แล่นพล่านไปตามกระแสเลือด ทุกปลายนิ้วหยาบที่กรีดกรายลงบนผิวเนื้อนวลกลับทำให้เธอสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้ ความรู้สึกขยะแขยงตีรวนอยู่กับความกำหนัดที่ถูกกระตุ้นด้วยยาสวาทที่เธอไม่รู้ตัวว่าพลาดท่าไปตอนไหน ทั้ง ๆ ที่แม่ของเธอก็เตือนแล้วเตือนอีก“ลุงช่วยให้หนูสมหวังกับเจ้าวายุแล้ว หนูก็ควรจะตอบแทนน้ำใจลุงบ้างสิ...” วาทิตลุกขึ้นกระซิบพร่าชิดใบหู“หนูก็กำลังจะโอนที่ดินให้เป็นของคุณลุงอยู่แล้วไงคะ!” เธอเถียงกลับ

  • เขย่ารักท่านรอง   ตอนที่ 35 กับดักรักคุณพ่อสามี NC

    บรรยากาศภายในห้องทำงานเงียบสลัด มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ทำงานอย่างแผ่วเบา สวนทางกับกระแสความต้องการที่พลุ่งพล่านในใจของชายสูงวัย“พร้อมแล้วใช่ไหมหนูอัปสร ” วาทิตเอ่ยถาม เสียงของเขาแหบพร่าและสั่นพร่าด้วยเล่ห์กลที่ซ่อนไว้ภายใต้หน้ากากผู้ใหญ่ใจดี“พร้อมแล้วค่ะ ไหนละคะเอกสารที่คุณลุงจะให้หนูเซ็น” ตรีอัปสรตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ เธอจงใจนั่งไขว่ห้างจนชายเดรสสั้นกุดเลิกขึ้นโชว์เรียวขาขาวผ่อง แสร้งทำเป็นนอบน้อมเพื่อรอจังหวะตลบหลังชายตรงหน้า“ใจเย็นสิหนู... เดี๋ยวไปถึงกรมที่ดินค่อยเซ็นให้ลุงก็ได้”วาทิตขยับลุกขึ้นช้าๆ เดินอ้อมโต๊ะไม้โอ๊คตัวใหญ่มาหยุดยืนซ้อนหลังหญิงสาว กลิ่นน้ำหอมบุรุษรุ่นใหญ่ที่ฉีดมาหนาเตอะปะทะเข้าจมูกจนตรีอัปสรรู้สึกขนลุกซู่ด้วยความรังเกียจ มือหนาของเขาแสร้งวางลงบนบ่ามน แต่กลับค่อยๆ เคลื่อนปลายนิ้วลูบไล้ลงมาตามลำคอระหงอย่างถือวิสาสะ“คุณลุงจะไปตอนพักกลางวันเหรอคะ?” เธอถามพลางเอียงคอหลบและขยับตัวออกห่างอย่างแนบเนียน ทว่า...การเคลื่อนไหวของเธอกลับทำให้ทรวงอกอวบหยุ่นภายใต้เชื้อเชิญนั้นกระเพื่อมไหวจนวาทิตต้องลอบกลืนน้ำลาย“ไปตอนนี้เลยก็ได้... ว่าแต่เจ้าวายุมันมาทำงานหรือยั

  • เขย่ารักท่านรอง   ตอนที่ 34 ไม้เด็ดพ่อสามี

    หนึ่งเดือนผ่านไป... บรรยากาศยามเช้า ณ โรงแรมหรูใจกลางกรุงอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของดอกไม้สดสีขาวละมุน งานมงคลสมรสระหว่าง วายุ และ ตรีอัปสร ถูกจัดขึ้นอย่างสง่างามท่ามกลางแขกเหรื่อผู้มีเกียรติและเหล่าคนดังในแวดวงสังคม รวมถึงคุณหญิงรมณีย์ที่ควงคู่มากับลูกชาย ทว่า...ท่ามกลางความหรูหรานั้น พิธีการกลับถูกจัดอย่างเรียบง่ายทว่าศักดิ์สิทธิ์ตามความต้องการของบ่าวสาวทันทีที่เสียงดนตรีไทยบรรเลงแผ่วเบาเพื่อเปิดตัวเจ้าสาว แสงแฟลชจากกล้องนับสิบตัวก็รัวระยิบระยับดุจแสงดาว ตรีอัปสร ก้าวเดินลงมาด้วยความสง่างามที่ทำให้ทุกคนในงานต้องหยุดหายใจ ผมสีเข้มถูกถักเปียประณีตรอบศีรษะเปิดโชว์ใบหน้านวลเนียน ดวงตากลมโตเป็นประกายฉ่ำวาวถูกแต่งแต้มด้วยฝีมือช่างระดับมือโปร เรียวปากบางได้รูปเคลือบด้วยลิปสติกสีชมพูอ่อนดูเป็นธรรมชาติและน่าหลงใหลในคราวเดียวกันวายุ ในชุดไทยประยุกต์สีขาวสะอาดตา หล่อเนี้ยบราวกับคุณชายในซีรีส์ยืนนิ่งค้าง สายตาคมกริบจ้องมองเจ้าสาวของเขาด้วยความพึงพอใจอย่างที่สุด ในใจของเขาเต้นรัวแรง... แม้จะเห็นหน้าเธอทุกวัน แต่ในชุดเจ้าสาวที่ขับเน้นสัดส่วนอ้อนแอ้นและผิวพรรณผุดผ่องเช่นนี้ เธอกลับสวยหยาดเยิ้มขึ้นเป็

  • เขย่ารักท่านรอง   ตอนที่ 33 ทาสอารมณ์

    ณ ห้องทำงาน บรรยากาศแฝงไปด้วยความกดดันที่มองไม่เห็น วาทิต นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานตัวใหญ่ สายตาจดจ้องไปยังร่างอ้อนแอ้นของ ตรีอัปสร ที่ก้าวเข้ามาในห้อง วันนี้เขามีเป้าหมายชัดเจน... ในเมื่อหมากที่เขาวางไว้เดินเกมจนได้เสียกับลูกชายเขาแล้ว ก็ถึงเวลาที่เขาจะทวงถามถึงที่ดินไร่ชาผืนงามที่หมายปอง“สวัสดีค่ะคุณลุง” ตรีอัปสรยกมือไหว้ นอบน้อมเหมือนเดิมทุกประการ แต่ในใจกลับเย็นเยียบเมื่อนึกถึงคำบอกเล่าของมารดา“สวัสดีจ้ะหนูอัปสร เป็นไงบ้าง เที่ยวญี่ปุ่นสนุกไหมลูก... คงจะประทับใจจนลืมไม่ลงเลยล่ะสิ” ชายชรายิ้มกว้าง แววตาเจ้าเล่ห์สื่อความหมายลึกซึ้งถึงยาปลุกสวาทที่เขาเคยมอบให้เธอ“เอาเรื่องงานก่อนก็ได้มั้งคะคุณลุง เรื่องอื่นหนูว่าเอาไว้ก่อนเถอะค่ะ” ตรีอัปสรฝืนยิ้มกลบเกลื่อนความขยะแขยงที่เริ่มก่อตัว“ปวดหัวเปล่าๆ น่า! เรื่องงานน่ะหายห่วง คุณคาเทชิโทรมาแจ้งลุงเรียบร้อยแล้วว่าสินค้าล็อตหน้าเตรียมส่งได้เลย...” วาทิตโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะโน้มตัวเข้ามาใกล้เพื่อขยับหมากตัวสำคัญ “ว่าแต่เรื่องงานแต่งเถอะ... จะให้แม่เราหาฤกษ์ให้จริงๆ เหรอ ลุงว่าให้ลุงจัดการให้ดีกว่ามั้ง ลุงมีซินแสเก่งๆ เยอะ รับรองว่าหนูจะได

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status