เทพบุตรในคราบซาตาน

เทพบุตรในคราบซาตาน

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-07-03
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
82Bab
1.2KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เมื่อกวินซีอีโอหนุ่ม ผู้มีใบหน้าหล่อเหลา รูปร่างของเขาสมชายชาตรี มวลกล้ามเป็นมัดๆ เพื่อนรักของเอเดน ทั้งคู่วางมือจากธุรกิจสีเทา หลังจากนั้นพวกเขาต่างมีอาชีพที่สุจริต ชายหนุ่มหน้าตาดีมีดีกรีเป็นถึงเจ้าของโรงงานส่งออกรองเท้าแบร์นดังรายใหญ่ของประเทศ แต่แล้วเรื่องราววุ่นๆ กำลังจะทำให้เขาปวดหัว เมื่อใบบุญปรากฏตัวขึ้นเธออยู่ในสถานะของสาวโรงงาน หญิงสาวมีหน้าที่เพียงเพื่อคัดเลือกรองเท้า ควบคุมคุณภาพของสินค้าให้เป็นไปตามคุณสมบัติที่กำหนดเอาไว้ เพื่อสร้างความพึงพอใจให้กับลูกค้าสูงสุด หรือคิวซีนั่นเอง (Quality Control) ใบบุญไม่ได้เอะใจในหน้าตาของกวินแม้แต่น้อย เพราะเธอเป็นเพียงแค่พนักงานทั่วไป ซึ่งดูเหมือนจะไม่มีใครให้ความสำคัญ วันหนึ่งชายหนุ่มเดินชนกับเธอเข้าเต็มเปา จึงทำให้เรื่องราวในค่ำคืนนั้นผุดเข้ามาในหัวของซีอีโอหนุ่มอีกครั้ง เมื่อเธอคือผู้หญิงที่ตราตรึงในหัวใจของกวิน ในที่สุดเขาก็ได้เจอกับใบบุญจนได้ แต่ทว่าหญิงสาวกลับมีท่าทีเฉยเมย เหมือนกับเธอไม่เคยรู้จักกับเขามาก่อน ดวงตาของคนตัวเล็กไร้ซึ่งเยื่อใย จนชายหนุ่มหวั่นไหว ฝากซีรีส์ชุดนี้ด้วยนะคะ กำราบรักนางบำเรอ/เทพบุตรในคราบซาตาน/รักวุ่นๆ ของนายวายร้าย(ออสติน)/ (Doctor) Love me love my dog.

Lihat lebih banyak

Bab 1

Chapter 1จุดเริ่มต้น

私、浅見清香(あさみ さやか)は、高城凛人(たかぎ はやと)と結婚して七年になるが、夫に対して数億円という巨額の借金を背負っている。この家では、食事を一口多く食べるだけで借用書を書かされるのだ。

泣いて抗議したこともあったが、凛人の表情は冷淡なままだった。

「あの日、妙子の身代わりとして無理やり嫁いできたのはお前だろう。金目当てかどうか試しているだけだというのに、もう我慢の限界か?」

浅見妙子(あさみ たえこ)。彼女こそが浅見家の本物の令嬢であり、私はその婚約を掠め取った偽物の令嬢に過ぎない。

彼のその一言で私は反論する気力を失い、従順に彼の子を産むことさえ受け入れてきた。

だが、実の母の桐谷明美(きりたに あけみ)が重病に倒れた今、私は彼にひざまずき、震える声でもう二千万円の借用書を書かせてほしいと懇願している。

七歳になる息子の高城湊斗(たかぎ みなと)は、あからさまに軽蔑した様子で顎をしゃくった。

「ママって、お金をせびる手口ばっかりだね。パパからの信用限度額はもうゼロだってば!

妙子ママに席を譲るって約束するなら、パパに申請を通してもらえるよう説得してあげてもいいよ」

父子揃って妙子のために心血を注いでいる様子は、かつて私が重病を患った際に見せてくれた献身そのものだった。

私はもう、涙を一滴も流さなかった。ただ静かに離婚協議書を彼らの前に置いた。

協議書に重さなどないはずなのに、まるで巨大な岩が空気を押し潰したかのように、呼吸することさえ苦しくなるほどの圧迫感を放っていた。

凛人は指を絡ませ、その瞳からは一切の感情を読み取ることができなかった。

湊斗は腕を組み、不満げに顔を歪めた。

「子供だと思って馬鹿にしないでよ。ママは貧乏な実家に帰りたくなくて、高城家のお金は一円も使わないって契約してまでパパと結婚したんでしょ。今さら高城夫人の座を捨てるわけないじゃない!

そうやってパパの優しさに付け込んで、いじめてるんだ!」

私と凛人は幼馴染だ。実の母が私を訪ねてきたとき、唯一手放せなかったのが彼だった。

高城家は婚約の継続を認める条件として、私が高城家の金を一切使わず、外で働くことも禁じ、専業主婦として凛人に尽くすことを要求した。

月々に使える額はわずか一万円。

だが、たった一万円でどうやって家庭をやり繰りできるというのか。

私はてっきり、これが凛人の必死の説得の末に得られた妥協案だと思っていたが、実際は私の真心を試すための残酷な手段にすぎなかったのだ。

脇に垂らした手がゆっくりと握りしめられ、爪が深く手のひらに食い込む。だがその痛みも、心臓を抉られるような痛みに比べれば微々たるものだった。

凛人の表情がふっと緩み、その瞳に無関心の色が混じった。

「俺と妙子の関係を公表したところで、お前の高城夫人としての地位が揺らぐわけではない。今の俺の立場なら、面倒を見てくれる人間が複数いても不自然ではないだろう。

それに、お前はもう子供を産めない体なんだしな」

空気が一瞬、凍りついた。

かつて凛人が事業で重大な過失を犯し、家を追い出されたことがある。

その時、浅見家の反対を押し切り、彼と共に狭くて湿っぽい地下室で暮らしたのは私だ。

彼の負債を返すために朝から晩まで働き詰め、ついには医師から過労が原因で妊娠は難しいと宣告された。

借金を完済したあの日、彼は私の肩に顔を埋め、熱い涙をこぼした。

「清香、子供がいるかどうかなんて関係ない。お前だけが俺の唯一の妻だ」

しかし時は流れ、妙子が戻ってきてからというもの、凛人の真心は少しずつ移ろっていった。

私はそっと下腹部に手を当て、お腹に宿る小さな命の鼓動を感じた。再び身ごもったことを彼に伝える言葉を飲み込み、ただ離婚協議書をさらに前へと押し出した。

「サインして。もう、お互い自由にさせてもらいましょう」

湊斗が勢いよく書斎へ駆け込み、一束の紙切れを抱えて戻ってくるなり、それを私の体へと容赦なく叩きつけた。

【三月二十一日、義母の誕生日。金のネックレス一本の購入申請。借主:浅見清香】

【四月三日、湊斗の衣替え。費用六万円の申請。借主:浅見清香】

【五月十六日、凛人のプロジェクト成功祝賀会。開催費用四十万円の申請。借主:浅見清香】

湊斗は凛人そっくりの、冷ややかな視線を向けた。

「パパが言ってたよ。離婚したいなら、まずこのお金を返してからだって!」

親戚への付け届けの費用。

湊斗の医療費。

このすべてはこの家のために使ったものだというのに、今では私の首を絞める無形の縄となっている。

凛人はこの茶番を静かに見守り、その瞳の奥には湊斗の振る舞いに対する満足げな色が浮かんでいた。

あまりの理不尽さに眩暈を覚え、長年の積もり積もった悔しさで思わず目頭が熱くなる。

「このお金のうち、私自身のために使ったものが一円でもあるの?」

私は一着の古着を何年も着回しているというのに、湊斗と凛人には毎シーズンの新作を買い与えた。

私のファンデーションは容器の底を削り取るようにして使っているのに、彼らはカフスボタン一つでさえ二度と同じものは身に付けない。

凛人は眉を上げ、充血した私の目を見て何かを言いかけた。

その時、机の上のスマートフォンが鳴り、画面に妙子の名前が表示された。彼の目元が瞬時に優しく和らいだ。

私に対する態度とはあまりにも違うその姿を見て、私の心は完全に死んだ。

電話を切った凛人は、悪びれる様子もなく私の手を引いた。

「妙子が新人デザイン賞を受賞した。今夜はうちで一緒に祝いたいそうだ。準備をしておいてくれ。パーティーの費用については、借用書を書かなくてもいい」

妙子はデザインなど一日たりとも学んだことがない。それなのに、一体どうやって新人デザイン賞を取れたというのか?

数ヶ月の間、不眠不休で描き上げて提出したあのデザイン画が脳裏をよぎり、私は驚愕に目を見開いた。

「私のデザインの署名を書き換えたの?あの賞金が、お母さんの治療に必要だって知っていたはずなのに!」

凛人が唇を引き結び、反論すらしないその態度は、私の心の底に残っていた最後の希望の火を完全に消し去った。

私は目を赤く腫らしながら、力任せに凛人の頬を平手打ちした。笑いながら、ぼろぼろと涙が溢れ出した。

「凛人、あなたって人は……本当に最低ね!」

凛人は口の端から滲み出た血を拭い、顔色一つ変えなかった。

「もういい。お前は妙子を喜ばせさえすればいい。明美さんの医療費は俺が出してやる」
Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
82 Bab
Chapter 1จุดเริ่มต้น
หลายวันผ่านไปเอเดนเริ่มไม่แน่ใจ ในสิ่งที่เขาต้องการจะพิสูจน์ ซึ่งชายหนุ่มกำลังคิดว่าเขาไม่ควรเอาความรู้สึกของพลอยชมพูมาล้อเล่น และถ้าหากเธอมีใจให้กับกวินจริงๆ เขาจะทำยังไง เขาจะยอมปล่อยเธอไปง่ายๆ ได้อย่างนั้นหรือ ตอนนี้ในหัวของชายหนุ่มเต็มไปด้วยความคิด ที่ปลงไม่ตก ก่อนจะเดินเข้าไปในบ่อน ซึ่งเต็มไปด้วยนักพนันตัวยง จากนั้นชายหนุ่มจึงปลีกตัวเดินเข้าไปด้านบน ซึ่งทำให้เขาถึงกับงงเมื่อได้ยินเสียงเล็ดลอดออกมาจากประตูห้อง "อื้ม รีบจัดการสักทีสิค่ะ" เสียงหวานของ หญิงสาว เรียกร้องให้ชายตรงหน้าได้ทำในสิ่งที่ใจเขาปรารถนา ทั้งที่ความเป็นจริงใบบุญไม่เคยมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งตรึงใจกับชายใดมาก่อน เขาจะรู้หรือเปล่านั่นมันคือการแสดงที่เธอพยายามเสแสร้งหลอกตัวเอง เมื่อหญิงสาวพร้อมที่จะบำเรอปรนเปรอชายตรงหน้า เพื่อแลกเศษเงินของเขา ซึ่งมันจะทำให้เธอกับน้องๆ มีชีวิตรอดในยุคเศรษฐกิจฝืดเคืองเช่นนี้ ซึ่งใบบุญเป็นเสาหลักให้กับทุกคน เมื่อบิดามารดาของเธอเสียชีวิตไปหลายปีแล้ว น้องทั้งสองคนของเธอต้องอยู่ต้องกินต้องใช้เมื่อทุกอย่างต้องแลกมาด้วยเงินต
Baca selengkapnya
Chapter 2 จุดเริ่มต้น2
"ยกขาขึ้นเป็นรูปตัวเอ็ม" ชายหนุ่มไม่พูดเปล่ามือของเขาจับลงไปที่ข้อเท้าเรียว พร้อมกับดันให้เป็นรูปตัวเอ็ม "ดะ...ดะ เดี๋ยวก่อนค่ะ" หญิงสาวถึงกับพูดออกมาด้วยความรู้สึกหวาดกลัวทันทีทันใด เมื่อใบบัวไม่คิดว่าครั้งแรกก็ต้องเจอกับศึกหนักเสียแล้ว พรึบ!! "กรี๊ด! ม่ายยย" หญิงสาวร้องออกมาพร้อมกับน้ำหูน้ำตาเล็ด เมื่อเธอไม่คิดว่าความใหญ่ของมันจะคับแน่นเต็มรู จนเธอสัมผัสได้ถึงความเจ็บ เมื่อมันกำลังขยายพองตัวใหญ่แข็งทื่อขึ้นเรื่อยๆ ถ้าหากเขาดันเข้ามาเต็มแรง รูเสียวเธอมันต้องฉีกขาดแน่ "เฮ้ย!! อย่าบอกนะว่าไม่เคย มันคือครั้งแรกของเธอใช่ไหม บอกฉันมาตามตรงเดี๋ยวนี้" ชายหนุ่มถึงกับต้องเบรกเอาไว้ เมื่อเจ้ามังกรยักษ์ลำเขื่องเหลื่อมล้ำเข้าไปได้เพียงแค่ส่วนหัวเท่านั้น จนทำให้เขาไม่กล้าขยับ เพราะกลัวว่าเธอจะรู้สึกเจ็บ เพราะขนาดของเจ้าดุ้นของเขาที่มันใหญ่กว่
Baca selengkapnya
Chapter 3 เอาสด
มือของเขาเริ่มสุขซนคลี่ลงไปตรงกลางร่องกลีบกุหลาบ พร้อมกับใช้ปลายนิ้วสะกิดเม็ดสีแดงระเรื่อ จนหญิงสาวร่างเล็กกายกระตุกเกร็ง ด้วยความรู้สึกวูบวาบไปทั้งตัว รูเสียวของเธออ้ารับนิ้วมือของเขาอย่างไม่มีท่าทีว่าจะหลบหนีแต่อย่างใด ก้นงอนแอ่นเข้าหาช่วงจังหวะจ้วงเข้าออกของนิ้ว เมื่อชายหนุ่มกำลังพยายามกระตุ้นให้น้ำหวานไหลเยิ้มออกมา เพื่อเป็นใบเบิกทางให้เจ้าหัวหยัก เข้าไปสำรวจภายในถ้ำของเธอได้ง่ายขึ้น"อ๊ะ อ๊ะ อื้ม....อุ๊ย ดูดแรงจัง...อ๊าาา" ใบบุญครางกระเส่าออกมาเสียงดัง เนื้อตัวของเธอระทดระทวย เมื่อชายหนุ่มใช้ปลายลิ้นโลมเล้าไปที่เม็ดบัวอมชมพู เขาดูดกลืนกินราวกับชายที่กำลังหื่นกระหายในกาม เมื่อความต้องการเริ่มทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ปลายนิ้วของเขาเริ่มเปียกแฉะ บ่งบอกให้กวินรู้ว่ารูเสียวของเธอพร้อมใช้งานได้แล้ว ทำให้ชายหนุ่มจับสองขาเรียวอ้าง้างออกกว้าง พร้อมกับสอดเจ้าดุ้นยักษ์เข้าไป ในรูที่มันคับแคบแน่นไปหมด พรึบ!! "โอ๊ะ...โอ๊ย...อูยยย!" เสียงร้องของใบบุญระค
Baca selengkapnya
Chapter 4 สาวโรงงาน
แต่ทว่าการทำงานในโรงงานนั้นไม่ได้สะดวกเหมือนงานเดิมที่บริษัท เนื่องจากระบบของโรงงานนั้นต้องเข้ากะกลางวันและกะกลางคืน ซึ่งเธอรู้สึกเป็นห่วงใบบัวและใบพลูเป็นอย่างมาก ถึงกระนั้นก็ไม่สามารถที่จะหลีกเลี่ยงได้ เฉกเช่นในวันนี้ที่เธอต้องออกจากบ้านในตอนค่ำ “พี่จะออกไปทำงานแล้วนะ อยู่กันสองคนห้ามออกจากบ้านเข้าใจไหม” หญิงสาวหันไปสั่งใบบัวกับใบพลูที่กำลังนั่งทำการบ้านอยู่บนโต๊ะเล็กๆ ตรงมุมห้อง “ไม่ต้องห่วงฉันสองคนหรอกน่า พี่รีบไปเถอะเดี๋ยวก็ไม่ทันรถรับส่งพนักงานหรอก” ใบบัวเอ็ดพี่สาวออกไปเบาๆ จนทำให้เธอมองค้อนมาที่น้องสาวในชุดมัธยมปลายด้วยความหมั่นไส้ ซึ่งอีกไม่กี่เดือนน้องสาวคนเล็กของเธอก็จะเรียนจบมัธยมศึกษาตอนปลาย ซึ่งหญิงสาวต้องหาเงินก้อนใหญ่ไว้จ่ายค่าเทอมให้น้องสาว เมื่อใบบัวเข้าเรียนในระดับชั้นอุดมศึกษา “พี่ไปแล้วนะ ปิดประตูลงกลอนให้ดีด้วย ใครเรียกก็ห้ามเปิด แม้แต่ใบโพธิ์ถ้ามันเรียกก็ไม่ต้องเปิด พี่กลัวว่ามันจะพาเพื่อนมาค้างด้วย” ใ
Baca selengkapnya
Chapter 5 ท่านประธาน
“นายนี่ก็พูดแบบนี้เป็นเหมือนกันนะเนี่ย คราบของมาเฟียที่เคยอยู่แต่ในบ่อนหายไปไม่เหลือแม้แต่เงา” รอยยิ้มที่มุมปากของกวินเผยขึ้น เมื่อนึกถึงอดีตที่เคยร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมา แต่แล้วโชคชะตาก็ได้นำพาให้เขาสองคนเดินออกมาจากวงการธุรกิจสีเทา “มีลูกมีเมียแล้วฉันก็อยากทำให้พวกเขาสบายใจ ถ้าวันไหนนายมีครอบครัว จะรู้ว่าความยิ่งใหญ่มีเพียงหนึ่งเดียวนั่นคือเมีย” “ฮ่า! ฮ่า! ฮ่า! นายกลัวเมียว่างั้น” กวินหัวเราะเยาะเย้ยเพื่อนรักออกมาเสียงดัง ก่อนจะตั้งคำถามด้วยแววตาที่ไม่อยากจะเชื่อ ในสิ่งที่เอเดนพูดออกมาด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ถ้าหากวันหนึ่งเขามีภรรยาจะยอมเธอเหมือนที่เอเดนยอมพลอยชมพูหรือเปล่านะ นั่นคือคำถามที่กวินหาคำตอบไม่ได้ เขาคงรอให้วันนั้นมาถึง ซึ่งชายหนุ่มยังไม่รู้ว่าอีกนานแค่ไหน “เออ! นายไม่กลัวเมียบ้างให้มันรู้ไป” เอเดนพูดออกไปด้วยน้ำเสียงที่หมั่นไส้เพื่อนรักของตน “นายคิดว่าครั้งแรกของผู้หญิง มันสำคัญแค่ไหน เธอจะจดจำผู้ชายที่พรากเอาความสาวไปจากเธอได้หรือเปล
Baca selengkapnya
Chapter 6 เธอผู้เสียสละ
“เสน่ห์แรงเหมือนกันนะเนี่ย อิจฉาจัง ถ้าเป็นฉันนะจะขึ้นรถไปกับหัวหน้าอย่างไม่ลังเลเลย” ชมพู่พูดออกมาด้วยแววตาที่เป็นประกาย เมื่อเพชรภูมิคือชายในฝันของสาวๆ ทั้งโรงงาน แต่คงต้องยกเว้นใบบุญไว้หนึ่งคน “ตื่นๆ ฝันกลางวันรึไง หัวหน้าใหญ่เขามีแฟนเป็นตัวเป็นตนอยู่แล้ว ฉันยังไม่อยากตกงาน” “แค่แฟนไม่ใช่เมียสักหน่อยนี่” “เฮ้ยชมพู่! คิดแบบนั้นได้ไงอ่ะ ศิลข้อสามท่องให้ขึ้นใจ อย่าไปข้องแวะกับใครที่เขามีเจ้าของ แต่ถึงหัวหน้าใหญ่ไม่มีแฟน ฉันก็ไม่ขอยุ่งเกี่ยวอยู่ดี พนักงายอย่างพวกเรา คงเป็นได้แค่ของเล่นชั่วครั้งชั่วคราวของคนมีตังค์” เมื่อพูดจบประโยคแววตาของใบบุญเศร้าไปถนัด เมื่อเรื่องราวในค่ำคืนนั้นยังคงตามมาหลอกมาหลอนเธออยู่ร่ำไป ป่านนี้ผู้ชายที่สร้างมลทินให้กับเธอ เขาคงมีความสุขกับครอบครัวที่อบอุ่นมีหน้ามีตาในสังคม ผิดกับเธอที่ต้องหาเช้าเช้ากินค่ำ เงินเดือนแทบจะไม่เหลือเก็บ
Baca selengkapnya
Chapter 7 หัวใจเต้นแรง
ตุ้บ!!! หญิงสาวเดินชนเข้ากับอกแกร่งของชายร่างสูงใหญ่อย่างจัง จนเอกสารในมือของเธอหล่นลงไปกระจัดกระจายเกลื่อนพื้น เนื่องอันดาต้องการแกล้งเธอ จึงเอาแอกสารออกจากลิ้นแฟ้ม ซึ่งใบบุญคงต้องเรียงใหม่หมด “โอ๊ย! นี่มันวันอะไรของฉันเนี่ย... ขอโทษนะคะ” หญิงสาวรีบกล่าวขอโทษเขาออกไป ขณะที่ดวงตาของเธอโฟกัสไปยังเอกสารที่พื้น ก่อนจะรีบกุลีกุจอก้มลงไปเก็บขึ้นมาทีละแผ่น เพื่อเรียงให้เรียบร้อย โดยไม่ได้สนใจว่าตัวเองชนเข้ากับใคร แล้วจัดการใส่เข้าไปในแฟ้มให้เป็นระเบียบกว่าเดิม “เดี๋ยวผมช่วยเก็บ” เสียงทุ้มดังขึ้น จึงทำให้หญิงสาวเงยหน้าไปมอง ซึ่งทำให้คนทั้งคู่ได้สบตากันราวกับกำลังตกอยู่ในภวังค์ แม้แต่กวินเอง ในเวลานี้หัวใจของเขาเริ่มเต้นไม่เป็นจังหวะ ที่ได้เห็นใบหน้าของหญิงสาวชัดเจน ซึ่งชายหนุ่มจดจำเธอได้เป็นอย่างดี ใบบุญยอมรับว่าชายตรงหน้าดูหล่อเท่สมาร์ตยังกับโอปา เมื่อเขาอยู่ในชุดสูทผูกเนกไทแบบนี้ เธอเองก็รู้สึกหวั่นไหวไม่น้อย แต่นั่นมันไม่ใช่
Baca selengkapnya
Chapter 8 ต้องการรู้ความจริง
หลังจากที่ใบบุญเดินออกมาจากตึกของผู้บริหาร ซึ่งอยู่ห่างจากโรงงานพอสมควร เธอกึ่งวิ่งกึ่งเดิน เพื่อไปถึงห้องน้ำให้เร็วที่สุด เมื่อหญิงสาวไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่า ระยะเวลาหกเจ็ดปีที่ผ่านมา ใบหน้าใบของผู้ชายคนนั้น คนที่เขาพรากเขาความสาวไปจากเธอ ด้วยความจำยอมแม้ไม่ค่อยเต็มใจ ในวันนี้เขาจะยังคงดูหล่อเหลาราวกับเทพบุตร แต่เขาคงมีครอบครัวที่สมบูรณ์แบบ เพราะดูจากการแต่งตัวเขาดูภูมิฐานหล่อเหลาเอาการทีเดียว แต่ถึงกระนั้นผู้ชายอย่างเขามันก็แค่ซาตาน ที่ใช้เงินหว่านให้ผู้หญิงที่ไม่มีทางเลือกอย่างเธอต้องตกเป็นเหยื่อ “ไม่ว่าคุณจะทำงานที่นี่ในตำแหน่งอะไร ฉันก็ไม่มีทางจะไปเหยียบที่ตึกนั้นอีกแล้ว ที่ผ่านมาถือว่าเป็นฝันร้าย” ใบบุญพยายามพร่ำบอกตัวเองอยู่ที่หน้ากระจกเงา เมื่อหญิงสาวคิดว่าทุกอย่างแค่บังเอิญ ต่อไปนี้เธอคงไม่ดวงซายเดินไปฉะกับเขาอีก “โอ๊ย! อะไรกันเนี่ย ไม่ว่าจะหลับตาหรือลืมตา มองไปทางไหน ใบหน้าของซาตานร้ายก็ลอยมาทุกที จะตามมาหลอกตามมาหลอนฉันไปทุกที่เลยหรือยังไง ไอ้ผู้ชายบ้ากาม!” หญิงส
Baca selengkapnya
Chapter 9 ต้องการรู้ความจริง2
“ไม่ว่าเธอจะมีใคร ฉันก็แค่อยากรู้เธอสุขสบายดีหรือเปล่า ถ้าเธอลำบากฉันยินดีที่ช่วยเธออย่างไร้เงื่อนไข” กวินพูดพร้อมกับเดินเข้ามานั่งที่โต๊ะทำงานเหมือนเดิม จนตะวันอดคิดไม่ได้ว่าใบบุญ มีความสำคัญกับนายรองของเขายังไงกันแน่ เพราะที่ผ่านมากวินไม่เคยไยดีผู้หญิงคนไหนด้วยซ้ำ แต่กับสาวโรงงานคนนี้ แม้เธอจะมีใครเขาก็ยังทำเป็นห่วงใย “ได้ครับนายรอง ผมจะเริ่มคืนนี้เลยหลังจากที่เธอนั่งรถออกไป” ตะวันพูดพร้อมกับโค้งคำนับ ยอมรับในคำสั่งของเจ้านาย ก่อนที่เขาจะเดินออกไป เพื่อสังเกตการทำงานของใบบุญ ช่วงพักกลางวันใบบุญยังคงถือปิ่นโตเข้ามานั่งกับชมพู่เฉกเช่นทุกวัน แต่วันนี้เธอคงกินไม่ลง เมื่อหัวหน้าใหญ่อย่างเพชรภูมิเดินเข้ามาทัก พร้อมกับชวนเธอออกไปรับประทานมื้อเที่ยงข้างนอก อย่างออกนอกหน้านอกตา จนใบบุญกลัวว่าเรื่องจะถึงหูเลขาของท่านประธาน “ว่ายังไง พาเพื่อนไปด้วยก็ได้นะผมเลี้ยงไม่อั้น” “ใบบุญไปเลย นะ นะ นะ” เพื่อๆที่นั่งร่วมโต๊ะต่างคะยั้นคะยออยากให้ใบบุญตกลงรับคำหัวหน้าใหญ่ “ใครอยากไปก็ไปสิ แต่ฉันไม่ไ
Baca selengkapnya
Chapter 10 ท่านประธานเรียกไปพบ            
ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! เสียงคนเคาะประตูดังขึ้น ทำให้ท่านประธานหนุ่มรีบถอดสูทออกมาพาดไว้กับพนักเก้าอี้ พร้อมกับรีบเดินไปที่กระจกใสริมห้อง ยืนชมวิวกอดอกด้วยมาดเข้ม ขณะที่หัวใจเจ้ากรรมของเขามันกำลังเต้นไม่เป็นจังหวะ เมื่อกำลังจะได้เจอกับใบบัวอีกครั้ง ในรอบที่สองของวันนี้ “ท่านประธานค่ะ คิวซีที่นัดเอาไว้ มาขอพบค่ะ” เสียงหวานของเลขาดังขึ้น “ให้เธอเข้ามาได้” กวินพูดออกไปด้วยเสียงเข้ม “ค่ะ ท่านประธาน” หลังจากที่เลขาสาวเดินออกไป ใบบุญได้เดินเข้าก้มหน้าเข้ามาภายในห้องของท่าประธานด้วยอาการเกร็งๆ เพราะเธอไม่รู้ว่าจะได้รับโทษหนักแค่ไหน เขาจะไล่เธอออกหรือเปล่า นั่นคือคำถามที่เกิดขึ้นภายในใจของใบบุญ “สวัสดีค่ะท่านประธาน” หญิงสาวยกมือขึ้นไหว้ พร้อมกับกล่าวทักทาย บุคคลที่เธอเรียกเขาว่าท่านประธานไปตามมารยาท “นั่งลงสิ” เสียงทุ้มที่ฟังดูคุ้นหู แต่บุญบุญก็ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นไปสบตาเขา ตอนนี้หัวใจของเธอมันเต้นแร
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status