12

ตัดสัมพันธ์กันแล้ว

         เวลา 21.00 น. 

         @ Blue&pink Pub

          ยามราตรีที่แสงไฟไม่หลับใหล ส่งแสงวิบวับสาดส่องไปมากระทบตา เคล้าเสียงดนตรีสุดมันของดีเจสุดหล่อที่เปิดเพลงเอาใจหนุ่มสาว หนึ่งในนั้นมีอัญญาร่วมวงเต้นอยู่กลางฟลอร์พร้อมนักท่องเที่ยวอีกหลายคน เธอไม่สนว่าใครจะมองหรือไม่ ขอแค่ได้เป็นตัวของตัวเองก็พอใจแล้ว

          เอวบางโยกย้ายพลิ้วไหวไปกับจังหวะสุดเร้าใจ ยกแขนจนสุดเลื้อยราวกับงูเต้นรำระบำ ร่างกายเธออ่อนไหวทุกท่วงท่าดูแล้วเซ็กซี่สะดุดตาของเหล่าบรรดาเสือเจ้าชู้ทั้งหลาย ชุดที่ใส่ก็สั้นเสมอหูสีสันฉูดฉาดราวกับดอกกุหลาบสีสด เข้ากับสีปากแดงจัดเห็นแล้วยังรู้สึกเผ็ดร้อน

          อัญญาปลดปล่อยความเครียดผ่านการเต้น เวลามีเรื่องไม่สบายใจสิ่งที่เธอมักจะทำคือการให้เสียงดนตรีบำบัดจิตใจ แค่ได้ขยับร่างกายไปมาตามเสียงเพลงสารโดพามีนในร่างกายก็หลั่งไม่หยุด ช่วยให้อารมณ์ดีขึ้นมาก

          “สวัสดีครับคนสวย ไม่ทราบว่าชื่ออะไรครับ” ในระหว่างที่เธอขยับร่างกายอยู่นั้น มีชายร่างสูงอายุน่าจะประมาณสี่สิบต้น ๆ เข้ามาทักทายสาวน้อยที่กำลังสนุกไปกับเสียงเพลง

          อัญญาหยุดและมองหน้าเขาแค่แวบหนึ่งเท่านั้น เธอไม่สนใจและกลับไปเต้นต่อ ชายหนุ่มยกยิ้มมุมปากหนึ่งข้าง เขาไม่ได้โกรธเธอ ซ้ำยังสนใจมากขึ้นกว่าเดิม

          เต้นไปสองสามเพลงร่างบางก็เริ่มมีอาการอ่อนล้าและกระหายน้ำ ประจวบเหมาะกับดีเจเปลี่ยนเป็นจังหวะเพลงช้า 

อัญญาจึงเลือกเดินเข้าไปนั่งหน้าเคาน์เตอร์บาร์เพื่อสั่งเครื่องดื่มมาดับร้อน

          “ขอมาร์การิต้าแก้วหนึ่งค่ะ”

          “ครับ รอสักครู่นะครับ” บาร์เทนเนอร์หนุ่มรับออเดอร์ ก่อนจะหันหน้าเข้ามุมชงเครื่องดื่มทำค็อกเทลตามที่ลูกค้าสั่ง

          ในขณะที่อัญญานั่งรอเครื่องดื่มอยู่นั้น ชายหนุ่มวัยกลางคนที่เข้ามาถามชื่อเธอเมื่อไม่กี่นาทีที่ผ่านมา เขาลอบมองเธออย่างเสน่หา สายตาที่แสนจะเจ้าชู้นั่งมองหญิงสาวมาจากมุมวีไอพี เขาจ้องรูปในมือถือสลับกับมองอัญญา

          “อัญญา...สวยเซ็กซี่มีเสน่ห์ มิน่าเสี่ยถึงยอมนั่งเครื่องบินมารับด้วยตัวเอง ฮึ ๆ เสียดายที่คืนนี้เธอจะต้องตกเป็นของไอ้เสี่ยบ้าตัณหาหลายเมียนั่น” เขาจดจ้องไปที่เรียวขาขาวของร่างบางที่นั่งอยู่หน้าบาร์ ก่อนจะตัดสินใจดีดตัวขึ้นจัดเสื้อผ้าตัวเองให้เข้าที่ จากนั้นมุ่งหน้าตรงไปหาเป้าหมาย

          เขาเป็นคนที่เสี่ยมนต์ชัยส่งมาตามหาเธอนั่นเอง คงแอบตามมาตั้งแต่โรงแรมแล้ว

         ชาติ หรือ สุชาติ ลูกน้องของเสี่ยมนต์ชัย เขาทำงานงานอยู่ที่ไทย คุมอาบอบนวดและบ่อนของเสี่ยมนต์ชัย เป็นคนหน้าไหว้หลังหลอก ต่อหน้าเขารักและเคารพเสี่ย ลับหลังด่าสารพัด ไม่พอเขายังโกงเงินเสี่ยอีกด้วย

          วันนี้เขาได้รับมอบหมายงานสำคัญคือการมาจับตัวอัญญาไปให้เสี่ย เพราะหน้าตาและรูปร่างที่ดูดีจากการออกกำลังกายเป็นประจำ ทำให้ชายผู้นี้ยังดูฟิตแน่น ไม่เหมือนคนสี่สิบ เป็นคนพูดจาหว่านล้อมเก่ง ปากหวานเป็นอาจิณ โดยส่วนใหญ่ผู้หญิงที่ไร้เดียงสามักจะตกหลุมพรางของเขา 

          หวังว่าอัญญาจะรอดพ้นจากเนื้อมือของเขานะ

          “ขอนั่งตรงนี้ได้มั้ยครับ” สุชาตินั่งลงเก้าอี้ข้างอัญญา

          “เชิญค่ะ” อัญญาตอบเขาก่อนจะกระดกแก้วค็อกเทลขึ้นดื่ม เธอไม่แม้แต่จะมองหน้าเขาด้วยซ้ำ

          “มาคนเดียวเหรอครับ?” สุชาติยังคงไม่ละความพยายามที่จะคุยกับเธอ

          “แล้วเห็นคนอื่นรึเปล่าคะ” คำตอบที่ฟังดูเย่อหยิ่งของสาวสวย ทำให้คนถามแอบเคืองในใจ แต่ก็ต้องทำงานให้สำเร็จ

          “ผมก็มาคนเดียวเหมือนกัน ถ้าไม่รังเกียจคืนนี้ผมขอเลี้ยงเครื่องดื่มคุณได้มั้ยครับ?”

          “แล้วถ้าบอกว่ารังเกียจละคะ” เธอตวัดหางตามองเขาแวบหนึ่ง จะสื่อว่าไม่เล่นด้วย กรุณาอย่ามายุ่ง

          “ฮึ ๆ สวยหยิ่งน่าค้นหา ผมไม่ถือครับ เอาเป็นว่าผมเลี้ยงคุณเอง อยากดื่มอะไรสั่งเลยนะครับ”

          สุชาติยังคงตื๊อเธอไม่เลิก ทำตัวเป็นป๋าใจป้ำอยากจะเลี้ยงเครื่องดื่มเธอให้ได้ อัญญารู้สึกรำคาญและอึดอัดใจที่มีผู้ชายเข้ามาวอแว อุตส่าห์ไม่ชวนใครมาด้วยเพราะไม่อยากพูดกับใคร กระนั้นก็ยังมีคนมาทำให้หงุดหงิด

          ถ้าอยากเสียเงินนักเธอก็จะจัดให้

          “น้อง พี่ขอเครื่องดื่มที่แพงที่สุด ขอสิบแก้วนะคะ”

          “สิบแก้วเลยเหรอครับ ไหวเหรอ?”

          “ฉันสั่งมาเผื่อคุณด้วยค่ะ”

          รวยนักใช่มั้ย เดี๋ยวจะผลาญให้หมดตัวเลย แต่อย่าหวังว่าจะได้ร่างกายของเธอนะ ไม่มีวัน

          ในขณะที่อัญญากับสุชาติสนทนากันอยู่นั้น มีสายตาคู่สวยยืนจ้องมองทั้งคู่อยู่ เธอจดจ้องใบหน้างามของอัญญาด้วยความรู้สึกคุ้นหน้า และตัดสินใจเข้าไปถาม

          “เธอใช่แฟนของพี่ฌอนรึเปล่า?”

          อัญญาหันไปตามเสียง ผู้หญิงคนนี้เป็นใคร นั่นคือคำถามแรกที่แวบขึ้นมาในหัวเธอ แต่พอย้อนกลับไปฟังคำถามอีกครั้ง เธอก็นึกขึ้นมาได้ว่าเธอคือ พิชชี่ สาวเจ้าปัญหาของคุณฌอนนี่เอง

          “.....” อัญญาไม่ตอบพิชชี่ ทำเป็นไม่สนใจเธอ เพราะงานของเธอจบไปแล้ว แต่นั่นยิ่งทำให้พิชชี่ไม่พอใจ

          “นี่หล่อน ฉันพูดกับหล่อนนะยะ แหม..แอบแฟนมาเที่ยวกับผู้ชายคนอื่น กลัวฉันเอาเรื่องเธอไปฟ้องพี่ฌอนหรือกลัวผู้ชายคนนี้จะรู้ว่าตัวเองมีแฟนแล้วเหรอยะ”

          “ไม่ใช่เรื่องของคุณ อีกอย่างนะคะ ฉันกับคุณฌอนเราจบกันแล้ว ถ้าคุณอยากไปตามง้อเขาก็เชิญเลยนะคะ”

          “จริงเหรอ?” พิชชี่ตาลุกวาวเป็นประกายเมื่อรู้ว่าคนโปรดของตัวเองโสดอีกครั้ง ยกยิ้มกว้างปากแทบฉีก “งั้นฉันก็ไม่มีอะไรกับเธอแล้ว” พูดจบก็สะบัดหน้าเดินหนีไปอย่างอารมณ์ดี

         อีกมุมหนึ่งในผับเดียวกัน

          โซนวีไอพีหนึ่งของผับ มีชายหญิงคู่หนึ่งกำลังเกี้ยวพาราสีกันอยู่บนโซฟาตัวยาว ทั้งคู่สบตากันหวานเยิ้ม ยกแก้วคล้องแขนชวนกันดื่มพร้อมกับส่งสายตาให้กันปานจะกลืนกิน

          “คืนนี้เราจะไปต่อที่ไหนกันดีคะ” สาวสวยหมวยอึ๋มเอ่ยถามชยางกูร ก่อนจะวางแก้วลงบนโต๊ะกลางโซฟา เธอขยับกายเข้าไปใกล้เขา ปลายนิ้วเรียวลูบไล้ไปทั่วแผ่นอกแกร่ง แม้จะมีเชิ้ตสีดำกั้นไว้แต่เขาก็ไม่อาจอดทนอดกลั้นความวาบหวามที่เกิดขึ้นภายในได้

          ชยางกูรเคลิบเคลิ้มไปกับสัมผัสยั่วยวนของหญิงสาวที่เข้ามาหาเขาก่อน เธอและเขาพึ่งรู้จักเมื่อหนึ่งชั่วโมงที่ผ่านมานี้เอง ในเมื่อมีผู้หญิงงานดีวิ่งเข้ามาหาโดยที่ไม่ต้องทำอะไรมาก มีเหรอเสืออย่างเขาจะใจร้ายปฏิเสธได้ลงคอ ทั้งอวบทั้งขาวผ่องดูยังสดใหม่อยู่ ปล่อยไปก็โง่เต็มที

          “พี่จะไม่ยอมบอกชื่อหนูจริง ๆ เหรอคะ” เธอพยายามเซ้าซี้ถามชื่อเขาหลายครั้งแล้วแต่เขาไม่อยากสานสัมพันธ์ต่อเลยไม่ยอมบอกชื่อตัวเอง กลัวจะเป็นเหมือนกรณีพิชชี่

          “เราไม่ควรรู้จักกันไปมากกว่านี้ และไม่ต้องบอกพี่ว่าหนูชื่ออะไร พี่จะเรียกหนูว่าสาวน้อย ส่วนหนูก็เรียกพี่ว่าพี่แค่นั้น”

          “เอางั้นก็ได้ค่ะ ใจร้ายเหมือนกันนะคะพี่สุดหล่อ” หญิงสาวไม่เซ้าซี้ให้เขารำคาญใจ “แล้วตกลงเราจะไปต่อที่ไหนกันดีคะ” หญิงสาวลูบไล้ไปที่สันกรามคมของเขา ริมฝีปากเผยอออกเพื่อจะจู่โจมเข้าไปจูบปากหยัก ทว่ายังไม่ทันจะสมดั่งใจ...

          “พี่ฌอน!” เสียงแหลมของพิชชี่เรียกชื่อชยางกูรเสียงดังแทบจะเท่าเพลงที่ดีเจเปิดอยู่แล้ว เธอกัดฟันกรอดเพราะโมโหหึง

          “พิชชี่!” ชยางกูรหันขวับมามองเจ้าของเสียง เปลือกตาเปิดกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นกิ๊กเก่าอยู่ตรงหน้า

          “เลิกกับแฟนไม่ทันไรก็มีสาวใหม่ควงแล้วเหรอคะพี่ฌอน” เธอเดินเข้าไปใกล้ทั้งคู่

          “เลิกอะไร”

          “อย่าคิดจะโกหกพิชชี่นะคะ เมื่อกี้พิชชี่เจอแฟนเก่าพี่ฌอนมา นางบอกว่าเลิกกับพี่ฌอนแล้ว”

          “เจอเธอที่ไหน?” แฟนเก่าเขาที่พิชชี่พูดถึงคงมีแค่อัญญา ได้ยินว่าอัญญาอยู่ที่นี่เขาก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

          “ที่บาร์ค่ะ เธอน่าจะมากับผู้ชายคนใหม่นะคะ เห็นนั่งดื่มอยู่ด้วยกัน สบตากันหวานเยิ้ม”

สิ่งที่พิชชี่พูดไม่ใช่เรื่องจริงทั้งหมด เพราะอัญญาไม่ได้ส่งสายตาหวานให้กับสุชาติเลย พิชชี่แค่ใส่ไฟเพื่อให้ชยางกูรคิดว่าแฟนเก่าของเขาไม่สนใจเขาแล้ว และนั่นก็ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกหัวร้อนโดยไม่รู้ตัว

          “ไม่ได้เลิกกันจริง ๆ หรอก เธอแค่งอนพี่เลยโกหกพิชชี่ พี่ขอตัวก่อนนะ ขอโทษทีนะสาวน้อยวันนี้ไม่สะดวกแล้ว” เขาหันไปบอกลาสาวสวยที่พึ่งเกือบจะจูบกันเมื่อครู่นี้เดินสับเท้าหนีสาวไปอย่างเร็ว ทำเอาหญิงสาวถึงกับหัวเสียและมึนงงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นโดยไม่ทันตั้งตัว เกือบจะได้ขึ้นสวรรค์กับหนุ่มหล่ออยู่แล้วเชียว

          “โธ่เอ๊ย! บ้าชิบ” เธอสะบัดหน้าเดินหน้างอ กลับไปที่โต๊ะ

ส่วนพิชชี่ก็เดินตามหลังชยางกูรไปติด ๆ

          “ไม่เห็นมีเลย” ชยางกูรมาถึงเคาน์เตอร์บาร์มองหาอัญญาก็ไม่เห็นแม้แต่เงา คิดว่าคงโดนหลอกแล้ว “เธอหลอกพี่เหรอพิชชี่” หันกลับไปถามคนที่เดินตามหลังมา

          “ไม่นะคะ พิชชี่พูดจริง” เธอมองหาอัญญากับสุชาติหน้าบาร์ “เมื่อกี้สองคนนั้นยังนั่งอยู่ตรงนี้อยู่เลย ไม่เชื่อถามพนักงานดูสิคะ”

          “โทษนะครับน้อง ผู้หญิงสวย ๆ กับผู้ชายที่นั่งอยู่ตรงนี้ไปไหนแล้วครับ”

          “ผู้หญิงกับผู้ชาย...อ๋อ ลูกค้าเดินออกไปแล้วครับ เหมือนพี่ผู้หญิงจะไม่ค่อยสบาย เห็นเดินพยุงกันออกไปครับ”

          “อ๋องั้นเหรอ ขอบคุณครับ” ชยางกูรตงิดใจทำไมต้องเดินพยุงกันไป แล้วอัญญาเธอมากับใคร

          “จะไปสนใจทำไมคะ แฟนพี่ฌอนนางมีแฟนใหม่ไปแล้ว พี่ฌอนกลับมาหาพิชชี่ดีกว่านะคะ” พิชชี่ยกมือเกาะแขนเขา แต่แค่เสี้ยววินาทีเองมั้ง ชยางกูรสบัดแขนออกอย่างไม่ไยดี

          “ระหว่างเรามันจบไปแล้วค่ะ พี่ขอตัวนะ” เขาตอกย้ำสถานะกับเธออีกครั้งแล้วรีบเร่งฝีเท้าเดินออกไปจากผับ

          ชยางกูรอยากไปดูให้เห็นกับตาว่าอัญญาไปกับใคร อีกใจหนึ่งก็รู้สึกห่วงเธอขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว ไม่รู้ในฐานะอะไร เจ้านายกับลูกน้องละมั้ง?