29

ยอม

(18+)

          แม้อัญญาจะรู้สึกดีกับคำสารภาพของเขา แต่เธอกลับไม่แน่ใจกับความรู้สึกของตัวเอง ที่ผ่านมาคิดว่าเขาดีกับเธอเพราะต้องพึ่งพาเธอ ไม่ได้คิดเป็นจริงเป็นจังว่าเขาจะมาชอบตัวเองจริง ๆ

          “ฉัน...ขอบคุณนะคะสำหรับความรู้สึกดี ๆ ที่มีให้ แต่ตอนนี้ฉันยังไม่แน่ใจ ขอเวลาสักพักได้มั้ยคะ”

          “ได้สิ ได้อยู่แล้ว ขอแค่คุณไม่ปฏิเสธ แค่นี้ผมก็ดีใจมากแล้ว” ชยางกูรยิ้มออกได้แล้ว ใจที่เกือบจะเหี่ยวเฉากลับมาสดชื่นขึ้นอีกครั้งราวกับต้นไม้ใกล้ตายได้น้ำฝน

          “งั้นตอนนี้เราควรนอนกันได้แล้วนะคะ”

          “ได้” ชายหนุ่มลุกออกจากร่างบาง คิดว่าเขาจะปล่อยให้เธอไปนอนดี ๆ ที่ไหนได้กลับช้อนร่างเธอขึ้นไปอยู่ในอ้อมแขนใหญ่

          หมับ...

          “จะทำอะไรคะ?”

          “ก็ไปนอนไง” เขาตอบพลางส่งสายตาเจ้าเสน่ห์ อุ้มเธอเข้าไปในห้องนอน

          เขาวางเธอนั่งลงขอบเตียง ก่อนจะจู่โจมจูบอย่างกระหาย หญิงสาวไม่ทันตั้งตัวเบิกตากลมกว้างไม่คิดว่าเขาจะทำแบบนี้ เลือดในกายของเขากำลังแล่นพล่านไปทั่วร่าง อยากจะฉกฉวยโอกาสนี้มานานแล้ว เขาไม่ใช่คนดีอะไรมากมาย เมื่อคนที่รักอยู่ตรงหน้าทำไมต้องทน หวานเหลือเกิน เขาเม้มดูดมันจนปากเธอบวมเปล่ง เสียงหายใจหอบกระเส่าของหญิงสาวยิ่งทำให้หัวใจเต้นแรงมากขึ้น มือหนาเลื่อนลงไปใต้สะดือ อยากจะสัมผัสจุดนั้นของเธอ

          ...ทว่าเธอรีบจับมือเขาไว้และถอนจูบออกทันที

          “อย่าค่ะ”

          “ทำไม”

          “ฉันยังไม่ตอบตกลงเลยนะคะ” เธอคิดว่าถ้ายังไม่ได้คบกับเขาจริงจังก็ไม่ควรปล่อยเนื้อปล่อยตัวให้เขาเชยชม

          "แต่ผมหยุดไม่ได้แล้วนะอัญญา คุณหยุดได้จริง ๆ เหรอ แน่ใจว่าจะข่มตานอนลงได้ ถึงยังไม่คบแต่เราก็มีความรู้สึกดีต่อกันแล้วจริงมั้ย” ชายหนุ่มหว่านล้อมจะขอหลับนอนกับเธอให้ได้

          อัญญาเม้มริมฝีปากแน่น เขาพูดถูกทุกอย่าง หญิงสาวก็ไม่ได้อยากจะหยุดจริง ๆ หรอก แต่กลัวว่าตัวเองจะหลงรักเขาจนหัวปักหัวปำนี่สิ อีกอย่างก็กลัวติดอกติดใจเขาด้วย ถ้าโดนเขาหลอกขึ้นมาจะทำยังไง

         “เฮอ...ช่างมันเถอะ ให้มันเป็นเรื่องของอนาคตก็แล้วกัน อยู่กับปัจจุบัน มีความสุขในคืนนี้ก็พอแล้ว”

          เถียงกับเสียงในหัวจบ เธอไม่รอช้า เป็นฝ่ายจูบเขาก่อนอีกครั้ง คราวนี้จะไม่ให้ชะงักอีกแล้ว จะยอมให้เขาเป็นของเธอโดยไม่มีคำถามอะไรอีก

          ชยางกูรแปลกใจเล็กน้อยที่จู่ ๆ เธอก็ยอมเขาง่าย ๆ แต่จะอะไรก็ตามแต่ในวินาทีนี้ เขาต้องรีบคว้าโอกาสนี้ไว้ก่อน

          ชายหญิงนอนกอดจูบกันอย่างแนบชิดชนิดเนื้อแนบเนื้อ เสื้อผ้าอาภรณ์ถูกโยนไปคนละทิศละทาง สลับกันรุกสลับกันรับนัวเนียกันออกรสออกชาติ จูบรุนแรงขึ้นเรียกว่าจูบดูดวิญญาณกันได้เลย ไม่เว้นช่องว่างให้ได้หายใจหายคอกันเลยทีเดียว

          ต้องยอมรับว่าเรื่องบนเตียงของทั้งคู่นั้นถือว่าศีลเสมอกันมาก ชายหนุ่มใช้ลิ้นลากไปตามผิวเนียนของเธอสัมผัสไปแทบจะทุกซอกมุม ไม่เว้นแม้แต่จุดสงวน ลิ้นอุ่นตวัดกวัดแกว่งเอาน้ำหวานที่ไหลเยิ้มไปทั่วดอกไม้งาม มือเรียวจิกลงบนบ่าเขาเพื่อระบายความเสียวซ่าน มันเร่าร้อนจนร่างกายดิ้นพล่าน แทบจะขาดใจ

          “อ่า” เผลอส่งเสียงครางออกมาสุดเซ็กซี่ ใบหน้าสวยเหยเก ริมฝีปากเม้มแน่นพยายามเก็บเสียงไม่ให้ส่งเสียงดัง มือหนาเลื่อนขึ้นมากอบกุมดอกบัวงาม ลูบไล้และนวดคลึงอย่างเมามันความรู้สึกนี้มันช่างดีเหลือเกิน วาบหวามวูบวาบ ได้ปลดปล่อยความสุขออกมาเต็มที่

          เมื่อเล้าโลมจนพอใจ ชายหนุ่มจับขาเรียวของเธออ้าออกเล็กน้อย ก่อนจะใช้ปากฉีกซองถุงยางอนามัย นำมาสวมใส่ท่อนแข็งที่กำลังโด่ชี้หน้าเธออยู่

          สวบ!…อื้อ...เมื่อมันเข้าไปไหนช่องทางเสียวได้ สะโพกหนาเริ่มเร่งจังหวะถี่ ๆ เรียกว่าใส่ไม่ยั้งจนเธอหัวสั่นคลอน

เขาพลิ้วไหวสุด ๆ อารมณ์ในกามที่กำลังคุกรุ่นของทั้งคู่ทำให้ภายในห้องอบอวลไปด้วยไฟราคะที่ร้อนแรง

          ผ่านไปสักพักหญิงสาวเปลี่ยนจากรับมาเป็นฝ่ายรุก เธอคร่อมอยู่บนกายเขา สะโพกสอบเร่งจังหวะไปตามอารมณ์ที่ปรารถนา โดยมีมือหนาคลึงสองเต้าไว้ เขาทอดสายตามองหญิงสาวที่กำลังเคลื่อนไหวอยู่บนกายอย่างหลงใหล เธอเซ็กซี่เอามาก ๆ ยิ่งเวลากัดริมฝีปากล่างของตัวเอง มันทำให้ใจเขาเต้นโครมคราม

จังหวะเนิบนาบสลับกับรัวเร็ว เธอขย่มเขาไม่ยั้งเช่นกัน ทั้งคู่เผ็ดร้อนพอกัน สวยแซ่บหล่อเด็ด ระเริงกับบทรักกันไม่มีเหน็ดเหนื่อย จวบจนได้เวลาอันสมควร ชายหนุ่มจัดท่าทางใหม่ เขาจับเธอนอนคว่ำก่อนจะจับสะโพกสอบยกขึ้นเล็กน้อย จากนั้นไม่รีรอสอดท่อนเอ็นแข็งเข้าช่องทางสวาทอีกครั้ง

          “อ่า”

          ป้าบ! ป้าบ! ป้าบ! เร่งจังหวะถี่รัวแรง จนสุดลำ ทั้งจุกทั้งเสียวไปทั่วท้องน้อย จนท้ายที่สุดความพยายามของเขาและเธอก็สิ้นสุด สมใจเมื่อน้ำกามพุ่งออกมาจากกายเข้าเต็มถุง เกร็งกระตุกเล็กน้อย

          “ผมชอบคุณจริง ๆ นะ” เขาโน้มตัวก้มหน้าลงไปกระซิบข้างหูเธอแผ่วเบา แถมจูบนุ่มนวลประทับลงที่แผ่นหลังเนียนของเธอ

          สิบนาทีผ่านไป ทั้งคู่ยังไม่ยอมหลับยอมนอน ยังกอดกันกลมอยู่บนเตียงอุ่น ๆ

          “เหนื่อยรึเปล่า” เขาถามเธอ

          “นิดหน่อย”

          “อืม...ดี”

          “ดีอะไรคะ” อัญญาเงยหน้าสบตาชยางกูร

          “ก็ใช้มันให้หมด” เขาปรายตาไปหากล่องสีแดงที่วางอยู่หัวเตียง สายตาที่มีเลศนัยนั้น ทำเอาหญิงสาวอมยิ้ม เธอเข้าใจที่เขาพูด

          กะจะไม่ให้พักกันเลยใช่มั้ย

          “อีกตั้งสองรอบเลยนะ ไหวเหรอคะ”

          “คุณไหวผมก็ไหว”

          “งั้น...รออะไรล่ะคะ”

          หมับ...ว่าแล้วก็ปฏิบัติกันเลย ไม่แน่ใจว่าริมฝีปากของทั้งคู่มีแม่เหล็กกันรึยังไง เพียงไม่ถึงเสี้ยววินาทีมันก็ดูดกันหนึบ

ค่ำคืนที่พิเศษของเขาและเธอดำเนินไปตามธรรมชาติ มันเนิบนาบเร็วแรงเร่าร้อนและดุดัน เสียวซ่านไปถึงขั้วหัวใจ มันคือความรักที่กำลังก่อตัวขึ้นอย่างสวยงาม