MasukShare
6 ไม่มีเจนนาอื่น
Tanggal publikasi:
2025-06-15 12:43:43เพ็ญพรรณมองดูชายที่หล่อนพอใจด้วยความรู้สึกสงสารและสมเพชระคนกัน...หล่อนรู้เรื่องที่เมษาจะแต่งงานใหม่ ไม่ใช่ จากปากของเขา หากแต่ข่าวตามหน้าหนังสือ...เมษาเป็นแม่ ของนักร้องดัง ชื่อของหล่อนมักปรากฏควบคู่ไปกับชื่อของพิจิกาและได้ชื่อว่ายอดคุณแม่ ในแง่ที่ว่าดูแลเอาใจใส่ลูกสาวเป็นอย่างดี เคยมีสมาคมหนึ่งเอาชื่อของเมษาไปใส่ไว้ในรายชื่อของแม่ ที่จะได้รับพิจารณาเป็นแม่ดีเด่นประจำปีในปีนี้ และโอมก็กลายเป็นคนหมกหมุ่น เงียบลงไปยิ่งกว่าเก่า ดื่มทั้งที่ไม่เคยดื่ม และดื่มหนักอย่างคนที่ไม่หลงเหลือสิ่งที่ดีงามอยู่อีก
“ครูพรรณ”
เด็กชายร้องเรียกเมื่อเห็นหล่อนย่างก้าวเข้ามา สิงหาอายุ จะแปดขวบ เติบโตเกินวัย และรู้คิดอยู่เงียบๆ ที่จริงลูกสองคนของโอม กับเมษาล้วนแล้วแต่เป็นเด็กฉลาดอย่างยิ่ง...เด็กชายเดินเข้ามาหา แล้วชี้ให้ดูพ่อ
“พ่อเมาอีกแล้ว”
“ครูจะทำความสะอาดบ้านให้...แล้วจะพูดกับพ่อให้เธอเอง”
หล่อนเดินเข้าไปหาเขา ดวงตาเขาเป็นสีแดงช้ำ ไม่ใช่เพราะเมรัยอย่างเดียว...หากเพราะเขาแหลกสลายทางใจด้วยอีก เขาเบิกตาเอาไว้เพื่อจะมองดูหล่อนให้ถนัด
“คุณครูนั่นเอง” เสียงเหมือนคนลิ้นไก่สั้น “มาทำไมกันครับ”
“ฉันเป็นห่วงสิงห์...แล้วก็ห่วงคุณด้วย คุณดื่มอีกแล้ว”
“ผมอยากดื่มให้ตายไปเลย”
“แล้วสิงห์จะอยู่กับใครล่ะคะ”
หล่อนย้อนถาม...ผละจากเขาลงมือทำความสะอาดบ้าน เด็กชายวัยแค่นี้จะมีปัญญาทำอะไรได้ดีไปกว่านี้อีก จนเมื่อหล่อนถูบ้านเสร็จ ก็สะดุ้งเมื่อมือหนึ่งแตะตรงบ่าหล่อนเบาๆ เพ็ญพรรณหันกลับมา
“คุณครูรู้ไหมว่าเมียผมจะแต่งงานใหม่...แต่งทั้งที่ผมอยู่อีกทั้งคน ทะเบียนสมรสก็ยังอยู่”
หล่อนนิ่งเงียบ
“เมเห็นผมเป็นหัวหลักหัวตอ...เป็นเหมือนไอ้จอมปลวกกลางนาจะทำอะไรก็ไม่เกรงใจกันแล้ว รู้ไหมเมยังกล้าเขียนมาบอก”
กลิ่นเหล้าระเหยคลุ้งเข้าจมูกของหล่อน แต่ก็มิได้เมินหลบ
“เหมือนจะกลัวว่าผมไม่รู้ว่าผมจะถูกทิ้ง...คอยดูนะ คุณครู วันไหนเมมีผัวใหม่...ผมจะมีเมียใหม่เหมือนกัน”
“หรือคะ”
เพ็ญพรรณไม่รู้จะพูดอะไรดีไปกว่านี้อีกแล้ว ก่อนจะตกตะลึง ตัวชาตาค้างกับประโยคต่อมาของเขา
“ผมขอคุณครูแต่งงาน...คงจะไม่รังเกียจไอ้ขี้เมา ลูกติดจนๆ มีแต่วัวอีกฝูง ที่ดินอีกไม่กี่สิบไร่นะฮะ...คุณครู”
////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
พิจิการ้องเพลงในชุดใหม่ของเธอให้มารดาในงานเลี้ยงฉลองการแต่งงานค่ำคืนนี้ เป็นเพลงที่เธอแต่งเองในด้านเนื้อร้อง ส่วนทำนองนั้นมีคนมาช่วยแต่งให้ เมษาเอนตัวเข้าไปซบกับ ทรงวุฒิแล้วหล่อนก็น้ำตาคลอ...ตื้นตันใจกับน้ำใจของลูกสาว พิจิการักหล่อนจนออกนอกหน้า
“ขิมรักแม่”
เธอเข้ามาใกล้ จูบแก้มหล่อนแรงๆ แล้วจึงจูบแก้มทรงวุฒิ ริมฝีปากของเธอเคลือบสีอ่อนเป็นมันวาวนิดๆ จึงไม่เกิดรอยสีบนแก้ม แต่อย่างใด ท่าทางของพิจิกาก็ดูเกินวัยสิบห้า...เมษาอาจจะไม่คิดอะไรมากนัก แต่มีอีกคนที่คิดมากแล้วเฝ้ามองการเติบโตของพิจิกาอย่างห่วงใยมาตลอดนั่นคือ...พิมพา มีสิ่งซึ่งทำให้นางห่วงใย พิจิกาก้าวข้ามขั้นของ วัยเด็กมาสู่วัยสาว ทุกสิ่งที่โยนใส่เธอเหมือนรวบรัดและนางก็ไม่แน่ใจ ด้วยว่าเด็กหญิงสวยงามผู้นี้จะรับเอาไว้ได้ดีแค่ไหน
“รักคุณวุฒิด้วย”
เธอรู้สึกรักทรงวุฒิอย่างแท้จริง แต่เธอก็ไม่เรียกเขาว่าพ่อ เธอจะมีพ่อคนเดียว และพ่อก็ยังมีชีวิตอยู่อีกด้วย...นึกถึงพ่อ เธอก็ขอร้องให้มี การถ่ายรูปหมู่ที่ดีที่สุดระหว่างแม่ ทรงวุฒิและตัวเธอเอง โดยตัวเอง ยิ้มกว้างที่สุด ดวงตาสดใสที่สุด...เธอไม่ทันคิดว่าภาพนี้จะเหมือน การสะบั้นสายสัมพันธ์ที่พ่อเคยมีต่อเธอโดยสิ้นเชิง เพราะเธอยังคิด แบบเด็กๆ ที่จะแบ่งปันความสุขของตัวเองไปให้พ่อได้เห็น...เธอไม่มีเจตนาอื่นอีกเลย
Bab terbaru
เพลงมาร-กันยามาส 22 รักจริงหวังแต่งเข้าใจไหม
ข่าวด่วนส่งมาบอกการกลับบ้านของพิจิกา ทำให้โอมนิ่งงัน เขาปล่อยให้กระดาษข้อความนั่นหลุดร่วงลงมากับมือ ปล่อยให้เพ็ญพรรณเป็นฝ่ายเก็บกระดาษแผ่นนั้นขึ้นมา อ่านจบแล้วหล่อนก็มองหน้าโอมอีกครั้งหนึ่ง เห็นข้างแก้มที่นูนเพราะเขาขบกรามแน่นเข้าหากัน โอมได้ทำเหมือนไม่มีเมียชื่อเมษา และลูกสาวชื่อพิจิกามานานแล้ว...นานนับจากเขาคิดว่าเขาถูกเหยียบย่ำจากเมียและลูก เขาขอหล่อนแต่งงาน เหมือนจะประชดเมียเขา...ลูกเขา แต่เวลาหลายปีที่หล่อนมาอยู่กับเขา ที่นี่คือครอบครัว โอมมีความสุขดี เขาค่อยๆ ดีวันดีคืน พ้นจากความเจ็บปวดที่ทรมานเขา เพ็ญพรรณรู้ว่าหล่อนคือ คนใหม่เข้ามา หล่อนไม่อาจจะแทนที่เมษาได้ทั้งหมด แต่หล่อนก็คือผู้หญิงที่โอมยกย่องว่าเป็นเมียและเป็นแม่ของสิงหา เขาไม่เคยพูดถึงเมียเก่าหรือพิจิกาอีกเลย...บ้านนี้ไม่มีหนังสือที่ลงเรื่องของพิจิกา ไม่มีเทปเพลงของพิจิกา ความโด่งดังของเธอเข้ามาไม่ถึงบ้านนี้...และนี่พิจิกา จะกลับบ้านหล่อนมองหน้าเขา...เมื่อโอมค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมาหา แววตา ของเขาเหมือนคนคิดไม่ตก หล่อนไม่อยากถามเขา อยากให้เขา เป็นคนตัดสินใจเอง“ผมจะยอมให้ยัยขิมกลับมาอีกดีไหม...คุณครู” เขากลับเป็น ฝ่ายเอ่ยถ
เพลงมาร-กันยามาส 21 ซมซานกลับบ้านมาหาพ่อ
“ขอขิมนอนพักสักหน่อยแล้วกันค่ะ”เธอบอก ทำท่าเหมือนปลอบประโลมมารดาไปด้วยพร้อมๆ กัน และในที่สุดเมษาก็ยอมเปลี่ยนใจ หล่อนให้ลูกสาวนอน คลี่ผ้าผืนบางออก ห่มให้แล้วจึงออกไปจากห้อง หลังจากสั่งว่าหากพิจิกาต้องการอะไร ให้เรียกบอกได้ทันที“เดี๋ยวแม่จะให้พิมพามาอยู่เป็นเพื่อน”เธอกำลังคิดอยู่ว่าจะจัดการกับอนาคตอันใกล้นี้อย่างไร และ กับสิ่งที่เธอแน่ใจว่าได้อุบัติขึ้นมา มือของพิจิกาวางอยู่บนหน้าท้อง เธอลูบมันไปมาเบาๆ ท่าทางเลื่อนลอยเมื่อตอนที่พิมพาเดินเข้ามาในห้อง และทำให้พิมพาต้องหยุดมองอย่างพิศวง เพราะพิจิกาเหมือนจะไม่รู้ว่า มีคนเข้ามา“คุณขิม”เพียงเสียงเรียก...พิจิกาก็สะดุ้งบอกความตกใจเต็มที่ทีเดียว“น้าพิมนั่นเอง...ขิมนึกว่าใคร” เธอยิ้ม ดูระโหย ดวงหน้าซีด แววตายังบอกว่าคิดไม่ตก “ขิมขออยู่คนเดียวก่อนได้ไหม...ขิมอยากคุยโทรศัพท์กับเพื่อนสักหน่อย...เป็นความลับ” เธอบอกต่อเมื่อเห็นพิมพา ยังไม่ยอมรับ “ไม่ถึงสิบห้านาทีหรอก...น้าพิม”“ก็ได้ค่ะ...เดี๋ยวจะเข้ามาใหม่นะคะ”พิมพาเข้ามาหลังจากนั้นยี่สิบนาที...ที่ได้เห็นก็คือพิจิกาไม่ได้ นอนอยู่บนเตียงแล้ว เมื่อกวาดตามองหาทำให้ตกใจยิ่ง เพราะพิจิกา อยู่หน้าตู
เพลงมาร-กันยามาส 20 เล่นตัวเสียตัวไม่ยอมแต่งก็ท้องน่ะสิ
คุณพิจิกา” สาวิตรีเอ่ยทัก และนั่นทำให้พิจิกาถอยหลบไม่ทันอีกแล้ว หน้าหล่อนซีดเผือด...ชายคนนั้นไม่ได้มาแต่ผู้หญิงคนนี้มาแทนจะแตกต่างกันสักแค่ไหนเชียว“ฉันมาเยี่ยมค่ะ” สาวิตรีลุกไปหาจับมือพิจิกาบีบเอาไว้ เห็น แววตาพรั่นพรึงของเธอแล้วก็เวทนาเต็มอก“ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น” พิจิกากระซิบบอก “คุณอย่าพูดนะคะ”“ฉันมาตามคำขอร้องของคุณสุ...เขาขาหักนอนอยู่โรงพยาบาลค่ะ”เหมือนผ่อนลมหายใจโล่งออกมา...พิจิกาเหยียดยิ้มเยาะ“สมน้ำหน้า...มันยังน้อยไป คนโฉดอย่างเขาน่าจะตายไปเลย”“เขาอยากเจอคุณนะคะ ฝากบอกมาว่าจะรับผิดชอบ ไม่ใช่ เลยเถิดเฉยๆ”พิจิกาปลดมือของสาวิตรีออกไป บอกด้วยเสียงเบาๆ แต่ เย็นชานัก “ไปบอกเขาว่าฉันลืมหมดแล้วว่าเกิดอะไรขึ้น...นึกซะว่าทำทานให้มารตายอดตายอยากแล้วกัน”สุวิชาอึ้งไปนานกับคำพูดที่สาวิตรีเก็บมารายงานอย่างไม่มีตกหล่นสักคำหนึ่ง หล่อนมีความจดจำเป็นเลิศราวกับบันทึกเทป มาท่องจำเอาไว้ให้เขาฟัง...ตอนแรกชายหนุ่มรู้สึกปวดร้าว มันผสมผสานไปด้วยความเสียดายแม่เนื้อหวานอ่อนโลกคนนั้น แต่แล้วความถือดีก็เข้ามาแทนที่ เพราะสุวิชาไม่เคยใส่ใจกับผู้หญิงรายใดนานนัก ก็แค่ฉากผ่านเล่นของเขาเท่านั้น
เพลงมาร-กันยามาส 19 เมียหายใจสลายแล้ว
สุวิชาไม่ได้คิดจะเลิกติดตามหาตัวสาวน้อยของเขาเลย แต่เขาโชคร้ายเกิดอุบัติเหตุเสียก่อนเพราะการใจลอยของเขานั่นเอง...รถยนต์ของเขาชนกับรถยนต์อีกคันหนึ่งบนถนน ออกนอกเมือง แล้วเขาก็ต้องนอนอยู่ในโรงพยาบาลด้วยสภาพ ของคนป่วยหนัก ขาข้างหนึ่งถูกพันธนาการเอาไว้ด้วยเฝือกหนา หลังจากผ่าตัดไปแล้ว เขายังเดินไม่ได้และนั่นทำให้เขาออกฤทธิ์ต่างๆ นานากับมารดา “แม่ต้องตามเธอมาให้ผมนะ”คุณเสาวรสยิ้มเย็น อันที่จริงเคราะห์ร้ายของลูกชายหนนี้ ไม่ได้ทำให้เธอวิตกอันใดเลย กลับทำให้เธอพอใจด้วยซ้ำที่เห็นลูกชาย ไปไหนๆ ไม่ได้ เขาไม่อาจจะตะลอนๆ หาความสุขส่วนตัวแบบที่เขาชอบ ไม่ได้ก่อกรรมทำบาปทางโลกีย์กับหญิงสาวคนใดอีก“มันไม่ใช่หน้าที่ของแม่”“แม่ใจร้ายมาก”เขาว่า...หน้าตาที่แต้มยาและยังมีรอยแผล จากกระจกบาดเอาไว้บึ้งจนดูกระด้าง แต่ตราบใดที่เขายังนอนแซ่วถูกตรึงเอาไว้กับเตียงอย่างนี้ มีหรือที่เธอจะกริ่งเกรงเขา“นอนพักรักษาตัวดีกว่า” เธอบอกเรียบๆ “คงอีกนานกว่าจะออกไปได้”“ผมขอร้องล่ะน่า”“มันจบไปแล้ว...ดีเท่าไหร่ที่ฝ่ายหญิงไม่เอาเรื่อง”“ผมยินดีให้เอาเรื่องจนถึงที่สุด เพราะผมก็เป็นผัวเธอแล้ว ผม เต็มใจนะฮะแม่ แล้วนั่นก็ไม่ใช
เพลงมาร-กันยามาส 18 เมียผมหายไม่เหลืออะไรเลย
ทรงวุฒินิ่งเงียบ มันเป็นสิ่งที่เขากำลังคิดอยู่ และเขารู้ด้วยว่าอย่างไรเสียพิจิกาจะไม่ยอมปริปาก...ต่อให้ด่าทอรุนแรงหรือถึงกับเฆี่ยนตี เธอก็จะไม่ยอมพูดออกมาเป็นอันขาด...ชายหนุ่มได้แต่ภาวนาว่าหากมีเรื่องเลวร้ายเกิดขึ้นจริง ก็อย่าให้มีสิ่งใดติดตามมาประจานให้อื้อฉาวเลย สาวน้อยเนื้อแน่นแสนหวานของเขาหายไปแล้ว สุวิชาเจียนๆ จะคลั่งเสียให้ได้ เมื่อกลับมาแล้วไม่เจอแม้เงาของเธอ ค้นหา จนบ้านทั้งหลังแทบจะกระจุย ก่อนจะรู้ว่าเธอหนีไปพ้นจากเขาแล้ว แน่นอนว่าย่อมจะต้องมีคนมาช่วยเหลือเธอออกไป ลำพัง เพียงผ้าขนหนูผืนเดียวพันกาย เธอจะไม่มีวันกล้าออกไปจากบ้านเด็ดขาด...แม่เขา ต้องเป็นแม่เขาแน่นอนที่สุด...ระงับอารมณ์ลงอย่างยากเย็นก่อนจะหมุนไปหาคุณเสาวรส“แม่รังแกผม” เขาโวยวายไปตามสายไม่ทันให้เธอได้ตั้งตัวติด “แม่ทำอย่างนี้มันบาปนะฮะ...รู้รึเปล่าว่าพรากผัวเมียจากกันไม่ใช่เรื่องดี”“แม่ทำสิ่งที่ถูกต้อง...แม่ไม่อยากให้แกทำผิดๆ เท่าที่ทำลงไป ยังไม่มากพออีกรึ ฉุดคร่าผู้หญิงมาทำมิดีมิร้ายน่ะ ระวังเอาไว้ด้วยเถิดย่ะ หากผู้หญิงไปแจ้งความ แกจะยิ่งเดือดร้อน”“ผมกำลังจะทำให้ถูกต้อง...ผมจะแต่งงานกับเธออยู่แล้ว”คุณเสาว
เพลงมาร-กันยามาส 17 ขิมกลับมาแล้ว
“ไม่ต้อง”พิจิกาบ่ายเบี่ยง...เธอไม่อยากให้คนพวกนี้ได้รู้จักถึงบ้านเธอเลย แต่ความคิดนี้ดูเหมือนสาวิตรีจะรู้เท่าทัน...น้ำเสียงที่พูดด้วยจึงค่อนข้างอ่อนโยน เต็มเปี่ยมไปด้วยความเข้าอกเข้าใจเป็นอันดี“ฉันรู้ค่ะว่าคุณเป็นใคร อยู่ในฐานะใด ถึงคุณจะไม่ยอมให้ไปส่ง ที่บ้าน...ฉันก็จะรู้จนได้นั่นเอง”“แปลว่าเขาจะต้องรู้ด้วยเหมือนกัน”“คุณสุไม่ใช่คนโง่...เขาสืบรู้จนได้นั่นแหละ เขามีคนให้ใช้สอยมากมาย”เธอจะหนีพ้นจากความอุบาทว์พวกนี้หรือไม่ ยิ่งคิดดวงหน้าที่จ๋อยอยู่แล้วของพิจิกาก็ยิ่งเผือดสี หากเขาจะตามทวงสิทธิ์ของเขาและประจานเธอออกไปให้กว้างขวาง ชื่อเสียงที่เธอมีอยู่คงจะป่นปี้หาดีไม่ได้อีกเลย“ฉันจะไปส่งคุณ...ไม่ได้มีเจตนาทำร้ายคุณเลย ออกจะเห็นใจ คุณด้วยซ้ำ” จับมือของพิจิกาไปบีบเอาไว้แน่น “พวกเรา...ฉันหมายถึง คุณแม่ของคุณสุ และฉันยินดีจะช่วยเหลือคุณ เพราะรู้ว่าคุณไม่ได้เต็มใจด้วยเลย”“ถ้าเป็นไปได้...ฉัน...ฉันจะแจ้งตำรวจ...ฉันจะจับเขาเข้าตาราง ให้รู้ว่าที่นั่นไม่ได้เอาไว้ขังหมา”น้ำเสียงของพิจิกานั้นกระท่อนกระแท่นด้วยความรู้สึกปวดร้าวเป็นอันมาก ไม่มีน้ำตาจะไหลอีกแล้ว มันไหลย้อนตกลงไปในอกจน หมดสิ้น ส
เพลงมาร-กันยามาส 9 ทะเบียนสมรสที่คาราคาซัง
“คุณขิมยังไม่กลับค่ะ” พิมพาเอ่ยรายงานหลังจากที่เมษาถามหา...นั่นทำให้หล่อนชะงักเกือบจะไม่เชื่อหูตัวเอง แล้วก็จ้องมองนาฬิกาเขม็งก่อนจะโวยวายออกมาฉับพลัน...ไม่ผิดกับที่พิมพาได้คาดเดาเอาไว้เลย“ยังไม่กลับ...ทั้งที่มันเข้าไปตีสองแล้วน่ะเหรอ...ตีสอง...นี่มัน ตีสองนะพิมพา ไม่ใช่บ่ายสองหรือสองโมงเช้า”ดวง
เพลงมาร-กันยามาส 8 ผู้ชายที่จะมาเป็นผัว
พิจิกาอัดเทปไปแล้วห้าชุด และเมื่อเธอเรียนจบประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูงในเวลาอีกห้าปีต่อมา เธอก็ฉลองอายุ ครบยี่สิบพร้อมกับแถลงเปิดเทปชุดใหม่ของเธอ...พิจิกากลายเป็นตัวทำเงินของบริษัทของเสี่ย เขาโอ๋เธอมากมาย พิจิกาเอ่ยปากสิ่งใด เขาก็สรรหามาประเคนให้ ไม่สนใจว่าพิมพาและ ทรงวุฒิจะหวั่นวิตกว่าเขาจะทำให้พิ
เพลงมาร-กันยามาส 7 รูปเงาแห่งความฝัน
โอมมือสั่นระริกเมื่อมองเห็นภาพนั่นร่วงลงมาจากซองสีขาวขนาดใหญ่กว่าซองปกติ มันลงไปอยู่กับพื้นโต๊ะ...แล้วเขาก็เห็น คนสามคนที่ยืนอยู่ด้วยกัน ลูกสาวของเขาอยู่ตรงกลาง ดวงหน้าเรียวดูสว่างด้วยรอยยิ้ม ข้างขวาของเธอคือเมษา และอีกข้างก็คือหนุ่มน้อยผัวใหม่ของเมษา เขาพลิกไปอ่านข้างหลัง...ขิมอยากให้พ่อเห็นว่าขิ
เพลงมาร-กันยามาส 5 ทะเบียนสมรส
เสี่ยกำลังเติบกล้าไปในเส้นทางของดนตรีทั้งที่เสี่ยไม่รู้เรื่องดนตรีเลยสักนิด เสี่ยร้องเพลงไม่เป็น เล่นดนตรีไม่ได้ และไม่รู้จักเครื่องดนตรี สักอย่าง แต่เสี่ยก็รักเสียงเพลง ชอบฟังเพลง บอกได้ในแรกฟังเพลง ว่านักร้องคนไหนจะอยู่รอดหรือคนไหนจะไป...เหมือนเมื่อแรกที่เสี่ย ได้ยินเสียงใสๆ ของพิจิกาจากตลับเทป.
Anda juga akan menyukai
สัญญารักผูกหัวใจท่านประธานปากแข็ง
ธารดารา372.2K Dibacaพิษรักคุณหมอ
เพียงเม็ดทราย127.4K Dibacaคุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
หรงหรงจื่ออี107.9K Dibacaรวมเรื่องแซ่บ (9) NC20+
Beefy Cat103.3K Dibacaเมียลับหมอเจอริค
Fortune_28914 Dibacaย้อนเวลาเปลี่ยนชะตารักฉบับนางร้าย
องค์หญิงโนเนม59 Dibacaภรรยาในอุดมคติ
ไอส์'ลิต113 Dibacaอุ้มรักคุณหมอจอมบงการ
แคลร์ออสติน73 Dibaca
