เพลิงอัครา ตอนที่ 6 ภารกิจ

ร่างสูงของอัครานอนเหยียดยาวอยู่บนเตียงภายในห้องพักของตัวเอง ดวงตาคมปิดนิ่ง ทว่าหัวคิ้วคมเข้มยังย่นชนกัน คำสั่งของผู้บังคับบัญชายังลอยวนอยู่ในหัว ภารกิจที่ได้รับมอบหมายดูหนักอึ้งกับครั้งไหน ๆ ตั้งใจจะพักผ่อน แต่ก็ทำไม่ได้ ในที่สุดร่างแกร่งของชายหนุ่มก็ลุกขึ้นนั่งบนขอบเตียง มือหนายกขึ้นลูบหน้าตัวเองแรง ๆ ก่อนจะเอื้อมไปหยิบซองเอกสารสีน้ำตาลบนโต๊ะข้างเตียงมาเปิดออก แสงไฟสลัวจากโคมไฟหัวเตียงส่องกระทบใบหน้าคมคาย ขับเน้นรอยแผลเป็นตรงปลายคิ้วให้ดูดุดันยิ่งขึ้น ดวงตาคมกริบกวาดมองรูปถ่ายของเป้าหมาย และประวัติของครอบครัวอย่างละเอียดก็ได้แต่ยกมือกุมศีรษะ

“ให้ตายเถอะ ! ” ชายหนุ่มสบถพึมพำในลำคอ ก่อนจะเก็บรูปถ่ายและเอกสารทั้งหมดเข้าซองสีน้ำตาลตามเดิม สายตาคมกริบเหลือบมองนาฬิกาข้อมือที่บอกเวลาดึกสงัด อีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้าก็จะเข้าสู่วันใหม่ และเขาเลือกที่จะไม่นอนต่อ จึงลุกจากเตียงคว้าขนหนู เข้าห้องน้ำ เปิดเรนชาวเวอร์แรงสุดเพื่อให้ความชุ่มฉ่ำเย็นของสายน้ำช่วยดับความร้อนรุ่มให้หัวใจ

สายน้ำเย็นจัดจากเรนชาวเวอร์พรั่งพรูลงมากระทบลาดไหล่แกร่งและแผ่นหลังกว้างอันอุดมไปด้วยกล้ามเนื้อตามแบบฉบับคนที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างหนัก อัครายืนนิ่งปล่อยให้ความเย็นชำแรกผ่านผิวเนื้อ ชะล้างทั้งความเหนื่อยล้าทางกายและกระแสความคิดอันยุ่งเหยิงในสมอง ทว่าลึกลงไปในอก ความร้อนรุ่มจากความจริงที่เพิ่งได้รับรู้กลับไม่ได้ลดน้อยถอยลงตามอุณหภูมิของน้ำเลยแม้แต่น้อย

อัคราเอื้อมมือไปปิดวาล์วน้ำ เสียงซ่าของสายน้ำเงียบลงทันตา เหลือเพียงเสียงหยดน้ำที่ร่วงกระทบพื้นเป็นจังหวะ ชายหนุ่มคว้าผ้าขนหนูมาเช็ดเรือนผมสั้นสีเข้มและหยาดน้ำตามตัวอย่างลวก ๆ ก่อนจะก้าวออกมาจากห้องน้ำด้วยกางเกงขายาวเพียงตัวเดียว

เขายืนส่องกระจกบานใหญ่ในห้องแต่งตัว แสงไฟนีออนสะท้อนให้เห็นใบหน้าคมคายฉายแววเคร่งขรึมเด็ดขาด รอยแผลเป็นเล็ก ๆ ที่ปลายคิ้วพาดเฉียงเหนือแววตาดุดันคู่เดิมที่บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นความนิ่งสนิทลึกซึ้งจนยากจะหยั่งถึง

ในเมื่อโชคชะตาและภารกิจผลักเขาให้เข้ามารับบทบาทนี้ เขาก็ไม่มีสิทธิ์ถอยหลังกลับ

ปรางค์นลินเดินเข้ามาในผับของคนที่ได้ชื่อว่าเป็นสามี หลังจากเพิ่งได้รับข้อความจากผู้หวังดีว่ากษิดิศเรียกเด็กสาวในผับคนหนึ่งให้ขึ้นไปหาที่ห้องทำงานทุกวัน มิน่าล่ะ ! วันก่อนผู้ช่วยคนสนิทถึงกีดกันไม่ให้เธอเข้าไปในห้องทำงาน

หญิงสาวเลือกที่นั่งหลบมุมคอยดูอยู่ห่าง ๆ แม้ตอนนี้จะเป็นช่วงหัวค่ำ แต่นักท่องราตรีก็เริ่มทยอยเข้ามาจนที่นั่งถูกจับจองเกือบเต็ม กษิดิศมักเข้ามาที่ผับประมาณสี่ทุ่ม ตอนนี้ยังมีเวลา อย่างน้อยก็จะได้ดูว่ามีเด็กสาวคนไหนเข้าข่ายน่าสงสัยบ้าง

            วันนี้หญิงสาวไม่ได้มาลุคเมียเจ้าของผับ เธอแต่งตัวเหมือนเด็กวัยรุ่นทั่วไป ด้วยการสวมเสื้อกล้ามสีดำกับกางเกงยีนกระชับตัว ผมยาวสีน้ำตาลเข้มมัดรวบเรียบร้อย สวมทับด้วยหมวกแก็บสีขาว ไม่เข้ากับการเข้าผับ แต่คิดว่าเป็นการแต่งตัวที่ไม่มีใครจำได้ว่าเธอเป็นใคร

            เธอสั่งคอกเทลเบา ๆ เด็กที่นำมาเสิร์ฟ เป็นเด็กสาวคาดว่าอยู่ในวัยมหาวิทยาลัย หน้าตาจัดว่าดี แต่คิดว่าไม่ใช่ไทป์ที่กษิดิศชอบ

            “ขอคุยอะไรด้วยหน่อยสิ” ปรางค์นลินเอ่ย เมื่ออีกฝ่ายวางแก้วคอกเทลตรงหน้าเธอเสร็จเรียบร้อย เด็กสาวยิ้มหวานตอบรับเป็นอย่างดี

            “ทำงานที่นี่เงินดีไหม ?” เริ่มต้นก็ต้องเป็นคำถามเบสิคก่อน เดี๋ยวจะรู้ว่าเธอมาสืบเรื่องผัวมีกิ๊ก โล่งใจขึ้นมานิดที่เด็กสาวไม่มีทีท่าจำเธอได้ว่าเป็นใคร

            “ดีมากเลยค่ะ สวัสดิการดีกว่าทุกที่ที่หนูเคยทำเลย เงินเดือนสูง มีข้าวให้กิน ได้ทิปเยอะด้วยค่ะ ว่าแต่คุณอยากสมัครเหรอคะ”

            “กำจัดอายุไหม เห็นมีแต่เด็ก ๆ ฉันน่าจะอายุเกินหรือเปล่า”

            “ขอโทษนะคะ คุณอายุเท่าไร หน้าคุณยังเด็กมากเลยนะคะ แถมสวยด้วย อย่างนี้ดีเลย นายใหญ่น่าจะชอบ”

            “นายใหญ่?” หญิงสาวเลิกคิ้ว แสร้งไม่รู้

            “เจ้าของผับไงคะ”

            “อ๋อ เขาชอบสาว ๆ สวย ๆ เหรอ มิน่าเด็กเสิร์ฟที่นี่ หน้าตาดีทุกคนเลย”

            “ผู้ชายทุกคนก็ชอบคนสวยหมดแหละค่ะ นายใหญ่ไม่ใช่คนตัดสินใจรับหรอกค่ะ ผู้จัดการผับเป็นคนรับ แต่ถ้าเป็นพวก PR ที่ต้องรับแบบสวยมาก ๆ รู้สึกจะเป็นคุณเพลิง คนสนิทของนายใหญ่เป็นคนรับ แล้วคุณเพลิงนี่นะตาถึงมาก PR ของที่นี่สวยสะบัดทุกคนเลยค่ะ คุณจะลองสมัครดูไหมคะ”

            “วิว ไปเสิร์ฟโต๊ะนู้นไป”

            “อุ๊ย คุณเพลิง หนูขอตัวก่อนนะคะ” เด็กสาวรีบลนลานและขอตัวออกไปอย่างรวดเร็ว