Share

EP 1 | ไม่ยินดีต้อนรับ 1/2

last update publish date: 2025-12-31 12:12:42

หลังจากที่พูดคุยกันเสร็จแล้ว ปรายฟ้าก็ขอตัวไปเข้าห้องน้ำ ภาคิณจึงเปิดบทสนทนาอีกครั้ง

"พูดตรง ๆ เลยแล้วกันนะครับ ปู่จะให้เด็กนั่นมาเฝ้าจับตาผมอย่างนั้นใช่ไหมครับ"

"ทำไมแกถึงคิดอะไรแบบนั้น"

"แล้วเด็กนั่นจะออกไปจากชีวิตผมได้เมื่อไหร่ล่ะครับ หรือจนกว่าผมจะเลิกเป็นดาราอย่างนั้นหรือไง"

"อะไรกัน นี่แกไม่คิดจะแต่งงานกับเด็กคนนี้จริง ๆ งั้นหรือ ยังไม่ทันได้ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันเลย นี่แกคิดไปถึงเรื่องที่จะเลิกกันแล้วหรือไง"

"อ้าว…มันก็แน่นอนอยู่แล้วไม่ใช่หรือไงครับ แล้วทำไมผมจะต้องไปแต่งงานกับเด็กคนนั้นด้วยละ"

"ผู้หญิงดี ๆ แบบนี้หาไม่ได้ง่าย ๆ หรอกนะ นี่ฉันอุตส่าห์หาคนที่เหมาะกับแกให้แล้วแท้ ๆ"

"อย่าคิดว่าผมจะหลงกลปู่นะ ผมแค่รับข้อเสนอว่าจะให้เด็กคนนี้แต่งงานกับผมเพราะผมจะได้ทำงานที่ผมรักได้ต่อไปเท่านั้น ไม่ได้หมายความว่าผมจะต้องเอาชีวิตทั้งชีวิตไปฝากกับเด็กคนนั้นหรอกนะครับ เพราะถ้าหมดประโยชน์เมื่อไหร่ผมก็จะเฉดหัวทิ้งทันที"

"ถ้าทำได้ก็ลองดูเถอะ เพราะฉันมั่นใจว่าเด็กคนนี้จะเอาแกอยู่หมัดได้แน่ ๆ"

"แล้วถ้าเกิดว่าเด็กคนนั้นเป็นฝ่ายอยากออกไปจากชีวิตผมเอง ก่อนที่ผมจะเลิกเป็นดาราล่ะครับ จะเป็นยังไงต่อ"

"ถ้าเกิดว่าเด็กคนนั้นขอออกไปจากแกเองก็ช่วยไม่ได้ล่ะนะ ถ้ามันเป็นการตัดสินใจของหนูปรายเอง แกก็ทำงานของแกต่อไปได้ ข้อตกลงก็ถือว่าไม่มีอะไรทั้งนั้นแหละ"

"โห…แบบนี้ผมก็มีแต่เสียกับเสีย แต่ก็เอาเถอะครับ ผมจะยอมทนไปก่อนก็แล้วกัน"

"มันก็ต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้ว"

ชายสูงวัยแอบอมยิ้ม ถึงยังไงเด็กคนนั้นก็ไม่มีทางขอปลีกตัวออกจากหลานชายเขาอย่างแน่นอน เพราะทั้งสองได้ทำข้อตกลงกันไว้ก่อนแล้ว

"พูดง่าย ๆ ก็คือ คนที่มีสิทธิ์เลือกไม่ใช่ผม แต่เป็นเด็กคนนั้นสินะครับ จะเอาอย่างนั้นก็ได้ งั้นปู่ก็อย่ามาก้าวก่ายกับงานของผมอีกก็แล้วกันเพราะผมก็ทำตามข้อเสนอของปู่แล้ว"

หลังจากที่ปรายฟ้าเดินกลับเข้ามาอีกครั้ง ทั้งสองคนก็หยุดการสนทนาลง

"ตั้งแต่วันนี้หนูปรายต้องไปอยู่กับหลานชายปู่แล้ว ปู่ก็ฝากดูแลเจ้าคิณมันด้วยนะ มีอะไรขาดเหลือก็บอกเจ้านั่นได้เลย หรือถ้าเจ้าคิณมันรังแกหนูก็โทรมาฟ้องปู่ได้ทุกเมื่อเลยนะ"

ปรายฟ้ายกมือไหว้ขอบคุณผู้มีพระคุณ แล้วหันไปมองชายหนุ่มที่ยังยืนนิ่ง ใบหน้าหล่อเหลาไม่ได้แสดงอารมณ์ใด ๆ

"ตั้งแต่วันนี้ไป ฉันก็ขอฝากตัวด้วยนะคะคุณภาคิณ" ปรายฟ้าก้มศีรษะลงเล็กน้อย ส่วนชายหนุ่มก็ปรายตามองเธอแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร

"งั้นฉันจะกลับแล้วล่ะ อ้อ…หนูปราย กระเป๋าเสื้อผ้าของหนู ฉันให้คนขนไปไว้ที่รถของเจ้าคิณให้แล้วล่ะ ถ้าไม่มีอะไรแล้วก็พากันกลับไปพักผ่อนเถอะ"

"ขอบคุณมากนะคะ" ปรายฟ้ายกมือไหว้ขอบคุณผู้สูงวัยอีกครั้ง แล้วมองตามหลังของคนสูงวัยที่มีบอดี้การ์ดมาพยุงเดินไปจนลับตาด้วยความอาลัย

"จะไปได้หรือยัง"

"ขะ...ขอโทษนะคะ ไปได้เลยค่ะ" ปรายฟ้าตกใจแต่ก็รีบเดินตามแผ่นหลังสูงใหญ่ไปจนถึงที่จอดรถ

ระหว่างทางไปที่บ้านของชายหนุ่ม บรรยากาศในรถก็เงียบเชียบจนปรายฟ้าต้องคิดหาบทสนทนาพูดคุยกับเขา เพื่อทำลายบรรยากาศที่น่าอึดอัดนี้ออกไป

"ฉันเป็นแฟนคลับของคุณภาคิณตั้งแต่ตอนที่คุณภาคิณแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกเลย ตอนนั้นฉันเพิ่งอายุสิบสามปีเองค่ะ เป็นหนังที่สนุกและน่าตื่นเต้นมาก คุณแสดงได้สมบทบาทมาก ๆ เพราะเรื่องนั้นจึงทำให้ฉันเริ่มที่จะติดตามผลงานของคุณ แล้วตอนนี้ก็ยังติดตามตลอดเลยนะคะ"

"หืม...อย่างนั้นหรือ" ภาคิณกระตุกยิ้มมุมปากเล็กน้อย "แล้วรู้สึกยังไงบ้างล่ะที่ตอนนี้จะได้กลายมาเป็นภรรยาของนักแสดงที่ตัวเองชื่นชอบมาตั้งนานน่ะ"

"มะ...ไม่เคยคิดเลยค่ะว่าจะมีโอกาสได้เจอตัวจริงแบบใกล้ชิดขนาดนี้ มันเกินกว่าที่ฝันไว้อีกค่ะ ฉันรู้สึกดีใจมากเพราะแค่นี้ก็เกินฝันแล้วล่ะค่ะ"

"แล้วเป็นแฟนคลับของฉันถึงขั้นไหนล่ะ" ชายหนุ่มถามเสียงราบเรียบ สีหน้าไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ

"ฉันติดตามคุณทุกผลงานเลยค่ะ ทั้งงานละคร งานภาพยนตร์ งานเดินแบบ คุณเป็นคนที่มีความตั้งใจจริง ทำงานตรงต่อเวลา ไม่ถือตัวเวลาที่เจอแฟนคลับ แล้วก็เป็นกันเองมาก ๆ เพราะแบบนี้แฟนคลับของคุณจึงเหนียวแน่นมาก"

"แล้วเธอก็เป็นแฟนคลับตัวยงของฉันเลยสินะ"

"ใช่ค่ะ ฉันชื่นชมคุณมาก ๆ ขนาดหน้าจอโทรศัพท์ยังตั้งเป็นรูปของคุณเลยนะคะ แล้วอีกไม่กี่วันที่จะถึงนี้ คุณภาคิณก็จะมีจัดงานพบปะแฟนคลับแบบใกล้ชิดอีก เดิมทีฉันก็ว่าจะไปที่งานด้วยนะคะ แต่ไม่คาดคิดว่าเราจะได้มาอยู่บ้านหลังเดียวกันค่ะ ก็เลยเป็นอะไรที่เกินคาดมาก ๆ"

"ถ้าเจอฉันแล้วอยากจะทำอะไรล่ะ ถ้าเกิดว่าเราไม่ได้รู้จักกันในตอนนี้ เธออยากจะทำอะไรกับฉันบ้างล่ะ"

"ฉันอยากมีโอกาสได้คุยกับคุณบ้าง อยากจะสัมผัสมือสักครั้งในชีวิตค่ะ แต่ถึงจะรู้อยู่แล้วว่ามันเป็นไปได้ยากที่คุณภาคิณจะได้จับมือกับแฟนคลับครบทุกคน แต่ฉันก็อยากเป็นหนึ่งในผู้โชคดีคนนั้นค่ะ ฉันหวังเพียงเท่านั้นจริง ๆ"

"แล้วเธออยากรู้ไหม ว่าฉันรู้สึกกับเธอยังไงในตอนนี้ หลังจากที่เธอเอาแต่คุยเรื่องของฉันไม่หยุดไม่หย่อนน่ะ"

"คะ?"

"อันดับแรกส่งโทรศัพท์มือถือของเธอมานี่หน่อยสิ แล้วปลดรหัสล็อกหน้าจอด้วย"

ภาคิณหักเลี้ยวรถหรูเข้าข้างทาง แล้วเบรกรถอย่างรวดเร็ว ส่วนปรายฟ้าที่ไม่ได้ตั้งตัว ใบหน้าก็เกือบไปกระแทกกับคอนโชลหน้ารถถ้าไม่มีเข็มขัดนิรภัยรั้งไว้เสียก่อน

ปรายฟ้าตกใจแต่ก็รีบขยับตัวให้เข้าที่ แล้วยื่นโทรศัพท์มือถือรุ่นเก่าให้ชายหนุ่ม ส่วนภาคิณคว้าโทรศัพท์ของปรายฟ้าไป แล้วโยนไว้ตรงช่องใส่ของหน้ารถของตัวเอง จากนั้นก็หันมาพูดกับเธอด้วยสีหน้าไม่พอใจ

"อย่ามาพูดว่าเป็นแฟนคลับของฉันต่อหน้าต่อตาฉันแบบนี้อีกนะ รู้ไหมว่าฉันขยะแขยงเธอแค่ไหน เอารูปของฉันมาตั้งไว้ในหน้าจอโทรศัพท์อย่างนั้นหรือ หึ! นี่เธอเป็นโรคจิตหรือไง ฉันล่ะขนลุกจริง ๆ น่าสะอิดสะเอียนเหลือเกิน ถ้าเป็นแฟนคลับทั่วไปฉันก็ไม่ว่าอะไรหรอกนะ แต่กับเธอที่จะต้องมาแต่งงานด้วยแล้วเนี่ย มันฟังแล้วน่าขยะแขยงสิ้นดี อย่ามาทำอะไรแบบนั้นให้ฉันเห็นอีกนะ"

ภาคิณเหยียบคันเร่งพุ่งทะยานต่อไปข้างหน้า ปรายฟ้าตัวสั่นด้วยความกลัวเพราะชายหนุ่มเร่งความเร็วรถด้วยความเร็วสูง ไม่ถึงสามสิบนาที รถหรูก็ขับเข้าไปที่บ้านหลังใหญ่ แต่น่าจะเรียกว่าคฤหาสน์มากกว่า แค่ทางเข้าก็กว้างขวาง ทั้งสองข้างทางก็ดูสดใสไปด้วยต้นไม้และดอกไม้นานาพรรณ มีน้ำตกที่ถูกตกแต่งเป็นสวนเล็ก ๆ สวยงาม จนปรายฟ้าอดที่จะเหลียวมองดูจนสุดสายตาไม่ได้

ภาคิณจอดรถหรูที่โถงใหญ่หน้าประตูทางเข้า ร่างสูงเดินออกมาจากตัวรถ โดยมีพ่อบ้านมารับกุญแจเพื่อนำรถหรูไปจอดไว้ที่โรงจอดรถของบ้านต่อ

หลังจากทั้งสองคนออกมาจากรถแล้ว ภาคิณก็เหลียวมองดูปรายฟ้าแวบหนึ่ง แล้วก็เหวี่ยงโทรศัพท์มือถือของปรายฟ้าลงกับพื้นจนแตกกระจาย แล้วใช้เท้าบดขยี้ซ้ำเหมือนจะทำลายของสิ่งนั้นให้แหลกเป็นผุยผง

ปรายฟ้าตกตะลึงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกะทันหันตรงหน้า เธอได้แต่มองตามหลังชายหนุ่มที่เดินเข้าไปในตัวบ้านเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ปรายฟ้ารีบคุกเข่าแล้วใช้มือเปล่าเขี่ยหาของที่ต้องการ พลางสะกดกลั้นน้ำตาไว้ไม่ให้ไหล ท่ามกลางสายตาของแม่บ้านสองคนที่กำลังมองมาที่เธออย่างดูแคลน

ปรายฟ้าเผลอยิ้มออกด้วยความโล่งใจ เมื่อการ์ดความจำในโทรศัพท์ของเธอยังไม่เสียหาย เพราะในนั้นมีรูปของผู้มีพระคุณที่เคยดูแลเธอ ตอนที่เธอยังอาศัยอยู่ในสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าแห่งหนึ่ง แล้วก็ยังมีรูปน้อง ๆ ในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าที่อาศัยอยู่สถานที่แห่งนั้นอยู่ในนั้นอีกด้วย

ปรายฟ้าเดินก้มหน้าเข้าไปในคฤหาสน์หลังใหญ่โอ่อ่า เธอรู้สึกถึงสายตาที่จับจ้องมาที่เธอด้วยท่าทางน่ารังเกียจ เธอรีบสาวเท้าตามร่างสูงไปอย่างรวดเร็วเพราะเธอรู้สึกอึดอัดกับสายตาที่จับจ้องมาเหลือเกิน

ปรายฟ้าก้าวขึ้นบันไดตามร่างสูงจนชายหนุ่มไปหยุดอยู่ที่ประตูห้อง ๆ หนึ่ง ปรายฟ้าก็หยุดชะงักแล้วยืนนิ่ง รอดูว่าคนร่างสูงตรงหน้าจะบอกอะไร

พ่อบ้านที่เดินตามมาติด ๆ ก็ยกกระเป๋าสัมภาระของปรายฟ้าขึ้นมาด้วย

"ขอบคุณมากนะคะ" ปรายฟ้ารีบกล่าวขอบคุณหลังจากที่พ่อบ้านเอากระเป๋ามาวางให้

ภาคิณเปิดประตูห้องนอนของตัวเองแล้วเดินเข้าไป ส่วนปรายฟ้าก็ลากกระเป๋าเดินทางตามเข้าไปในห้องนอนหรูด้วย

"ล็อกประตูด้วย" เสียงทุ้มออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ปรายฟ้าจึงลากกระเป๋าไปไว้มุมหนึ่งของห้อง แล้วรีบไปล็อกประตูตามคำสั่งของชายหนุ่ม

ปรายฟ้าได้แต่ยืนตัวเกร็งอยู่ตรงประตู หลังจากล็อกประตูเสร็จแล้วเพราะเธอไม่รู้จะทำตัวยังไงและทำอะไรต่อไปดี

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • เพื่อเธอ (ลูก) คนเดียวเท่านั้น   ตอนพิเศษ 4 | เมื่อเพชรกล้าเป็นหนุ่ม

    "คุณแม่ครับ เดี๋ยวผมออกไปรับเพื่อนก่อนนะครับ ตอนนี้เพื่อนเพชรกำลังนั่งบีทีเอสแล้วล่ะครับ ถ้าเพชรออกไปรับคงจะพอดี" เพชรกล้าในวัยสิบแปดปีก็เดินเข้าไปหามารดาในครัวที่กำลังเตรียมอาหารเช้าอยู่"แล้วเพื่อน ๆ ทานข้าวมากันหรือยังล่ะลูก ถ้ายังแม่จะได้บอกให้ป้าแจ่มจัดโต๊ะอาหารไว้ให้ด้วย""ไม่ต้องครับคุณแม่ เพื่อนเพชรทานมาแล้วครับ ผมรบกวนคุณแม่หาของว่างไว้ให้หน่อยนะครับ""เพิ่งได้ใบขับขี่มา อย่าขับรถซิ่งนักนะลูก เคารพกฎจราจรด้วยนะครับ""ครับคุณแม่...รับทราบครับผม" เพชรกล้าโน้มตัวลงไปหอมแก้มของมารดาจากทางด้านหลัง ซึ่งตอนนี้ก็สูงพอ ๆ กับบิดาของเขาแล้ว แถมยังมีโอกาสที่จะสูงเพิ่มขึ้นอีกด้วย"โตจนสูงกว่าแม่ไปไกลแล้วยังหอมแม่อยู่อีกหรือครับ" ปรายฟ้าพูดยิ้ม ๆ พลางทำอาหารไปเรื่อย ๆ และแซวลูกชายไปด้วย"แล้วเพชรจะแสดงความรักต่อคุณแม่แบบนี้ไม่ได้หรือครับ คุณแม่พูดแบบนี้เพชรเสียใจแย่เลยนะครับ""ไม่ใช่แบบนั้นลูก แม่ดีใจนะครับ ที่เพชรรักแม่ แต่ถ้าเพชรมีแฟนแล้ว เพชรคงจะไม่หอมแม่แต่คงจะไปหอมแฟนแทนแล้วล่ะมั้ง เห็นมีข่าวซุบซิบกับคนในวงการก็มีแต่ดารานางแบบวัยรุ่นสวย ๆ ทั้งนั้นเลยนี่ แล้วลูกได้คบกับใครบ้างหรือยังล่

  • เพื่อเธอ (ลูก) คนเดียวเท่านั้น   ตอนพิเศษ 3 | นายแบบตัวน้อย

    "เพชรกล้า เสร็จหรือยังครับลูก""เสร็จแล้วครับคุณแม่""เร็วครับลูก เราต้องไปให้ถึงก่อนเวลานะครับ""เสร็จแล้วครับคุณแม่ ไปได้เลยครับ" เพชรกล้ารีบวิ่งลงบันไดอย่างรวดเร็ว แล้วตรงไปยังรถที่จอดอยู่หน้าประตูบ้าน"อ้าว คุณพ่อไปด้วยหรือครับ""งานถ่ายแบบครั้งแรกของลูกชาย จะไม่ให้พ่อไปดูได้ยังไงล่ะลูก""ก็คุณพ่องานยุ่งตลอดนี่ครับ เพชรก็เลยแปลกใจ ยังไงก็ขอบคุณนะครับ""แล้วคิดยังไงถึงได้ตกลงรับงานล่ะลูก คงไม่ได้ฝืนอยู่หรอกใช่ไหม""ไม่ครับคุณพ่อ เพชรอยากลองทำดูบ้างน่ะครับ ไม่ใช่ชอบหรือว่าไม่ชอบ แต่เพชรแค่อยากลองทำอะไรใหม่ ๆ ดูน่ะครับ เพราะสิ่งที่เรายังไม่เคยทำมันน่าตื่นเต้นดี ถ้าเกิดว่าผมทำแล้วไม่ชอบขึ้นมา ผมจะไม่ทำต่อได้หรือเปล่าครับ""อยากทำอะไรก็ทำเถอะลูก พ่อแม่สนับสนุนเต็มที่อยู่แล้ว แต่จำไว้นะเพชรกล้า ลูกต้องทำทุกอย่างด้วยความตั้งใจและให้เต็มที่นะครับ ทำให้สุดความสามารถ แล้วอย่าลืมเปิดใจรับสิ่งใหม่ ๆ ห้ามเป็นน้ำเต็มแก้ว จงเรียนรู้ทุกอย่างอย่างเต็มที่ ต้องอ่อนน้อมถ่อมตน ยกมือไหว้ผู้ที่สูงวัยกว่าและพูดจามีหางเสียงด้วยนะลูก""เข้าใจแล้วครับคุณแม่"เมื่อภาคิณเลี้ยวรถเข้าสตูดิโอที่เพชรกล้าต้องถ่ายแ

  • เพื่อเธอ (ลูก) คนเดียวเท่านั้น   ตอนพิเศษ 2 | พี่เพชรกล้าเลี้ยงน้องสาว

    …สี่ปีผ่านไป…เสียงแหลมเล็กของเด็กสาวตัวน้อยกำลังร้องเรียกชื่อเพชรกล้าดังไปทั่วบริเวณโถงใหญ่ในคฤหาสน์หรู ตัวเล็กป้อมวิ่งไล่พี่ชายที่ถือไอแพดไปพลางเล่นเกมไปอย่างสบายอารมณ์ ส่วนพี่เลี้ยงของพลอยรินก็ได้แต่มองตามและคอยดูเด็กสาวตัวน้อยอยู่ห่าง ๆ ที่กำลังวิ่งไล่ตามพี่ชายไปทุกที่ด้วยความเป็นห่วง"พี่เพชรขา น้องพลอยอยากเล่นด้วย""ไม่ได้ครับ ก็น้องพลอยยังไม่ได้ดื่มนมเลย ถ้าไม่ดื่มนมก่อน พี่ก็ไม่ให้เล่นนะครับ" เพชรกล้าในวัยสิบปีก็หยุดเดิน แล้วหย่อนกายลงบนโซฟานุ่มให้ห้องรับแขกขนาดใหญ่ พลางมองดูน้องสาวตัวเล็กที่วิ่งเข้ามาเกาะขาของเขา"น้องพลอยไม่ชอบดื่มนมนี่คะ" พลอยรินในวัยสี่ปีก็ทำหน้าหงอยทันทีเมื่อถูกพี่ชายบังคับให้ดื่มนมที่ตัวเองไม่ชอบ"ถ้าน้องพลอยไม่ดื่ม พี่ก็ไม่ให้เล่นนะครับ""น้องพลอยทานข้าวเช้าแล้ว ยังต้องดื่มนมอีกหราคะพี่เพชร""ครับ…เป็นเด็กก็ต้องดื่มนมทุกวัน ถ้าน้องพลอยไม่ดื่ม แล้วเมื่อไหร่น้องพลอยจะตัวสูงล่ะครับ"เด็กสาวตัวน้อยทำสีหน้าคิดหนักเล็กน้อย เพราะตัวเองไม่ชอบดื่มนมเลย แต่ก็มักจะโดนมารดาบังคับให้ดื่มทั้งตอนเช้าและก่อนนอนทุกวัน"ก็น้องพลอยไม่ชอบดื่มนี่คะพี่เพชร มันไม่อร่อย""ไม่ไ

  • เพื่อเธอ (ลูก) คนเดียวเท่านั้น   ตอนพิเศษ 1 | ยินดีต้อนรับสมาชิกใหม่

    "ไม่ต้องกลัวอะไรทั้งนั้นนะหนู พี่จะนั่งจับมืออยู่ข้างหนูตลอดเอง พยายามอีกหน่อยนะคะ"ภาคิณสงสารภรรยาจับใจเพราะเขาก็เพิ่งเคยเห็นและได้สัมผัสกับการคลอดลูกเป็นครั้งแรก พอได้เห็นภรรยาที่ทำสีหน้าทรมาน เขาก็แทบขาดใจจนอยากจะรับความเจ็บปวดนั้นไว้แทนเหลือเกินที่ผ่านมาภรรยาของเขาต้องลำบากมากขนาดไหน ที่ต้องคลอดลูกออกมาท่ามกลางความโดดเดี่ยว ต้องเจ็บปวดและทรมานแต่ก็ไม่มีกำลังใจจากคนรอบข้างเลย ต้องทำและรับผิดชอบทุกอย่างด้วยตัวคนเดียวมาตลอด แค่คิดเขาก็โมโหตัวเองนัก ที่ทำให้ภรรยาต้องลำบากไม่รู้ตั้งกี่ครั้ง"ดีมากค่ะคุณแม่ ตอนนี้หัวเด็กใกล้จะออกมาแล้วนะคะ พยายามออกแรงเบ่งอีกนิด ใกล้จะได้แล้วค่ะหายใจเข้าลึก ๆ แล้วเบ่งให้เต็มแรงเลยนะคะ"วินาทีที่ปรายฟ้าได้ยินเสียงเด็กร้อง น้ำตาแห่งความสุขก็ออกมาด้วยความดีใจ ภาคิณมือไม้สั่นขณะที่ได้ยินเสียงลูกสาวร้อง พยาบาลกับหมอก็ช่วยทำคลอดเด็กออกมาได้สำเร็จ ภาคิณจูบไปที่หน้าผากของภรรยาด้วยความรักใคร่ เพราะได้เวลาที่เขาจะต้องออกไปจากห้องนี้แล้ว"หนูทำได้ดีมากค่ะ พักผ่อนก่อนนะคะ เดี๋ยวพี่จะไปรออยู่ที่ห้องพักฟื้นนะ"ปรายฟ้าไม่มีแรงแม้แต่จะพูด จึงทำได้แค่พยักหน้าเบา ๆ ว่าร

  • เพื่อเธอ (ลูก) คนเดียวเท่านั้น   EP74 | วันแห่งความสุข ( จบบริบูรณ์ )

    "ขอแสดงความยินดีกับคุณพ่อคุณแม่ด้วยนะครับ ผลตรวจออกมาแล้วพวกคุณได้ลูกสาว""พี่คิณคะ เราได้ลูกสาวค่ะ" ภาคิณรีบสวมกอดภรรยาด้วยความดีใจ ก่อนที่เพชรกล้าจะรีบวิ่งไปกอดขาของพาคิณด้วย"ป๊ะป๋าคับ ตอนนี้น้องของเพชรอยู่ในตัวของหม่ามี๊หราคับ""ใช่ครับลูก เพราะฉะนั้นเพชรกล้าก็อย่าซนกับหม่ามี๊นะครับ เพราะหม่ามี๊ต้องอุ้มท้องน้องของเพชรกล้านะ""น้องอยู่ตรงนี่หราคับ" นิ้วป้อมชี้ไปยังหน้าท้องที่นูนของมารดา พลาวเอาหูไปแนบกับครรภ์ของปรายฟ้าเบา ๆ"ใช่ครับลูก เพชรกล้าก็เคยอยู่ในนี้ของมี๊นะครับ""เพชรจะได้เห็นน้องตอนไหนคับ เพชรอยากเห็นแล้ว""อีกสี่เดือนเองครับลูก รอไหวหรือเปล่า""ไหวครับ เพชรจะน้องรอทุกวันเลย""ดีมากครับ งั้นเราไปที่รถกันเถอะ หนูเดินไหวไหมคะ แล้วจะไปที่สุสานปู่ไหวหรือเปล่า""ปรายอยากไปค่ะ วันนี้เป็นวันครบรอบที่เราจดทะเบียนสมรสกันนะคะ พี่คิณบอกจะตามใจปรายทุกอย่าง งั้นปรายอยากไปไหว้สุสานของคุณปู่ค่ะ เดี๋ยวอีกหน่อยถ้าปรายท้องโตขึ้นกว่านี้ก็ไปไหนได้ไม่ไกลแล้วน่ะสิคะ""พี่พาไปได้ทุกที่ค่ะ แต่พี่แค่กลัวหนูจะเหนื่อย""ไม่เหนื่อยค่ะพี่คิณ ถ้าปรายไม่ไหวก็จะบอกนะคะ" ภาคิณขับรถพาภรรยาและลูกชายออกจากโ

  • เพื่อเธอ (ลูก) คนเดียวเท่านั้น   EP73 | แพ้ท้องแทนเมีย 2/2

    หนึ่งเดือนผ่านไป ว่าที่คุณพ่อลูกสองก็ดูจะเห่อภรรยาเป็นพิเศษ เพราะตอนที่ท้องเพชรกล้า เขาไม่เคยได้ทำหน้าที่ของบิดาที่ดีเลย จึงทำให้เขากังวลว่าจะดูแลภรรยาแบบไหนดี เขาจะต้องทำยังไงบ้าง แล้วจะดูแลภรรยาได้หรือเปล่าตอนนี้ทั้งเขาและภรรยาได้ไปอยู่ที่บ้านใหม่แล้วถาวรแล้ว แต่ช่วงนี้เขาโดนมารดาบังคับให้มาร่วมรับประทานอาหารเช้าที่บ้านของบิดาก่อนทุกวัน เพราะอยากจะเจอเพชรกล้าหลานรัก ซึ่งเขาก็ขัดคำขอของมารดาไม่ได้"พี่คิณ…ทำไมช่วงนี้ถึงทานมะม่วงเปรี้ยวหลังอาหารบ่อยจังล่ะคะ" พะพิมแปลกใจพี่ชายและสังเกตเห็นถึงความผิดปกติมาหลายวันแล้ว โดยเฉพาะช่วงนี้ พี่ชายมักจะชอบสั่งให้แม่บ้านหามะม่วงน้ำปลาหวาน หรือผลไม้ที่มีรสเปรี้ยวจัดมาให้หลังอาหารเช้าตลอด"แปลกหรือ? ไม่รู้สิ…จู่ ๆ พี่ก็อยากกินน่ะ คงไม่แปลกหรอกมั้ง""แปลกสิคะ ปรายบอกให้ไปหาหมอก็ไม่ไป กลางคืนก็ชอบอ้วกบ่อยด้วยค่ะ บางคืนก็อ้วกจนทรมาน เห็นแล้วปรายทรมานแทนเลยค่ะ""เดี๋ยวนะหนูปราย ตาคิณอ้วกด้วยหรือลูก""ใช่ค่ะคุณแม่ โดยเฉพาะกลางคืนจะอ้วกบ่อยมาก""ป๊ะป๋าอ้วกทุกคืนเลย อุแหวะ! อุแหวะ! แล้วหม่ามี๊ก็ลูบหลังให้ป๊ะป๋าทุกคืนเลยด้วยคับ""ตอนอยู่ที่บริษัทก็อ้วกนะค

  • เพื่อเธอ (ลูก) คนเดียวเท่านั้น   EP58 | เจ้านายตัวน้อย 1/2

    ปรายฟ้านอนหลับยาวด้วยความอ่อนล้า ถึงจะเลยเวลาตื่นที่เธอมักจะตื่นเป็นประจำแล้ว แต่ตอนนี้ก็ยังนอนหลับใหลอยู่บนเตียงนุ่มโดยไม่มีท่าทีว่าจะตื่นเลยร่างเปลือยสองร่างนอนอยู่ใต้ผ้าห่มผืนเดียวกัน ชายหนุ่มที่รู้สึกตัวตื่นก่อนก็มองที่ใบหน้าหวานที่ยังหลับสนิทอยู่ ขนาดตอนนอนก็ยังน่ารักขนาดนี้จนทำให้ภาคิณอดใจไม

    last updateLast Updated : 2026-03-31
  • เพื่อเธอ (ลูก) คนเดียวเท่านั้น   EP 56 | พบคุณปู่คุณย่าครั้งแรก 1/2

    ปรายฟ้าใจเต้นแรง หลังจากที่ภาคิณขับรถเข้าไปในคฤหาสน์หลังใหญ่ เธอไม่ได้มาที่นี่หลายปีแล้ว ตั้งแต่วันที่เธอออกมาจากที่นี่ เธอก็ไม่ได้มาที่นี่อีกเลยและไม่เคยคิดว่าจะได้กลับมาอีกด้วยซ้ำ พอได้กลับมายังสถานที่แบบนี้อีกครั้ง ราวกับว่าเรื่องราวต่าง ๆ ที่เคยเกิดขึ้น เหมือนเพิ่งผ่านมาไม่นานนี้เองหลังจากภาคิ

    last updateLast Updated : 2026-03-30
  • เพื่อเธอ (ลูก) คนเดียวเท่านั้น   EP54 | คนเอาแต่ใจ 2/2

    ภาคิณมองดูเด็กสาวจากทางด้านหลัง ดูท่าทางเธอยังคิดมากเรื่องอะไรอยู่แน่ ๆ หรือว่าเขายังบอกอะไรเธอไม่หมดหรือเปล่า"น้องปรายเคยบอกใช่ไหมว่าเราไม่มีอะไรเหมาะสมกัน เพราะเราสองคนมันอยู่คนละสังคม เป็นสังคมที่ต่างกันราวฟ้ากับดิน พี่กินอาหารหรู ปรายกินอาหารข้างทาง พี่เป็นนักแสดง ปรายเป็นแค่คนธรรมดา พี่แค่อยา

    last updateLast Updated : 2026-03-30
  • เพื่อเธอ (ลูก) คนเดียวเท่านั้น   EP55 | ทะเบียนสมรส 2/2

    "คุณผู้หญิงไม่เปลี่ยนคำนำหน้าชื่อใช่ไหมคะ""เปลี่ยนเลยครับ / ไม่ค่ะ!" ทั้งภาคิณและปรายฟ้าพูดออกมาพร้อมกันทันทีแล้วหันหน้ามองกันอัตโนมัติ"ทำไมล่ะคะ หนูเปลี่ยนเป็นนางก็ดีแล้วนี่คะ จะกลัวอะไร แค่คำว่านางเอง หรือหนูกลัวคนอื่นจะรู้ว่าหนูแต่งงานแล้วหรือไง""ปรายอายุยี่สิบเอ็ดเองนะคะ ยังไม่อยากใช้คำว่านา

    last updateLast Updated : 2026-03-30
More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status