LOGINShare
5 ความฝัน
publish date:
2026-09-02 12:15:32เช้าวันต่อมา….
“เดวา...ทางนี้!”
ปูเป้โบกมือเรียกเพื่อนทันทีที่เห็นอีกฝ่ายเดินเข้ามาในโรงอาหาร ก่อนจะรีบยกกระเป๋าออกจากเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามเพื่อให้เพื่อนได้นั่ง บนโต๊ะมีถ้วยโจ๊ก กับชาเขียวเย็นเครื่องดื่มสุดโปรดของเดวาวางรออยู่ก่อนแล้ว
“รีบกินเดี๋ยวเข้าเรียนไม่ทัน” ปูเป้เลื่อนถ้วยโจ๊กไปตรงหน้าเดวา
“ขอบคุณนะ”
เดวายิ้มบางก่อนโน้มตัวเข้าไปกอดเพื่อนสนิทเป็นการขอบคุณ จากนั้นก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโอนเงินค่าอาหารคืนให้
“ รีบโอนทำไม ” ปูเป้ส่ายหน้า เมื่อมีเสียงSMSแจ้งเตือนยอดเงินเข้ามาที่บัญชีเธอ
“ไม่ได้หรอก เดี๋ยวลืม”
“ลืมก็เดี๋ยวทวงเอง แต่ตอนนี้แกรีบเลย เหลือเวลาไม่ถึงยี่สิบนาทีแล้ว ”
เดวาหัวเราะร่า มีปูเป้เป็นเพื่อนไม่ต่างจากมีพี่สาว ร่างบางรีบนั่งลงและเริ่มตักโจ๊กคำแรกเข้าปาก
ปูเป้ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามทำให้มองหน้าเพื่อนได้ชัดเต็มสองตา ก่อนจะขมวดคิ้วออกมาด้วยความงุนงง
“หน้าแกดูซีด ๆ นะ ไม่สบายเหรอ...หรือแกแต่งหน้าโทนปรุงจืด ” มองเพื่อนที่หน้าซีดอย่างไม่ชินตา แม้เดวาจะไม่ใช่สาวเปรี้ยวแต่งหน้าจัด แต่ก็ไม่เคยปล่อยให้ตัวเองหน้าขาวปากซีดแบบนี้
“สงสัยตอนออกจากห้องรีบน่ะ เลยลืมทาลิป” เดวาแตะริมฝีปากตัวเองอย่างไม่รู้ตัว ก่อนยิ้มกลบเกลื่อนเปลี่ยนเรื่อง
“แล้วคนอื่นไปไหนฉันยังไม่เห็น ยัยมินนี่ กับหวานใจเลย”
“ยังไม่มีใครมาหรอก มีฉันมาคนเดียวเนี่ยแหละ” ปูเป้ไหวไหล่อย่างไม่ใส่ใจนัก “ไม่รู้พวกมันจะเข้าเรียนกันด้วยไหม แต่ฉันขี้เกียจใส่ใจแล้ว ชีวิตใครชีวิตมัน”
“ก็จริง” เดวาพยักหน้าเห็นด้วย “ แค่รับผิดชอบชีวิตตัวเองก็เหนื่อยพอแล้ว ”
“ใช่ไหมล่ะ” ปูเป้ถอนหายใจ
“เมื่อก่อนฉันทักไปถามด้วยความหวังดีนะเห็นว่าเป็นเพื่อนกัน สุดท้ายแกก็เห็นว่าพวกมันชอบเอาเปรียบเราด้วยการฝากเราเช็กชื่อ ฝากจดเลกเชอร์สรุปบทเรียนให้อยู่ดี จริงๆ ฉันไม่ได้หวงอะไรหรอกนะ เพราะปกติก็สรุปไว้อ่านเองอยู่แล้ว แต่ยิ่งช่วย พวกมันก็ยิ่งเห็นแก่ตัวจนกลายเป็นนิสัย จนบางทีก็รู้สึกเหมือนแกกับฉันถูกพวกมันใช้มากกว่า การพึ่งพาอาศัยกันแบบเพื่อน”
ปูเป้ได้แต่ระบายความในใจกับเดวาด้วยคำพูดยาวเหยียด
“แล้วงานกลุ่มล่ะ สรุปเราต้องทำกันสองคนอีกแล้วเหรอ” เดวาถามขึ้น พลางยกแก้วชาเขียวขึ้นดูด
“ก็คงใช่” ปูเป้ถอนหายใจเฮือกใหญ่ด้วยความเซ็ง “แต่รอบนี้ฉันไม่ยอมทำฟรีแล้วนะ ถ้าพวกมันไม่ช่วย อย่างน้อยก็ต้องช่วยออกค่าอุปกรณ์บ้าง”
เดวาพยักหน้ารับอย่างเห็นด้วย “เรียนเสร็จแล้วแกมีไปไหนต่อไหม”
“ว่าจะไปเดินดูผ้า”
“พอดีเลยฉันกับเอมิล่ามีแพลนจะเปิดห้องเสื้อเร็วๆนี้ เลยอยากไปเลือกผ้าสำหรับทำแบรนด์คอลเลกชันแรกพอดี”
“จริงเหรอ!” ปูเป้ตาโตด้วยความตื่นเต้น “พวกแกสองคนนี่จะเก่งเกินไปแล้วนะ”
“ยัยเอมินางมีประสบการณ์น่ะ แบรนด์เสื้อผ้านางตอนนี้ก็กำลังฮิตติดตลาด ส่วนฉันก็คงจะลองผิดลองถูกทำไปนั่นแหละ ไม่รู้ว่าจะปังหรือร่วง แต่ถ้าไม่เริ่มก็ไม่รู้ ”
กลัวตัวเองเข้าไปเป็นภาระให้เพื่อนก็กลัว
แม้จะเรียนด้านแฟชั่นโดยตรง แต่เธอก็ยังเรียนไม่จบ นี่ก็เพิ่งจะปีสองเองด้วยซ้ำ
ซึ่งเดวาก็ยังมองว่าตัวเองแทบไม่มีประสบการณ์อะไรเลย ที่ผ่านมาผลงานที่เธอเคยทำส่วนใหญ่เป็นเพียงกระโปรง เสื้อผ้าชิ้นเล็ก ๆ สำหรับส่งอาจารย์ รวมถึงเครื่องประดับอย่างโบว์ผูกผมที่ออกแบบเอง
ส่วนการเปิดห้องเสื้ออย่างจริงจังนั้น เธอเองก็ยังไม่รู้เหมือนกันว่าเอมิล่า จะวางทิศทางของแบรนด์ไว้แบบไหน
สิ่งเดียวที่ทั้งคู่มีเหมือนกัน คือความตั้งใจและความฝันที่อยากสร้างแบรนด์เสื้อผ้าร่วมกันสักครั้งในชีวิตก็เท่านั้น
Latest chapter
เมียทดลองมาเฟียร้าย 36 บทส่งท้าย
ดินเนอร์มื้อค่ำระหว่างทั้งสอง ดำเนินไปอย่างเรียบง่าย เดวาเหมือนจะเจริญอาหารกว่าปกติ เนื่องจากซีฟู้ดที่คนของมิลเลอร์จัดหามาวันนี้ มีแต่รสชาติค่อนข้างถูกปากเธอทั้งนั้น“พรุ่งนี้ ไปล่องเรือกันไหม”“วาไปค่ะ”“ถ้านอนบนเรือจะเมาหรือเปล่า”“อันนี้วาไม่แน่ใจเลยค่ะ” เพราะมันเป็นครั้งแรกของเธอ“งั้นเอาลำใหญ่ที่สุดออก ลำนั้นติดลูกค้าจองหรือเปล่า” มิลเลอร์หันไปสั่งเพทายแกมถาม“ไม่ติดครับนาย ”“งั้นก็เอาตามนั้น”เพทายโค้งศีรษะให้เจ้านาย ก่อนจะปลีกตัวออกไปเงียบๆ ให้เจ้านายทั้งสองได้มีเวลาส่วนตัว“พี่เลอร์ทานกุ้งไหมคะวาแกะให้”“ไม่ครับ” มิลเลอร์ส่ายหน้าวางแก้วไวน์ในมือลง แล้วเป็นฝ่ายหยิบกุ้งมาแกะเปลือกออก นำไปวางไว้บนจานให้เดวาเสียเอง คนที่ถูกเอาใจตลอดมื้ออาหารยิ้มจนแก้มแทบปริ“ขอบคุณค่ะ”“กินล็อบสเตอร์อบชีสเนยกระเทียมไหม”“หืม..มีเหรอคะ วาไม่ได้สั่งนี่”“มี พวกไอ้เพทายมันสั่งมากิน มันก็เลยสั่งมาเผื่อวาด้วยหนึ่งตัว”“ไม่เอาแล้วค่ะ วาท้องจะแตกแล้ว พี่เลอร์นั่นแหละกินบ้าง วาเห็นดื่มแต่ไวน์ไม่ยอมกินอะไรเลย ”“ไม่ค่อยหิวน่ะ พี่เพิ่งกินข้าวกับพ่อแม่มาก่อนออกมาหาเรา”“วันนี้ไปหาคุณพ่อคุณแม่มาเหรอคะ”“ครับ
เมียทดลองมาเฟียร้าย 35 สร้างความทรงจำร่วมกัน
รถหรูสีดำคันคุ้นตาจอดอยู่ริมถนนไม่ไกลจากหน้าร้านนัก ร่างสูงยืนพิงตัวอยู่ข้างรถ กำลังก้มมองโทรศัพท์ในมือด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง ในมืออีกข้างมีถุงเครื่องดื่มแบรนด์ดังถืออยู่เดวารีบเดินออกจากร้าน“รอวานานไหมคะ” เอ่ยถามแล้วพุ่งตรงเข้าไปสวมกอดเอวหนาเอาไว้แน่นอย่างเคยชินมิลเลอร์ก้มมองคนในอ้อมแขน ก่อนยกมือขึ้นลูบศีรษะเธอเบา ๆ ด้วยความเอ็นดู“ไม่นาน” ยื่นถุงเครื่องดื่มให้คนรัก เดวารับมา ก่อนเปิดดูด้านในดวงตาเป็นประกาย เมื่อเห็นเมนูโปรดของตัวเอง“ขอบคุณนะคะ จำได้ด้วยว่าวาชอบกินอะไร”“แค่ความชอบของแฟนตัวเอง ทำไมฉันจะจำไม่ได้” มันมีผู้ชายนิสัยเสียแบบนั้นด้วยเหรอ“พี่เลอร์น่ารักที่สุด” เดวาอมยิ้มจนแก้มแทบปริ กับความใส่ใจเล็กๆ น้อยๆ ของเขา“ขึ้นรถเถอะ” มิลเลอร์ทำหน้าที่เปิดประตูรถให้เหมือนทุกครั้ง รอจนเดวาขึ้นไปนั่งเรียบร้อยจึงปิดประตูให้ ก่อนเดินอ้อมไปยังฝั่งคนขับทันทีที่รถเคลื่อนตัวออกจากหน้าร้าน เดวาก็หยิบเครื่องดื่มขึ้นมาดูดหนึ่งคำ ก่อนหันมองคนข้างกาย“สักคำไหมคะ”“ฉันไม่ชอบกินของหวาน” มิลเลอร์ส่ายหน้าน้อย ๆ ระหว่างตอบ เดวาจึงไม่ได้เซ้าซี้ต่อ เธอหันกลับไปสนใจเครื่องดื่มในมือตัวเอง ก่อนจะนึกบางอ
เมียทดลองมาเฟียร้าย 34 จับผิดผัว
ก๊อกๆ“ขออนุญาตครับนาย” เสียงเพทายดังขึ้นจากหน้าประตู“เข้ามา”หลังจากได้ยินคำอนุญาต ร่างสูงบอดีการ์ดหนุ่มก็เปิดประตูเข้ามา ในมือมีถุงก๋วยเตี๋ยวเรือจากร้านดังที่ผู้เป็นนายสั่งไว้“ของนายหญิงครับ” เพทายวางถุงอาหารลงบนโต๊ะอย่างระมัดระวัง“ขอบใจ มึงมีงานอะไรก็ไปทำเถอะ”มิลเลอร์เหลือบมองคนที่ยังหลับสนิทอยู่บนโซฟาเล็กน้อย ดูเหมือนเดวาจะไม่มีท่าทีว่าจะตื่นขึ้นมากินง่าย ๆ“ครับ” เพทายกำลังจะหมุนตัวกลับ แต่เหมือนนึกบางอย่างขึ้นมาได้จึงหยุดเสียก่อน “อ้อ...ด้านนอกโซนวีไอพี มีคุณมิกินั่งดื่มอยู่นะครับ”มิลเลอร์ชะงัก เพราะนี่มันก็ผ่านมาหลายเดือนแล้ว ที่มิกิยังไม่หยุดรามือจากการตามจีบเขาเสียทีช่างเป็นอะไรที่น่ารำคาญอุตส่าห์จัดการแพรวา จนหนีหายย้ายไปอยู่ที่ต่างประเทศพร้อมกับครอบครัวได้ ยังมาเหลือยัยญี่ปุ่นขี้อ่อยคนนี้อีก และแน่นอนเรื่องนี้เอเดนต้องเป็นคนมาจัดการ เพราะถ้าไม่ไปคุยงานแทนเอเดนในครั้งนั้น ก็คงไม่ต้องเจอยัยญี่ปุ่นคนนี้“ถ้านายไม่อยากเผชิญหน้ากับเธอ หากต้องการกลับ ผมจะพาออกทางลับด้านหลังให้ครับ”“ไม่ต้อง” มิลเลอร์ถอนหายใจ ก่อนเหลือบมองเดวาที่นอนหลับอยู่ “กูคงนอนที่นี่”“ครับ”“ส่วนยัยญี
เมียทดลองมาเฟียร้าย 33 ตามใจ
หลายเดือนต่อมา...หลังจากเดวาเปิดตัวแบรนด์เสื้อผ้าไปได้สักพักใหญ่แล้ว ชื่อเสียงของ “เดมิอา” ก็เริ่มดังและติดตลาดและเริ่มมีรู้ค้ารู้จักมากขึ้น และในทุกๆวันหลังจากเรียนเสร็จ ปูเป้กับเดวาจะเดินทางมาทำงานที่ร้านทันที“ นี่พวกเธอสองคนไม่คิดจะเดินไปหาฉันฝั่งห้องเสื้อบางเหรอ เหง๊า เหงา” เอมิล่าเดินกรีดกรายเข้ามาหาเพื่อนทั้งสองที่กำลังวุ่นวายช่วยทำงาน“ถ้าเหงามากขนาดนั้น แกก็ควรรับงานไหม ” เดวาส่ายหน้า มีคนบ้าที่ไหนปฏิเสธลูกค้าเป็นว่าเล่น“นั้นสิ ทำไมเอมิรับงานตัดชุดแค่ชุดเดียวล่ะ”“ขี้เกียจน่ะ ทำเยอะไปก็เหนื่อยเหมือนที่เฮียเลอร์บอก ก็เลยลองเป็นคนขี้เกียจดู”“แล้วเป็นไงที่นี่” ปูเป้ที่กำลังถ่ายคลิปโปรโมตร้านอยู่ เป็นต้องหยุดทำงานแล้วเดินมาเท้าเอวถาม“ก็สบายน่ะสิ พวกเธอก็ลองขี้เกียจบ้างอย่าหักโหม ร้านมันไม่เจ๊งหรอก” เพราะต่อให้ที่ร้านไม่ขายดีหรือต่อให้ขายไม่ได้สักตัว ก็มีเงินจากธุรกิจสีเทาของแก๊งพี่ๆ ไหลเวียนเข้ามาในร้านเพื่อฟอกให้มันกลายเป็นสีขาว“แต่ร้านเรามันกำลังเป็นกระแสไง ไม่ผลิตงานออกมาขายก็เสียดายลูกค้า” เดวาแย้ง“ตามใจแกก็แล้วกัน แต่อย่าหักโหมให้มันมากเข้าใจไหม แล้วอย่าลืมว่าผัวที่
เมียทดลองมาเฟียร้าย 32 สติหลุด
“ทำไมแกทำตัวเหลวแหลกแบบนี้ยัยแพร” ผู้เป็นแม่เอ่ยตำหนิลูกสาวที่เอาแต่เมาหัวราน้ำ หลังจากผู้เป็นย่าเดินทางมาที่บ้านแล้วบอกว่า ไม่สามารถบังคับเดวาให้เลิกกับมิลเลอร์ได้ อีกทั้งยังหัวเสียใส่พวกเธอและบอกให้แพรวาไปหาทางเอาชนะเดวาให้ได้เองทว่า... ธุรกิจฝังครอบครัวแม่สามี ยังถูกมิลเลอร์เล่นงานอย่างหนัก ที่เผลอไปแตะต้องของรักอีกฝ่ายเข้าให้ เธอกับสามีก็ไม่คิดว่าผู้ชายที่ไม่สนใจผู้หญิงที่ไหนเลย จะหลงเดวาได้มากขนาดนี้“ถ้าแม่ช่วยแพรแก้ปัญหาไม่ได้ก็หุบปากไปเลย ”“นี่ฉันเป็นแม่แกนะ แกพูดหยาบคายแบบนี้กับแม่ได้ยังไง”“ออกไป ออกไปจากห้องแพรเดี๋ยวนี้” แพรวาเริ่มโวยวายเสียงดัง และควบคุมสติตัวเองไม่ได้“ ยัยแพรแกช่วยตั้งสติหน่อยได้ไหม ” ทำไมแพรวาถึงได้เหมือนคนเป็นไบโพลาร์อารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ แบบนี้ มันจะมีด้วยเหรอคนที่ถูกทุกคนเอาใจและได้ความรักมาเป็นอย่างดีตั้งแต่เด็ก จะกลายเป็นโรคประสาท หรือเป็นเพราะเธอกับแม่สามีเสี้ยมให้ลูกสาวเกลียดน้อง และชอบเอาชนะมากเกินไป แพรวาถึงได้สติหลุดยอมรับความพ่ายแพ้ไม่ได้ขนาดนี้“ออกไป ฉันบอกให้ออกไป กรี๊ด.....” แพรวากรี๊ดออกมาเหมือนคนสติแตก ทำเอาคนเป็นแม่ต้องรีบวิ่งออกไปจาก
เมียทดลองมาเฟียร้าย 31 ความสำเร็จ
บรรยากาศภายในวันเปิดตัวห้องเสื้อคึกคักตั้งแต่ช่วงเช้า แขกจากแวดวงธุรกิจแฟชั่น และเหล่าคนรู้จักทยอยกันเดินทางเข้ามา ร่วมแสดงความยินดีกับสองเจ้าของแบรนด์อย่างไม่ขาดเดวายืนต้อนรับแขกอยู่ข้างเอมิล่า ใบหน้าหวานประดับด้วยรอยยิ้มตลอดเวลา แม้ภายในใจจะทั้งตื่นเต้นและภูมิใจ กับสิ่งที่ทั้งสองต่างช่วยกันสร้างขึ้นมาด้วยกัน“แม่ขอแสดงความยินดีกับน้องวา น้องเอมิด้วยนะลูก” เดหลีหอบช่อดอกไม้ช่อใหญ่สองช่อมาร่วมแสดงความยินดีกับลูกสาวและหุ้นส่วนร้าน ส่วนสามีเธอนั้นติดประชุมที่บริษัทมาร่วมงานไม่ได้ ไหนจะความวุ่นวายจากบ้านใหญ่ที่สามีเธอต้องไปรับมือ และได้วิดีโอคอลมาแสดงความยินดีกับเด็กทั้งสองตั้งแต่เช้าแล้ว“ขอบคุณคุณแม่นะคะ”“ขอบคุณค่ะคุณแม่”สองสาวเอ่ยขอบคุณพร้อมกับยื่นมือไปรับดอกไม้ มาถือไว้ในอ้อมแขนคนล่ะช่อ“คุณแม่ทานอะไรมาหรือยังค่ะ เดี๋ยวเอมิพาไปทาน ให้ยัยวาต้อนรับแขกอยู่หน้าร้านเนี่ยแหละ อีกอย่างจะได้ทักทายและทำความรู้จักแขกคนอื่นด้วย”เอมิล่าเปิดทางให้แสงเพื่อนสนิทในคราบหุ้นส่วนเต็มที่ เพราะยังไงหลักๆ แล้วเอมิล่าตั้งใจจะยกร้านนี้ให้เดวาดูแลและบริหารเป็นหลัก“ได้ยังไงอะ แกก็รู้ว่าฉันไม่ค่อยรู้จัก
You May Also Like
3P อาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย
Sadistic_X133.9K viewsขย่มรักพ่อผัวกับเพื่อนๆของเขาอีกหลายคน
กาสะลอง120.2K viewsรักร้ายจอมทระนง
หิมะที่ปลิดปลิว357.9K viewsพิศวาส แรงรัก เมีย นักโทษ ของ นายน้อย
เจ้าหน่อไม้น้อยแห่งตระกูลกู่237.6K viewsบำเรอรักสุดขอบฟ้า
มนัชชนก23 viewsกฎรักพันธะทายาทมาเฟีย
พิมธารา291 viewsลูกค้าคนนี้ขอซ้ำ แล้วผมจะเอาให้คุ้ม
Moondaytime 52 viewsบ่วงอาคม (มนตราอาคม The Series)
TanyaT124 views
