4 ฉันตกลง

4 ฉันตกลง

“ไม่มีวัน ฉันไม่ใช่คนแบบนั้น”

พริยาแก้ตัวพัลวันสะบัดร่างหนีการเกาะกุมแต่ไม่พ้น มือเหล็กแข็งแรงจับเธอไว้แน่นและมือใหญ่ด้านล่างกำลังดึงกางเกงในตัวน้อยของเธอให้พ้นทาง

“คุณจำไม่ได้แล้วใช่ไหมว่ามันเป็นยังไงเวลาที่เรากำลังเกือบจะเข้าด้ายเข้าเข็ม”

“อย่านะคาร์ลอส!”

พริยาตะโกนตอบ ศักดิ์ศรีของเธอถูกทำลายย่อยยับ และเขาพูดถูกทุกเรื่อง เธอโหยหาเขามาตลอดหลายปี ในการแต่งงานจอมปลอมเธอพบว่าเธอสำนึกผิดและเธอจำต้องอยู่ชดใช้สิ่งนั้น

“มันเป็นแค่ความใคร่คาร์ลอส อย่า!”

“ความใคร่แล้วยังไง ผมไม่มีปัญหา”

เขาแหวกกางเกงในออกจนพบกลีบบางอ่อนนุ่ม เคลื่อนศีรษะลงจูบดุดันที่อัดอั้นมานาน แลกลิ้นโลมพันตูเกี่ยวพันบังคับให้เธอตอบรับ

“อัก อึก อย่า”

ร่างบางแอ่นผวาทันทีเมื่อปลายนิ้วสอดแทรกเข้าไปยังทางคับแคบ

“อื้อ ยังแน่นอยู่เลย เจ้าหมอนั่นไม่ชอบทำการบ้านหรือไงฮื้อ”

เขาดันร่างบางให้ถอยหลังจนกระทั่งถึงเตียงใหญ่ ดันจนเธอเอนล้มลงบนเตียง ร่างสูงใหญ่ตามทับคร่อมตัวเธอไว้ ดึงมือไว้เหนือศีรษะ แทรกหัวเข่าตรงกลางหว่างขา ชายกระโปรงรั้งขึ้นจากแรงล้มลง

“คุณชอบแบบนี้ใช่ไหมคาร่า”

เขาดันอีกให้ท่อนล่างแข็งชันสัมผัสกับเนินเนื้อสาวผ่านกางเกงในตัวน้อยแสนบาง

“ผมอยากเอาคุณจะแย่แล้วพรีส”

มือใหญ่เร่งปลดกระดุมชุดทำงานของพริยา เสื้อเชิ้ตด้านหน้าเปิดออกจนเห็นความอวบอิ่มล้นทะลักออกมานอกชุดชั้นในยกกระชับ ดันเสื้อในลงจนพ้นยอดอกงามสีชมพู บดขยี้จนพริยาร้องครางแอ่นร่างหยัด

“ผมขอตรวจสิ่งที่ผมจะต้องจ่ายก่อนว่าจะสวยเหมือนเมื่อก่อนไหม?”

พูดจบชายหนุ่มก้มลงฉกริมฝีปากดูดกลืนยอดหัวที่แข็งเป็นไตจากการหยอกล้อของปลายนิ้ว ไล้เลียโดยรอบโนมเนื้ออวบอิ่ม

“ฮื้อ เป็นไง ชอบไหม”

“อย่าคะ อย่า!”

คาร์ลอสดึงกางเกงในตัวน้อยลงพ้นสะโพกเกาะกุมเนินอูมอิ่มด้วยมือใหญ่บดคลึงเน้นจุดจนร่างบางแอ่นหยัดสู้

เขาสอดปลายนิ้วเข้าทางรักไม่รอช้าตวัดเกี่ยวข้างในด้วยความชำนาญจนน้ำหวานล้นปรี่

“อ่า อย่า คาร์ลอส อ่า”

เสียงหวานห้ามปรามฟังไม่ได้ศัพท์ปนเสียงครางกระเส่า ยิ่งเขาตวัดเร็วเธอยิ่งร้อนเร่าดิ้นพล่าน

“อย่าอะไรคนสวย อย่าหยุดใช่ไหม”

ทั้งปทุมถันที่โดนบีบเคล้นทั้งเนินสาวที่โดนเสียดแทรกยิ่งทำให้เธอซาบซ่านเสียวไปถึงข้างใน

“คาร์ลอส!”

พริยากรีดร้องเสียงหลงเมื่อคาร์ลอสสอดนิ้วเพิ่มไปอีกนิ้วยิ่งใช้นิ้วโป้งกดเน้นยอดติ่งกระสันต์เธอยิ่งครวญคราง

“อย่า อ่า อ่า”

“โฮ้ น้ำเยอะมากพรีส ไอ้หมอนั่นโชคดีชะมัดที่ได้เอาคุณก่อน”

พริยาสะอึกพลันดีดร่างหนีอีกครั้ง คำพูดเสียดแทงเข้าไปในความรู้สึกจนเธอปวดร้าว แต่แรงของคาร์ลอสมีมากกว่าด้วยร่างใหญ่โตของชายหนุ่มต่างชาติคร่อมร่างสาวบอบบางคนเอเชียของเธอไว้ข้างใต้

“ทำไมพูดถึงผัวเก่าหน่อยไม่ได้หรือไง แต่ยังหรอกคนสวย ผมจะยังไม่เอาคุณวันนี้”

ร่างสูงลุกขึ้นปล่อยให้พริยานอนอ่อนระทวยอยู่บนเตียง เรือนร่างสวยงามขาวผ่องเปิดเปลือย ทรวงอกงามอล่างใหญ่แดงก่ำเพราะแรงเคล้น คลึง เนินล่างเปียกชุ่มจากการรีดเค้น

“ยังอยากจะให้เอาหรือไงถึงไม่ยอมลุก”

พริยารู้สึกตัวรีบจับชายเสื้อปิดหน้าอกอีกมือดึงกระโปรงลงกระเถิบร่างลงจากเตียงใหญ่นั่งขอบเตียง อาการรีบร้อนติดกระดุมยิ่งพาลทำให้ไม่สามารถติดได้ มือบางสั่นเทาจากแรงอารมณ์เมื่อสักพักจนชายหนุ่มต้องเข้ามาช่วย

มือใหญ่ปัดมือสาวน้อยออกแล้วติดกระดุมเสื้อเชิ้ตทำงานให้อย่างเรียบร้อย

“ราคาที่คุณต้องชดใช้พรีส ออกจากงานแล้วย้ายไปอยู่คอนโดที่ผมเตรียมไว้ให้ คอยดูแลผมทั้งเรื่องอาหารการกิน เสื้อผ้า และโดยเฉพาะเรื่องบนเตียงที่อย่าได้ขาด”

“คาร์ลอส!”

“ไปคิดดูพรีส มันเป็นงานไม่ยากเกินความสามารถ และจากการตรวจดูสิ่งของเมื่อครู่คุณยังทำให้ผมมีอารมณ์”

“ไม่ มันไม่สำเร็จหรอกคาร์ลอส”

“ทำไมล่ะ ในเมื่อเราทั้งคู่ก็ต่างอยากกันและกัน คุณจะได้เงินเดือนประจำเดือนไว้ใช้จ่ายพร้อมบัตรเครดิต มีออกงานร่วมกันบ้างบางครั้ง แสดงตนว่าเป็นคนรักของผม”

“ฉันไม่มีความตั้งใจจะขายตัวคาร์ลอส ไม่ ไม่ ไม่ ฉันจะไม่ยอมขายตัวเป็นโสเภณีให้คุณ!”

ตาคมเข้มหรี่ลงเปล่งประกายแวววาวกวาดมองเธอขึ้นลง “งั้นออกไปสะ เราไม่มีเรื่องอะไรต้องหารือกันอีก”

“แต่ แต่ฉันยังไม่จบเรื่อง พ่อของฉัน คุณมีเงินทองมากมายคาร์ลอส คุณมีมากพอที่จะสามารถช่วยเหลือพ่อของฉันได้ แต่คุณเลือกที่จะไม่ทำ”

“พรีส พ่อของคุณทรยศผม ทรยศความไว้วางใจที่ผมมอบให้ ผมควรตอบแทนบุญคุณสำหรับการทรยศอย่างนั้นหรือ?”

“ไม่ ไม่จริง พ่อไม่ได้ตั้งใจ”

“ผมได้ยื่นข้อเสนอไปแล้ว ทางเลือกเป็นของคุณคาร่า ออกไปสะ”

พริยาพยายามเก็บรวบรวมความหยิ่งทรนงที่เคยเป็นมา เดินออกจากห้องอย่างเงียบ ๆ ออกจากโรงแรมเรียกแท็กซี่เพื่อกลับไปยังคอนโดหรู

บนรถแท็กซี่เธอนั่งเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างยามรถแล่นผ่านสถานที่ต่าง ๆ ที่เธอเคยมากับบีม ชายหนุ่มคนรักที่เป็นทั้งเพื่อนทั้งพี่ ในการแต่งงานจอมปลอมตลอดเวลาสามปีเขาไม่เคยแตะต้องเธอ เธอยังเป็นสาวบริสุทธิ์ผุดผ่อง ในตอนนั่นทำให้เธอคิดไปเองว่าการที่เขารู้เรื่องของคาร์ลอสทำให้เขารังเกียจเธอ

จนกระทั่งวันหนึ่งเมื่ออาการเจ็บป่วยเริ่มแผ่ลาม โรคร้ายที่พรากชีวิตวัยหนุ่มและวัยสาวของเธอที่ต้องคอยดูแลสามี ยิ่งใกล้วันจากลาเธอยิ่งต้องอยู่ช่วยประคับประคองดูแล และเมื่อวันสิ้นลมหายใจในที่สุดเขาจึงสารภาพกับเธอว่าเขาเป็นเกย์

และนั่นคือเหตุผลของการแต่งงานจอมปลอมหลายปี เธอไม่เก็บภาพถ่ายของเขาไว้ในบ้าน เธอนำทุกอย่างของเขาบริจาคให้กับเด็กยากไร้ ขายบ้านทิ้งและนำเงินมาซื้อคอนโดโดยนำพ่อของเธอมาอยู่ด้วยกัน

ร่างบางลงจากรถเมื่อถึงคอนโดแหงนใบหน้างามขึ้นไปด้านบน ความกังวลใจกลัดกลุ้มทำให้ใบหน้าเศร้าหมอง เดินเข้าลิฟต์ไปอย่างเชื่องช้า

“พ่อคะ พ่ออยู่ไหมคะ”

ไม่มีเสียงตอบรับจากประกาย เธอเดินเข้าไปในห้องนอนเห็นพ่อของเธอยังคงนอนหมดแรงใจใบหน้าเปื้อนน้ำตา

“พ่อคะ กินข้าวหรือยังคะ เดี๋ยวพริยาทำให้ทาน”

“ไม่ต้องหรอกลูก พ่อไม่อยากจะอยู่เป็นภาระลูกแล้ว”

“พ่อคะ! อย่าพูดแบบนั้นสิคะ คาร์ลอสเขายอมช่วยแล้วค่ะพ่อ”

ประกายลุกขึ้นนั่งทันทีมองลูกสาวด้วยดวงตาเป็นประกาย ฟังลูกเล่าเรื่องอย่างตั้งใจ

“คือ คาร์ลอสจะยกเลิกเรื่องหนี้สินทั้งหมดให้”

“จริงหรือพริยา ไม่โกหกพ่อนะ”

“ค่ะพ่อ เรื่องจริงค่ะ”

พริยาเห็นสีหน้าของบิดามีความหวังและสดใสขึ้นมาทันควัน เธอหวังว่าสิ่งที่เธอกำลังจะทำคือสิ่งที่ถูกต้อง

“แล้วทำไมเขาถึงใจดีแบบนั้นลูก มันเป็นเงินมหาศาล”

“ไม่มีอะไรมากค่ะพ่อ เขาแค่ให้หนูไปทำงานให้เขาไม่กี่เดือนค่ะพ่อ”

“แค่นั้น?”

“ค่ะพ่อ พรุ่งนี้ลูกจะไปคุยรายละเอียดกับเขาอีกรอบ พ่อไม่ต้องกังวลไปนะคะ นอนเถอะค่ะดึกแล้ว”

พริยาออกจากห้องเมื่อผู้เป็นบิดาล้มตัวลงนอนด้วยใบหน้าสดชื่น ร่างบางกลับไปยังห้องนอนของตัวเองหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและต่อสายหาชายหนุ่มอสูรร้าย

คาร์ลอสรับสายโดยทันทีเสมือนว่าเขากำลังรอสิ่งนี้อยู่ เสียงทุ้มพร่าเอ่ยมาในสาย

“ว่ายังไงพรีส”

“ค่ะฉันตกลง”

“งั้นจัดของได้เลย ผมจะให้คนไปรับคุณพรุ่งนี้ไปคอนโด”

“เดี๋ยวคะ มันไม่กะทันหันไปหน่อยหรือคะ ฉันมีพ่อต้องดูแลนะคาร์ลอส”

“ผมจะจัดการเรื่องนั้นเอง ไม่ต้องห่วง คุณแค่เตรียมตัวให้ดี”

“คลิก”

เสียงในสายเงียบไปทำให้เธอรู้ว่าเขาวางสายไปแล้ว แต่เธอยังไม่สบายใจ ร่างบางเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง คอนโดที่เธอซื้อมาใหม่ด้วยเงินจากการขายบ้าน

เรื่องราววุ่นวายของวันนี้ทำให้เธอหวนนึกไปถึงอดีตสามี บีม ชายหนุ่มที่เคยเป็นเพื่อนวัยเด็กของเธอ เราทั้งคู่อยู่บ้านติดกันและเพื่อนเล่นกันมานาน