แค้นรักวายุภักษ์ ตอนที่ 1

กรุงเทพมหานคร!!!!

"แม่คะเช้านี้ทำอะไรทานคะ"เสียงของสาวน้อย หน้าหวานนามว่าแพรวาเอ่ยถามผู้เป็นแม่ในขณะที่มือก็จับเก้าอี้เลื่อนออกมาก่อนที่จะพาร่างของตัวเองเข้าไปได้สำเร็จ

"วันนี้แม่ทำเป็นข้าวต้มปลาของโปรดของลูกจ๊ะ" อร หรือ อรอนงค์ เศรษฐารักษ์ ผู้เป็นแม่เอ่ยตอบลูกสาวพร้อมกับรอยยิ้มที่อบอุ่นก่อนจะตักข้าวต้มปลาใส่ถ้วยและโรยด้วยขิงซอยกับกระเทียมเจียวหอมๆไว้ด้านบนก่อนจะยกมาวางไว้ตรงหน้าของหญิงสาว แพรวาใช้ช้อนคนข้าวต้มเล็กน้อยเพื่อให้ข้าวต้มมีกลิ่นอ่อนๆของขิงซอยก่อนจะเข้าปากแต่ในเวลาเดียวกันนั้น

"แม่คะทำไมข้าวต้มปลาวันนี้ถึงมีกลิ่นแปลกๆค่ะ"หญิงสาวเอ่ยถามผู้เป็นแม่ก่อนจะวางช้อนลงที่เดิมแล้วลุกขึ้นวิ่งเพื่อเข้าห้องน้ำ

!!อ๊วก อ๊วก!!

"แพรเป็นอะไรหรือเปล่าลูก"อรอนงค์ที่ได้เห็นก็ตกใจพร้อมกับเอ่ยถามลูกสาวด้วยความเป็นห่วง

"เปล่าค่ะแม่แพรแค่รู้สึกว่าข้าวต้มปลาวันนี้มันมีกลิ่นแปลกๆชวนให้คลื่นไส้เฉยๆค่ะ"แพรวาตอบผู้เป็นแม่ออกไป

อรอนงค์จึงเดินไปที่โต๊ะแล้วตักข้าวต้มปลาขึ้นมาดมแต่มันก็ไม่ได้มีกลิ่นเหมือนดังที่ลูกสาวของเธอบอกแม้แต่น้อยจากนั้นเธอจึงเดินย้อนเข้าไปในห้องน้ำแล้วยกมือขึ้นลูบหลังให้กับหญิงสาว

แพร หรือ แพรวา เศรษฐารักษ์ ดีกรีนักเรียนนอกด้านออกแบบและดีไซร์เนอร์จากประเทศฝรั่งเศษด้วย เกีรตินิยมอันดับหนึ่ง เป็นลูกสาวคนเล็กของตะกูล เศรษฐารักษ์ ซึ่งเป็นดังแก้วตาดวงใจของคนในครอบครัว

ในขณะที่แพรวาเรียนอยู่ที่ฝรั่งเศษหญิงสาวได้มีโอกาสรู้จักกับชายหนุ่มนักเรียนไทยที่มีนามว่าน่านน้ำซึ่งเรียนปริญญาโทรด้านการบริหารด้วยความที่ทั้งสองเป็นคนไทยด้วยกันจึงพูดคุยกันถูกคอจนทั้งคู่พัฒนาความสัมพันธ์เลื่อนฐานะจากเพื่อนคุยมาเป็นคนรักในเวลาต่อมา ช่วงของปีภาคการศึกษาที่ใกล้จะจบทั้งคู่ได้มีความสัมพันธ์กันแบบลึกซึ้ง จนกระทั้งวันที่แพรวาเรียนจบก็มีสิ่งที่ไม่คาดฝันเกิดขึ้นกันคนทั้งคู่คือแพรวาทั้งท้องลูกของน่านน้ำ หญิงสาวจึงตัดสินใจนำเรื่องนี้ไปปรึกษากับแฟนหนุ่มว่าควรจะทำอย่างไรต่อไปดีในขณะที่ด้านของแฟนหนุ่มก็ไม่รู้ว่าตัวเองควรจะจัดการกับเรื่องที่เกิดขึ้นอย่างไรเขาจึงได้นำเรื่องนี้ไปปรึกษากับผู้เป็นบิดาและหลังจากนั้นไม่นานบิดาของชายหนุ่มก็ได้โทรไปหาแพรวาเพื่อพูดคุยเรื่องที่เกิดขึ้นและยังยื่นข้อเสนอที่มันโหดร้ายให้กับหญิงสาวด้วยการบังคับขู่เข็ญให้เธอไปเอาเด็กออกพร้อมกับเงินสดก้อนโตโดยให้เหตุผลว่าหญิงสาวไม่คู่ควรกับลูกชายของตัวเองเพราะอีกไม่นานน่านน้ำก็จะขึ้นดำรงตำแหน่งประธานบริษัทคนใหม่ของบริษัท N&N จำกัด และไม่อยากให้เธอมาเป็นตัวถ่วงความเจริญของลูกชายเขา แพรวารู้สึกผิดหวังและเสียใจมากกับสิ่งที่เกิดขึ้นหญิงสาวจึงตัดสินใจเก็บเสื้อผ้าและกลับเมืองไทยทันทีโดยที่หญิงสาวไม่รู้เลยว่าสิ่งที่เกิดขึ้นกับเธอทั้งหมดชายหนุ่มผู้เป็นแฟนไม่รู้เรื่องที่บิดาคุยกับคนรักสักนิดเลย หลังจากที่แพรวากลับเมืองไทยได้ไม่นานผู้เป็นพ่อของน่านน้ำก็บอกกับลูกชายว่าตนเองได้โทรไปคุยกับทางแพรวาเป็นที่เรียบร้อยแล้วแต่แพรวายืนยันว่าไม่ต้องการเด็กและต้องการที่จะเอาเด็กออกน่านน้ำทราบข่าวที่เกิดขึ้นชายหนุ่มรู้สึกผิดหวังเสียใจเป็นอย่างมากและหมดกำลังใจที่จะทำอะไรต่อชายหนุ่มจึงถูกผู้เป็นพ่อเรียกตัวให้กลับเมืองไทยด่วนเมื่อเรียนจบ

"แพรลูกมีอะไรปิดปังแม่หรือเปล่า"อรอนงค์เอ่ยถามลูกสาว

"เปล่าค่ะแม่แพรคิดว่าแพรคงพักผ่อนน้อยเลยทำให้มีอาการแบบนี้"แพรวาบอกกับผู้เป็นแม่ หญิงสาวไม่แม้แต่จะกล้าบอกหรือเล่ารายละเอียดเรื่องที่เกิดขึ้นให้ผู้เป็นแม่ฟังด้วยเพราะกลัวว่าแม่จะเสียใจและผิดหวังในตัวของหญิงสาวที่ปล่อยให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นมา

"แพรในเมื่อตอนนี้ลูกยังไม่พร้อมไม่อยากพูดถึงแม่ก็จะไม่บังคับให้ลูกพูดหากเมื่อไรที่ลูกต้องการจะเล่าให้แม่ฟังหรือต้องการที่จะระบายกับแม่ก็บอกแม่ได้ทุกเวลานะไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นกันลูกยังไงแม่ก็อยากให้แพรจำเอาไว้ว่าแม่ไม่เคยไปไหนไกลจากแพรแม่อยู่ข้างๆแพรเสมอที่แพรต้องการนะลูก"

ก่อนจะยกแขนขึ้นสองข้างแล้วกางมันออกมาคล้ายๆกับจะบอกแพรวาเป็นนัยๆว่าแม่คนนี้พร้อมจะกางปีกปกป้องเธอตลอดไปหญิงสาวเดินเข้าไปกอดกอดของผู้เป็นแม่ พรางสะอื้นร้องให้ออกมาจนตัวโย

"แม่คะแพรขอโทษ" "อื่อๆ อื่อๆ อื่อๆ"

เสียงสะอื่นพานจะขาดใจของลูกสาวนั้นทำให้ผู้เป็นแม่เจ็บปวดยิ่งหนัก

"ไม่เป็นไรนะแพรไม่ไหวไม่ต้องฝืนแม่รักลูกนะแพร" องอนงค์เอ่ยออกมาพร้อมกับใช้มืออีกข้างหนึ่งยกขึ้นมาลูบศีรษะของลูกสาวด้วยความนุ่มนวลและอ่อนโยนหญิงสาวเงยหน้าขึ้นมา มองหน้าผู้เป็นแม่พร้อมยกมือขึ้นและใช้หลังมือปาดน้ำตาที่กำลังไหลลงมาออกแบบลวกๆก่อนจะพยักหน้าแล้วเอ่ยออกมา

"แม่คะแพรพร้อมแล้วค่ะ"คนเป็นแม่มองหน้าลูกสาวด้วยรอยยิ้มอ่อน"จ๊ะ"

"แม่คะหากแพรทำให้ครอบครัวของเราต้องอับอายแม่จะโกรธจะเกลียดแพรหรือเปล่าคะ"หญิงสาวหันมามองหน้าผู้เป็นแม่นิดหนึ่งก่อนจะพูดต่อว่า

"แม่คะแพรท้อง!!!"

เมื่อพูดจบเสียงสะอื้นที่เบาลงก่อนหน้านี้เริ่มกลับมาหนักและดังขึ้นมาอีกครั้งดวงตาของหญิงสาวตอนนี้แดงกล่ำและแก้มทั้งสองข้างก็มีน้ำตาไหลลงมาเป็นทาง อรอนงค์นิ่งไปกับคำพูดของลูกสาวแม้ว่าเธอจะเตรียมใจมาแล้วก็ตามหลังจากที่หาเสียงของตัวเองเจออรอนงค์ก็เอ่ยถามผู้เป็นลูกออกมาถึงแม้ว่าคำถามที่เธอจะถามมันจะเป็นการไปกระตุ้นต่อมความรู้สึกของลูกสาวเธออีกครั้ง

"ใครเป็นพ่อของเด็กในท้อง"

หญิงสาวมองหน้าผู้เป็นแม่และส่ายหน้าเบาๆไม่ใช่ว่าเธอไม่อยากบอกแม่ ว่าใครเป็นพ่อของเด็กในท้องเพียงแต่ตอนนี้เธอยังไม่พร้อมที่จะเอ่ยชื่อของใครคนนั้นออกมาก็เท่านั้นเอง อรอนงค์มองหน้าลูกสาวพร้อมยิ้มอ่อนๆและลูบศีรษะของหญิงสาวเบาๆเพื่อเป็นกำลังใจ

"ไม่เป็นไรแล้วนะแม่อยู่นี้แล้วไม่มีใครทำอะไรลูกของแม่ได้ลูกไม่ต้องคิดมากนะลูกยังมีแม่นะแพร"

อรอนงค์ใช้เวลาปลอบแพรวาพักหนึ่งก่อนจัดแจงให้หญิงสาวทานข้าวทานยาแล้วพักผ่อนหลังจากนั้นเธอจึงเดินมาหาสามีเพื่อเอาเรื่องนี้มาปรึกษาว่าควรทำอย่างไรดี

ส่วนทางด้านของ ภพ หรือ เอกภพ เศรษฐารักษ์ เมื่อได้รับฟังเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับลูกสาวทำให้รู้สึกว่าภายในใจตอนนี้กำลังร้อนรุ่มและพร้อมที่จะแผดเผาคนที่มันทำลายและย่ำยีลูกสาวของเขา มันเป็นใครทำไมมันชั่งกล้าล้วงคองูเห่าเช่นนี้เขาโกรธจนตัวสั่นมือกำหมัดแน่นจนเส้นเลือดนูนขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัดดวงตาแดงกล่ำ

"พี่ภพคะพี่ภพสัญญากับอรได้ไหมค่ะว่าไม่ทำให้เรื่องเล็กกลายเป็นเรื่องใหญ่ตอนนี้อรไม่อยากรู้แล้วละค่ะว่าใครคือพ่อของหลาน หลานอรคนเดียวอรเลี้ยงได้ค่ะและอีกอย่างยัยแพรก็ไม่ต้องการที่จะรื้อฟื้นเรื่องนี้ขึ้นมาอีก นะคะพี่ภพรับปากอรและลูกนะคะ"

เอกภพเองก็ได้แต่กล้ำกลืนฝืนทนเขาต้องรับปากภรรยาและลูกว่าเขาจะหยุดเรื่องนี้แต่วายุภักษ์ละเขาจะยอมได้เหรอที่น้องสาวของตัวเองต้องมาเจอกับอะไรที่มันไม่เป็นธรรมแบบนี้เขาถอนหายใจออกมาอย่างหนักหน่วงก่อนจะเอ่ยกับผู้ซึ้งเป็นภรรยาว่า

"แล้วตาลมละคุณจะบอกลูกมันว่าอย่างไรในเมื่อน้องสาวที่มันรักมันหวงโดนกระทำแบบนี้คุณคิดเหรอว่าตาลมมันจะยอม"

อรอนงค์ถึงกับไปไม่เป็นกับคำถามของผู้เป็นสามีหากลูกชายรู้ว่าน้องสาวที่ตัวเองรักนักรักหนาท้องแล้วโดนเขี่ยทิ้งจะเกิดอะไรขึ้นเธอละเป็นห่วงจริงๆเพราะอีกไม่นานวายุภักษ์ก็จะกลับมาจากเมืองนอกแล้วเห็นทีเธอและสามีจะต้องหาทางโน้มน้าวหัวใจของลูกชายคนโตอย่างหนักซะแล้ว