บทที่ 4 การเดตแบบไม่เต็มใจ

    ในมุมมองของลูกศร  ปัจจุบัน

    วันนี้ฉันมาตามคำสั่งของแม่  แม้ว่าปกติฉันจะไม่ยอมลงให้ใคร  แต่คนเดียวที่ฉันต้องฟังคือท่าน  ฉันจึงลากร่างแสนเหนื่อยล้ามายังบนร้านอาหารบนดาดฟ้า  ในเมืองกรุงเทพยามค่ำคืน

    ฉันเห็นเป้าหมาย  หรือที่จริงควรเรียกคู่เดต  ผู้ซึ่งนั่งรอ อยู่ก่อน  ตามมารยาทแล้วเราควรมาตรงเวลา  แต่หากอยากเพิ่มคะแนนในใจใคร  ก็ควรปล่อยให้เขารอสักครู่หนึ่ง

    ฉันประเมินรูปร่างหน้าตาที่จัดว่าดีของคู่เดต  แล้วคำนวณในใจ  คนนี้ให้รอแค่ห้านาทีก็พอ  ก่อนเดินกึ่งเร็วกึ่งช้าไปปรากฏตัวหน้าเขา

    แน่นอนว่าวันนี้ฉันใส่คอนแทกต์เลนส์มา

    ก่อนล่า  เราก็ต้องวางเหยื่อที่น่าสนใจไปบ้าง

    เขามองฉันเพียงแวบเดียว  รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้น  เราทักทายกันพอเป็นพิธี  ตามมารยาท  ก่อนคนที่ฉันนัดเดตเอ่ยขึ้น

    “ไม่นึกว่าตัวจริงจะสวยกว่าในรูปอีกนะครับ”

    “ค่ะ  คุณก็เหมือนกัน”

    ฉันลืมชื่อเขาไปถนัด  สำหรับฉันแล้ว  ผู้ชายก็เหมือนคนลงรูปคาดตาที่ประกาศตามหาคู่ตามหน้าหนังสือพิมพ์  แค่จำหน้าได้ก็นับว่าบุญแล้ว

    “สักครู่นะคะ  ไลน์เรื่องงานมาพอดี”

    คุณไนฟ์ส่งตารางงานมาทางไลน์  ฉันแอบถามเธอว่าคู่เดตของฉันชื่ออะไร  หวังว่าเธอคงรู้นะ

    “ก่อนอื่นผมต้องแนะนำตัวก่อน  ผมเป็นซีอีโอในเครือเอสอีนะครับ  บอกตามตรงว่าเราจะขยายศูนย์การค้าไปทั่วประเทศ  ถ้าได้คุณลูกศรมาทำธุรกิจด้วย  ก็คงดีไม่ใช่น้อย”

    “แต่ดิฉันทำค่ายเพลง”

     ฉันพูดตัดบท  ก่อนก้มลงมองเมนูอาหาร  พลางทำหูทวนลม  หลังเอ่ยเบาๆ แบบนั้น  เขาสะดุดไปพักหนึ่ง  ก่อนเข้าประเด็นต่อ

     “ผมอยากได้ผู้หญิงที่ดูดี  ยืนเคียงข้างเวลามีงานสังคม”

    “จ้างพริตตี้ดีไหมคะ  รับรองว่าพูดเก่งด้วย”

    ฉันแดกดันให้เขาไปต่อไม่ได้  แต่มันไม่มีผลอะไรด้วยซ้ำ

    “ตระกูลเอกนิธินอกจากจะทำค่ายเพลงแล้ว  ยังสะสมที่ดินย่านการค้าในหลายจังหวัด  เรามาจับมือกันไหมครับ  คุณลูกศร?”

    บริกรเดินมา  ฉันชี้อาหารให้บริกร  ในหัวกำลังคิดหาทางออกที่ดีที่สุดออกมา  แม่จะต้องไม่บ่น  เพราะตานี้โทรไปฟ้อง

    “อีกอย่าง  คุณลูกศรจบจากต่างประเทศ  มหาวิทยาลัยชื่อดังด้วย  สำหรับผม  คุณเหมือนคนที่แต่งหน้ามาพอดิบพอดี  ไม่เหมือนงิ้ว  ไม่หน้าสด”

    “คุณ...”

    ฉันก้มลงอ่านไลน์คุณไนฟ์

    “มหาสมุทรนี่  ไม่โรแมนติกเลยนะคะ”

    “แต่คุณก็ไม่ได้รังเกียจผมนี่ครับ  หรือเราจะควงกันไปก่อน  แล้วค่อยๆ ดูกันไป  ว่าเราจะไปได้ไกลแค่ไหน?”

    “คุณมีแฟนหรือยังคะ?  ถ้าจะจับมือกัน  ฉันอยากรู้ว่ามือคุณมีหนามแหลมงอกออกมาไหม?”

    “คุณก็รู้ว่าตระกูลเอกนิธิ  คัดคนมาเป็นอย่างดี”

    เขาเลี่ยงไม่ตอบคำถามฉัน  และเบนสายตาไปทางอื่น

    “แล้วคุณรู้อะไรเกี่ยวกับฉันบ้าง?”

    “คุณเรียนเก่ง  เพิ่งเริ่มทำงาน  และไม่มีประวัติด่างพร้อย”

    “คุณมหาสมุทรทำให้ลูกศรผิดหวัง”

    ฉันประเมินอย่างรวดเร็ว  ว่าหมอนี่จะถูกใช้ทำอะไรได้อีกบ้าง  เขาหน้าตาดี  ประวัติครอบครัวระดับท็อปของประเทศ  แต่ฉันรู้มาอย่างลับๆ ว่าเขามีลูกมีเมียอยู่แล้ว

    “ผมยังรู้ด้วยว่า  ทำไมคุณลูกศรไม่มีแฟน”

    ฉันกลืนน้ำลายดังเอือก  กลัวความลับจะเปิดเผย  ฉันเลือกเรียนมหาวิทยาลัยดังก็จริง  แต่สำหรับแฟน  เรื่องนี้ต้องถูกเก็บเป็นความลับ  และแฟนฉันจะต้องเป็นผู้หญิงเท่านั้น

    “จะไม่สนใจร่วมมือกับผมหน่อยเหรอครับ?”

    ฉันสนใจแต่ประเด็นแรก  จึงถามด้วยหน้าอันบึ้งตึง

    “ฉันมันทำไมเหรอคะ?”

    “คุณเลือกเยอะยังไงล่ะครับ”

    ฉันถอนหายใจ  ตักอาหารเข้าปาก  รู้สึกเหมือนเคี้ยวกระดาษ  ไม่รู้ทำไมรสชาติอาหารเป็นแบบนี้เวลากินข้าวกับผู้ชาย

    “ผมมีรถซุปเปอร์คาร์ห้าคัน  อาจช่วยคุณหาเงินทุนมาเติมในค่ายเพลงใกล้เจ๊งนั้นได้”

    “คุณมหาสมุทรคะ  รู้ใช่ไหมว่าลูกศรโตมายังไง?”

    ฉันว่าฉันไปเวย์น่าสงสารดีกว่า  ตานี้จะได้ปล่อยฉันไป  และแม่จะได้ไม่โกรธด้วย

    “ครับ?”

    “เป็นลูกเมียเก็บ  ถูกเหยียดเพศ  ถูกคัดสรรบริษัทห่วยๆ มาให้แก้ปัญหา  ต้องแต่งงานกับผู้ชายเพื่อทำให้บริษัทมั่นคง  คุณมหาสมุทรไม่สงสารผู้หญิงแบบลูกศรเหรอคะ?  ลูกศรมีชะตาไม่ต่างอะไรกับลูกสาวคุณเลยนะ”

    เขาทำหน้าจ๋อยลง  มีดหั่นสเต็กในมือชะงัก  ก่อนวางลงช้าๆ  ท่าทางเปลี่ยนไป  ฉันคิดว่าทำท่าจะจับจุดอ่อนเขาถูก

    “ผม...ผม...”

    “ถ้าคุณอยากได้คำแนะนำ  ประเภทจะทำยังไงให้เมียเก็บกลายเป็นเมียเอก  คุณมหาสมุทรต้องมีความกล้า  ลุกขึ้นสู้กับพ่อแม่ตัวเองบ้างนะคะ  เลิกอ่อนแอซะที!  สู้เพื่อลูกสาวคุณนะคะ  คุณมหาสมุทร”

    ครั้งนี้เขาดูตกใจกว่าครั้งแรก  เขาดูอึ้ง  หยุดเคี้ยวเนื้อกะทันหัน  หน้าแดงเข้ม 

   “ลูกศรขอตัวไปเข้าห้องน้ำสักครู่”

    ฉันหยิบกระเป๋าไปด้วย  แอบไปเติมลิปในห้องน้ำ  หลังทิ้งระเบิดลูกใหญ่  ฉันไม่เคยพลาดเป้า  สมกับชื่อลูกศร  ทำไมไม่รู้  ใบหน้าน่านฟ้าลอยเข้ามาในหัว

    ฉันสะบัดหน้า  ยังก่อน  เราควรรู้จักกันให้มากกว่านี้  การตกหลุมรักคนที่หน้าตา  เท่ากับขุดหลุมฝังตัวเอง  กูรูไม่ได้กล่าวไว้  ฉันพูดเอง

    ฉันเดินออกมาจากห้องน้ำ  ได้ยินตามหาสมุทรคุยโทรศัพท์พอดี

    "เธอสวยมาก  น่าค้นหา  ฉลาด  บอกมึงเลยวะไอ้เน็ต  ในกลุ่มไลน์ ‘สาวในฝัน’ มีแต่รูปเธอ  เออ...กูขอแม่มาดูตัวเอง  แต่เธอไม่สนกูวะ  เออ  กูรู้ว่ากูมีลูกมีเมียแล้ว  เขาสืบประวัติกูมาด้วย  ไม่ธรรมดาจริงๆ  คนของเอกนิธิ  ถ้าจะให้ดี  ต้องโปรไฟล์ดีกว่ากู  เออ  แค่นี้แหละ”

    ฉันระบายยิ้ม  เดินกลับไปทางห้องน้ำ  แล้วแกล้งทำเสียงดังในลำคอ  ตอนเดินกลับมาอีกครั้ง  ให้หมอนี่ได้ยิน

    เขาหันมามองตาเชื่อม  ฉันรู้ว่าตอนนี้ควรใช้ไม้แข็งได้แล้ว

    “ถ้าไม่อยากให้ลูกศร  พูดเรื่องเมียลับๆ ต่อหน้าครอบครัวคุณ  เราก็แยกย้ายกันเถอะนะคะ”

    เขาขมวดคิ้วเข้าหากัน 

    “แต่ผม...ผม....ก็ได้ครับ”

    ฉันจ้องเขาเขม็ง  ก่อนเขารับปากเสียงแผ่ว

    ฉันยังไม่จบแค่บอกลาคุณมหาสมุทร  เดินไปขึ้นรถตู้ที่มีคนขับรออยู่  แล้วเสิร์จหากลุ่มไลน์ ‘สาวในฝัน’  มีคนโพสต์เป็นกระทู้มากมาย

    รูปภาพส่วนใหญ่เป็นภาพแอบถ่าย  หนึ่งในนั้นเป็นภาพฉันเดินเข้ามาในสำนักงาน  ฉันยิ้มกับภาพพวกนั้น  เป็นยิ้มที่สมใจ  เมื่อรู้ว่าตัวเองเป็นที่หมายปอง  พวกดาราก็คงรู้สึกประมาณนี้แหละ

    แล้วน่านฟ้าจะหลงตัวเองแบบฉันไหม?  แล้วทำไมในหัวฉันถึงมีแต่ภาพเธอ  ฉันอยากรู้  แล้วฉันต้องได้คำตอบ!