แฟนเก่าที่(ไม่)รัก

แฟนเก่าที่(ไม่)รัก

last updateHuling Na-update : 2025-11-23
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
Hindi Sapat ang Ratings
126Mga Kabanata
2.0Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

คบกันมาหลายเดือน แต่จู่ๆ เขามาบอกว่าขอห่างกันสักพัก ด้วยเหตุผลว่า "ยังลืมแฟนเก่าไม่ได้" โอเคค่ะ ถ้าอย่างนั้นเชิญใช้เวลาจมปลักอยู่กับแฟนเก่าต่อไป เพราะตอนนี้เขาคือ "แฟนเก่า" ของเธอแล้วเหมือนกัน!

view more

Kabanata 1

ปฐมบท

욕실 안에서 물 흐르는 소리가 났다.

온하준이 샤워를 하고 있었다.

새벽 세 시, 그는 막 돌아온 참이었다.

강지연은 욕실 문 앞에 서 있었다. 그에게 상의하고 싶은 일이 하나 있었다.

그녀는 조금 긴장했다. 이제 막 그에게 말하려는 이 일을, 그가 듣고 과연 동의해 줄지 알 수 없었다.

어떻게 말을 꺼내야 할지 생각하던 찰나, 안에서 이상한 소리가 들려왔다.

강지연은 귀를 기울여 한참을 듣고서야 그 소리가 무엇인지 알아챘다. 그가 스스로 욕구를 해결하고 있는 소리였다...

거칠게 섞인 숨소리와 억눌린 신음이 한 번 한 번, 무수한 망치질처럼 그녀 가슴을 촘촘하고도 강하게 내려쳤다.

아려 오는 통증이 파도처럼 번져 나갔고, 그녀는 그 아픔 속에 잠겨 허우적거리면서 숨조차 쉴 수 없었다.

사실 오늘은 두 사람의 결혼기념일이었다. 강지연과 온하준이 결혼한 지 다섯 해째 되는 날이었다.

하지만 그들 사이에는 단 한 번도 부부 사이의 관계가 없었다. 알고 보니 그는 이렇게 혼자 해결할망정 그녀에게는 손가락 하나 대고 싶지 않았던 걸까?

온하준의 숨소리가 점점 더 가빠질수록, 그는 마치 극도로 억누르다 못해 터져 나오는 듯 낮게 소리를 뱉었다.

“하나야...”

그 한마디가 그녀에게 마지막 일격이 되어 내리꽂혔다.

강지연의 가슴속에서 쿵 하는 소리가 울렸고, 무언가가 산산이 부서져 가루가 되어버린 것 같았다.

그녀는 필사적으로 입을 틀어막아 울음을 터뜨리지 않도록 버텼다. 그리고 바로 몸을 돌려 도망치듯 뛰어가려 했다.

하지만 첫걸음을 내딛자마자 중심을 잃고 비틀거리며 세면대에 부딪혔고, 그대로 바닥에 나동그라졌다.

“강지연?”

욕실 안에서 온하준의 목소리가 들렸다. 아직 숨이 완전히 가라앉지 않은 탓에 애써 목소리를 고르려 하는 것이 느껴졌지만, 거친 숨소리는 여전히 짙게 배어 있었다.

“나... 나 화장실 가려고 했어. 네가 샤워 중인 줄은 몰랐어...”

그녀는 서툰 거짓말을 늘어놓으면서 허둥지둥 세면대를 붙잡고 어떻게든 일어나려고 애썼다. 하지만 마음이 급할수록 꼴은 더 우스꽝스러워졌다.

바닥에도, 세면대 위에도 물이 흥건했다. 그녀는 겨우 몸을 일으켰지만, 그 순간 온하준이 이미 나와 있었다. 서둘러 걸친 흰색 목욕가운은 제대로 여며지지도 않았고, 그럼에도 허리끈만은 단단히 동여맨 상태였다.

“넘어졌어? 내가 안아 줄게.”

온하준은 그녀를 안아 올리려는 듯 손을 뻗었다.

그녀는 통증 때문에 눈에 눈물이 그렁그렁 맺혔지만, 그럼에도 그의 손을 밀어냈다.

초라하면서도 단호한 목소리가 나왔다.

“괜찮아, 나 혼자 일어날 수 있어.”

그 말 이후, 강지연은 또 한 번 미끄러질 뻔하며 비틀거리다가 한쪽 다리를 절뚝이며 겨우 침실 쪽으로 도망치듯 돌아갔다.

그래, ‘도망치다’는 말이 조금도 틀리지 않았다.

온하준과 결혼한 이 5년 내내, 그녀는 늘 도망치고 있었다.

바깥 세계를 피해 도망치고, 사람들의 이상한 시선을 피해 도망치고, 그리고 무엇보다 온하준의 동정과 연민을 피해 도망쳤다.

온하준의 아내가 절름발이라니...

절름발이가 어떻게 구름 위를 걷는 듯 반듯하고 빛나는, 커리어도 성공한 온하준과 어깨를 나란히 할 수 있겠는가?

하지만 그녀에게도 원래는 곧고 아름다운 다리가 있었다.

온하준도 곧바로 그녀를 따라 나왔다. 그의 목소리는 여전히 부드러웠고 진심으로 걱정하는 기색이 묻어 있었다.

“많이 다쳤어? 어디 좀 보자.”

“아니, 괜찮아.”

그녀는 이불을 바짝 끌어당겨 몸을 감쌌다.

그 안에 조금 전 자신의 초라함까지 함께 꾹꾹 숨겨 넣었다.

“정말 괜찮아?”

온하준의 걱정은 진심처럼 들렸다.

“응.”

그녀는 그를 등진 채 고개를 세게 끄덕였다.

“그럼 자는 거야? 아까 화장실 간다고 하지 않았어?”

“이제는 또 안 가고 싶어졌어. 그냥 자자.”

그녀가 조용히 말했다.

“맞다, 오늘 우리 기념일이잖아. 선물 하나 사 왔어. 내일 일어나서 열어 보고 마음에 드는지 봐.”

“응.”

선물은 침대 머리맡에 놓여 있었다.

그녀는 이미 힐끗 본 터였다.

하지만 굳이 포장을 뜯어보지 않아도 알았다. 안에 뭐가 들어 있는지.

해마다 크기가 똑같은 상자, 그 안에 들어 있는 것도 늘 똑같은 시계 한 개였다.

서랍 속에는 생일 선물을 합쳐 이미 똑같은 시계가 아홉 개나 파묻혀 있었다. 이건 열 번째였다.

대화는 거기서 끝났다.

그는 불을 끄고 누웠다.

공기 속에는 샤워 후의 축축한 바디워시 향이 번져 있었지만, 그녀는 침대가 어느 쪽으로 꺼지는지조차 거의 느끼지 못했다.

2m짜리 큰 침대 위에서 그녀는 이쪽 끝에, 그는 저쪽 끝 가장자리에 누워 있었다. 둘 사이에는 사람을 세 명쯤 더 눕혀도 될 만큼의 거리가 있었다.

둘 중 누구도 “하나”라는 이름을 꺼내지 않았다. 욕실에서 그가 방금 무슨 일을 했는지에 대해서도 단 한마디 언급하지 않았다.

마치 아무 일도 일어나지 않았던 것처럼.

강지연은 꼼짝 없이 똑바로 누운 채 눈가가 화끈거릴 만큼 아려 왔다.

하나, 본명은 이하나. 그녀는 온하준의 대학 동기였고, 그의 첫사랑이자 여신이었다.

대학교를 졸업할 때, 이하나는 해외로 떠났고 둘은 결국 헤어졌다. 그때 온하준은 한동안 완전히 무너져 매일 술에만 기대어 살았다.

강지연과 그는 중학교 동창이었다.

그녀는 인정한다. 중학교 때부터 이미 그녀는 몰래 그를 좋아했었다.

그때 온하준은 학교에서 가장 잘생긴 남학생이었고, 차갑고 도도한 수재였다.

반면 그녀는 예체능 쪽이었다. 예쁘기는 했지만, 예쁜 아이는 어디에나 있었다.

성적이 전부인 고등학교 시절에 예체능은 그리 눈에 띄지 않는 부류였고, 심지어 편견 어린 시선까지 따라붙었다.

그래서 그 마음은 언제나 그녀 혼자만의 짝사랑으로 남았다. 언젠가 자신의 발로 그 앞에 당당히 서게 될 줄은 한 번도 상상해 본 적이 없었다.

그러던 어느 해 여름, 무용학원에서 집으로 방학을 보내러 돌아왔던 그녀는 마침 완전히 무너진 상태의 그와 마주치게 되었다.

그날 밤, 온하준 역시 잔뜩 취해 있었다. 비틀거리는 걸음으로 길 위를 S자 모양으로 헤매다가 신호를 보지도 않고 그대로 길을 건너려 했다.

마침 쏜살같이 달려오던 차 한 대가 미처 속도를 줄이지 못했고, 강지연은 불안한 마음에 그의 뒤를 따라가다 마지막 순간 그를 밀쳐냈다.

밀려난 쪽은 그였고, 차에 치인 쪽은 그녀였다.

강지연은 무용 전공생이었다. 이미 대학교 진학이 확정된 상태였다.

하지만 그 한 번의 교통사고로 그녀는 다리를 절게 되었다.

그리고 다시는 춤을 출 수 없게 되었다.

그 후로 온하준은 술을 끊고 그녀와 결혼했다.

그는 언제나 그녀에게 미안해했고, 언제나 그녀에게 감사해했고, 언제나 낮은 목소리로 다정하게 대했다.

하지만 동시에 언제나 물처럼 차갑고 담담했다.

온하준은 강지연에게 수없이 많은 선물을 안겼고 넉넉한 돈도 쥐여 주었다. 하지만 오직 하나 사랑만은 주지 않았다.

그녀는 시간이 모든 것을 덮어 주리라 믿었다. 시간이 모든 상처를 둥글게 깎아 줄 거라고도 믿었다.

하지만 상상도 하지 못했다. 5년이 지난 지금까지도, 그는 여전히 ‘이하나’라는 이름을 그렇게 깊이 새기고 있었을 줄은. 심지어 스스로를 위로하는 그 순간에도 부르던 이름이 여전히 그 이름일 줄은...

결국 바보 같고 순진한 쪽은 언제나 그녀였다.

강지연은 밤새 한숨도 자지 못했다.

휴대폰 속 메일 한 통을 이 긴 밤 동안 백 번은 넘게 열어본 것 같았다.

해외의 한 대학교에서 보내온, 그녀의 합격 통지 메일이었다. 그리고 그 메일이야말로, 오늘 밤 원래라면 그와 상의하려 했던 일이었다.

그녀가 해외로 유학을 가도 되는지, 가도 괜찮은지 물어보려 했다.

하지만 지금 생각해 보니 굳이 그와 상의할 필요도 없게 된 것 같았다.

5년의 결혼 생활.

수없이 뒤척이며 보냈던 밤들.

마침내 이 순간부터 하나하나 끝을 세어 갈 수 있게 된 것이다.

온하준이 일어났을 때 강지연은 여전히 자는 척 이불을 뒤집어쓰고 있었다.

바깥에서 그가 가정부에게 말하는 소리가 들렸다.

“오늘 밤 약속이 있어서 늦을 거예요. 지연이한테는 기다리지 말고 일찍 자라고 해 주세요.”

당부를 마친 그는 다시 침실로 돌아와 한 번 더 그녀를 살폈다.

강지연은 여전히 이불을 머리끝까지 끌어올린 채 누워 있었고 눈물은 이미 베개를 흠뻑 적신 뒤였다.

평소 같으면 그가 회사에 나갈 때마다, 그녀는 미리 그가 입을 옷을 챙겨 두고 옆에 잘 정리해 두고는 했다. 그는 늘 그대로 입고 나가기만 하면 됐다.

하지만 오늘, 강지연은 그러지 않았다.

온하준은 혼자서 옷방에 들어가 양복을 골라 입고, 그대로 회사를 향해 떠났다.

그제야 그녀는 눈을 떴다. 눈이 퉁퉁 부은 느낌이었다.

휴대폰 알람이 울렸다. 그녀가 스스로 맞춰 둔 시간이었다. 일어나 영어를 공부해야 할 시간.

결혼 이후, 다리 때문에 그녀는 하루의 90%를 집 안에서만 보냈다.

더 이상 밖에 나가지 않았고, 그저 하루를 잘게 잘라 매 시간마다 할 일을 억지로 만들어 채우는 수밖에 없었다.

그녀는 알람을 끄고, 휴대폰을 들고 이것저것 앱을 무의미하게 넘겨 보기만 했다.

머릿속은 웅웅거리는 실타래처럼 엉켜 있어서 무엇을 봐도 눈에 들어오지 않았다.

그러다 어느 SNS에서 문득 어떤 영상을 스치듯 보게 되었다.

화면 속 인물이 너무 익숙해 보였다.

계정을 다시 확인해 본 순간 적혀 있는 이름이 눈에 들어왔다.

[하나HN]

‘이 빌어먹을 빅데이터...’

게시 시간은 바로 어젯밤이었다.

강지연은 그 영상을 눌러 재생했다.

경쾌한 음악이 먼저 들려왔고, 곧이어 누군가가 외치는 소리가 들렸다.

“하나, 둘, 셋! 하나야, 돌아온 거 환영해!”

그 목소리는 다름 아닌 온하준의 목소리였다.
Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata
Walang Komento
126 Kabanata
ปฐมบท
ภัทรมัยส่งยิ้มให้พนักงานต้อนรับที่ยืนอยู่หน้าร้านอาหารกึ่งผับย่านเลียบทางด่วนรามอินทรา คืนนี้หญิงสาวมีนัดกับชยาวุธ แฟนหนุ่มที่คบหาดูใจกันมาหลายเดือนแล้วเธอกับเขาทำงานที่เดียวกัน ปกติมักเจอกันที่ออฟฟิศทุกวันทำงาน ส่วนวันหยุดสุดสัปดาห์ชยาวุธจะชวนไปดูภาพยนตร์ หรือมานั่งดื่มเบา ๆ เคล้าเสียงดนตรีเป็นบางครั้ง ซึ่งแน่นอนว่าทุกครั้งมักจบลงบนเตียงที่คอนโดมิเนียมของเธอ หรือไม่ก็คอนโดฯ ของเขาเสมอ และคืนนี้ก็คงไม่ต่างกันหญิงสาวมองเห็นชยาวุธกำลังมองมาทางตนจึงคลี่ยิ้มให้เขาทันที เขายิ้มตอบก่อนหันไปกวักมือเรียกพนักงาน เมื่อภัทรมัยเดินไปถึงโต๊ะ และนั่งลงตรงข้ามเขา พนักงานก็นำเมนูมาวางให้ตรงหน้าพอดี“พี่เวฟมานานรึยังคะ”“ไม่นานครับ พี่เพิ่งมาถึงเหมือนกัน แก้มอยากกินอะไรสั่งเลยนะ” เขายิ้มอ่อนโยนให้เช่นเคย ภัทรมัยชอบมองเวลาเขายิ้ม และเพราะรอยยิ้มของเขานี่เองที่ทำให้เธอตกหลุมรักเขาอย่างถอนตัวไม่ขึ้น“งั้นแก้มสั่งอะไรเบา ๆ ก็แล้วกันนะคะ เพราะแก้มอยากดื่มมากกว่า”“พี่คิดไว้แล้วว่าแก้มต้องอยากดื่ม ถึงขอแต่เมนูเครื่องดื่มมาให้ไงล่ะ”หญิงสาวยิ้มกว้าง เขาช่างรู้ใจเธอไปทุกอย่าง ใครจะเชื่อว่าผู้ชายบุคลิกห่ามห้
last updateHuling Na-update : 2025-08-28
Magbasa pa
บทที่ 1 เลิกแล้วค่ะ! - 20% -
ภัทรมัยกลับถึงคอนโดมิเนียมในสภาพเหม่อลอย ขณะกำลังจะแตะคีย์การ์ดเข้าห้อง ประตูของห้องที่อยู่ติดกันพลันเปิดออกพอดี“อ้าวแก้ม ไหนว่าไปเดตกับแฟน”ผู้ที่เอ่ยทักเป็นชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลารูปร่างสูงโปร่ง ผิวขาวจัด ในมือมีถุงขยะสีดำที่มัดปากถุงเอาไว้เรียบร้อยเพื่อนำไปทิ้งที่จุดทิ้งขยะของคอนโดฯ“เลิกกันแล้ว ตอนนี้โสด” หญิงสาวตอบด้วยน้ำเสียงเนือย ๆ“หา! เกิดอะไรขึ้น ก็ไหนว่ากำลังสวีต” วริศเดินเข้ามาหาพลางมองหน้าเธอด้วยความเป็นห่วง“มันบอกว่ายังลืมแฟนเก่าไม่ได้ ชั่วไหมล่ะ ในห้องมีเบียร์ไหมกาย คืนนี้ฉันนั่งดื่มกับนายดีกว่า”วริศถอนหายใจแผ่ว “มีแค่สองกระป๋องเอง เอางี้ละกัน เดี๋ยวผมไปทิ้งขยะแล้วจะซื้อในเซเว่นติดมือมาด้วย แก้มไปนั่งรอในห้องผมก่อนก็ได้”ภัทรมัยพยักหน้าแล้วเดินไปยังห้องของชายหนุ่มแทน เธอเข้าไปนั่งอยู่บนโซฟาในห้องรับแขกอย่างคุ้นเคย เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เข้ามานั่งเล่นในห้องของวริศระหว่างรอ ภัทรมัยนั่งคิดทบทวนเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างตนกับชยาวุธตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา เธอชอบเขาก่อนก็จริง แต่เพราะรู้ว่าเขามีแฟนอยู่แล้วจึงไม่คิดอยากสานสัมพันธ์ด้วย และแบ่งเขตความสนิทสนมให้เป็นเพียงเพื่อ
last updateHuling Na-update : 2025-08-28
Magbasa pa
บทที่ 1 เลิกแล้วค่ะ! - 40% -
“อ๋อ...นึกว่าใคร” เธอยิ้ม ไม่คิดบอกใครว่าเลิกกับชยาวุธแล้ว จนกว่าจะมีคนถามถึงค่อยบอกภัทรมัยเดินเข้าไปด้านในด้วยความกระฉับกระเฉงเช่นทุกครั้ง หญิงสาวทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นในคืนวันเสาร์ ทั้งที่ความจริงแล้วตอนนี้หัวใจเต้นกระหน่ำจนแทบกระเด็นออกมานอกอกมันไม่ใช่ความตื่นเต้นดีใจ แต่มันคือความหวาดหวั่นที่จะต้องเผชิญหน้ากับใครบางคนมากกว่าแผนกครีเอทีฟนั่งอยู่อีกด้าน แต่ภัทรมัยไม่คิดมองไปทางนั้น เพราะเห็นจากหางตาก็รู้แล้วว่ามีใครนั่งอยู่ตรงนั้นเพียงลำพัง ยังดีที่ในออฟฟิศเริ่มมีคนมาทำงานบ้างแล้ว มิเช่นนั้นเธอคงไม่รู้ว่าต้องวางตัวอย่างไรหญิงสาววางกระเป๋าสะพายลงบนโต๊ะแล้วหย่อนตัวนั่งบนเก้าอี้ ทว่ายังไม่ทันได้กดปุ่มเปิดคอมพิวเตอร์ เสียงทุ้มอันแสนคุ้นหูของใครคนหนึ่งก็ดังอยู่เหนือศีรษะ“แก้ม พี่ขอคุยด้วยหน่อยสิ”ภัทรมัยเงยหน้ามองเจ้าของเสียง เห็นสายตาที่ชยาวุธใช้มองตนแล้วเธอไม่กล้าคาดเดาสุ่มสี่สุ่มห้าอีกว่าเขามองมาด้วยความรู้สึกแบบไหนกันแน่ เธอไม่อยากเข้าข้างตัวเองอีกต่อไปว่าเขากำลังใช้สายตาอ้อนวอนมองตนอยู่“พี่จะคุยเรื่องอะไรคะ ถ้าไม่ใช่เรื่องงานแก้มขอไม่คุยนะ เสียเวลา”เธอหลุบตาลงมองหน้าจอคอมพ
last updateHuling Na-update : 2025-08-28
Magbasa pa
บทที่ 1 เลิกแล้วค่ะ! - 60% -
แก้มของเขาขึ้นเป็นรอยฝ่ามือ เขาต้องเจ็บแน่ เธอรู้ เพราะเธอใส่แรงไปเต็มที่ แต่เขาไม่รู้หรอกว่าเธอเจ็บกว่าเขาหลายเท่านัก เพราะไม่ใช่แค่เจ็บที่มือเท่านั้น หัวใจของเธอก็เจ็บไปด้วยภัทรมัยเปิดประตูบันไดหนีไฟแล้วก้มหน้าก้มตากึ่งเดินกึ่งวิ่งไปยังห้องน้ำทันที หญิงสาวมองตัวเองหน้ากระจก เห็นภาพของตนเองที่กำลังร้องไห้น้ำตาอาบแก้มเพราะใจสลาย เธอกะไว้แล้วว่าวันนี้จะต้องร้องไห้แน่จึงไม่ได้แต่งหน้ามาเยอะนัก จะได้ไม่มีสภาพน่าสมเพชอันเกิดจากมาสคารากับอายไลเนอร์เลอะเปรอะเปื้อนรอบดวงตาให้ใครเห็นมีแต่ลิปสติกที่เลอะออกมานอกริมฝีปากอันเกิดจากการจูบกับเขาอย่างเร่าร้อนหญิงสาวหลับตา พยายามสะกดกลั้นความเสียใจเอาไว้ เพราะอย่างไรเสียก็ยังต้องทำงานร่วมกันไปอีกนานแต่เธอจะทำใจได้หรือที่ต้องเห็นหน้าเขาทุกวัน แล้วจำกัดให้เขาเป็นเพียงรุ่นพี่ หรือเพื่อนร่วมงานเท่านั้น ทั้งที่เคยคบหาจนถึงขั้นมีอะไรกันไปถึงไหนต่อไหนแล้วและที่สำคัญ ช่วงบ่ายเธอต้องเข้าประชุมพร้อมเขาอีกด้วยทำอย่างไรดีล่ะทีนี้ภัทรมัยรีบใช้กระดาษทิชชูเช็ดคราบน้ำตาออกจากแก้ม ดวงตาของเธอบวมแดงเล็กน้อย ไม่ว่าใครก็มองออกว่าผ่านการร้องไห้มา แต่จะให้เธออยู่ใน
last updateHuling Na-update : 2025-08-28
Magbasa pa
บทที่ 1 เลิกแล้วค่ะ! - 80% -
“วันที่สิบแปดเดือนหน้าค่ะ มีเวลาหนึ่งเดือน” ภัทรมัยตอบ ดนุพรพยักหน้ารับรู้แล้วพูดว่า“ถ้างั้นเอาสตอรีบอร์ดมาดูกันวันที่ยี่สิบเจ็ดละกัน จะได้ช่วยกันดูว่าจะปรับหรือเพิ่มลดอะไรตรงไหน”“ใครมีคำถามอะไรอีกไหมคะ” จิติมาหันไปถามฝ่ายครีเอทีฟ ทั้งสามคนส่ายหน้า“ถ้าไม่มีคำถามก็เลิกประชุมค่ะ แต่ถ้าสงสัยอะไรตรงไหนก็มาถามน้องแก้ม หรือถามจิ๊บก็ได้” จิติมารวบเอกสารมาถือไว้ ขณะที่ดนุพรลุกขึ้นก่อนเป็นคนแรกพลางพูดว่า“งั้นพี่ไปประชุมอีกห้องก่อน ทีมของเอ๋ก็มีงานใหม่มาเหมือนกัน”คล้อยหลังอาร์ตไดเรกเตอร์แล้ว ทิว ทิวากร ครีเอทีฟอีกคนหนึ่งจึงถามขึ้นว่า“แล้ววันที่ไปประชุมกับลูกค้าหลังจากที่ทำสตอรีบอร์ดเสร็จแล้ว จิ๊บหรือน้องแก้มจะเป็นคนไป”“คงต้องเป็นแก้มแหละ เพราะวันนั้นเราลาพักร้อนไว้น่ะ”“อ้าว นี่ก็เท่ากับว่าน้องแก้มก็ต้องไปกับเวฟสองคนน่ะสิ” ทิวากรมองเพื่อนร่วมงานที่นั่งข้างตนสลับกับมองรุ่นน้องอย่างภัทรมัยที่นั่งฝั่งตรงข้าม เขาเพิ่งรู้เมื่อเช้าเช่นกันว่าสองคนนี้เลิกกันแล้ว“ไม่เป็นไรหรอกค่ะพี่ทิว แก้มไม่เอาเรื่องส่วนตัวมาปนกับงานแน่นอนค่ะ ถึงจะเลิกกันแล้ว แต่ก็ยังเป็นเพื่อนร่วมงานกันอยู่ดี” ภัทรมัยฝืนยิ้มใ
last updateHuling Na-update : 2025-08-28
Magbasa pa
บทที่ 1 เลิกแล้วค่ะ! - 100% -
ชยาวุธเดินตามภัทรมัยมาจนถึงลานจอดรถ หญิงสาวคงคิดจะกลับบ้านแล้วจึงเรียกเธอเอาไว้“แก้ม” เธอหยุดเดินแล้วหันมามองหน้าเขา สีหน้าแปลกใจไม่น้อยที่เห็นเขาอยู่ที่นี่“พี่มาดื่มกับไอ้ทิวน่ะ” เขาบอกโดยที่เจ้าตัวไม่ต้องถาม“จะกลับคอนโดฯ แล้วหรือ ให้พี่ขับรถให้ดีกว่าไหม ดื่มไปหลายแก้วแล้วนะเราน่ะ” เขารู้ เพราะเขามองเธออยู่ตลอด ภัทรมัยดื่มค็อกเทลไปไม่ต่ำกว่าสี่แก้วแล้ว หากให้ขับรถเองคงไม่ดีเท่าไรนักหญิงสาวยืนมองหน้าเขานิ่ง “จะขับรถให้แก้มงั้นหรือ แล้วรถพี่ที่จอดไว้ที่นี่ล่ะ”“ส่งแก้มเสร็จแล้วพี่ค่อยนั่งแท็กซี่กลับมาเอารถ ขอกุญแจให้พี่เถอะ”เขายื่นมือออกไป เธอมองมือเขาแล้วค่อย ๆ ไล่สายตาขึ้นมามองหน้า เบ้ปากใส่เขาก่อนหยิบกุญแจในกระเป๋าสะพายยื่นส่งให้“โอเค พี่จะขับรถไปส่งเอง แยกหน้ามันชอบมีด่าน แก้มเองก็เริ่มมึนแล้วด้วยใช่ไหมล่ะ” เขาเดินไปนั่งฝั่งคนขับ แต่หญิงสาวกลับขึ้นไปนั่งเบาะหลัง เขามองเธอผ่านทางกระจกมองหลัง เธอเชิดหน้าขึ้นแล้วพูดกับเขาว่า“ก็พี่จะทำหน้าที่เป็นคนขับรถให้ไม่ใช่หรือ ก็ขับไปสิ”ชยาวุธยิ้มกว้าง รู้ว่าเธอจงใจแกล้งเขา แต่เขากลับรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก เพราะอย่างน้อยก็ดีกว่าท่าทีเฉยเม
last updateHuling Na-update : 2025-08-28
Magbasa pa
บทที่ 2 ไม่ต้องทอน - 20% -
ภัทรมัยนั่งคร่อมอยู่บนตักของชยาวุธ แขนทั้งสองข้างกอดคอเขาไว้แน่นพลางบดจูบอย่างเร่าร้อน ชายหนุ่มครางอือในลำคออย่างพึงพอใจ มือร้อนรุ่มของเขาเริ่มเลื้อยเข้ามาในกระโปรงของเธอแล้วคลึงเคล้นบั้นท้ายพลางกดสะโพกของหญิงสาวให้จุดอ่อนไหวเสียดสีเข้าหากันเธอถอนจูบออก มองสบตาเขาพร้อมกับยิ้มยั่ว รับรู้ได้ถึงบางส่วนของร่างกายเขาที่เริ่มตื่นเพริดดุนดันขึ้นมาบดเบียดตรงจุดนั้นอย่างเชิญชวน“หายโกรธพี่แล้วหรือ หืม...” ชยาวุธถามเสียงพร่า“เปล่า ยังโกรธอยู่” เธอตอบพลางปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของเขาออกทีละเม็ด“จริงอะ อย่าโกรธพี่เลย พี่ไม่อยากเลิกกับแก้มจริง ๆ นะ” เขาพรมจูบทั่วใบหน้าของเธออย่างแผ่วเบาภัทรมัยใช้เล็บจิกมือของตัวเองไว้แน่น เพื่อไม่ให้เคลิบเคลิ้มไปกับสัมผัสหวามไหวที่เขาจุดขึ้น หญิงสาวไม่พูดอะไร แต่เลื่อนตัวออกมาแล้วปลดเข็มขัด ถอดกางเกงยีนของเขาออกไปทางปลายขาหญิงสาวช้อนตามองเขา เห็นสายตาร้อนเร่าวาววามที่เขามองมาแล้วอดวูบวาบในอกไม่ได้ รู้ดีว่าถ้าคืนนี้เธอยอมเตลิดตามใจเขาไป เธอจะได้รับบทรักสุดรัญจวนใจจนแทบไม่มีเรี่ยวแรงลุกไปไหนแน่นอนมือเรียวค่อย ๆ เลื่อนขึ้นไปหยอกเย้าตัวตนของเขาที่โผล่พ้นออกมาจากขอบก
last updateHuling Na-update : 2025-08-29
Magbasa pa
บทที่ 2 ไม่ต้องทอน - 40% -
ภัทรมัยนิ่งไป เธอเคยได้ยินมาว่าชยาวุธคบกับแฟนเก่ามาตั้งแต่สมัยเป็นนักศึกษา หากนับรวมเวลาแล้วก็สิบกว่าปีเช่นกัน แต่เธอไม่รู้ว่าเขาจบกันด้วยดีหรือไม่เพราะไม่เคยถาม“พี่เวฟก็คบกับแฟนเก่าเขามาสิบกว่าปีเหมือนกัน เห็นว่าคบมาตั้งแต่สมัยเรียนมหาลัยเลยละ”วริศพยักหน้าช้า ๆ “คบมาสิบกว่าปี แสดงว่าพวกเขาก็ผูกพันกันมากแหละ เรียนด้วยกัน จบด้วยกัน ต่างคนต่างหางานทำและให้กำลังใจกันเอง และผมคิดว่าพวกเขาก็น่าจะรู้จักญาติผู้ใหญ่ของทั้งสองฝ่ายกันแล้วด้วย น่าจะเคยคิดกันไปถึงเรื่องแต่งงานด้วยซ้ำ มันเป็นเรื่องยากเลยนะถ้าจะให้เขาลืมแฟนเก่าที่คบกันมานานขนาดนั้นได้ แก้มคิดดูว่าความทรงจำระหว่างเขาสองคนจะมีมากขนาดไหน อาจจะเยอะเสียจนเราจินตนาการไม่ถูกหรอก”“แต่ถ้าเขาลืมไม่ได้ เขาก็ไม่ควรมาจีบฉันสิ ไม่ควรมาคบกับฉันสิ จู่ ๆ ก็มาบอกว่าขอห่างกันสักพักเพราะยังลืมแฟนเก่าไม่ได้ เขาทำแบบนี้เหมือนหลอกฉันเลยนะกาย”วริศถอนหายใจแผ่ว รอยยิ้มอ่อนโยนผุดขึ้นบนใบหน้าราวกับผู้ใหญ่ที่กำลังปลอบเด็กน้อย“ผมเองก็ไม่แน่ใจหรอกนะว่าเขาคิดยังไงกันแน่ เพราะยังไม
last updateHuling Na-update : 2025-08-29
Magbasa pa
บทที่ 2 ไม่ต้องทอน - 60% -
“ความดันต่ำนั่นแหละ พักผ่อนไม่เพียงพอก็เลยทำให้หน้ามืดวูบไป หมอให้น้ำเกลือกับยาที่ช่วยให้หลับพักผ่อนได้นานหน่อย รอดูอาการถึงพรุ่งนี้ ถ้าไม่มีอะไรก็กลับบ้านได้”หญิงสาวพยักหน้าขณะเดินไปยืนข้างเตียง มารดาของเธอเป็นคนผอมบางอยู่แล้ว ยิ่งมาสวมชุดผู้ป่วยก็ยิ่งทำให้ดูอ่อนแอลงไปอีก ทั้งที่ความจริงแล้วท่านเป็นผู้หญิงที่แข็งแกร่งมากคนหนึ่งบิดาของภัทรมัยเสียชีวิตไปเพราะอุบัติเหตุตั้งแต่หญิงสาวอายุสิบห้าปี ท่านเลี้ยงดูสองพี่น้องมาเพียงลำพังด้วยการเป็นแม่ค้าขายขนมจีนน้ำยา ตอนนั้นยังเป็นเพียงแผงเล็ก ๆ ในตลาด และค่อย ๆ ขยับขยายเป็นการเช่าอาคารพาณิชย์พร้อมกับจ้างคนงานเพิ่มขึ้น ใช้ชื่อร้านว่า “เด็กเส้น” จนในที่สุดก็สามารถเก็บเงินซื้ออาคารพาณิชย์ย่านชุมชนได้สองคูหา รวมทั้งพื้นที่ว่างด้านข้างอาคารเพื่อใช้เป็นลานจอดรถอีกด้วยท่านเป็นผู้หญิงเก่ง เธอมีมารดาเป็นไอดอลผู้หญิงตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งสร้างเนื้อสร้างตัวมาได้ขนาดนี้ ทั้งยังส่งเสียลูกสองคนให้ได้ร่ำเรียนจนจบปริญญากันทุกคน โดยเฉพาะกันตพล พี่ชายของเธอ เขาเรียนจบปริญญาโทด้านวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ ได้ทำงานก
last updateHuling Na-update : 2025-08-30
Magbasa pa
บทที่ 2 ไม่ต้องทอน - 80% -
ผู้เป็นมารดามองหน้าบุตรสาวด้วยความเป็นห่วง รู้ดีว่าภัทรมัยชอบแต่งตัวสวย ๆ ชอบการพบปะผู้คนตามประสาหญิงสาวที่ชอบเข้าสังคมและมีเพื่อนเยอะ จึงบอกกับอีกฝ่ายว่า“ไม่ต้องรีบหรอก แกก็ทำงานของแกไปให้เต็มที่นั่นแหละ อยากลาออกเมื่อไรก็ค่อยว่ากัน แม่ไม่ได้บังคับว่าแกต้องลาออกมาช่วยแม่ทันทีสักหน่อย งานที่ร้านแม่ก็ยังทำไหว”“แม่ก็ไหวตลอด แต่เข้าโรงพยาบาลกี่รอบแล้วแก้มก็ขี้เกียจนับ” ภัทรมัยทำหน้ามุ่ยใส่มารดา“แค่หน้ามืดไปนิดเดียว ทำเป็นเรื่องใหญ่โตกันไปได้ แล้วนี่แม่จะออกจากโรงพยาบาลได้รึยัง”“หมอให้นอนดูอาการก่อนนะแม่ พรุ่งนี้ค่อยออก” เธอรีบบอกท่าน และเป็นตามคาด ท่านแย้งขึ้นทันที“พรุ่งนี้! ได้ยังไงกัน แล้วที่ร้านใครจะดู”“น้าแววไง ให้น้าแววดูให้ก่อน ยังไงพรุ่งนี้เราก็ปิดร้านอยู่แล้วไม่ใช่หรือ แก้มว่าแม่น่าจะนอนพักผ่อนให้เต็มที่ไปเลยนะ เปิดร้านแล้วค่อยลุยใหม่...เถอะนะแม่ พักผ่อนเถอะ”“ปรับเตียงขึ้นมาให้แม่หน่อย” ได้ยินอย่างนั้น ภัทรมัยจึงกดปุ่มปรับเตียงเพื่อให้ท่านน
last updateHuling Na-update : 2025-08-30
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status