1 ย้ำเตือน

แนะนำตัวละคร

ธามไท อายุ29ปี

ทำธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ซึ่งมีอยู่ในหลายสิบจังหวัดในประเทศไทยและต่างประเทศ

ณินา อายุ23ปี

.

.

.

ตัวอย่าง

"เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนมันไม่ได้เกิดจากความตั้งใจของฉันหรอกนะ"

"แล้ว...ณินาต้องกินยาคุมไหมคะ"

"ไม่ต้องกินหรอก ถ้าเธอท้องฉันจะรับผิดชอบ"

.

.

.

.

.

"ถ้าต่อไปฉันได้แต่งงานกับคนที่ฉันรัก ฉันกับคนรักก็จะช่วยกันเลี้ยงลูกเอง ส่วนเธอจะไปมีใครหรือมีลูกใหม่กับใครก็แล้วแต่เธอ"

"..."

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

"คุณย่าครับผมอยากแต่งงานกับระรินครับ" เสียงทุ้มมีเสน่ห์ของธามไทเอ่ยบอกกับคนเป็นย่าที่เลี้ยงเขามาตั้งแต่แบเบาะ และเขาก็พูดขอแบบนี้มาหลายครั้งแล้ว แต่ทว่าคุณย่ายังไม่ยอมให้เขาแต่งงานเสียที

แม่ของธามไททิ้งเขาไปหลังจากคลอดเขาได้แค่ไม่กี่วันซึ่งไม่ถึงอาทิตย์ด้วยซ้ำ คุณย่าบอกว่าแม่ของเขาหวังแค่ทรัพย์สมบัติของคุณย่า พอคุณย่าบอกว่าจะไม่รีบแบ่งทรัพย์สมบัติให้พ่อ แม่ของเขาจึงทิ้งพ่อและเขาไปอย่างไม่ใยดี

พอเขาอายุได้สามขวบพ่อของเขาก็เสียชีวิตเพราะโรคหัวใจล้มเหลวเฉียบพลัน ดังนั้นหน้าที่การดูแลเขาจึงตกเป็นของคนเป็นย่าคนเดียวตั้งแต่นั้นมา ซึ่งคุณย่าเป็นหม้ายสามีตายตั้งแต่ท่านอายุสี่สิบปี

ธามไทรักและตามใจคุณย่ามาก ไม่ว่าคุณย่าต้องการอะไรเขาก็สามารถทำตามคุณย่าได้ทุกอย่าง และเขาก็รู้ว่าคุณย่ารักเขามากเช่นกัน

ธามไทมีแฟนที่คบกันมาสองปีแล้ว เธอชื่อว่าระริน ระรินอายุเท่ากับเขา เขาพูดกับคุณย่าหลายครั้งแล้วว่าอยากแต่งงานกับระริน แต่คุณย่าก็ไม่ยอม เพราะคุณย่ากลัวว่าระรินจะคบเขาเพื่อหวังแค่ทรัพย์สมบัติของคุณย่าเหมือนกับแม่ของเขา ดังนั้นคุณย่าจึงไม่ยอมให้เขาแต่งงานสักที

"ย่าบอกตรงๆนะธามไทว่าย่าไม่ค่อยไว้ใจแฟนของแก" หลายครั้งที่ธามไทพาแฟนของเขามาเจอที่บ้าน พรรณีมีความรู้สึกว่าแฟนสาวของธามไทดูไม่น่าไว้ใจสักเท่าไหร่ เพราะพรรณีสังเกตได้จากแววตาท่าทางของหญิงสาวที่ธามไทพามา แววตาของหญิงสาวที่พรรณีสังเกตได้คือดูหลุกหลิกไม่น่าเชื่อใจ เวลาพูดด้วยก็ไม่ยอมสบตา สายตาจะลอกแลกตลอดเวลาเหมือนกับว่ามีอะไรแอบแฝง

ด้วยประสบการณ์ในการใช้ชีวิตมาหลายสิบปีของพรรณีที่ได้เจอผู้คนมามากมายหลายแบบจึงทำให้พรรณีดูคนออกว่าคนๆนั้นคบได้หรือไม่ได้ พรรณีมีความรู้สึกว่าแฟนสาวของหลานชายมีนิสัยคล้ายกับแม่ของธามไท ดังนั้นพรรณีจึงยังไม่ไว้ใจหญิงสาวที่หลานชายพามาให้ตัวเองได้ทำความรู้จักหลายครั้งหลังจากที่ทั้งคู่คบกันมาสองปีแล้ว

"ระรินไม่เหมือนแม่หรอกครับคุณย่าที่หวังอยากได้แค่ทรัพย์สมบัติ"

"แกอย่าไว้ใจแฟนแกง่ายๆสิ แม่แกเมื่อก่อนตอนเข้ามาอยู่แรกๆก็ดีอยู่หรอก แต่พอนานไปก็เริ่มเผยธาตุแท้ออกมาให้เห็น"

"ระรินคงไม่เป็นแบบนั้นหรอกครับคุณย่า คุณย่าอย่าคิดว่าคนอื่นๆจะเป็นเหมือนแม่สิครับ"

"ตอนแม่ของแกย่าก็ไม่ได้คิดมากหรอกนะธามไท แต่สุดท้ายแล้วเป็นไงล่ะ"

"..." เขานิ่งไม่กล้าเถียง

"พอแม่แกรู้ว่าย่าจะไม่ยอมยกสมบัติให้พ่อแกง่ายๆก็ถึงกับยอมทิ้งลูกที่เพิ่งคลอดออกมาแค่ไม่กี่วันโดยไม่คิดที่จะเหลียวแล แม่ของแกน่ะมันเห็นแก่ตัว รักแต่ตัวเอง"

"..." เรื่องนั้นเขาไม่เถียง เพราะถ้าแม่รักเขาจริงคงไม่ทิ้งเขาไปหรอก

"เพราะฉะนั้นย่าจึงอยากจะดูให้แน่ใจก่อนว่าแฟนของแกไม่ได้เป็นเหมือนแม่ของแก"

"ครับ"

"และย่าขอย้ำอีกครั้งว่าห้ามให้แฟนแกปล่อยท้องเด็ดขาด ถ้าเกิดท้องขึ้นมาย่าจะไม่ยอบรับเด็กที่คลอดออกมาว่าเป็นเหลนของย่า เหลนของย่าต้องเกิดจากผู้หญิงที่ย่าพอใจเท่านั้น" พรรณีย้ำเตือนเรื่องนี้กับธามไทมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้วว่าห้ามนอนกับใครโดยที่ไม่ได้ป้องกันเด็ดขาด พรรณีพูดเรื่องนี้ตั้งแต่ธามไทเริ่มเข้าสู่วัยรุ่นมัธยมปลายด้วยซ้ำ

"ผมรู้ครับ" เรื่องนั้นมันอยู่ในหัวสมองของเขามาหลายปีแล้ว และเขาก็ปฏิบัติอย่างเคร่งครัดเพราะไม่อยากทำให้คุณย่าไม่สบายใจ แม้แต่กับระรินที่เป็นแฟนเขาก็ป้องกันตัวเองทุกครั้ง และป้องกันมาสองปีแล้วโดยการสวมถุงยางอนามัย

"ทำให้ได้ตามที่พูดนะธามไท และที่ย่าต้องย้ำเตือนบ่อยๆเพราะย่าไม่อยากให้แกต้องมาผิดหวังเหมือนพ่อของแกที่ได้เมียไม่ดีอย่างแม่แก"

"ครับคุณย่า"

"ย่าอยากให้แกได้ผู้หญิงที่ดีมาเป็นเมียของแก ย่าอยากได้หลานสะใภ้ที่ไม่ใช่มัวแต่หวังทรัพย์สมบัติของแกอย่างเดียว"

"ครับ"

"ย่าเตือนแกได้เท่านี้แหละ"

"ครับ งั้นผมขอขึ้นห้องไปอาบน้ำก่อนนะครับ" บอกจบ ธามไทก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วสาวเท้าขึ้นชั้นบนไป ก่อนที่พรรณีจะพึมพำออกมาอย่างหมายมั่น

"ย่าจะหาผู้หญิงดีๆให้แกเองธามไท"