แชร์

ตอนที่ 10

ผู้เขียน: baiboau-เนื้อนวล
last update วันที่เผยแพร่: 2026-11-13 11:12:10

มินรญาฝืนใจนั่งอยู่ร่วมงานปาร์ตี้นั้นต่อไปอย่างไม่มีทางเลือก แม้จะมีปิ่นกมลคอยคุยอยู่ข้างกาย แต่หัวใจของหล่อนก็เอาแต่คะนึงหาผู้ชายที่ปล้นจูบแรกของตัวเองไปตลอดเวลา

หล่อนไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่า จูบแรกของหล่อนจะเป็นปราบต์ ผู้ชายต้องห้ามที่หล่อนไม่มีทางได้มาครอบครอง

หญิงสาวพยายามบอกตัวเองให้หยุดฟุ้งซ่าน แต่ก็ทำไม่ได้อย่างที่ต้องการ เมื่อสายตาของหล่อนยังคงสอดส่ายมองหาแต่เขา

แค่ปราบต์เพียงคนเดียวเท่านั้นที่หัวใจของหล่อนร่ำร้องหา...

มันแย่มากที่ห้ามตัวเองไม่ได้แบบนี้ และมันก็คงแย่อย่างที่สุดหากปิ่นกมลรู้ความรู้สึกนี้ของหล่อนเข้า

‘ถึงเธอจะเป็นเพื่อนที่ฉันรักที่สุด แต่ฉันก็ไม่มีทางยกพี่ปราบต์ให้นะยะ’

คำพูดจริงจังของปิ่นกมลเมื่อเกือบสิบปีก่อนยังคงฝังแน่นอยู่ในหัว และแน่นอนว่าหล่อนต้องทำตามคำมั่นที่ตัวเองมอบให้กับปิ่นกมลอย่างเคร่งครัด

“เฮ้ย... นั่นพี่ปราบต์ใช่ไหมมิน”

คนที่นั่งใจลอยอยู่สะดุ้ง และรีบหันไปมองเพื่อนรักด้วยหน้าตาตกใจ

“มีอะไรเหรอปิ่น”

ปิ่นกมลชี้มือฝ่าฝูงชนไปยังร่างสูงสง่าของปราบต์ที่ตอนนี้มีสาวน้อยนางหนึ่งเกาะแขนแจอยู่ หัวใจของหล่อนกรีดร้องเจ็บปวด เมื่อเห็นเขามีผู้หญิงข้างกาย แต่ก็ไม่อาจจะแสดงความรู้สึกเศร้าหมองนั้นออกไปได้ จำต้องตีหน้าเรียบเฉยเอาไว้

“พี่ปราบต์ไง... นั่นพี่ปราบต์ต้องจะพานังชะนีนั่นขึ้นไปบนห้องแน่ๆ เลย”

“อาจจะไม่ใช่อย่างที่เธอคิดก็ได้นะปิ่น ฉันว่า...”

“จะไม่ใช่ได้ยังไงล่ะมิน ดูนั่น... พี่ปราบต์พานังนั่นเดินหายเข้าไปในตึกใหญ่แล้วน่ะ”

ปิ่นกมลรีบผุดลุกขึ้นยืน สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่พอใจ

ปิ่นกมลทั้งห่วงทั้งหวงปราบต์มาก และก็ไม่เคยพอใจกับผู้หญิงของพี่ชายเลยแม้แต่คนเดียว

“ไปขัดขวางกันมิน”

“เอ่อ... ฉันว่า...”

มินรญาที่ถูกเพื่อนดึงให้ลุกขึ้นจากเก้าอี้ เต็มไปด้วยความลำบากใจ

“ไหนว่าจะช่วยฉันไงล่ะ”

“แต่... พี่ปราบต์อาจจะโกรธได้นะ เรา... ไปทำแบบนั้นน่ะ”

“ฉันทำออกจะบ่อยไป เธอไม่ต้องกังวลนะมิน เธอแค่ไปเป็นเพื่อนฉันก็พอ”

“แต่ฉัน...”

มินรญารู้สึกกังวลใจเป็นที่สุด เพราะปิ่นกมลกำลังจะลากหล่อนเข้าไปขัดขวางความสุขของปราบต์และผู้หญิงหน้าตาสะสวยคนนั้น

“ไม่ต้องตงไม่ต้องแต่แล้ว ตามฉันมานี่เร็ว เราต้องช่วยกันขัดขวาง”

แล้วหล่อนก็ถูกปิ่นกมลลากแขนเดินตามเข้าไปภายในตัวตึกใหญ่ ที่ปราบต์กับผู้หญิงคนนั้นเดินหายมา ปิ่นกมลกวาดตามองไปทั่วบ้าน ก่อนจะรีบเอ่ยถามสาวใช้ที่เดินผ่านมา

“พี่ปราบต์พาผู้หญิงคนนั้นไปไหนแล้วล่ะซ่อนกลิ่น”

“เอ่อ... หนูเห็นเดินขึ้นชั้นบนไปแล้วค่ะ”

“นั่นไง” ปิ่นกมลหน้าบูดบึ้งทันที “พี่ปราบต์นะพี่ปราบต์ บอกแล้วไงว่าอย่าพาผู้หญิงมามั่วที่บ้าน”

“ปิ่น... ฉันว่าเราไปรอในงานดีกว่านะ อย่าไปยุ่งเรื่องของพี่ปราบต์เลย”

“ไม่ได้หรอก ฉันจะต้องขัดขวาง ฉันไม่ชอบให้พี่ชายตัวเองพาผู้หญิงมามั่วที่บ้าน”

“แต่... พี่ปราบต์โตแล้วนะปิ่น เราคงไปห้ามปรามอะไรเขาไม่ได้หรอก”

สีหน้าของมินรญาเกลื่อนไปด้วยความวิตกกังวลอย่างที่สุด

“ทำไมจะไม่ได้ล่ะ ในเมื่อฉันเป็นน้องสาวพี่ปราบต์ และฉันก็ไม่ชอบให้พี่ปราบต์ทำแบบนี้ ไปด้วยกันมิน เราจะต้องไปถล่มพี่ปราบต์ที่ห้อง...”

“แต่ฉัน... เกรงว่า...”

“เราเป็นเพื่อนรักกันไม่ใช่เหรอ”

เมื่อปิ่นกมลพูดคำนี้ขึ้นมา มินรญาก็ไม่มีทางเลือกอื่นใดอีก นอกจากตอบตกลง

“ไปก็ไปจ้ะ”

ปิ่นกมลระบายยิ้มให้กับหล่อน ก่อนจะดึงแขนเรียวของหล่อนให้เดินตามขึ้นบันไดไป ระหว่างทางหัวใจของหล่อนก็เต้นแรงระรัว หวาดกลัวความไม่พอใจของปราบต์เป็นที่สุด

แล้วถ้าปราบต์คิดว่าหล่อนคือเจ้าของแผนการขัดขวางความสุขของเขาล่ะ หล่อนจะทำยังไงดี เขาคงจะเกลียดหล่อนมากยิ่งขึ้น

ความรู้สึกหดหู่มากมายพุ่งเข้าเสียดแทงในอกของมินรญา หล่อนอยากร้องไห้ แต่ก็ปล่อยน้ำตาออกมาไม่ได้ เพราะเกรงว่าปิ่นกมลจะสงสัย

“นี่ไงห้องนอนพี่ปราบต์”

ปิ่นกมลพาหล่อนมาหยุดอยู่ที่หน้าห้องนอนของปราบต์

“ปิ่น... จะทำอย่างนี้จริงๆ เหรอ”

“ใช่”

แล้วปิ่นกมลก็เอาลูกกุญแจในมือที่เตรียมพร้อมเอาไว้สอดเข้าไปในลูกบิดประตู ไม่ช้าล็อกก็คลายออก และบานประตูไม้แกะสลักก็ถูกปิ่นกมลดันผัวะเข้าไปเต็มแรง

หล่อนถูกปิ่นกมลลากตามเข้ามาในห้องกว้างของปราบต์ด้วย

ผู้หญิงผมยาวสวยที่กึ่งนอนกึ่งนั่งบนเตียงกว้างของปราบต์เงยหน้ามองด้วยความแปลกใจ ก่อนจะเอ่ยถาม

“พวกเธอเป็นใครน่ะ เข้ามาในห้องคุณปราบต์ได้ยังไง”

ปิ่นกมลแค่นยิ้มหยัน เดินเข้าไปหยุดตรงหน้าของผู้หญิงหน้าตาดีคนนั้น

“ฉันเป็นน้องสาวพี่ปราบต์”

“อ๋อ”

“ไม่ต้องมาอ๋อ พี่ปราบต์ไปไหน” ปิ่นกมลเค้นเสียงไม่เป็นมิตรถาม

“อาบน้ำอยู่น่ะ”

ปิ่นกมลหันมามองหน้าหล่อน ก่อนจะหันกลับไประบายยิ้มหยันให้กับผู้หญิงของพี่ชาย

“พี่ปราบต์ให้เธอเท่าไหร่”

“ปิ่น... เรากลับออกไปเถอะนะ”

มินรญาใจคอไม่ดี และรู้สึกว่ากำลังล้ำเส้นของปราบต์มากเกินไป

“เธออยู่เฉยๆ น่ะมิน ฉันจะจัดการเอง”

ปิ่นกมลบอกหล่อน ก่อนจะหันไปพูดกับผู้หญิงของปราบต์อีกครั้ง

“ว่าไงล่ะ พี่ปราบต์ให้ค่าตัวเธอเท่าไหร่”

“แล้วจะรู้ไปทำไมล่ะ”

ผู้หญิงคนนั้นมองหน้าปิ่นกมลอย่างเอือมระอา

“เป็นเด็กเป็นเล็กก็ไปอาบน้ำปะแป้งนอนเถอะ อย่ามายุ่งเรื่องของผู้ใหญ่เลย”

“ฉันไม่ใช่เด็กแล้ว และที่สำคัญฉันไม่มีวันยอมให้พี่ชายของฉัน มามั่วกับเธอเด็ดขาด”

“แล้วเธอจะเอายังไงยะ ยัยเด็กไม่รู้จักโต”

เมื่อผู้หญิงบนเตียงไม่มีทีท่าจะลดราวาศอกให้เลย ปิ่นกมลก็เลือดขึ้นหน้า

“ฉันให้เธอสามหมื่นพอไหม”

“ค่าอะไร”

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • แอบสวาทพี่ชายเพื่อน   ตอนที่ 60

    “อุ๊ย... พี่ปราบต์...” ร่างอรชรในชุดกระโปรงสีชมพูหวานตัวยาวพอดีข้อเท้าสะดุ้งน้อยๆ เมื่อถูกคนตัวโตสวมกอดจากทางด้านหลัง “หนีพี่ลงมาจากเตียงทำไมครับ” ปราบต์ไม่ได้กอดอย่างเดียว แต่กลับจูบลงที่ซอกคอระหงอย่างแสนรัก ความเสน่หาที่มีต่อมินรญาไม่เคยลดลงเลย ตรงกันข้ามมันกลับเพิ่มทวีขึ้นเรื่อยๆ จนแทบจะทะลักออกมาจากอกอยู่แล้ว“มินไม่ได้หนีนะคะ”“แต่พี่ตื่นมาแล้วไม่เห็นมินนี่ครับ”“ก็... พี่ปราบต์หมดแรง แล้วก็หลับปุ๋ยเลย อุ๊ยยย...”หล่อนอุทานอีกครั้งเมื่อถูกซุกไซ้ที่ซอกคอระหงหนักหน่วงยิ่งขึ้น จนต้องห่อไหล่หนีความเสียวสยิวที่เกิดขึ้น“แล้วใครล่ะทำพี่หมดแรง”คนถูกถามหน้าตาแดงก่ำ ร้อนฉ่าไปทั้งตัว เมื่อนึกถึงบทสวาทของปราบต์ที่กระทำกับหล่อนราวกับอดอยากปากแห้งมาเนิ่นนาน“มิน... เปล่านะคะ”“ไม่ต้องมาแก้ตัวเลย มินนั่นแหละ ทำให้พี่รัก ทำให้พี่หลง... จนพี่กินมินไม่รู้เบื่อแบบนี้ แล้วนี่ถ้าพี่หมดแรงขาดใจตายคาอกไป จะทำยังไงครับ”“ก็เอาไปวัดสิคะ”“แน่ะ ไม่ต้องมาทำปากดีเลย...”ร่างของหล่อนถูกจับให้หมุนมาเผชิญหน้า และเขาก็ปล้ำจูบทันที จูบจนหล่อนแทบขาดใจตาย จึงยอมคลายออก“พี

  • แอบสวาทพี่ชายเพื่อน   ตอนที่ 59

    หญิงสาวนิ่งอึ้งไปนานพอสมควร ก่อนจะกัดฟันดิ้นรนอีกครั้ง “ฉันไม่เชื่อนายหรอก... นี่ปล่อยฉันนะ อ๊ะ ว๊ายยยย” ปิ่นกมลถูกจับโยนลงบนเตียง และเขาก็โถมตัวลงมาหา พร้อมกับกระชากเสื้อผ้าออกจากร่างสาวอย่างหื่นกระหาย “คนบ้า... อย่าทำแบบนี้นะ” “ฉันจะพิสูจน์ให้เธอเห็นว่าฉันต้องการเธอมากแค่ไหน ปิ่นกมล” “ไม่ อื้อ... อา... อ๊า...” เขาจูบปาด ดูดหัวนมของหล่อน และสอดนิ้วเข้าไปขยี้เม็ดเสียวจนหล่อนร้อนฉ่า น้ำสวาททะลักลิ้นออกมาชุ่มฉ่ำ “อื้อ... อู๊ยยยยย อ๊า... อา... ปล่อย อ๊า... ซี๊ดดด อ๊า... อ๊า...” ยิ่งเขาขยี้เม็ดเสียวหนักหน่วงเท่าไหร่ หล่อนก็ยิ่งบ้าคลั่ง แหกขากว้างออกเพื่อรอรับความแข็งชันของเขาจนน่าอับอาย พัชรพลสลัดเสื้อผ้าออกจากตัวอย่างรวดเร็ว ก่อนจะกระซวกเอ็นเข้ามาหาอย่างสุดจะห้ามใจ “โอ้ว... ฟิต... ฟิตเหลือเกิน อืมมมมม” ความคับแน่นที่โอบรัดรอบความเป็นชายทำให้เขาเสียวจนหน้าตาบิดเบี้ยวทรมาน “อ๊า... อู๊ยยยยย เสียววว อ๊า...”หล่อนกรีดร้องอย่างหมดทางต่อต้าน และเมื่อพัชรพลกระเด้าลงมา

  • แอบสวาทพี่ชายเพื่อน   ตอนที่ 58

    มินรญาเห็นรถของปราบต์วิ่งมาจอดหน้าบ้าน หล่อนก็จะวิ่งหนี แต่พอเห็นว่าเป็นปิ่นกมลก้าวลงมาจากรถ หล่อนก็ชะงักกึก “ปิ่น...” เจ้าของชื่อเดินเข้ามาหา ก่อนจะระบายยิ้มให้ โดยมีปราบต์เดินตามมาข้างหลัง “ฉันพาพี่ชายมาส่งให้น่ะ” มินรญาส่ายหน้าไปมา อย่างรู้สึกผิด “ไม่นะปิ่น... ฉันยินดีเลิกกับพี่ปราบต์... เพราะฉันรักเธอนะปิ่น... ฉันเลือกเธอ” “เธอไม่ต้องเลือกใครหรอกมิน เพราะฉันให้อภัยเธอแล้ว” ปิ่นกมลจับมือของเพื่อนรักกับมือของพี่ชายให้มากุมซึ่งกันและกัน “ฉันเห็นแก่ตัวมากที่ทำเป็นมองไม่เห็นความรักที่เธอมีต่อพี่ปราบต์ ฉันขอโทษนะ” “ไม่ปิ่น... เธอไม่จำเป็นต้องขอโทษฉันเลย” มินรญาร้องไห้ไม่หยุด “ต่อไปนี้ เธอกับพี่ปราบต์คบหากันได้อย่างเปิดเผย ฉันจะไม่ขัดขวางอีกแล้ว” ปิ่นกมลระบายยิ้ม “มิน... ตอนนี้เธอไม่ใช่เพื่อนของฉันอีกแล้วนะ” มินระญาได้ยินคำพูดของเพื่อนรักก็หน้าซีดเผือด หวาดกลัวจับหัวใจ “ไม่นะปิ่น... ฉัน... ฉันรักเธอนะ” “ฉันหมายถึง... เธอไม่ใช่แค่เพื่อนของฉันแล้ว แต่จ

  • แอบสวาทพี่ชายเพื่อน   ตอนที่ 57

    ไม่น่าเชื่อว่ายัยคุณหนูปากร้ายแสนเย่อหยิ่งอยากปิ่นกมลจะยั่วยวนเก่งขนาดนี้ พัชรพลขาดสติกระซวกเข้าใส่เนินฉ่ำสุดแรง“อ๊ะ... อ๊า... อ๊า...”ความคับแน่นเกิดขึ้นอย่างรุนแรง และก็ทำให้สองร่างเสียวสุดใจ“เจ็บไหม ปิ่น... อืมมมม เธอฟิตเหลือเกิน โอ้ว... โอ้ว... แน่นมาก... อืมมมม””คนถามหน้าตาบิดเบี้ยวเหยเก เมื่อความเป็นหญิงรัดรอบเอ็นใหญ่แน่นหนา“ไม่... ไม่เจ็บ... กระแทกฉัน... ได้โปรดเถอะ... อ๊า... อ๊า...”ชายหนุ่มกดกระแทกเอ็นใหญ่เข้าไปในรูสาวที่ชุ่มฉ่ำเปียกชื้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนสาวเจ้าดิ้นพล่าน เด้งเนินฉ่ำขึ้นรับการกระซวกอย่างกระตือรือร้น“โอ้ว... ฟิต... ฟิตอะไรอย่างนี้ โอ้ว ปิ่น... โอ้ว... อืมมมมม”พัชรพลครางราวกับคนบ้า เมื่อถูกกล้ามเนื้อร้อนรุ่มของปิ่นกมลโอบกระชับรอบท่อนเอ็นเอาไว้ในทุกทิศทาง ไม่ว่าเขาจะโยกคลึงกระแทกวนไปตรงไหน กล้ามเนื้อนางก็ครูดไปกับหัวหยักของเขาจนเสียวกระสันแทบขาดใจ“โอ้ว... เสียววว โอ้ว... โอ้ว...”ใบหน้าหล่อจัดบิดเบี้ยวเหยเก และเขาก็กระเด้าไม่หยุด สาวยาวระรัวเร็วผลักดันเข้ามาจนสุดทาง“อ๊า... ซี๊ดดดด เสียววว อ๊า... แรงอีก กระเด้าแรงอีก พัชร... อ๊า... อู๊ยยยยย อ๊า... ฉันเสียวว

  • แอบสวาทพี่ชายเพื่อน   ตอนที่ 56

    “คืนนั้นฉันเมา เลยจำไม่ค่อยได้ว่าทำอะไรลงไปบ้าง แต่คืนนี้ฉันไม่ได้เมา ฉันจะทำให้เธอเสียวจนร้องไม่หยุดเลยปิ่นกมล”“ไม่นะ ปล่อยฉัน”หล่อนต่อต้านด้วยวาจา แต่ร่างกายกลับหวามไหวจนน่าอับอาย น้ำเสียวไหลซึมออกมาเปื้อนกางเกงชั้นในจนเปียกลื่น“ไม่ปล่อย เธอเป็นเมียของฉันแล้ว”“แต่นายเกลียดฉัน”“ตอนนี้ไม่ได้เกลียดแล้ว และก็อยากเอาเธอมากๆ ด้วยปิ่นกมล”หล่อนหน้าแดงก่ำ และก็สะท้านไปทั้งตัวเมื่อเขาขยับตัวต่ำลงไปที่กลางระหว่างขา มือใหญ่บีบขยำนมอวบอัดแรงๆ“อ๊ะ...”“นมเธอใหญ่มาก ฉันจะดูด จะเลียให้ชุ่มเชียวคืนนี้”“ไม่นะ อย่าพูดบ้าๆ แบบนี้นะ”แม้คำพูดของเขาจะหยาบคายน่ารังเกียจ แต่ร่างกายของหล่อนกับขานรับด้วยการแอ่นหยัดขึ้น เขาพึมพำพึงพอใจ ขยำนมใหญ่แรงๆ ก่อนจะดึงทึ้งเสื้อผ้าออกจากกายสาวของหล่อน เต้านมอวบใหญ่ดีดเด้งออกมาโชว์สายตาคมกริบ“ว้าวววว ขาว ใหญ่ น่าเลียที่สุด อืมมมม”เขาครางออกมาอย่างหื่นกระหาย นิ้วยาวเขี่ยยอดถันที่กำลังเบ่งบานหยอกเย้า“อ๊ะ... อื้อ...”หล่อนร้องได้แค่นั้น เขาก็ก้มลงดูดอมหัวนมสีสวยของหล่อนเข้าไปในอุ้งปาก“อ๊า... อู๊ยยยยย... อ๊า...”พัชรพลโรมรันเม็ดเต่งของหัวนมราวกับมันคืออาหารจานโปร

  • แอบสวาทพี่ชายเพื่อน   ตอนที่ 55

    ปิ่นกมลไม่ยอมให้อภัยกับเรื่องที่เกิดขึ้น ไม่ว่าปราบต์จะพยายามอธิบายแค่ไหนก็ตาม หรือไม่ว่ามินรญาจะตามมาขอโทษขอโพยอีกสักกี่ครั้ง เพราะหล่อนเจ็บปวดจากการถูกหักหลังเหลือเกิน “คุณปิ่นจะออกไปข้างนอกเหรอคะ”สาวใช้เอ่ยถามเมื่อหล่อนจะออกไปเที่ยวข้างนอกตอนกลางคืน “ใช่” “เอ่อ... คุณปราบต์สั่งเอาไว้ว่า...” “พี่ปราบต์ไม่ใช่จ้าวชีวิตของปิ่นสักหน่อย ดังนั้นปิ่นจะไม่ฟังหรอก”หล่อนตอบกลับสาวใช้ ก่อนจะเดินออกไปนอกบ้าน ซึ่งก็เป็นจังหวะเดียวกันที่มินรญามาหาพร้อมกับพัชรพลพอดิบพอดี ภาพที่เห็นพัชรพลยืนอยู่เคียงข้างกับมินรญา ยิ่งทำให้ปิ่นกมลเจ็บปวดมากยิ่งขึ้น “ปิ่น...”มินรญาวิ่งเข้ามาจับมือของหล่อนเอาไว้ แต่หล่อนสะบัดแรงๆ “มาทำไม พี่ปราบต์ไม่อยู่หรอก ไปต่างประเทศ” “มินมาหาปิ่น...” “หึ... มาหาฉัน มาหาทำไม หรือว่ายังทำให้ฉันเจ็บปวดไม่พอ” มินรญาร้องไห้คร่ำครวญ และพยายามอธิบาย“มินขอโทษ... มินผิดไปแล้ว...” “ไปให้พ้น ฉันไม่อยากเห็นหน้าเธออีก” ปิ่นกมลพยายามเดินหนี แต่แขนถูกมินรญาคว้าเอ

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status