บทที่ 13

ม่านอี้หลันหยุดเดินแล้วหันหลังกลับมามองอดีตป้าสะใภ้ด้วยหางตา ก่อนจะเหยียดยิ้มกลับไปแบบไม่มีความเกรงกลัวเหมือนเมื่อก่อน มีชาวบ้านหลายคนนั่งซักผ้าหลังเลิกทำงานในแปลงนาทุกคนต่างรอฟังเรื่องสนุกของชาวบ้านเป็นเรื่องปกติของคนในหมู่บ้าน

"พี่เหวินซานได้ยินเสียงเปรตมันร้องขอส่วนบุญหรือเปล่าคะ คงจะไม่มีใครทำบุญกรวดน้ำไปให้จึงชอบส่งเสียงร้องโหยหวนน่ารำคาญชะมัดเลยพี่ว่าไหมคะ"

"แกว่าให้ใครนังตัวไร้ประโยนช์ไม่มีจะกินแล้วเดินขึ้นเขา งานการไม่ทำพอถึงเวลาแบ่งบันอาหารแกห้ามมาร้องขอบ้านใหญ่เป็นอันขาด"

"หึในเมื่อตัดขาดกันไปแล้วแม้บ้านใหญ่ต้วนนอนดิ้นตายลงตรงหน้า ฉันนี้จะช่วยกระทืบซ้ำให้ตายไปเลยได้ยิ่งดี เผื่อว่าแผ่นดินจะสูงขึ้นจากพวกคนจิตใจต่ำตมจะได้หมดๆไปจากหมู่บ้านต้าหลี่พี่ว่าไหมคะพี่เหวินซาน จิตใจสกปรกกันทั้งบ้านไม่เว้นแม้แต่หัวหงอกหัวดำแม้แต่เงินของหลานยังพากันอมถ้าเรื่องไม่แดงเมื่อหลายวันก่อนฉันคงจะเป็นทาสให้คนบ้านต้วนกดขี่ขมเหง สมน้ำหน้าโดนแม่สามีสุดที่รักตบไปหลายทีหน้าปูดเป็นหัวหมู นี้มันยังไม่เท่ากับคนอย่างพวกนั้นทำกับฉันเลยสักนิดเดียวรักกันนักหนาสมรู้ร่วมคิดกันทำร้ายฉันเพราะอยากได้เงินเก็บของพ่อกับแม่ฉันจะอ้างว่าฉันทำผิดผีกันกับพี่เหวินซาน สวรรค์คงจะรอให้ความจริงถูกเปิดโปงจึงขุดความชั่วร้ายของแม่ผัวลูกสะใภ้จิตใจอำมหิตด้วยกันทั้งคู่ไม่สิเรียกว่าทั้งบ้านถึงจะถูก พี่ป้าน้าอาทั้งหลายจำเอาไว้ว่าอย่าให้ลูกหลานของท่านมาแต่งเข้าบ้านต้วนละ เท่ากับไปตายชัดๆตกนรกทั้งเป็นเหมือนฉันดูแค่ร่างกายของฉันผอมโซ กินข้าวเหลือน้ำต้มผักเนื้อไม่เคยเห็นตั้งแต่ฉันย้ายเข้าไปให้อดีตย่าดูแล ใช้งานยิ่งกว่าทาสสมัยก่อนพวกเราจะเกิดกันมาเสียอีกค่ะ"

ม่านอี้หลันร้องป่าวประกาศให้ทุกคนได้ยินทำให้สะใภ้ใหญ่บ้านต้วนกรีดร้องเสียงดัง

"แก!นังบ้าแกจะตะโกนให้ใครฟังในเมื่อแกก็เป็นคนตระกูลต้วนเหมือนกันเหอะนังตัวไร้ประโยนช์"

"ขอโทษด้วยนะพอดีเปลี่ยนแช่เป็นม่านอี้หลันตามแม่แล้วและอีกอย่างใช้แซ่ของพี่เหวินซานด้วยไม่ขอกลับไปใช้สกุลต้วนตลอดชีวิตแม้ตัวตายก็ไม่คิดจะไปเผาผีให้เป็นเสนียดติดตัว ลาแล้วลาเลยชัดปะจบนะไม่ต้องแหกปากตะโกนรำคาญหู"

ชาวบ้านถึงกับซู้ดปากการด่าคืนของม่านอี้หลันในวันนี้มันช่างสะใจเสียจริง  

 "แกนังอักตัญญูแกไม่มีวันเจริญเพราะด่าว่าผู้อาวุโสในบ้านนังเด็กอัปรีย์"

"เรียกหาความกตัญญูช่างไม่ละอายใจต่อไปนี้ฉันม่านอี้หลันจะกตัญญูกับคนที่ดีกับฉันเท่านั้น ส่วนคนจิตใจต่ำช้าอย่างคนบ้านต้วนอย่าได้คิดว่าจะได้มันอีกจากฉัน เพราะมันตายไปพร้อมกับแม่ผัวลูกสะใภ้บ้านต้วนตีหัวฉันกับพี่เหวินซานจัดฉากให้พวกเราเสียชื่อเสียงกันไปแล้วละ ในเมื่อพวกป้าทำร้ายฉันก่อนจำเป็นอะไรให้ฉันเคารพไม่ทราบ เลวทั้งบ้านผิดชอบชั่วดีแยกแยะยังไม่ออกอย่าได้ไปสอนใครนะเดี๋ยวจะโดนถอนหงอกเอาได้กลับกับเถอะค่ะพี่เหวินซ่าน เสียเวลาทำอาหารเย็นนี้ก็จะค่ำแล้ว"

พูดจบเธอก็หันหลังเดินไปทันทีปล่อยให้สะใภ้ใหญ่บ้านต้วนกรีดร้องวิ่งไปจะตบม่านอี้หลัน โจวเหวินซานยกมือชี้หน้าสะใภ้ใหญ่เบรกหัวทิ้มก่อนจะขนลุกกับสายตาคำพูดจากปากของเด็กหนุ่ม

"ถ้าคุณแตะต้องภรรยาของผมแม้แต่ปลายเล็บผมไม่รับรองความปลอดภัยของคุณ ถึงจะเป็นผู้หญิงก็ตามผมก็พร้อมจะลงมือเหมือนกัน"   สะใภ้ใหญ่ตกใจอ้าปากค้างตั้งแต่เกิดมาสายตาของเด็กหนุ่มคนนี้ช่างน่ากลัวยิ่งนัก

"ฝากไว้ก่อนเถอะ"   สะใภ้ใหญ่รีบวิ่งกลับไปยกตระกร้าผ้าของตัวเองรีบเดินกลับบ้านเพราะกลัวจะโดนตบ ตั้งแต่มันย้ายออกไปจากบ้านต้วนแม่ผัวก็ตบตีเธอเพราะแอบอมเงินค่าเช่าบ้านของนังเด็กนรกม่านอี้หลัน วันนี้ยังโดนมันด่าประจานต่อหน้าชาวบ้านที่มาซักผ้าหลายคนพรุ่งนี้เรื่องของเธอจะต้องดังไปทั้งแปลงนารวมอย่างนอน

"สมน้ำหนัาสะใภ้ใหญ่บ้านต้วนคิดว่าม่านอี้หลันจะงอมืองอเท้าไม่เถียงไม่สู้ตัวเองเหมือนเมื่อก่อนล่ะสิฉันนี้สะใจจริงๆ"

เพราะตัวเธอไม่ค่อยจะถูกกันกับคนบ้านต้วนชอบด่ารังแกม่านอี้หลัน พอเธอช่วยเด็กสาวจะโดนย่าของเด็กหาว่ายุ่งเรื่องครอบครัวของคนอื่น จึงทำให้ไม่ค่อยจะลงรอยกันสักเท่าไร พอเจอหน้ากันก็ชอบหาเรื่องด่าว่ากันตามปกติของคนไม่ชอบขี้หน้ากัน

"ใช่ๆฉันเห็นด้วยเมื่อสักครู่น่าจะให้โจวเหวินซานตบสะใภ้ใหญ่บ้านต้วนนะพวกเธอว่าไหม สะใภ้ใหญ่บ้านต้วนวิ่งโกยแน่บไม่เหลียวหลังเลย ฮ่า ฮ่า "    เสียงชาวบ้านในท่าน้ำคุยกันหัวเราะด้วยความสะใจกับการเอาคืนของม่านอี้หลันกับสามีของเธอ

"พี่เหวินซานขู่แค่นี้วิ่งหางจุกตูดไปเลยนะคะ  ฮ่า ฮ่า"

ม่านอี้หลันพูดกับสามีจำเป็นแล้วหัวเราะแบบไม่มีเก็บเสียงทำให้ชายหนุ่มถึงกับส่ายหัวกับท่าทางของเด็กสาว

"พี่ไม่ใช่แค่ขู่นะครับพี่ตบจริงบางทีคนเราต้องได้รับการตอบโต้บ้าง จะได้รู้สึกตัวเวลาทำให้คนอื่นเจ็บตัวนั้นเหมือนกันไหม ถึงจะแก้แค้นให้ร่างเดิมของเธอได้ยังไงล่ะพี่ทำจริงๆนะ"   โจวเหวินซานพูดให้ได้ยินสองคนกับเธอ

"ขอบคุณค่ะพี่ไม่ต้องห่วงสักวันฉันต้องได้แก้แค้นให้ร่างนี้ได้อีก ในเมื่อปากดีฉันพร้อมจะสนองแต่คนยุคนี้นั้นหัวอ่อนกับคำว่ากตัญญูไม่ผิดหรอกค่ะ ถ้าเราเลือกกตัญญูทำดีกับเราแบบจริงใจแต่กับคนบ้านต้วนนั้นต้องตาต่อตาฟันต่อฟัน ตบมาตบกลับไม่ให้เอาเปรียบเราได้สักหมัดเลยพี่คอยดูสิแต่ช่วยระวังหลังให้ฉันด้วยนะเผื่อว่าจะมีคนแอบกัดลับหลังฉันค่ะ "

"พี่ว่าต้องบอกลาให้ครอบครัวนั้นมากกว่าล่ะมังไม่ต้องห่วงพี่จะระวังหลังให้เธอเอง ว่าแต่เราชอบขึ้นเขาต้องระวังตัวดีๆเผื่อว่าจะเจอครอบครัวมหาภัยนั้นอีก "  

"ได้ค่ะรับรองว่าถ้าเจอบนเขาฉันจะอัดให้น่วมไปเลยพี่อย่าลืมนะว่าฉันมีทั้งมีดทั้งปืนในมิติที่ช็อตด้วยไฟฟ้าให้สูญพันธุ์ไปเลยพี่ว่าดีไหมคะ"

เธอทำท่าทางชั่วร้ายใส่ชายหนุ่มโจวเหวินซานรีบเอามือกุมเป้ากางเกงตัวเองไว้

"ขอของพี่ไว้สักคนนะครับอี้หลันพี่ยังไม่อยากสูญพันธุ์ครับ"

"  ฮ่า  ฮ่า  พี่เหวินซานตลกที่สุดเลยฉันไม่ทำพี่หรอกเพราะพี่คือสามีของฉัน เดี๋ยวฉันก็อดได้สามีพอดีสิคะพึ่งจะมาเกิดใหม่ทั้งทีแถมสามีสุดหล่อหนึ่งคน เราต้องอยู่ด้วยกันไปอีกนานค่ะอิอิ "

 เธอทำหน้าทะเล้นใส่ชายหนุ่ม 

 "ขอให้พูดจริงเถอะไม่ใช่ว่าถ้าเจอหนุ่มยุคนี้จะวิ่งตามเขา ทิ้งพี่ไปไม่ได้นะม่านอี้หลัน"

"   ...  "   เอ่อพี่พูดจริงหรือเปล่าคะนี้!!!