ทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ลูแฝดกับมิติมหัศจรรย์

ทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ลูแฝดกับมิติมหัศจรรย์

last updateHuling Na-update : 2025-07-30
Language: Thai
goodnovel12goodnovel
8.5
2 Mga Ratings. 2 Rebyu
135Mga Kabanata
14.8Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

พอลืมตาตื่นขึ้น ลู่ซินฟาง ก็พบว่าตัวเองอยู่ในกระท่อมพุพังพร้อมกับลูกแฝด ซินฟางคนเก่าถูกสามีเลวทอดทิ้งอย่างน่าอดสู แต่ซินฟางคนใหม่ไม่ใช่คนที่หงอ รอให้คนอื่นมารังแกง่ายๆ หากชีวิตใหม่ต้องเริ่มจากศูนย์ เช่นนั้นก็มาลองกันสักตั้ง และนางจะใช้ชีวิตในโลกใหม่นี้พร้อมกับเลี้ยงลูกแฝดให้สุขสบายเอง!

view more

Kabanata 1

บทที่ 1 ทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ลูกแฝด

❤️Sophie❤️

I thought the worst thing that could ever happen to me was catching my boyfriend cheating on me, it actually is, but it hurts more when the person he’s cheating on me with is someone I trusted so much.

Someone I respected so much.

Yet here he is, Sebastian, fucking someone on Mrs Davis, our English professor's huge desk inside the office. And the person is Mrs Davis herself.

Stacks of papers are on the floor around them; my boyfriend grips our professor's hips and keeps thrusting into her with brutality.

Dirty moans fill the entire hallway, no one is around, the students are all gone, Mrs Davis is the only one known to go home late because she always has the most work.

Every student loves her, me personally, she’s like a second mother to me, attentive, with a kind smile.

I blink my eyes several times, just to make sure I'm not seeing things but they are still there, fucking, sucking, tasting.

Every sound coming from their lips cut through me so deep I almost stagger and hit the floor.

Sebastian never fucks me like this, he’s always complaining that I'm too weak, or maybe he’s too tired. Just one round, and he will roll off me, he has never even made me come ever since he disvirgined me.

A moan tears from Mrs Davis's lips as Sebastian thrusts into her from behind in her office. And I watch with my jaw on the floor.

This is the craziest thing I’ve seen with my eyes since my parents gave birth to me and it’s not an exaggeration.

He slaps her ass, she squirms in front of him, jerking her ass deeper into his hard-on.

My entire body trembles, I'm too stunned to move. So I stay there, watching my three-year boyfriend ravage another woman.

And to think that this woman is my advisor, whenever I have a relationship problem, I rush to her, just like I did now before I found her getting screwed by my boyfriend.

My throat tightens so hard it's becoming difficult to breathe.

My knees buckle and I clutch the door handle to stop from hitting the floor.

Their loud moans fill the room, tormenting me. The tears spill before I can stop them.

For a second, I almost convince myself I misread the scene. That maybe this is a dream, or a cruel hallucination born from stress, exams, everything piling too high for too long.

But then Sebastian laughs, the same laugh that I thought was only meant for me, and it slices through me.

“ Fuck mommy harder, good boy!”

My boyfriend grunts, and slams into her, “Fuck! You are so tight, so sweet.”

My hand shakes so hard until I clench it, I want to scream, to shout at them to stop, but I stand there, too broken to say a word.

The sex is so hard, so rough, that I assume bruises will be left on her body, but judging by the way she keeps moaning like a stupid sex starved slut that she is, she seems to be enjoying it.

“Do you fuck your girlfriend this crazy, baby?” she purrs.

“ My dick is meant for only you to enjoy like this.”

“Love fucking me, don't you?”

A loud spank echoes through the room and she jerks, then grips the counter.

The room suddenly becomes too hot, too suffocating. My hand grabs the doorknob, and it creaks.

Both of them flinch at the same time, so it really is happening, I'm not hallucinating, I'm not dreaming.

A fresh wave of tears hit me from nowhere.

Sebastian scrambles back first, yanking at his clothes like it will erase what I just saw. Mrs Davis adjusts herself slower, smoother—like she still has control over something in this mess.

That alone makes me want to go over and slap her hard across the face, but it seems my legs have stopped functioning.

Sebastian darts forward, “ Sophie—”

“Don't.” I raise a trembling hand, and my voice comes out low, too low for how I'm crumbling inside.

I step fully into the room now, and every memory I have of this place, the advice session, the polite smiles, the trust—I feel them rot all at once.

“You.” I turn my gaze to him first.

Sebastian looks wrecked, guilty, but not destroyed enough, at least not the way I'm getting destroyed right now.

Three years of love, plans, apologies, intimacy, reduced to him standing half naked in her office like I interrupted something.

“What exactly am I supposed to be seeing right now?”

He exhales sharply, “It just happened, I swear—”

“Just happened?” I let out a laugh and it comes out broken, “Okay your dick accidentally falls into her right?”

Mrs Davis finally speaks, “You need to calm down—”

“Don't you dare tell me to calm down.”

She continues again, “You don't have to shout, things like this happen, it’s because you don't satisfy him as I do.”

The words slap me hard in the face, is this Mrs Davis? I laugh, I laugh so hard my stomach hurts, and I wipe the angry tears spilling from my eyes, “You are so shameless, getting fucked by someone that could have been your son!”

They both jerk, “What happens if the authorities find out about this?”

Panic flickers on their faces, “ Sophie…..”

“Shut the fuck up!” I scream.

They stop talking.

My hands curl into balls without permission, my whole body is shaking now, not from sadness anymore, but from betrayal. And it’s making it hard to breathe.

“So tell—” my voice comes out barely above a whisper, “ do you enjoy fucking older women?” Older women, the words echo through my brain.

I'm just twenty, he’s twenty too and he just finished fucking a woman close to forty.

Sebastian's eyes dart to the floor, he doesn't deny it, and that silence is enough to tell me what I need to know.

I stagger back and slam into the wall hard.

“You enjoyed fucking her, you were moaning, you never fucked me like that.”

I don't even know which one hurts more, the fact that he’s fucking someone else, or the fact that he never enjoys fucking me like this.

“And you,” a lump forms in my throat and I swallow hard, “ you used to give me relationship advice, you were always so kind to me, so motherly, was that all because you were screwing my boyfriend and you never wanted me to suspect a thing?”

Sebastian takes a step forward, “It’s not what you think—”

“What I think!!” my loud voice rips through the walls.

Pain flashes across his eyes now, “ I'm sorry….”

Shaking my head, I utter, “You don't get to be sorry, sorry is when you say you forget someone’s birthday, not when you destroyed your girlfriend’s life.”

More questions flood through me, I want to ask if I was always a joke to him, I want to ask if all the love he showed for three years was true, or they were just meant to deceive me.

But one question leaves a bitter taste in my mouth, I stare at him for long, with my throat tightening so hard, “Tell me one thing…. Have you always loved her? Me and her, who do you choose?”

A part of me wishes he will choose me, fall to the floor, and tell me he won't ever come close to her again, that this is just a one-time mistake.

But his eyes move from Mrs Davis to me and then to Mrs Davis again, “ I'm sorry Sophie……”

A loud cry vibrates through my chest, three years of relationship, gone within a blink.

There is no need to wait anymore, he chose her, I was just a thing to pass the time, I step back towards the door, wiping my face as tears keep pooling.

Sebastian calls my name, but I'm already running through the hallway, I have no idea where I’m running to, I just keep running.

Until my feet burn, until I feel like I'm about to collapse.

Then I trip and hit the floor hard.

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata

Rebyu

Musikapan Chittima
Musikapan Chittima
สนุกดีค่ะ แนวฟีลกู้ด ครอบครัวอบอุ่น
2026-10-19 17:16:18
0
0
Nattery
Nattery
ชีวิตสโลไลฟ์ มีระทึกนิดหน่อย อ่านได้เรื่อยๆ ขอบคุณที่อัพเดทจนจบ
2025-11-20 01:32:13
0
0
135 Kabanata
บทที่ 1 ทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ลูกแฝด
บทที่ 1ทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ลูกแฝด แคว้นต้าเหลียน หมู่บ้านกว่างซู เมืองเล่ออัน ภายในกระท่อมเล็กที่ทรุดโทรมท้ายหมู่บ้าน “ท่านแม่ ข้าหิวจังเลย ฮึก...” เสียงเล็กๆ ของเด็กหญิงสะอึกสะอื้น ดังอยู่ข้างกายของหญิงสาว “เป่าเอ๋อร์ ท่านแม่ป่วยอยู่ ห้ามเอาแต่ใจ” คราวนี้เป็นเสียงเอ็ดของเด็กชาย “แต่...แต่ข้าหิวนี่น่า ฮื่อๆ” “ข้า...ข้าก็หิว ฮึก ฮือ...” เด็กชายแบกรับความเข้มแข็งในฐานะพี่ชายไม่ไหวแล้วเหมือนกัน พูดประโยคนั้นจบก็ประสานเสียงร้องไห้กับน้องสาว เสียงร้องไห้ของเด็กทั้งสองช่วยดึงสติของลู่ซินฟาง นางพยายามลืมตาที่หนักอึ้งขึ้น เมื่อตื่นขึ้นแล้ว ภาพที่เห็นอยู่ตรงหน้าคือกระท่อมผุพังที่ทำจากไม้กระดาน มีรอยแตกรอยรั่วหลายจุด มองไปก็เห็นโต๊ะกินข้าวเก่าซอมซ่อได้ทันที ส่วนเด็กน้อยที่กำลังนั่งกอดเข่าร้องไห้อยู่ข้างๆ นี้ อายุน่าจะราวๆ 3-4 ขวบ หน้าตาคล้ายกันอย่างกับแกะ คาดว่าคงเป็นฝาแฝด ความทรงจำครั้งล่าสุดที่จำได้ สถานที่ที่ลู่ซินฟางอาศัยอยู่คือห้องในอ
Magbasa pa
บทที่ 2 บ้านสามีที่ชั่วร้าย
บทที่ 2บ้านสามีที่ชั่วร้าย ตอนถูกไล่ออกจากบ้านสามี คือหลังจากมีการประกาศผลสอบจอหงวน เหอถิงสอบติดลำดับต้นๆ ต่อมาได้ถูกแต่งตั้งให้เป็นขุนนางของเมืองชิ่ง หลังจากได้ข่าวว่าเขากำลังเดินทางกลับมาที่เมืองชิ่ง ซึ่งเป็นบ้านเกิด เพื่อรับตำแหน่งขุนนาง ลู่ซินฟางจับลูกทั้งสองแต่งตัวให้น่ารักที่สุด แล้วพาพวกเขาออกไปต้อนรับ คาดไม่ถึงว่า แม่สามีกลับบุกมาที่เรือน ลากนางกับลูกๆ ออกมาที่ประตูหลังบ้าน ‘ท่านแม่...นี่มันอะไรกันเจ้าคะ’ แม่สามีเท้าเอวและถลึงตาใส่อย่างไม่พอใจ ‘ข้ารู้มาตลอดว่าผู้หญิงแพศยาอย่างเจ้าตั้งใจจับลูกชายข้า เด็กที่เจ้าอุ้มท้องมา จริงๆ แล้วก็ไม่ใช่ลูกของอาถิง” เฉิงเอ๋อร์กับเป่าเอ๋อร์ตามจริงแล้วไม่ควรเข้าใจคำพูดของท่านย่า แต่ไม่รู้ทำไม ทุกคำพูดที่แม่สามีพ่นออกมากลับทำให้เด็กทั้งสองแสดงสีหน้าสะเทือนอารมณ์ ลู่ซินฟางกอดลูกๆ ก่อนจะโต้แย้งให้กับตัวเอง ‘ไม่จริงเจ้าค่ะ เฉิงเอ๋อร์กับเป่าเอ๋อร์เป็นลูกของท่านพี่จริงแท้’ ตั้งแต่ที่ลู่ซินฟางเข้ามาในบ้านตระกูลเหอ แม่สามีกับสะใภ้ค
Magbasa pa
บทที่ 3 มิติมหัศจรรย์
บทที่ 3มิติมหัศจรรย์ พอกินหมั่นโถอิ่ม ลู่ซินฟางเก็บถ้วยชามล้าง นางมองที่ดินเล็กๆ กับบ้านไม้ซอมซ่อ ในหัวครุ่นคิดว่าควรจะเริ่มปรับปรุงจากตรงไหนก่อนดี ท้ายที่สุดก็ตัดสินใจว่าจะเริ่มจากการถอนหญ้าในแปลงผักเสียก่อน จากนั้นค่อยไปเก็บฟืนมาตุนไว้ เฉิงเอ๋อร์กับเป่าเอ๋อร์อาสาช่วย ใจจริงลู่ซินฟางอยากให้เด็กๆ ไปวิ่งเล่นตามประสาเด็ก แต่สีหน้าของเฉิงเอ๋อร์นั้นแสดงออกว่ากำลังกังวล คงกลัวว่าถ้าไม่จับตามองท่านแม่ให้ดีๆ ท่านแม่ก็จะเป็นลมเป็นแล้งจนล้มป่วยไปอีก เห็นอย่างนั้น ลู่ซินฟางอดใจอ่อนไม่ได้ หญิงสาวบอกให้เด็กทั้งสองมาช่วยกันกำจัดวัชพืชในสวนผัก ถ้าเบื่อแล้วจะไปวิ่งเล่นก็ได้ ที่ดินที่ลู่ซินฟางอยู่นี้มีขนาดไม่ถึงสองหมู่ (1 หมู่ = 166 ตารางวาโดยประมาณ) ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งวัน ลู่ซินฟางก็จัดการกับแปลงผักที่เต็มไปด้วยหญ้าเรียบร้อย ก่อนจะไปเก็บฟืนต่อ และยังไปตักน้ำที่ลำธารมาเติมให้เต็มตุ่ม เย็นวันนั้น นางกับลูกทั้งสองกินหมั่นโถกับผัดผักที่หาได้จากสวนหลังบ้าน พอพาลูกๆ เข้านอนแล้ว ลู่ซินฟางย่องออก
Magbasa pa
เพื่อนบ้าน
บทที่ 4เพื่อนบ้าน ชีวิตในชนบทแม้จะเหนื่อย เพราะไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวก ต้องทำทุกอย่างด้วยตัวเอง ทว่า…ก็ไม่ต้องใช้ชีวิตแบบรีบเร่งเหมือนตอนอยู่ในเมืองใหญ่ หรือถูกเจ้านายตามจิกตามบ่น ในทุกๆ วัน หลังจากลุกขึ้นมาหุงหาอาหารให้กับลูกทั้งสอง ปลูกผักทำสวนและวางเบ็ดตกปลาเสร็จแล้ว พอมีเวลาว่าง ลู่ซินฟางก็จะมานั่งถักรองเท้าเชือกฟาง จริงๆ แล้ว ลู่ซินฟางจะให้หลินก๊อปปี้รองเท้าขึ้นมาสักกี่คู่ก็ได้ แต่ถ้าทำแบบนั้น อย่าว่าแต่ถูกสงสัย นางกับลูกคงอยู่ในหมู่บ้านนี้ไม่ได้ ในระหว่างวัน เฉิงเอ๋อร์กับเป่าเอ๋อร์จะมาช่วยลู่ซินฟางทำงานเล็กๆ น้อยๆ แล้วก็จะมานั่งคุยเป็นเพื่อน ลู่ซินฟางใช้โอกาสนี้แต่งนิทานและเล่าให้เด็กๆ ฟัง เป็นเรื่องราวของผู้หญิงคนหนึ่งที่โลกเกือบล่มสลายเพราะสัตว์ประหลาด กลางฝ่ามือของผู้หญิงคนนั้นมีประตูผ่านไปยังอีกมิติหนึ่ง ในโลกทางนั้นมีภูตน้อยคอยดูแลชื่อว่าหลิน นางไม่ได้เปิดเผยเรื่องราวซะหมด เสริมเติมแต่งให้เป็นนิทานน่าสนุกขึ้น นั่นก็เพื่อให้เด็กๆ กับหลินมีความรู้สึกใกล้ชิดกัน แน่นอนว่า คำศัพท์บางคำเฉิงเ
Magbasa pa
บทที่ 5 รองเท้าเชือกฟาง
บทที่ 5รองเท้าเชือกฟาง ในที่สุดก็ถักรองเท้าเชือกฟางเสร็จ! ลู่ซินฟางให้เด็กๆ เปลี่ยนมาสวมรองเท้าฟางคู่ใหม่ เชือกที่ได้จากมิติทั้งเหนียวทั้งนุ่ม มีความยืดหยุ่นกำลังดี เด็กทั้งสองชอบมาก กระโดดโลดเต้นไปมา ยังเหลือชุดเก่ามอซอที่ให้รู้สึกขัดหูขัดตา หากเป็นไปได้ก็อยากเอาชุดใหม่มาให้ลูกๆ เปลี่ยนเดี๋ยวนี้เลย แต่ก็นั่นละ เพราะทำไม่ได้ทันที นางเลยต้องกัดฟันอดทนไว้ก่อน ช่วงบ่ายลู่ซินฟางผ่าฟืน งานตรงนี้เด็กๆ ช่วยไม่ไหวจึงให้พวกเขาออกไปเล่นให้สมวัยเด็ก เฉิงเอ๋อร์จูงมือเป่าเอ๋อร์ออกไปเล่น สักพัก ลู่ซินฟางก็ได้ยินเป่าเอ๋อร์แผดเสียงร้องไห้ “แง้...!!” หญิงสาววางขวาน รีบวิ่งไปดูลูก “เป่าเอ๋อร์ เจ้าเป็นอะไร” ลูกชายลูกสาวของนางล้มก้นจ่ำเบ้าบนพื้น ร้องไห้สะอึกสะอื้น เฉิงเอ๋อร์ปาดน้ำตา ชี้ไปทางเด็กชายวัย 8 ขวบที่ยืนหน้าสุดในกลุ่มเด็กๆ ข้างหลังของเด็กคนนั้นมีเด็กวัยไล่เลี่ยกันอีก 3 คน “พวกเราถูกตงตงผลัก” ลู่ซินฟางอุ้มลูกๆ ขึ้นจากพื้น ช่วยปัดเศษดินตา
Magbasa pa
บทที่ 6 รังแกคนถึงบ้าน
บทที่ 6รังแกคนถึงบ้าน “ท่านแม่?” เฉิงเอ๋อร์กับเป่าเอ๋อร์เข้ามากุมมือท่านแม่ทั้งซ้ายและขวา สีหน้าเป็นกังวล จากประสบการณ์ที่ผ่านมา ทุกครั้งที่แม่ของตงตงมาหาเรื่องท่านแม่ถึงบ้าน คนที่ถูกทำร้ายมักจะท่านแม่ของพวกเขา ร่างกายและจิตใจของท่านแม่บอบบางมาก ทางนั้นด่ามานิดหน่อยก็ทำให้ท่านแม่ร้องไห้และซึมไปหลายวัน พอตงตงตะโกนว่าจะไปฟ้องแม่ เด็กทั้งสองก็เลยกลัวว่าแม่ของตงตงจะมาหาเรื่องแม่ของพวกเขาถึงบ้านเหมือนทุกครั้ง ถ้าท่านแม่ล้มป่วยไปอีกจะทำอย่างไร “พวกเจ้าไม่ต้องกังวลไป แม่ไม่ได้ขี้ขลาดเหมือนเมื่อก่อนแล้ว เชื่อแม่สิ” ได้ยินแบบนั้น เฉิงเอ๋อร์เม้มปากมองท่านแม่ ตอนแรกสายตาของเด็กน้อยไม่ค่อยวางใจเท่าไร แต่สักพักถึงยอมพยักหน้า “ข้าเชื่อท่านแม่” ไม่รู้ทำไม ถึงได้รู้สึกว่าท่านแม่ในตอนนี้เข้มแข็งกว่าเมื่อก่อน และไม่ว่าท่านแม่จะพูดอะไร น่าเชื่อถือไปหมด “ท่านแม่…” เป่าเอ๋อร์เขย่าแขนลู่ซินฟาง “มีอะไรจ๊ะ เป่าเอ๋อร์ของแม่” “ท่านแม่ไม่ได้ขโมยของคนอื่น เป่าเอ๋อร์เช
Magbasa pa
บทที่ 7 เงินก้อนแรก
บทที่ 7เงินก้อนแรก ลู่ซินฟางมีทักษะการต่อสู้จากมิติมาบ้างเล็กน้อย ค่อนข้างมั่นใจว่าตนหลบหลีกและสวนกลับเจียงลิ่วได้ ในโลกเดิม มนุษย์ที่ถูกปลุกพลังเป็นฮันเตอร์ล้วนมีฝีมือด้านการต่อสู้ทั้งนั้น ลู่ซินฟางก็อยากต่อสู้เป็นบ้าง หากก็หวาดกลัวเกินกว่าจะออกไปเผชิญหน้ากับมอนสเตอร์ นางจึงแอบมาฝึกฝนในมิติต่างโลก หลินแนะนำนางหลายๆ อย่าง ถึงแม้ฝีมือของนางไม่ได้เก่งกาจอะไร อาจเรียกว่าฮันเตอร์ไม่ได้ แต่ก็พอยิ่งธนูแม่น ใช้มีดสั้นได้ กระโดดหลบและวิ่งได้เร็ว ดังนั้นนางไม่กลัวว่าเจียงลิ่วจะบุกเข้ามาตบตี เกรงก็แต่ว่าจะทำให้พวกเด็กๆ ต้องถูกลูกหลง เคราะห์ยังดี อยู่ๆ เจียงลิ่วก็ชะงักและมีสีหน้าลังเล “ไม่เข้ามาแล้วรึ” หญิงสาวยังคงเท้าเอวถามอย่างเยือกเย็น การกระทำที่ใช้กำลังแม้เป็นตัวอย่างไม่ดี หากก็เป็นจุดเริ่มต้นที่ประกาศให้ทุกคนรู้ว่าต่อจากนี้นางจะไม่ยอมให้กับเจียงลิ่วหรือใครหน้าไหนก็ตามเข้ามาทำร้าย “โบราณว่าอย่าสู้กับหมาจนตรอก ครั้งนี้ฝากไว้ก่อนเถอะ” ถือว่าเจียงลิ่วยังรู้ตัว เวลาหมาจนตรอก
Magbasa pa
บทที่ 8 แผนในอนาคต
บทที่ 8แผนในอนาคต ค่ำคืนนั้น ลู่ซินฟางเปิดประตู ข้ามฝั่งมาที่มิติ สายลมเจือกลิ่นอายสดชื่นโชยปะทะใบหน้า ทุ่งหญ้าสีเขียว สวนผลไม้ พืชไร่ในท้องนา อุดมสมบูรณ์ราวกับถูกหยุดเวลาไว้ ตอนนั้นเอง หลินบินเข้ามานั่งบนหัวไหล่ กอดลู่ซินฟางด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม “เจ้านาย!” “หลิน...” ลู่ซินฟางทักทายภูตน้อย ก่อนจะหยิบรองเท้าฟางเล็กๆ ขนาดเท่ากับของตุ๊กตาออกมา “นี่รองเท้าฟาง ข้าถักมาให้” “ว้าว น่ารักจังเลย” เพราะดีใจที่ได้รับของขวัญจากเจ้านาย ภูตน้อยกระโดดกลางอากาศไม่หยุด ลู่ซินฟางหัวเราะชอบใจ จากนั้นช่วยสวมรองเท้าให้กับหลิน “พอดีเปะเลย”“นั่นสิ ใส่ได้พอดีเลย”“เจ้านาย หลินจะชงชาให้ ไปที่บ้านกันเถอะ”ภูตน้อยพูดพร้อมกับจูงมือลู่ซินฟางไปที่บ้านไม้ รูปทรงแบบยุโรปบ้านไม้หลังนี้ ลู่ซินฟางกับสัตว์อสูรที่เข้ามาขอเป็นพันธมิตรช่วยกันสร้างขึ้นมา อันที่จริง ทั้งบ้านทั้งสวนและไร่นาในมิตินี้ส่วนใหญ่พวกสัตว์อสูรเป็นทำ ทั้งยังช่วยดูแลให้มีสภาพสมบูรณ์ พอเข้ามาในบ้าน ลู่ซินฟางนั่งลงบนเก้าอี้ไม้ หลินรินชาคาโมมายล์
Magbasa pa
บทที่ 9 ผิงกั๋วเปรี้ยว
บทที่ 9ผิงกั๋วเปรี้ยว เช้าวันรุ่งขึ้น หลังจากทำงานหลักๆ เสร็จแล้ว ลู่ซินฟางหยิบตะกร้าผิงกั่ว(แอปเปิล) เทลงในถังไม้ ตักน้ำล้างให้สะอาด เฉิงเอ๋อร์กับเป่าเอ๋อร์ไม่เข้าใจว่าทำไมท่านแม่ถึงเก็บผิงกั่วเปรี้ยวกลับมา แต่ก็ยังอุตส่าห์มาช่วยมารดาล้างผลผิงกั่ว พอล้างเสร็จก็นำไปผึ่งในกระจาดจนแห้ง ถึงอย่างนั้นเด็กน้อยทั้งสองกลับมองมารดาและมองผิงกั่วสลับไปมาด้วยความสงสัย “ท่านแม่ ผิงกั่วมีรสเปรี้ยว ท่านแม่เก็บมาทำไมเยอะแยะ” ในที่สุดเฉิงเอ๋อร์ก็อดทนไม่ไหวเอ่ยถามออกมา เป่าเอ๋อร์รอฟังคำตอบด้วยตาแป๋วแว๋ว ลู่ซินฟางยิ้มให้ลูกชายลูกสาว ถูกต้อง ผิงกั่วในโลกนี้มีรสเปรี้ยว ตอนเข้าป่าครั้งก่อน นางเห็นผิงกั่วหล่นเต็มพื้น รู้สึกเสียดายจึงเก็บขึ้นมา กัดกินคำแรกก็ต้องร้อง ยี๋ มิน่าเล่า ทำไมชาวบ้านแถวนี้ถึงปล่อยให้ผิงกั่วหล่นเต็มพื้น ถ้าหวานอร่อยก็คงไม่ถึงปากของนางสินะ หากนั่นไม่ใช่ประเด็นหลัก ผิงกั่วที่เห็นเต็มตะกร้านี้ ส่วนหนึ่งเก็บมาจากในป่า อีกส่วนหนึ่งนำออกมาจากจากมิติ
Magbasa pa
บทที่ 10 โรงเตี๊ยมตระกูลกง
บทที่ 10โรงเตี๊ยมตระกูลกง เอ้กอี๊เอ้กเอ๊ก… ไก่ตัวผู้ขันตั้งแต่เช้ามืด ลู่ซินฟางลืมตาตื่น มองลูกน้อยทั้งสองที่ยังหลับปุ๋ย ก่อนจะลุกลงจากเตียงเตรียมอาหารเช้าและของสำหรับเข้าเมือง ลู่ซินฟางวางขนมสองจานที่พึ่งอุ่นเสร็จร้อนๆ ลงในกล่องไม้อย่างระมัดระวัง ปิดกล่องแล้ววางแยกไว้อีกทางหนึ่ง ก่อนจะเรียงผิงกั่วเคลือบน้ำตาลใส่ตะกร้า ตอนที่ลูกๆ ตื่นขึ้นมาล้างหน้า ลู่ซินฟางก็เตรียมอาหารเช้าเสร็จพอดี ระหว่างกินมื้อเช้า นางกำชับกับเฉิงเอ๋อร์ว่า “วันนี้เฉิงเอ๋อร์ต้องดูแลน้องให้ดีนะ ของว่างกับมื้อเที่ยงแม่เตรียมไว้ให้แล้ว อยู่ในตู้กับข้าว อย่าลืมล่ะ” “ขอรับ ท่านแม่” ลู่ซินฟางพยักหน้ายิ้มให้กับความเฉลียวฉลาดของลูกชาย หลังจากคุยกับชิงเหลียนเมื่อวานก่อน ลู่ซินฟางจึงคิดจะเข้าเมืองคุยธุระกับเจ้าของโรงเตี๊ยมตระกูลกง ผิงกั่วเคลือบน้ำตาลพวกนี้ก็แค่ผลพลอยได้จากการค้าขายเล็กๆ คิดว่าน่าจะกลับบ้านไม่เกินเที่ยง เมื่อกินข้าวเช้าอิ่มกันแล้ว ก่อนออกบ้าน ลู่ซินฟางย้ำกับลูกๆ อีกครั้ง ให้พวกเขาลงกลอนบ้านให้ดี แต่ถ
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status