บทที่ 14

ผ่านไปหนึ่งอาทิตย์บ้านหลังใหม่คงจะเสร็จอีกไม่เกินหนึ่งอาทิตย์ช่างเร่งทำบ้านจะได้เข้าอยู่แล้ว  ตอนนี้ทำรั้วรอบบ้านสูงมิดหัวของพี่เหวินซานเลยทีเดียวป้องกันได้ทั้งคนและสัตว์ป่าเป็นอย่างดี  

"อีกสามวันเราจะย้ายเข้าบ้านใหม่ได้เลยช่างกำลังเก็บงานอีกไม่มากครับ"

โจวเหวินซานบอกกับม่านอี้หลันตอนนั่งทานข้าวมื้อเย็นด้วยกัน

"ก็ดีสิคะพี่จะแต่งบ้านแบบไหนดีคะ"  ม่านอี้หลันถามชายหนุ่มยิ้มๆ

"ตามใจเธอเลยพี่ไม่เรื่องมากอยากได้อะไรก็บอกในมิติของพี่ยังมีโต๊ะนั่งทานข้าวอยู่ ส่วนมากจะเป็นงานไม้จากฝีมือชาวบ้านพี่สอนพวกเขาทำใช้กันเอง คือเหมือนสอนให้มีวิชาติดตัวหาเลี้ยงครอบครัวยามว่างจากการทำไร่ทำสวนครับ"

"อืมก็ดีสิคะเอาไว้พี่ค่อยนำออกมาใช้ในบ้านเราหลังจากทำความสะอาดบ้านเรียบร้อยก่อนนะคะ ฉันกำลังคิดถึงโต๊ะทานข้าวกับแคร่ไม้ เตียงนอนว่าจะเข้าไปดูในเมืองเหมือนกันค่ะถ้าพี่มีแล้วเราก็ไม่ต้องซื้อให้เปลืองเงิน "

"นายช่างใหญ่ขอซื้อแบบบ้านของพี่ไปทำบ้านให้คนในเมืองด้วยพี่จึงอาจจะไม่ได้จ่ายค่าทำบ้านใหม่ของเราเลยก็ได้ พี่ว่าจะวาดแบบบ้านให้เขาสักสามสี่แบบมันจะทำเงินให้พวกเขาไม่น้อย พี่ไม่ขายแพงหรอกแบบละพันก็พอและพี่ยังมีอีกเยอะในหัวจะนำออกมาทำเงินเข้าบ้านของเราได้ตลอด"

"หรอคะแบบนี้พี่ก็หาเงินได้หลายทางสินี้ถ้าเขาเปิดให้ขายของได้อิสระ พี่จับทางออกแบบสร้างบ้านให้นายช่างใหญ่ก็ทำเงินได้สบายเลยแถมงานไม้ก็ทำเงินได้มากเช่นเดียวกันนะพี่ว่าไหมคะ"

"ดีสิเราใช้มันสมองหาเงินก็ดีเหมือนกันไม่ต้องลงแรงให้เหนื่อยมากถ้ามีวิธีหาเงินได้หลายอย่างพี่จะนำมันมาใช้ในภพนี้ลองดูมันก็ไม่เสียหายอะไรเลยนี่นา แล้วเรื่องลงทำงานในแปลงนาถ้าอี้หลันไม่อยากทำก็ไม่ต้องลงเชื่อพี่เลี้ยงเธอได้ รอเวลาให้ทางรัฐยกเลิกคอมมูลแล้วเราจะมีที่ดินทำกินกันเองทุกบ้าน แต่ตอนนี้ก็อดทนรอไปก่อนไม่กี่ปีหรอกครับตามที่เราเรียนรู้มา"

"ฉันว่าจะคุยกับพี่เหมือนกันค่ะว่าจะไม่ลงทำงานในส่วนรวมอีกแล้ว แต่จะขึ้นเขาไปหาของป่าลงมาทำแปรรูปเอาไว้กินเองดีกว่าค่ะ ไม่ต้องแบ่งให้ใครด้วยแค่กินเราสองคนฉันว่าเหลือเฟือค่ะพี่เหวินซาน"

"อืมเอาตามนั้นพี่ไม่คิดจะบังคับให้เธอทำงานอยู่แล้วดูแค่ดูแลบ้านปลูกผักกินเองก็พอแล้วที่ดินของพี่มีนี้เราสองคนปลูกผักกันเองกินไม่หมดหรอกครับ พี่ยกร่องทำแปลงผักให้หลายๆแปลง แล้วเริ่มลงดินว่านที่ไปก่อนก็แตกใบให้เห็นแล้วผักบางอย่างของเธอซื้อมาจากในเมืองวันนั้นครับ"

"ดินหลังบ้านพี่ปลูกผักต้องได้ผลดีแน่นอนค่ะเพราะเป็นดินใหม่เรายังไม่ได้ปลูกอะไรมาก่อนพอนำอะไรมาปลูกเหมือนจะได้ผลดีมาก ฉันขุดต้นสมุนไพรบนเขาลงมาปลูกด้วยใกล้แม่น้ำท้ายสวนของบ้านมีหลายอย่างเลยค่ะ ต่อไปไม่ต้องขึ้นเขาเราก็มีกินพี่เห็นด้วยกับฉันไหมคะ"

"พี่เห็นด้วยครับเดี๋ยวพี่จะนำเมล็ดผักในมิติของพี่ออกมาให้เธอปลูกด้วย มีหลายอย่างเหมือนกันในกระท่อมท้ายไร่จะเก็บเมล็ดพันธุ์ผักเอาไว้ปลูกในแต่ละฤดูกาลครับ"

"ดีนะคะถ้าพี่ไม่บอกก่อนฉันคงจะซื้อมาหลายอย่างแน่ๆเลย พอพี่บอกมีเมล็ดพันธุ์ในมิติจึงเลือกเอาบางอย่างมาปลูกก่อน แต่ถึงจะมีก็ไม่เป็นไรค่ะเราสามารถปลูกได้ตลอดเลยทั้งปี ฉันจะลองปลูกในมิติเอาไว้ด้วยเหมือนกันค่ะพี่เหวินซาน"

"ได้ครับในมิติพี่ก็ปลูกเอาไว้เยอะแยะไม่ต้องกลัวว่าเราสองคนจะไม่มีผักสดกินกันครับเดี๋ยวพี่จะลองให้ช่างขุดบ่อดินด้านหลังติดแม่น้ำให้ จ้างพิเศษให้รั้วบ้านของเรามิดชิดห่างไกลชาวบ้านถ้าไม่ได้ปลูกผักเพื่อขายหรือมีคนกลั้นแกล้งนำไปบอกทหารแดงมาจับเราล่ะน่ะ"

"ถึงตอนนั้นพี่ก็แค่แตะนำเข้ามิติให้หมดเลยสิคะมันสามารถนำของเข้าไปได้ทุกอย่างนี้เลยนา"

"ไม่ต้องห่วงพี่ไม่ยอมให้ใครมาจับเราได้หรอกแม้แต่ไก่ยังจำกัดให้บ้านละไม่กี่ตัวผู้คนจึงอดอยากไม่รู้จะจำกัดอะไรนักหนา ทำให้ชาวบ้านยากจนเพิ่มเข้าไปอีกพรุ่งนี้เธอจะขึ้นเขาอีกใช่ไหม พี่เห็นทำอะไรหลายอย่างเลยนี้ถ้ามันเหนื่อยมากก็หยุดบ้างนะ ไม่ต้องหักโหมมากจนเกินกำลังของตัวเองละร่างกายของเธอยังไม่แข็งแรงมากนะม่านอี้หลัน"

"ได้ค่ะถึงฉันไม่ไปบนเขาก็เข้ามิติทำโน้นนี้นั้นได้ทั้งวันเหมือนกันค่ะพี่"

"วันนี้ต้มจืดหน่อไม้สดอร่อยมาเลยนะใส่กระดูกหมูนายช่างติดใจกันยกใหญ่ ถามหาสูตรกันเลยล่ะแถมซาลาเปาไส้ผักกับหน่อไม้ของเธอทำให้พวกเขาสนใจมากเลยทีเดียวกับการดัตแปลงวิธีทำอาหารของเธอในแต่ละวัน"

"ยังมีอีกหลายเมนูจากหน่อไม้ให้ทำกินค่ะฉันดองเอาไว้ว่าจะนำมาแกงใส่ไก่ป่าของพี่สับเอาไว้ให้แล้วพี่ชอบแกงแบบไหนคะใส่กะทิหรือแบบแกงลาวใส่ใบแมงลักดีคะ"

"พี่ชอบทุกอย่างทำได้เลยพี่ชอบทุกอย่างถ้าเธอทำ แล้วเรื่องเนื้อพี่จะหามาให้เธอเองพี่ยิงไก่ป่าสำหรับนำมาทำอาหารกับนำกลับมาเลี้ยง พี่เอาเข้าไปในมิติก็ไม่น้อยเลยนะ พวกมันเติบโตแถมไข่ใบใหญ่มากด้วยสิพี่เก็บออกมาให้เธอทำอาหารวันละสิบฟอง ถ้าไม่พอก็บอกพี่เพราะเรายังไม่มีตู้เย็น เก็บในมิตินั้นดีกว่าไม่เน่าเสียเก็บได้ทุกอย่างเลยนะ"

"ได้ค่ะถ้าไม่พอฉันจะบอกพี่เองถ้าเรานำผักเข้าเก็บในมิติของทุกอย่างยังคงสภาพซึ่งมันดีมากสำหรับเราสองคน เพราะของป่าที่ฉันเก็บลงมานั้นยังอยู่ในสภาพเดิมเหมือนในป่าบนเขาเลยค่ะพี่เหวินซาน"  และที่เธอยิ้มดีใจเพราะชายหนุ่มบอกชอบอาหารทุกอย่างที่เธอทำติดใจฝีมือฉันละสิรักกูหลงกู

"ดีครับมาพี่จะช่วยเธอล้างถ้วยเองวันนี้เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว อาบน้ำนอนพักผ่อนให้เพียงพอไม่ต้องรีบตื่นพรุ่งนี้พี่จะขึ้นเขาไปหาเนื้อมาให้เธอเอง หมูป่าก็มีนะพี่ว่าจะเอาเข้าไปเลี้ยงในมิติเหมือนกัน พี่ไปเห็นลูกๆของมันพึ่งจะเกิดสิบกว่าตัวได้มังพี่จะเอาทั้งพ่อแม่มันเลยเอาไว้ทำพันธุ์ในมิติพี่มีคอกหมูป่าอยู่แล้วครับท้ายไร่ของพี่"

"ก็ดีสิคะวันแต่งงานของเราพี่ก็นำมาสักตัวแต่อย่าไปเอาพ่อแม่หมูตัวเล็กนะคะเดี๋ยวมันจะเป็นกำพร้าเหมือนเราสองคนค่ะ"

"ได้ครับที่จริงพี่ยิงได้หมูป่าตัวผู้ตกมันมาแล้วล่ะตัวหนึ่ง แต่พี่ยังไม่มีเวลาจะทำมันเอาทิ้งไว้ในมิติว่าจะให้นายช่างทำในวันแต่งงานขึ้นบ้านใหม่ของเราเลยจะถือโอกาศเลี้ยงช่างไปด้วยเลย พี่จะบอกช่างวันส่งมอบบ้านให้เราก่อน เหลือรั้วด้านหลังช่างแบ่งงานกันทำถึงได้เสร็จเร็ว พรุ่งนี้พี่จะบอกจ้างขุดบ่อน้ำด้วยเลยครับ"

"ดีค่ะจะได้เสร็จทีเดียวเลยไม่ต้องจ้างหลายครั้ง"  ม่านอี้หลันเห็นด้วยกับสิ่งที่ชายหนุ่มคิดและลงมือทำ