LOGINShare
บทที่ 12
publish date:
2026-02-15 10:31:42
Latest chapter
โจวเหวินซานแห่งหมู่บ้านต้าลี่ บทที่ 37
หลายปีผ่านไปตอนนี้โจวเหวินซานกับม่านอี้หลันนั้นให้ลูกชายลุงกู้หยวนดูแลบ้านให้เขาอาจจะมาพักเพียงปีละครั้งกับพ่อบุญธรรมกับลูกชายฝาแฝดทั้งสาม ใช่แล้วม่านอี้หลันคลอดลูกออกมาทีเดียวสามคนสร้างความตื่นตะลึงไปทั้งหมู่บ้านและโรงพยาบาลของอำเภอคลอดแบบผ่าจากแพทย์จบจากเมืองนอกที่ดินในหมู่บ้านก็ให้ลูกชายคนเล็กของลุงกู้หยวนทำกินขอเพียงรักษามรดกของพวกเขาให้ดีก็พอเขาไม่ต้องการส่วนแบ่งอะไรจากคนในหมู่บ้านเดียวกัน เพราะนั่งรอเงินค่าเช่าตึกกับที่ดินของอำเภอกับเมืองปักกิ่งก็รวยเละแล้ว แต่เปิดร้านค้าที่เดียวคืออาหารจากป่าในมิติให้คนงานดูแลแทนในเมืองปักกิ่งเธอเข้าไปทำบัญชีกับเติมของทุกต้นเดือนกับกลางเดือนก็พอและเปิดสวนผลไม้แบบให้เก็บกินได้ไม่อั้นเก็บค่าบริการรายหัวไปมีที่พักสุดชิวห่างจากตัวเมืองไม่ถึงสิบกิโลเมตรอาหารหลากหลายให้เลือกสั่งทาน ฝึกสอนให้สาวน้อยมีมี่กับลีลี่ผู้สืบทอดความรู้จากคุณม่านอี้หลันทุกอย่างจนเก่งกาจหาคนเทียบไม่ได้เลยพี่เหวินซานเปิดรับออกแบบบ้านอาคารทุกอย่างแต่หน้าที่สร้างคือลุงช่างมีคนในหมู่บ้านทำงานกับลุงช่างคือลูกชายคนกลางของลุงกู้หยวนตอนนี้ซื้อบ้านในเมืองได้แล้วคนโตเลี้ยงพ่อแม่ คนเ
โจวเหวินซานแห่งหมู่บ้านต้าลี่ บทที่ 36
ตลอดเวลาสองเดือนของโจวเหวินซานกับม่านอี้หลันได้ไปเที่ยวหาพ่อบุญธรรม ทั้งสองคนในวันหยุดพวกของท่านจะพาขับรถออกไปเที่ยวตั้งเช้าจนมืดค่ำดึกดื่นของวันหยุดจะชดเชยด้วยการต้องอยู่ด้วยกันให้นานที่สุด กว่าจะเดินทางมาหากันแต่ละครั้งต้องใช้เวลานานนับปีจนม่านอี้หลันบอกจะมาหาพวกท่านปีละสองครั้งต้องจัดการงานทางหมู่บ้านต้าลี่ให้ลงตัวทุกอย่างตามที่จริงก็ไม่อยากจะทำอะไรมากหรอกนอกจากกินนอนเที่ยวในภพนี้ให้เบื่อไปเลยกะจะเป็นเจ้าของที่ดินกับตึกเอาไว้ให้เช่าหลายๆที่หน่อย นั่งเก็บกินกำไรของการลงทุนกับการวางแผนล่วงหน้าเอาไว้กินนานๆ ได้ตึกมาจากพวกท่านคนละสามตึกที่ดินเปล่าอีกสามแปลงสวยๆทั้งนั้นและซื้อเองไปอีกหลายตึกที่ดินเปล่านอกตัวเมืองในเมืองเอาไว้เก็งกำไรในอีกไม่กี่ปีราคาคงจะพุ่งยิ่งกว่าตอนนี้มากมายหลายเท่า ทำให้ม่านอี้หลันยิ้มด้วยความดีใจกับความฝันของตัวเองนั้นเห็นๆรออยู่ข้างหน้าหุๆและยาดมของเธอนั้นพ่อบุญธรรมนำขวดเล็กสำหรับให้ดมฟรีไปแจกผลตอบรับเกินคาดทำเงินได้ไม่น้อยเลย ก่อนจะกลับบ้านยังแวะไปหาป้าฉินกับอ้ายผิงทำการค้าได้เงินมาอีกหลายพันหยวน ไม่ว่าสถานที่ไหนสำคัญพ่อบุญธรรมพาไปเที่ยวจนหมดแม้วันไหนพวกท่
โจวเหวินซานแห่งหมู่บ้านต้าลี่ บทที่ 35
รถไฟเดินทางเกือบสองวันก็หยุดลงสถาณีเมืองปักกิ่ง โจวเหวินซานกับม่านอี้หลันต่างเตรียมตัวลงรถด้วยความตื่นเต้นและร่ำลากันกับครอบครัวของป้าอ้ายฉินนั้นให้ทั้งที่อยู่และเบอร์โทรกับม่านอี้หลัน เพราะติดใจอาหารทุกอย่างของเธอละสิทำเงินไปเป็นร้อยหยวนเลยทีเดียว ไม่ว่าม่านอี้หลันจะนำอะไรออกมาจากในกระเป๋าสารพัดนึกของเธอ เพื่อนใหม่อย่างคุณหนูอ้ายผิงจะต้องของซื้อไปกินทุกอย่างจนทุกคนแทบจะไม่อยากเชื่อเลยว่าม่านอี้หลันนั้นพกพาของกินจนเต็มกระเป๋า แถมพี่เหวินซานยังได้เพื่อนใหม่เป็นสามีของคุณหนูอ้ายผิงอีกด้วยดูเหมือนว่าเขาจะมียศนายพลเลยทีเดียวตอนเธอพาอ้ายผิงไปห้องน้ำโดนพวกค้ามนุษย์ตีเนียนเข้ามาทำเป็นสามีของพวกเธอทั้งสองคน โดนพี่เหวินซานกับพี่ห่าวเฉิงซัดจนนอนหมอบสลบเมือดรอตำรวจรถไฟใส่กุญแจมือไปทั้งสาม อ้อมียายป้ามหาภัยอีกคนแกล้งมาทำเป็นแม่สามีของพวกเธอด้วยม่านอี้หลันจึงทั้งเตะทั้งตบจนหน้าบวมเป็นหัวหมู ป้าฉินเองตอนแรกตกใจมากจนทำตัวแทบจะไม่ถูก พอม่านอี้หลันด่าสวนคืนแบบไม่เกรงกลัวแถมยังจัดป้ามหาภัยคงจะหยอดน้ำข้าวต้มไปนับเดือน หึสมน้ำหน้าคงจะทำกันมานานไม่รู้ใครตกเป็นเหยื่อพวกมันบ้างพอลงรถมาก็เจอกันกับพ่อบุญธ
โจวเหวินซานแห่งหมู่บ้านต้าลี่ บทที่ 34
วันนี้ม่านอี้หลันตื่นตั้งแต่ตีสี่เพื่อจะเดินทางเข้าไปในเมืองเพื่อจะขึ้นรถไฟเที่ยวแรกโจวเหวินซานฝากบ้านกับลุงกู้หยวนและภรรยาเพราะข้าวของส่วนใหญ่จะเป็นของภพเก่าของทั้งสองคน จึงพากันนำเข้ามิติเอาไว้ก่อนนอกนั้นใช้ผ้าคลุมเอาไว้ เพราะโจวเหวินซานนั้นมีจักรยานเขาบอกจะปั่นไปกับภรรยาเองเขาอ้างว่ากระเป๋าก็ขนไปก่อนแล้วและมีที่รับฝากเอาไว้บ้านของนายช่างใหญ่คนที่มาสร้างบ้านให้เขาลุงกู้หยวนจึงไม่สงสัยอะไร แท้จริงแล้วเขาซิ่งวิบากเข้าเมืองกับภรรยาสองคนชิวๆอย่างไม่มีใครเห็นเลยสักคน"วันนี้คนก็เยอะอยู่นะคะพี่เหวินซานแต่คงจะไม่เท่าตอนปีใหม่ นี่ขนาดเราเลือกเดินทางกลางเดือนไปแล้วนะคะ"ทั้งสองคนถือแค่กระเป๋าเสื้อผ้าตบตาคนสองใบอีกใบหนึ่งของกินล้วนๆ สำหรับแกล้งหยิบของในกระเป๋าออกมาตอนนั่งนอนบนรถไฟตั้งเกือบสองวันแนะนี่ถ้านั่งตู้ธรรมดาคงจะปวดหลังน่าดูแต่จะทำอะไรได้ล่ะในเมื่อความจนมันน่ากล้ว เพราะไม่มีใครอยากจะนั่งเบียดกับคนอื่นทั้งกลิ่นตัวกลิ่นเหงื่อคนจนจะอ้วก แต่ทุกคนก็ต้องจำใจขึ้นเพราะความจำเป็นไหนจะต้องเสี่ยงอันตรายจากพวกค้ามนุษย์อีกมิจฉาชีพเองก็เยอะ ไม่มีอะไรน่ากล้วเท่าจิตใจของคนแล้วล่ะตอนนี้"เดินตามพี่มา
โจวเหวินซานแห่งหมู่บ้านต้าลี่ บทที่ 33
ผ่านมาอีกห้าเดือนชาวบ้านต่างก็ได้รับที่ดินทำกินกันทุกครอบครัวตอนนี้ทุกอย่างกำลังดีขึ้นจากเมื่อก่อน ต่อจากนี้ไปทุกคนจะลงทำกินในที่ดินของตัวเองในฤดูกาลหน้า หน้าหนาวหิมะโปรยปลายลงมาจากฟากฟ้าขาวโพลนกองเต็มถนนหนทางไปหมดม่านอี้หลันหลังจากเล่นหิมะจนพอใจกับสามีในบริเวณบ้านของตัวเอง จนพี่เหวินซานต้องอุ้มเธอเข้าบ้านเพราะกลัวภรรยาจะไม่สบายเพราะเธอเล่นแบบไม่ยอมหยุดเลยตั้งหลายชั่วโมง ปั้นตุ๊กตาหมีแมวหมาไก่ไปก็หลายตัว สร้างบ้านหิมะไปก็หลายหลั ตั้งแต่ทานข้าวเช้าอิ่มจนตอนนี้จะเข้าบ่ายโมงแล้วเธอไม่ยอมกินข้าวเที่ยง จนสามีต้องอุ้มเข้าบ้านมาทานข้าวเที่ยงก่อน"พี่ว่าทานข้าวก่อนนะครับอี้หลันวันนี้พอก่อนนะครับเดี๋ยวจะไม่สบายได้ วันนี้ทานสุกี้ร้อนๆดีกว่านะครับพี่ตั้งหม้อเสร็จเรียบร้อยแล้ว เครื่องพี่ก็เตรียมหมดทุกอย่างแล้วรอแค่อี้หลันมาทานเท่านั้นเองวันนี้พอก่อนนะครับภรรยา""ก็ได้คะสามีก็มันสนุกดีนี่คะนานๆเราค่อยเล่นกันปีละครั้งเองแล้วไม่ใช่ว่าฉันเล่นทุกวันเสียเมื่อไรล่ะคะสามี วันนี้พี่เข้าไปในหมู่บ้านตอนเช้าเป็นอย่างไรบ้างคะหวังว่าคงจะไม่มีหลังคาบ้านไหนถล่มลงตอนหิมะกำลังตกหนักนะคะพี่เหวินซาน""อืมยังไม่มีห
โจวเหวินซานแห่งหมู่บ้านต้าลี่ บทที่ 32
วันเวลาผันผ่านตอนนี้ม่านอี้หลันอายุยี่สิบปิเต็มพี่เหวินซานยี่สิบสามปี ตลอดเวลาสามปีผ่านมาเธอไม่เคยได้ลงทำงานในแปลงนารวมอีกเลยตั้งแต่งงานกับพี่เหวินซาน ทั้งสองคนยังคงเข้าไปขายของทุกสามวันในตลาดมืดตอนนี้มีเงินมากพอจะเป็นเจ้าของที่ดิน และมีข่าวดีจากในเมืองเรื่องแบ่งปันที่ดินให้ชาวบ้านทำกินเอง ม่ต้องส่งเข้าส่วนกลางอีกต่อไป กับการจากไปของผู้นำคนเก่า หัวหน้าหมู่บ้านได้ไปประชุมกลับมาประกาศบอกให้คนในหมู่บ้านได้ฟังชาวบ้านทุกครอบครัวได้ยินข่าวดีต่างส่งเสียงโห่ร้องด้วยความดีใจ เพราะทุกคนต่างก็คาดหวังกับที่ดินทำกินเป็นของใครของมันเช่นเดียวกัน"พี่เหวินซานพอก่อนไหมคะสองรอบแล้วนะพี่ไม่เหนื่อยบ้างเหรอ"ม่านอี้หลันนอนหมดแรงในอ้อมกอดของสามีหนุ่มผู้เปรียบเหมือนม้าศึกตั้งแต่ได้เข้าหอไม่มีวันไหนจะว่างเว้นให้เธอได้นอนเต็มอิ่ม นอกจากวันนั้นของเดือนและนอนในตอนกลางวันตอนสามีไปทำงาน แต่มันก็คือหน้าที่ของคนเป็นภรรยาต้องปรนบัติสามีไม่ว่าจะยุคไหนๆก็ตาม"น้องเหนื่อยก็นอนเฉยๆที่เหลือพี่ทำเองอีกรอบนะคนดี"จากนั้นก็มีเพียงเสียงครางหวานสลับเสียงคำรามต่ำของสามีหนุ่ม ใครบอกว่านอนเฉยๆก็ได้ เล้าโลมเธอจนตัวอ่อนไปหมดด้วยค
โจวเหวินซานแห่งหมู่บ้านต้าลี่ บทที่ 14
ผ่านไปหนึ่งอาทิตย์บ้านหลังใหม่คงจะเสร็จอีกไม่เกินหนึ่งอาทิตย์ช่างเร่งทำบ้านจะได้เข้าอยู่แล้ว ตอนนี้ทำรั้วรอบบ้านสูงมิดหัวของพี่เหวินซานเลยทีเดียวป้องกันได้ทั้งคนและสัตว์ป่าเป็นอย่างดี "อีกสามวันเราจะย้ายเข้าบ้านใหม่ได้เลยช่างกำลังเก็บงานอีกไม่มากครับ"โจวเหวินซานบอกกับม่านอี้หลันตอนนั่งทานข้าวมื
โจวเหวินซานแห่งหมู่บ้านต้าลี่ บทที่ 13
ม่านอี้หลันหยุดเดินแล้วหันหลังกลับมามองอดีตป้าสะใภ้ด้วยหางตา ก่อนจะเหยียดยิ้มกลับไปแบบไม่มีความเกรงกลัวเหมือนเมื่อก่อน มีชาวบ้านหลายคนนั่งซักผ้าหลังเลิกทำงานในแปลงนาทุกคนต่างรอฟังเรื่องสนุกของชาวบ้านเป็นเรื่องปกติของคนในหมู่บ้าน"พี่เหวินซานได้ยินเสียงเปรตมันร้องขอส่วนบุญหรือเปล่าคะ คงจะไม่มีใครทำบ
โจวเหวินซานแห่งหมู่บ้านต้าลี่ บทที่ 9
ส่วนอีกคนยังไม่ได้รับรู้ว่าโดนจับความลับได้แล้วเช่นเดียวกันกับชายหนุ่น ตอนนี้ก็โดนฝ่ายของหญิงสาวจับได้เช่นเดียวกันแต่เธอเองเลือกจะอยู่ให้เป็นเย็นให้ได้คือตามน้ำ และไม่คิดจะถามให้เขาต้องอึดอัดใจคนเราย่อมมีความลับส่วนตัวกันทุกคน ถ้าเขาไว้ใจคงจะถามเธอเองก็พร้อมจะตอบ ม่านอี้หลันทำงานเสร็จก็เข้าอาบน้ำใ
โจวเหวินซานแห่งหมู่บ้านต้าลี่ บทที่ 8
ทั้งสองคนเดินทางมาถึงบ้านก็ยามบ่ายกว่าๆขนของเข้าบ้านได้ไม่นานนายช่างก็มาจากอำเภอ เขาจึงเอาแบบวาดบ้านออกมาให้ช่างดูห้องน้ำกับห้องอาบน้ำแล้วมุงหลังคาใหม่หมดทั้งหลัง เขาพอจะมีเงินเก็บของร่างเดิมอยู่เด็กคนนี้ขยันไม่เบา อีกทั้งได้รับโอกาสจากอาจารย์ในคอกวัวทั้งสองท่าน และ เขาใช้ชีวิตด้วยความเรียบง่ายไม่
You may also like
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก
จิ้งซิง628.7K viewsมนตรารักท่านอ๋องขี้หึง (หึงโหด คลั่งรัก)
ชาไทยเย็น24.1K viewsยอดชายานักพยากรณ์ : ท่านอ๋อง ชายาท่านเลี้ยงผี
ดอกถังร่วงหล่น275.2K viewsชาตินี้ ข้าไม่ขอรัก!
ซีไซต์34.9K viewsหลีกทางให้ข้าพระชายาทวงบัลลังค์
อักษรามณี2.8K viewsข้าอยู่บน ท่านอ๋องอยู่ล่างNC25+
ซีไซต์4.8K viewsหอบมิติวัตถุดิบอาหารมาเป็นเด็กกำพร้าในค่ายลี้ภัย
ภัสสพิชชา2.2K viewsตายแล้วเกิดใหม่ ดันเป็นฮ่องเต้
อักษราลัย29 views
