Share

26 - NC

last update Last Updated: 2026-01-06 12:36:18

26 - NC

เส้นเสียงแหบพร่าจนต้องขยับกลืนน้ำลาย คาดหวังทั้งซ่านไปทั่วร่าง เปลือกตาหลุบมองเนินสาวขนอุยที่ใกล้เข้ามาทุกที แล้วสะดุ้งยามมือเรียวเล็กเลื่อนลงกรอบหน้าประคองกรามแกร่งไว้ทั้งสองมือ เขาพยายามยื่นหน้าไปหาสิ่งที่ต้อง ทว่าเธอขยับออกห่าง

ชีพจรอกซ้ายเต้นรัวโครมคราม แผงอกสะท้อนแรงจากแรงหอบหายใจ ลำคอถูกเธอกอบกุมดันให้แหงนดวงหน้าขึ้น

“มองโปรด...เฮียเสือ”

เธอใช้น้ำเสียงสั่งกับเขา และมันทำให้เขายิ่งกว่าต้องการ นัยน์ตาสีนิลดำมืดล้ำลึกจนไม่อาจแยกแยะสีกลางดวงตา จ้องดวงหน้าด้านบนกำลังส่งรอยยิ้มบางอย่างที่พาให้เขาสติกระเจิดกระเจิง นิ้วเรียวยาวลูบผ่านลำคอหนาสู่ฐานแล้วกำกระชับทั้งสองอุ้งมือ ส่งไออุ่นร้อนจัดลงผิวเนื้อหยาบกระด้างของชายหนุ่ม นิ้วหัวแม่มือดันปลายคางเขาไว้ลงแรงปลายเล็บจิกเล็กน้อย

“ซี้ดดด อืม”

ดวงตาแขกแวววาว หรี่แคบหลุบต่ำมองนิ้วตนเองขยับเลื่อนขึ้นถึงขอบปากหนา

“เฮียเสือมีปากที่สวย โปรดชอบตอนที่เฮียขยับพูดคุย ยิ้ม ด้านบน.... บางกว่า มันเร้าอารมณ์โปรดเหมือนกัน” นิ้วเล็กเลื่อนไปยังขอบปากบนจนถึงร่องกระจับ

สิวากรสูดลมหายใจ หัวใจโลดแรงความรู้สึกดั่งตัวเองกำลังถูกแม่เสือสาวสำรวจร่างกายทีละส่วน ระแวดระวังว่าเธอจะกางกรงเล็บออกแล้วกรีดลงเนื้อกระด้าง ตัวเกร็งไปทั้งร่าง

“โปรดคิดว่าตัวเองกำลังตื่นเต้น โปรดไม่ทำอะไรอย่างนี้”

เธอเอ่ยเสียงกระซิบ ลากนิ้วลงแอ่งชีพจรฐานลำคอแล้วเลื่อนผ่านไปทางไหล่ กดหัวเข่าลงอีกเพื่อไม่ให้สิวากรขยับได้ก่อนจะเลื่อนฝ่ามือกลับมาที่เดิมโอบรอบลำคอ

“เฮียเสือตื่นเต้นเหมือนโปรดไหม” เธอโน้มลงมาใกล้จนเส้นผมปรกลงทั้งสองข้าง

“เฮียยิ่งกว่าตื่นเต้นอีก ตื่นจนแข็งโด่ และถ้าโปรดยังไม่ขยับเขยื้อนเฮียคงแตกทั้ง ๆ ที่ยังนอนแผ่หลาแบบนี้” เขาเค้นเสียงสั่นพร่า

“ฮึ แต่โปรดยังไม่ได้ทำโทษเฮียเลยนะคะ”

“ทำโทษ? เรื่องอะไรคนดี”

“เมื่อกี้เฮียทำโปรดเกือบตาย” เธอกุมปลายคางเขย่าเบา ๆ “จูบโปรดให้เบา ๆ หน่อยสิคะ”

“อ่า ถ้าเฮียทำผิด เจ้โปรดจะลงโทษเฮียยังไงดีคะ” เสียงเขายิ่งกว่ากระเส่า และท่อนลำขยับไหวเมื่อนึกถึงบทลงโทษที่โปรดปรานจะมอบให้

“เฮียอยากโดนลงโทษเหรอคะ”

โปรดปรานวางฝ่ามือลงข้างแก้มซ้ายตบแผ่วเบา หยั่งเชิง มุมปากสิวากรโค้งขึ้นวาดหวัง

“ใช่ เฮียอยากโดนลงโทษอย่างหนักหน่วง เอาให้สาสมกับสิ่งที่เฮียทำ อ่า เร็วเลยคนดี”

รอยยิ้มของปากอวบอิ่มดั่งแขกสาวอาหรับขยับขยับจนกลายเป็นมุมโค้งครึ่งเสี้ยว หวานคม และยั่วยวนกระแทกให้หัวใจสิวากรโลดแรงกว่าเดิม ท่อนเนื้อผงกรับทั้งที่โปรดปรานยังไม่ทันได้ขยับเขยื้อน

นัยน์ตาเขาพร่ายามที่เธอยืดกายขึ้น จดจ้องฝ่ามือเรียวเล็กอย่างวาดหวังว่าแรงนุ่มนิ่มจะลงมายังจุดที่ทำให้ร่างกายของเขาครางกระหึ่ม

เพียะ!

“อืม โปรด...”

เสียงกระเส่าทอดยาวยามที่ดวงหน้าเขาเอียงไปอีกทางตามแรงกระทบ ใบหน้าซีกซ้ายขึ้นรอยแดงเพียงเล็กน้อยเท่านั้น คงเพราะโปรดปรานออมแรงกลัวว่าสิวากรจะเจ็บ แต่ยังทำให้ดวงตาเสือวาวโรจน์กรุ่นอารมณ์ดิบเถื่อนที่ถูกปลุกขึ้นมาจากภายใน สิวากรพลิกหน้ากลับ

“อีกคนดี เอาให้หนัก เฮียต้องโดนทำโทษ”

“แต่พรุ่งนี้หน้าเฮียจะมีรอยแดง” เธอส่งเสียงคล้ายไม่แน่ใจ

“ถ้างั้นตรงอื่น โปรด ได้โปรด...”

น้ำเสียงคนใต้ร่างทั้งกระเส่า เว้าวอน ทอดเสียงทุ้มต่ำที่กระหึ่มออกมาจากแผงอกจนสั่นกระเพื่อม

เธอวางมือขวาลงลำคอกำแน่นขึ้นอีกนิดแล้ววาดลำแขนข้างซ้ายยกสูงสะบัดลงแก้มขวาสิวากร

เพียะ! เฮือก!

แก่นกายกลางลำตัวผวาจนแทบทะลักทลาย ปลายหัวเยิ้มด้วยสายธารความอยาก

“โปรด...อ๊า”

โปรดปรานหอบหายใจทั้งที่เพิ่งลงแรงไปเพียงสองครั้ง มองอย่างไม่แน่ใจว่าสิ่งที่ตนเองกำลังทำอยู่มันจะใช่วิถีทางของเราสองคนหรือไม่

ทว่า..เพียงเห็นสีหน้าของเฮียเสือ แววตากระสันอยากและร่างแกร่งสั่นกระเพื่อมสะท้านอย่างคนที่กำลังทวีความซ่านเสียว เธอจึงค้นพบว่า เธอชื่นชอบสิ่งนี้ไม่น้อย

ตลอดชั่วชีวิตของเธอ เธอต้องการควบคุมทุกสิ่งรอบกายเสมอ โดยที่ทุกคนยอมจำนนไม่เกี่ยงงอน มีเพียงเขาคนเดียวเท่านั้นที่เธอไม่อาจทำได้

ในช่วงเวลานี้ ขณะที่เธอคร่อมร่างของเขาไว้ เธอกลับกลายเป็นฝ่ายคุมเกม มีอำนาจเหนือกายแข็งแรง แม้ว่าเป็นเพียงอำนาจทางเซ็กซ์แต่เธอยินดียอมรับมัน

โปรดปรานจับปลายคางเฮียเสือให้สะบัดไปด้านซ้ายโน้มหน้าลงเข้าหาลากแผ่นลิ้นสากเรียวเล็กลงรอยแดง

“เฮียชอบไหม” เสียงหวานสั่นกระเส่าเบาบางกระทบใบหน้าและรอยปื้น

“โปรด...ขยับขึ้นได้ไหม เฮียอยากเลีย” เขาพยายามเบี่ยงหน้าไปหาเธอ

โปรดปรานยังปาดลิ้นไถลไปข้างซอกหูเอาลิ้นชอนไชข้างในวกออกมาทางกรามเหลี่ยม

“เฮียเสืออยากขนาดไหน บอกโปรดสิ ขอร้องออกมา”

น้ำเสียงเธอแหบพร่าทรงเสน่ห์จนสิวากรซาบซ่านจนถึงปลายเท้า เอียงดวงหน้าไปหาจนเกือบถึงริมฝีปากแต่โดนมือเล็กเรียวผลักให้หันไปอีกทางพร้อมเสียงหัวเราะลงลูกคอ

“เฮียอยากมาก โปรดคนดี ได้โปรด...เฮียขอ”

ริมฝีปากอวบอิ่มเผยรอยโค้งเล็กน้อยอย่างพึงพอใจ การมีอำนาจในมือเหนือสิวากรเป็นอะไรที่หอมหวาน และมันทำให้แรงเต้นหัวใจกระหน่ำดั่งกลองตี ยิ่งกว่าที่เธอจะเคยจินตนาการไว้

เรือนร่างงดงามเหยียดกายขึ้นเหนือร่าง ก้มศีรษะลงมองดวงหน้าแกร่งที่แดงซ่านจากแรงตีและจากอารมณ์ตัณหา เธอถัดตัวขึ้นไปอีกนิดเพื่อให้เนินสาวได้สัมผัสปลายคาง มือดึงทึ้งผมเขาไว้ขืนแรงชายที่ต้องการใช้ลิ้นสัมผัสรอยแยกหวานล้ำ

เธอแอ่นร่างหยัดสูงลอยเด่นเหนือปากหนา โยกย้ายเป็นวงกลมยั่วเย้า ในลำคอกลั้วหัวเราะแผ่วเบา

ทว่าโปรดปรานประมาทเสือหิวมากจนเกินไป สิวากรในเวลานี้กระสันด้วยความอยากอันมากล้น ถูกกระตุ้นมาแล้วสักพักจนไม่อาจควบคุมตนเองได้ เขาสะบัดท่อนแขนออกจากหัวเข่า คว้าเอวน้อยด้านบนไว้จับแน่นแล้วดันลงต่ำพร้อมผงกศีรษะตนเองขึ้นเพื่อสะบัดตวัดปาดความสาก ผืนลิ้นหนาระคายผิวนุ่มหยาดเยิ้ม

“อ่า เฮียเสือ” โปรดปรานสะท้านซ่านทั้งแอ่นร่าง ทั้งกดตัวเองลง เขาปาดเนื้ออ่อนในร่องรักสะบัดขึ้นแล้วทำซ้ำอีกหลายครั้ง

“อืม....” สิวากรเหลือบสายตาขึ้นจนเห็นนมสวยลูกใหญ่เอื้อมมือขึ้นบีบยอดหัว แกว่งเรียวลิ้นบนติ่งเนื้อกลางรอยแยก

“อ่า อา เฮียเสือ”

เธอกระเส่า ร้อนไปทั่วร่าง ดึงเส้นผมของสิวากรไว้จับมั่นเต็มมือ กดตัวเองลงอีกเพื่อให้เนินสาวร่านสวาทได้ถูกเขากลืนกิน ให้ริมฝีปากหนาที่ทรมานเธออยู่จมเข้าไปในเนื้อนุ่ม ต้องการให้เรียวลิ้นแหย่เข้าสู่ส่วนที่เป็นโพรง จนลึก ลึกอย่างที่สิวากรเองก็ตั้งใจให้เป็นเช่นนั้น

มือหยาบกร้านกดแรงบั้นเอว เนื้ออวบอิ่มล้นทะลักร่องนิ้วยาว เขาบีบหมั่นเขี้ยว ปาดสะบัดเรียวลิ้นกวักแกว่งไกวติ่งเนื้อจนจุดอ่อนไหวสั่นระริก ขยับลากลงตรงเพื่อเย้าแหย่กลีบผีเสื้ออ่อนบางหน้าทางเข้าก่อนจะเลื่อนเรียวลิ้นลึกเข้าไปในโพรงถ้ำ

“อืม” สิวากรครางต่ำสั่นสะท้าน

“เฮียเสือ อ่า” โปรดปรานก็เช่นกัน เธอซ่านไปทั้งร่างและเสียวจนต้องครางลึกดันเนินสาวกดลงอีก

“อีก เฮียเสือ อ่า”

ตอนนี้กลายเป็นเธอที่ร้องขอ เธอข้ามขั้นก้าวกระโดดจากคราวที่แล้วจนแม้แต่ตนเองยังแปลกใจ เลือดในตัวร้อนเร่าระอุต้องการท่อนเนื้อกลางลำตัวสิวากร ต้องการให้เขาโผนเข้าสู่เธอแทนที่จะเป็นเรียวลิ้น

ทว่าสิวากรคงไม่คิดเช่นนั้น เขาต้องการแทรกท่อนเนื้อเล็กในปากเข้าสู่ทางรักหวานล้ำด้านบนให้ลึกยิ่งขึ้น ทั้งต้องการดื่มน้ำธารรักที่เอ่อล้น

ปากหนาสำรวจจนทั่ว ครอบเนินเนื้ออูมใช้ลิ้นดุนดูดอย่างแรงจนร่างอ่อนหวานสะท้านสั่นสะเทือน

“เฮียเสือ อ่า อ๊า”

โปรดปรานปล่อยมือจากเส้นผมเฮียเสือทันทีด้วยความรวดร้าว รู้สึกราวกับว่าตนเองใกล้จะสุขสม อีกเพียงนิดเท่านั้น เธอจับกรอบหน้าแกร่งไว้ พยายามดันออก แต่สิวากรตามติด กดเอวเธอแน่นดันลง ออกแรงดูด

“อ่า อ๊าร์ เฮียเสือ อ่า โปรด อ๊ารร์”

เธอก้มศีรษะลงสบตาเขาในยามที่กำลังพร่าเลือนด้วยแรงกระตุกจากความสุขสม

ใช่แล้ว...เธอเสร็จสม ขึ้นสวรรค์ เห็นแสงสว่าง ไม่ว่าจะเรียกอาการนี้ด้วยคำใด แต่มันคืออาการถึงจุดสุดยอดอันท่วมท้นคาปากของเฮียเสือ และอาการหลั่งน้ำแตกออกจนเธอได้ยินเสียงซูดเข้าปาก

“อืม เลื่อนตัวลงเจ้โปรด ขย่มเฮีย”

โปรดปรานไม่ทันได้ตั้งตัวยามที่ตัวเธอถูกเฮียเสือจับลอยยกลงไปกลางลำตัว ตกใจจนรีบคว้าแผงอกแน่นของเฮียไว้

“เฮีย!”

“สอดลง ขย่มแรง ๆ อ่า เร็วโปรด”

ดูท่าอารมณ์กระสันอยากของเฮียเสือจะพุ่งแรงกว่าที่โปรดปรานคาดการไว้ เธอพยายามรับมือกับเสือโหยให้ทัน ร่างเล็กกว่ามากยงโย่ยงหยกบนตัวสิวากร เอียงตัวไปอีกด้านซ้าย ชันขาขวาขึ้นเพื่อเอาเจ้าท่อนลำเนื้อยาวสอดใส่ แต่ความไม่ดีกันทำให้เธอทำไม่สำเร็จ

“อื้อ เฮียเสือช่วยสิ”

“ไม่ เจ้โปรดลองทำดี ๆ สิ ค่อย ๆ อ่า เอาหัวถูก่อน อืม...แบบนั้น”

สิวากรครางลึก ผงกศีรษะขึ้นมองท่อนลำตัวเองในมือเจ้โปรด ตั้งตระหง่านจนเกือบตรง สะบัดดื่มกินน้ำหวานร่องเนื้อนุ่ม ต้องการโผนตัวขึ้นแต่ถ้ำน้อยยังแคบเกินกว่าจะทำได้ จึงนอนนิ่งรอให้โปรดปรานเป็นคนลงมือ

นัยน์ตาเสือเพ่งมองเรือนร่างอวบอิ่มเต็มมือน่าฟัด ครางในทรวงอกยามที่ท่อนลำเคลื่อนโดนส่วนนิ่มกลางร่องสวาท

“เฮีย อย่ามัวแต่นอนนิ่งสิ โปรดจะทำได้ยังไง ของเฮียใหญ่ขนาดนี้”

“ก็ค่อย ๆ เดี๋ยวก็เข้าได้เอง อืม ดีจัง นิ่มแฉะ”

โปรดปรานหยุดชะงักแล้วปล่อยมือ คิ้วขมวดหงุดหงิด อย่างว่าเธอเป็นพวกลูกคนโปรดมีแต่คนเอาใจ แล้วนี่สิวากรเอาแต่นอนนิ่งปล่อยให้เธอเป็นฝ่ายทำ เป็นฝ่ายเอาใจเขา

“ไม่เอาแล้ว เชิญเฮียจัดการใช้มือเอาแล้วกัน”

อารมณ์ฉุนเฉียวเล็กน้อยผสมงอน ถ้าเป็นผู้หญิงทั่วไปสิวากรคงรู้สึกเซ็ง แต่พอเป็นโปรดปรานทำไมเขาถึงคิดว่ามันน่ารักดี มุมปากขยับยิ้มจับขาเธอไว้กดให้นั่งลง

“ใจเย็นสิคนดี ไม่ลองทำเองแล้วจะควบคุมเฮียได้ยังไง”

โปรดปรานเงยศีรษะขึ้นจากลำเนื้อที่ตนเองจดจ้องด้วยความสะพรึงเล็กน้อย

“เฮียรู้?” เธอถามเสียงแผ่วจนเรียกรอยยิ้มกว้างขึ้นจากเสือหิว

“ไม่ยากอะไรนี่นา โปรดคล้ายเฮีย ชอบควบคุมคนอื่น แต่บนเตียงเฮียขอเป็นฝ่ายถูกควบคุม เฮียรู้สึกเสียวมากกว่า”

เธอนิ่งงันไปชั่วอึดใจ ไม่ทันระวังตัวจึงถูกสิวากรยกร่างขึ้นสูงสักคืบพอให้เจ้าเสือร้ายได้มุดเข้ากลางหว่างขา แล้วจับงัดค่อยกดร่างเธอลง

“เอาสิ อ่า... เจ้โปรด จัดการเฮียสักที เอาให้เฮียครางกระเส่า เอาให้เฮียหมดแรง หลั่งน้ำจนหมดตัว อืออ” สิวากรเค้นเสียงหนักแอ่นลำตัวขึ้นหา

แก่นกายแข็งโด่จนเจ็บ ทั้งร่างสิวากรกระเส่าซ่านจนแทบหลั่ง แต่สาวด้านบนยังยึกยักท่าที มือกร้านดันเธอลงจับลำรักตั้งรับครางลงทรวงอกกระหึ่มทั่วทั้งผืนยามที่ปลายหัวมนหยาดน้ำเริ่มมุดเข้าโพรงถ้ำ

“เฮีย อือ เดี๋ยวก่อน” โปรดปรานยันตัวไว้ให้เขาช้าลง

“ไม่ไหวแล้ว ต้องเดี๋ยวนี้โปรด ทำเฮีย”

โพรงรักอ่อนนุ่มทั้งฉ่ำด้วยน้ำเหนียวใส เพียงท่อนเอ็นได้มุดเข้าสัมผัสความอุ่น แฉะ สิวากรเสียวซ่านจนต้องแหงนดวงหน้าดันสะโพกเสือกขึ้น

“โปรด อ่า”

ลำเนื้อเป่งพองจนขึ้นเอ็นร้อยรัดทะลวงร่องรัก เสือกใส่ทีละนิดเชื่องช้าทว่าไม่ผ่อนปรน เขากดร่างเธอลงเข้าหา

“เฮียเสือ อือออ อื้อออ”

“อีก โปรด เอาลึก ๆ อ่า ลึกอีก”

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • โปรดปราบเสือ   42 แต่งงาน จบบริบูรณ์

    42 แต่งงาน จบบริบูรณ์เธอไม่เคยจินตนาการมาก่อนว่างานแต่งงานของตัวเองจะเป็นแบบไหนอาจสวยงามราวกับเจ้าหญิงในเทพนิยายหรือธรรมดาสามัญมาก ๆ มีเพียงคนในครอบครัวแต่ที่แน่ ๆ วันแต่งงานของเธอต้องอบอวลด้วยความรักความรักของเธอและเจ้าบ่าว และที่สำคัญครอบครัวของเธอในทุกวันบนโลกใบนี้จะมีคู่รักเข้าพิธีแต่งงานกันนับล้านคู่ในวันเดียวกัน แต่ละประเพณีล้วนแตกต่างกันไปตามแต่วัฒนธรรม อย่างวันนี้ค่ายมวยศรเพชรกำลังจัดงานมงคลยิ่งใหญ่ รอยยิ้มเกลื่อนทั่วงาน เสียงหัวเราะสะท้อนอยู่ทุกมุมโถง กลิ่นดอกไม้ฟุ้งจนอบอวล และเหนือสิ่งอื่นใด ทุกคนเปี่ยมไปด้วยความสุข“ไอ้แสน กูเกิดมาก็เพิ่งจะเคยเห็นงานแต่งงานอลังการงานช้างอย่างกับมหาราชา”พ่อครูสถิตคุณพูดเบา ๆ เพราะอายกลัวคนอื่นได้ยินขณะที่เป็นหนึ่งในขบวนเจ้าบ่าว เดินบนถนนคอนกรีตทางขึ้นบ้านเจ้าสาว“พ่อครู พูดดังไปอายเขา เดี๋ยวจะหาพ่อครูมาจากบ้านนอก”“บ้านนอกอะไรว่ะ บ้านกูแค่ผูกขวัญก็เข้าหอแล้ว นี่อะไรจัดใหญ่โต วันนี้วันที่สามแล้วนะมึง”“พ่อ! มันงานแต่งแบบฮินดู” ตรึงใจเอ่ยทักเบา ๆ เอามือหยิกท่อนแขนพ่อครู“โอ๊ย! เจ็บนะแม่ เบามือหน่อย ไว้รอเข้าห้องค่อยหยิกพ่อ”พ่อครูสถิตค

  • โปรดปราบเสือ   41 ได้โปรด

    41 ได้โปรดโปรดปรานหน้าซีดแล้วซีดอีกจนไร้สีเลือด ฝ่ามือเย็นเยียบทั้งเสื้อชุ่มโชกเหงื่อกาฬที่ไหลย้อยออกมาทั่งทั้งร่างทุกความโกรธที่ปะทุเดือดอยู่ภายในพุ่งตรงไปยังชายหนุ่ม สิวากร ที่ตอนนี้ยังดื้อแพ่งจะยื้อเกม ดึงร่างสะบักสะบอมเต็มทนขึ้นมาด้วยมาเอามือพาดเชือก จับแน่นพยุงตนเองจนนั่งพาดเชือกได้แล้ว“ไอ้คนบ้า เฮียเสือ ไอ้ผู้ชายเฮงซวย” โปรดปรานกัดฟันกรอดดังจนบิ๊กโต้งตกใจเธอสะบัดตัวอีกครั้งแรกกว่าเดิม แต่อ้อมแขนของอดีตนักมวยยังแน่นดั่งคีมเหล็ก เธอจึงใช้ปลายร่มกระแทกลงไปยังหลังเท้าของบิ๊กโต้งอย่างแรงปัก!! โอ๊ยยยยยบิ๊กโต้งปล่อยมือทันทีด้วยความเจ็บ เปิดโอกาสให้โปรดปรานสะบัดตัวได้อีกครั้งจนหลุด ทิ้งร่มแล้ววิ่งตรงไปทางบันไดขึ้นเวที คว้าเอาผ้าเช็ดหน้าของผู้ช่วยฝั่งสีแดงไปด้วยสิวากรเกร็งไปทั้งร่างอันเจ็บปวด ดึงตัวเองจนนั่งพาดคาดเชือก แล้วพยายามพยุงตัวลุกขึ้นยืน ขยับเดินสองก้าวแล้วพลันล้มลงอีกครั้งตึง!ร่างใหญ่โตหนาหนักล้มหงายลงไปอีกครั้งอย่างคนที่ไร้เรี่ยวแรงแล้วสิ้นเชิง ภายในหัวสมองปวดจนมึน มองเห็นทุกสิ่งพร่าเลือนซ้อนทับหลากหลาย หางคิ้วเจ็บจนชา รู้สึกถึงความเปียกชื้นอาบลงปลายคางคงเป็นเลือดเข

  • โปรดปราบเสือ   40 ชี้ชะตา

    40 ชี้ชะตาเกร้ง ๆ"เริ่มเกมแล้วครับ! เกรียงไกรเดินหน้าดุดัน ไล่บี้เฮียเสือตั้งแต่หมัดแรก! โอ้โฮ้! หมัดซ้ายเข้าเต็มหน้าท้องเฮียเสือ! แต่เฮียเสือยังยืนได้! เขาพยายามวนหนี แต่เกรียงไกรไม่ปล่อยโอกาส ซ้ำหมัดฮุก ขวาอีกครั้ง!""เฮียเสือถอยกรูดครับ! พยายามยกการ์ดกัน แต่หมัดของเกรียงไกรหนักเหลือเกิน! ตอนนี้คนดูเริ่มตะโกนแล้วครับ ดูท่าจะเชียร์ฝั่งเกรียงไกร!"“ไม่น่าเชื่อนะครับ เฮียเสือลีลาไม่แพ้นักมวยดีกรีแชมป์ ตั้งรับได้อย่างดี”โปรดปรานเนื้อตัวอ่อนแรงขาแทบยืนไม่อยู่ต้องใช้บิ๊กโต้งเป็นหลักพิงไว้“เฮียเสือจะเจ็บหนัก ไม่ได้นะโต้ง”บิ๊กโต้งไม่ตอบ ยืนนิ่งเงียบและรัดร่างเจ้าของค่ายไว้แน่นตามคำสั่งของสิวากร เขาเองเมื่อเห็นลีลาของเฮียเสือยังคิดว่าพอมีลุ้น แต่หมัดของเฮียเสือไม่หนักเท่าไอ้เกรียงไกร ซ้ำลูกเล่นยังไม่เหลี่ยมเท่าเกร้ง ๆ“แหมหมดยกเสียก่อน ให้นักมวยเราได้พักเสียหน่อยนะครับก่อนจะเริ่มยกต่อไป”“ประเมินแล้วสูสีนะครับ”สิวากรคายยางกันกระแทกออกจากปากดื่มน้ำแล้วพ่นทิ้ง มีเลือดออกเล็กน้อยไม่มากนัก“เฮีย เฮียตัวสูงเกินไป ต้องระวังสีข้าง ปิดให้มิด” ชานนท์เอ่ยเตือนตอนที่ยื่นขวดน้ำไปตรงหน้าสิวากรพยั

  • โปรดปราบเสือ   39 นัดชิงแชมป์

    39 นัดชิงแชมป์ณ สนามมวย"ใช่เลยครับ! นี่คือการเจอกันครั้งแรกของสองยอดฝีมือจากสองค่ายใหญ่ ศรเพชร ชลบุรี และ ส.อรุณ อุบลราชธานี บอกเลยว่า ดุเดือดแน่นอน!"เกร้ง ๆ"และแล้วเสียงระฆังก็ดังขึ้น! เริ่มต้นยกแรก! บิ๊กบอยเดินเข้าหา เปิดเกมเร็วด้วยหมัดแย็บซ้ายที่ไวเหมือนสายฟ้า! โอ้ย โอ้ย อีกฝ่ายตั้งการ์ดรับ""แต่ยอดเพชรไม่ยอมง่าย ๆ! โต้กลับด้วยหมัดขวาตรงที่แม่นยำอย่างกับจับวาง! โอ้โฮ้! นี่แค่เริ่มต้นก็ประเดิมดุเดือดแล้ว!"“เอาเล้ย เฮ้ย! โอ๊ย ตุบ เอ้า ต่อยเลย แย็บ แย็บ”โปรดปรานเงยหน้าเอียงไปด้านขวาจ้องพ่อปลื้ม วันนี้ดูขึงขังจริงจังและคึกคัก สงสัยลงเล่นไปหลายบาท เธอมองตรงไปทางฝั่งตรงข้าม ตอนนี้สิวากรอยู่ชิดขอบเวทีใกล้กับชานนท์ คอยก้มหน้าพูดคุยกันตลอดเกร้ง ๆ"ยกแรกจบลงอย่างดุเดือด! เอาสะเหงื่อตกทั้งคู่ บอกเลย...เกมนี้สูสี ไม่มีใครเหนือกว่าใคร!""ใช่ครับ และนี่แค่เริ่มต้น! ใครจะอยู่ ใครจะล้ม ต้องติดตามกันต่อยกหน้า ห้ามกระพริบตา!"โปรดปรานผุดลุกจากที่นั่ง พาร่างอวบอิ่มในชุดเดิมที่สวมใส่มาตลอดหลายปี ตรงไปยังมุมแดง ขึ้นบันไดไปยังข้างบนเวทีจนกลายเป็นจุดสนใจของทุกคนในสนามมวย เธอลอบยิ้มให้สิวากรแล้วโน้

  • โปรดปราบเสือ   38 พอใจ

    38 พอใจณ บ้านค่ายมวยศรเพชรในช่วงเย็นของวันนี้ที่ห้องนั่งเล่นของครอบครัวศรเพชร นับว่าเกิดปรากฏการณ์แปลกประหลาด เมื่อทุกคนต่างพร้อมใจพากันมารวมตัวอยู่ในห้องนี้ นั่งเรียงลดหลั่นตาจดจ้องไปยังจอโทรทัศน์ขนาดห้าสิบสองนิ้ว ซึ่งในยามปกติมีเพียงแม่พลับพลึงใช้สำหรับร้องคาราโอเกะ“เริ่มแข่งแล้ว” ดาหลันพึมพำตื่นเต้นจนผุดตัวออกจากท่าเอนหลัง“แม่ว่ายังไงยอดเพชรก็ชนะ เฮียเสือเขาทุ่มเทมาก” แม่พลับพลึงกระซิบเบา ๆ“ใช่ค่ะ ณินได้ยินเสียงเฮียเสือทุกเช้าเลย”“ทุกเช้า?” แม่ปรียาหันไปมองลูกสาวตัวเองด้วยความสงสัย“ณินเขาไม่ได้นอนเพราะทำงานค่ะแม่ปรียา มลนอนห้องตรงข้าม ได้เสียงเพลงดังถึงเช้า”พิมลวรรณนั่งเอนตัวพูดงึมงำตอบออกไปแทน ดวงหน้าปิดทับไว้ด้วยแผ่นมาส์กหน้าสีขาวฉ่ำน้ำ“แต่เท่าที่รู้มายอดเพชรยังไม่เจนสนาม ชกแค่ไม่กี่ครั้ง”พอใจเอียงหน้าไปทางคนทั้งหมด พูดเสียงกร้าวขึ้น เพราะไม่พอใจที่ทุกคนเอาแต่พูดยกย่องเฮียเสือ“พี่พอใจเป็นอะไรไป” ดาหลันมือล้วงขนมปากพูดไปด้วย ทำให้ขนมกระเด็นจนเลอะออก“ยี้! ดาหลัน สกปรก กระเด็นโดนหน้าพี่” พิมลวรรณนั่งใกล้อีกข้างรีบขยับตัวลุกหนี“ขอโทษทีพี่มล พี่พอใจไม่เห็นตอบเลย” ดาหลันยั

  • โปรดปราบเสือ   37 วันชิงแชมป์

    37 วันชิงแชมป์ เธอเห็นคนต่อยกันมาตั้งแต่เด็กเธอได้ยินเสียงเวลาเนื้อกระทบกันจนชินชาเธอเห็นนักกีฬาทั้งหัวเราะและร้องไห้ตลอดเวลาเธอรู้ว่าคนที่ล้มนอนคว่ำลงกับพื้นเวทีคือผู้แพ้เธอจดจ้องมองด้วยดวงตาราบเรียบ ส่งเสียงแค่นดูถูกอยู่ข้างในทว่าวันนี้...ทุกสิ่งที่เธอกล่าวมาทั้งหมด ว่างเปล่าราวกับมันไม่มีอยู่จริง ราวกับว่าทุกสิ่งทั้งหมดคือจินตนาการอันฟุ้งเฟ้อ เมื่อคนที่ล้มคว่ำกลางเวทีคือ...สิวากรการแข่งขันชกมวยชิงแชมป์ถ้วยพระราชทานจัดอย่างยิ่งใหญ่อลังการด้วยสนามสร้างใหม่แบบชั่วคราวติดชายหาดพัทยา ศูนย์กลางนักท่องเที่ยว ใกล้เสียจนทุกคนได้ยินเสียงคลื่นสาดซัด ลมทะเลพัดพานำกลิ่นเค็มพื้นน้ำกรุ่นกำจายปะปนไปกับกลิ่นเหงื่อของผู้ชมนับพันในสนามแห่งนี้สิวากรนั่งอยู่ฝั่งน้ำเงิน ค่ายมวย ส อรุณ โดยหนนี้ชานนท์ลงมาเป็นโค้ชพิเศษให้บิ๊กบอย เขาจึงวางใจนั่งเงียบหามุมสงบให้ตนเองทำสมาธิ หางตามองเห็นพ่อครูสถิตคุณ สุดแสนและเทียนหอม กำลังเดินใกล้เข้ามาจากหัวมุมทางเดินขึ้นเวทีสำหรับนักมวย จึงโบกมือให้“เฮียเสือ สวัสดีค่ะ ทำไมวันนี้เฮียสวมเสื้อยืดคะ” เทียนหอมเอ่ยทักแปลกใจ ใช้ดวงตากลอกไปมาสำรวจสิวากรจนรอบ“ทำไมล่ะหอม

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status