LOGIN27 - NC
เฮียเสือรวบเอวทั้งสองมือดันเธอลง เรียกร้องด้วยเสียงพร่า สอดลำเนื้อเข้าถ้ำจนไม่อาจดันเข้าไปอีกแล้ว จนรอยต่อระหว่างเราแนบสนิท จนขนอุยของเราเสียดสี
“โยกเลยคนดี โยก ขย่ม เอาแรง ๆ ของเฮียไม่หักง่าย ๆ หรอก ซี้ดดด อ่า”
โปรดปรานนิ่วหน้าเล็กน้อย เสือร้ายข้างในร่างเธอใหญ่จนคับ จะขยับยังยากเย็น แต่นี่อะไร มาสั่งให้เธอทั้งโยก ทั้งขย่ม ทว่าเฮียเสือไม่รอช้าเช่นกัน เขาเริ่มเป็นฝ่ายขยับขึ้นเบียดจนบดคลึง
“อื้ออ เฮีย”
“อ่า นุ่มมากโปรด รัดแน่นจัง ซี้ดด เอาเลยสิ ควบคุมเฮีย ทำโทษเฮีย”
เธอจ้องเขา สบตาเปลวเพลิงแล้วเริ่มขยับ สิวากรทิ้งศีรษะลงกับหมอนทันที อ้าปากหอบหายใจ
โปรดปรานยกตัวแล้วกดลงเน้นคลึงลำโคนด้วยเนื้อนุ่มปากร่องรัก แล้วขยับยกตัวเองขึ้นส่งลงพร้อมกรีดเล็บบนหัวนม
“อ่า โปรด”
เมื่อเริ่มมีความมั่นใจเพิ่มขึ้น โปรดปรานค่อยเคลื่อนไหวโยกขึ้น ให้ถ้ำรักตนเองครอบครองทั้งหมดตามลำยาวอย่างถี่รัวขึ้น แต่เหมือนสิวากรยังไม่พอใจเขากระแทกลำดุ้นขึ้นอย่างแรง
“อึก หยุดนะ เฮียเสือ เดี๋ยวก่อน มันจุก อึก” โปรดปรานร้องห้าม ทว่าร่างแกร่งใต้ตัวกำลังหน้ามืดจากร่องเนื้อตอดกระชับ แก่นกายลุกโชนด้านในปวดร้าวต้องการปลดปล่อย เธอรีบกำลำคอเขาไว้แล้วบีบจิกเล็บลงไป
“อ่า โปรด ซี้ดดด”
“หยุด! โปรดสั่งให้หยุด”
“แต่ อ่า เฮีย อ๊าร์”
ร่างเฮียเสือสะท้านไปทั้งตัว สั่นระริกจนถึงปลายเท้าต้องการหลั่งน้ำ ทว่ามือเล็กบนลำคอพร้อมความเจ็บจี๊ดยามที่เล็บเธอจิกลง ทำเอาเขาซ่านเสียวมากกว่า เขากดต้นขาเธอกำแน่นเช่นกัน ขยับเปลือกตามองเธอ
โปรดปรานในเวลานี้อวบอิ่มขาวโพลน ท่วงท่ายามเอื้อมมือเข้าหากำคอ อีกมือกดหัวไหล่เขาไว้ ดูราวแม่เสือร้าย สวยงามจนเขาเกือบยั้งใจไม่อยู่
“เฮียต้องฟังโปรด เข้าใจไหม โปรดเป็นเจ้านาย”
“อ่า แต่ ซี้ดดด อ่า เฮียฟังแล้ว”
โปรดปรานกลับมาเป็นผู้บงการอีกครั้ง เธอบีบคอหนาไว้แน่นขณะที่โยกคลึงร่องเนื้อตัวเองกับลำโคน ครางเบา ๆ ยามที่โหย่งตัวขึ้นแล้วแอ่นสะโพกกดลง
“อ่า เฮีย”
“เอาเลยเจ้านาย ขย่มแรง ๆ”
สิวากรเอ่ยเสียงกระเส่า พยายามนอนให้นิ่งที่สุด มีเพียงท่อนเนื้อที่เคลื่อนไหว
เธอขย่มร่องรักลงสอดใส่ลึกขึ้น แรงขึ้น เร็วขึ้น จนเป็นถี่รัว ในจังหวะที่กำลังร้อนแรงเฮียเสือโผตัวขึ้นจากที่นอน รัดร่างเธอไว้แล้วประกบปากจูบพันพัวแลกลิ้น จับสะโพกเธอให้กระแทกถ้ำรักลงแรง ๆ
ตับ ตับ ตับ แฉะ แฉะ
เสียงเนื้อเราสองคนกระทบกัน
ฟันเรากระทบกัน
และหน้าอกของเราทั้งคู่เสียดสีจนร้อนฉ่า
เขาดูดลิ้น เร่งอัตราการเคลื่อนถี่ด้วยมือแกร่งเฝ้ากุม ขยำ ดันสะโพกอ่อนนุ่ม แล้วเปลี่ยนท่ากลายเป็นฝ่ายควบคุม
สิวากรโผนตัวขึ้นอีกครั้งดันร่างโปรดปรานเป็นนอนราบ จับข้อพับหัวเข่าทั้งสองดันจนแบะออกกว้างแล้วโจนจ้วงตัวเองให้จมเข้าสู่ความนุ่มนิ่ม โพรงถ้ำลื่นเปียก
ศีรษะเธอไถลบนฟูกนิ่ม ร่างสะเทือนกระเพื่อมแรงไหวคลอนและเคลื่อนไปใกล้ขอบเตียงทุกที
“อ่า เฮียเสือ อือ อ๊าร์”
ร่างใหญ่โตหนาหนักโผนทะยานกระแทกกระทั้นด้วยความพริ้วเอวสอบหนักหน่วง
พั่บ พั่บ พั่บ
“อ่า เฮียเสือ!”
โปรดปรานนิ่วหน้า มือควานหาบางอย่างเหนี่ยวรั้งตัวเองไม่ทันได้ลืมตาดู จนเฮียเสือคว้าหมับนำมาวางบนหน้าท้องตัวเอง จึงได้ลืมตาเบิกโพลง ผงกศีรษะขึ้นมอง
“ซี้ดด อ่า โปรด อ๊ารร์”
ในขณะที่ทุกอย่างร้อนฉ่า เฮียเสืออยู่ในห้วงสวาทจนยากควบคุมตนเอง เธอกำลังเพ่งมองหน้าท้องตัวเองที่ขยับเคลื่อนเป็นลูกตามแรงโจนจ้วงโถมเข้าใส่ของเสือร้ายกลางหว่างขา
เขากดมือของเธอแน่นวางบนลูกหน้าท้องพร้อมรอยยิ้มชั่วร้ายอย่างที่เธอไม่เคยเห็นเขายิ้มเช่นนี้มาก่อน ฝ่ามืออุ่นทาบลงคลื่นลูกใหญ่ในโพรงสวาท ส่งแรงจนหนังหน้าท้องเธอปูดโปนเป็นลูกรูปแท่งหฤหรรษ์
“เฮีย!”
“อืม ร้องสะดัง อ่า ดีไหม เสียวดีเป็นบ้า”
โปรดปรานสะบัดมือออกจะยกเท้าถีบแต่โดนเข่าสิวากรกดทับ แรงกระทั้นจากเอวสอบแสนพลิ้ว เน้นหนักมากกว่ารัวถี่
“อือ เฮียเสือ อ่า เดี๋ยวก่อนนะ มันลึกเกินไป”
สิวากรก้มหน้าลงเพ่งมองหน้าท้องนิ่มแล้วใช้ฝ่ามือวางเหนือเนินสาวดันให้ร่องนุ่มปลิ้นขึ้นเปิดเธอกว้างอีก จนเห็นเนื้อนวลสีอ่อนและร่องสาวที่บีบรัดลำมังกรเขาไว้แน่นหนา
“ซี้ด....อ่า โปรด”
นัยน์ตาเสือล้ำลึกขึ้นอีกยามเสือกกายกระทุ้งเอาท่อนลำสอดลึกหยุดนิ่งคลึงเคล้นมิดโคน
“เฮีย...อ่า”
สิวากรขยับหัวเข่าไขว้คร่อมท่อนขาเรียวงามโปรดปราน จับขาอีกข้างทำมุมสูงในท่าล่อแหลมกางตั้งฉากแล้วไพล่หัวไหล่เขาไว้ ใช้ท่อนแขนกำยำกอดรัดแนบแผ่นอก จากนั้นกระทุ้งส่วนหัวเข้าต่อเนื่อง โยกสะโพกราวร่ายระบำ ทั้งขบกัดข้อเท้า มือสัมผัสรอยแยกตรงแก้มก้นลากลึกจนพบทางเข้าความสาวใกล้ท่อนเนื้อสีเข้ม ลูบกลีบพลูฉ่ำน้ำ
“อ่า โปรด อ๊าร์ เฮีย ซี้ด...”
เขาเอียงหน้าเข้าหาข้อเท้าขาวนวล ซุกไซ้ด้วยริมฝีปาก ขบเม้มแล้วอมนิ้วหัวแม่เท้าดูดอย่างแรง โจนจ้วงกระแทกลำเอ็นเน้นหนัก
พั่บ! อืม.... พั่บ! อ่า....
สิวากรหอบหายใจถี่รัว ในทุกคราวยามสอดท่อนเนื้อเข้าสู่ถ้ำรัก คับแคบบีบแน่น เขาหน่วงร้าวจนยากทานทน เอียงหน้ามองเธอที่เอียงหน้าไปอีกทาง ครางกระเส่าเช่นเดียวกันกับเขา
“โปรด โปรด...”
เสียงเรียกชื่อกระเส่าทำให้โปรดปรานขยับเปลือกตาขึ้นจ้องเขา เฮียเสือเสือกกายกระทุ้งอีกครั้งพึมพำบนข้อเท้าอ่อนนุ่มจ้องเธอด้วยตาหรี่ปรือ
“โปรดกินยาคุมหรือยัง เฮียอยากหลั่งใน”
โปรดปรานพยักหน้าถี่เร็ว เวลานี้จะให้เธอตอบรับอะไรก็ได้ทั้งนั้น ขยับกำข้อมือเอียเสือที่กำลังขยำทรวงอกอวบเธอ วอนให้เขาช่วยยั้งมือ แล้วพบว่าเฮียเสือกำลังยิ้ม
กล้ามเนื้อหน้าท้องเธอหดเกร็งเมื่อได้เห็นรอยยิ้มบนริมฝีปากของคนด้านบน รอยยิ้มเจ้าเล่ห์และเป็นรอยยิ้มอย่างคนที่กำลังคิดไม่ดี
เธอคาดว่ามันต้องเป็นสิ่งที่ไม่ดีเอามาก ๆ แต่ในห้วงเวลานี้ ในขณะที่เธอทวีความเสียวร้าว เสียวจนซ่านเล็บจิกเกร็งตัว
เธอไม่อาจทัดทานหรือคิดสิ่งใดได้อีก นอกจากรับรู้ถึงสัมผัสที่สิวากรโยนกระโจนเข้าใส่เธอ
ลำเนื้อมีชีวิตในโพรงถ้ำ เต้นรำ ร้อนอุ่น หยาดเยิ้มด้วยน้ำเตรียมพร้อมหลั่งไหลสายพันธุ์พิศวาส เธอแอ่นกลางลำตัวเสียดสี รองรับแรงกระแทกกระทั้นหนักหน่วงที่มาพร้อมกับเสียงครางกระเส่าราวสิงโตเจ้าป่า
สีหน้าเฮียเสือมุ่งมั่นและเปี่ยมด้วยความกระสัน พุ่งทะยานลำอวบอ้วนเข้าสู่โพรงรักต่อเนื่องจนเป็นตัวเธอที่รับความดิบเถื่อนไว้ไม่ไหว
“เฮียเสือ อ่า อ๊ารร์”
โปรดปรานเกร็งไปทั้งร่าง แอ่นลำตัว ขาแข็งค้างยามที่ความสุขสมกระแทกเข้าสู่เธอ ยามที่ดวงตาเธอพร่าเลือนจนต้องขยับปิดลงแล้วปล่อยให้อาการหน่วงร้าวซึมซาบไหลวนทั่วร่างกาย
สุขสม เสร็จจนมองเห็นสวรรค์ หลั่งน้ำสายธารภายในโพรงรักชโลมท่อนเนื้อ บีบรัดกระตุก
สิวากรพลิกเธอนอนหงาย ถ่างขาเธอออกคว้าเอวบีบแน่นกระชากเข้ามาใกล้ลำตัวโจนจ้วงเข้าใส่อย่างถี่รัว
ลำตัวหนาเอวสอบขยับไหวดุดัน ดันหน้าขาเธอเปิดออกจดจ้องรอยแยกเนื้อสาว
“อ่า โปรด ซี้ด...อ๊าร์ เฮียไม่ไหวแล้ว อ่า”
โปรดปรานพยักหน้าอย่างเร็ว ขอให้เขาทนไม่ไหวเสียทีเถิด เพราะในตอนนี้ร่างกายของเธอเมื่อยขบดั่งออกวิ่งมาราธอนนานนับชั่วโมง ช่วยเฮียเสือด้วยการโยกลำตัวเสียดสีเพิ่ม
ทว่าเขายังมีแรงโจนจ้วงเธออย่างต่อเนื่อง!
โปรดปรานพยุงร่างขึ้นเอนตัวจนฝ่ามือสัมผัสหน้าอกแกร่งแน่น ตรงที่สิงโตหมอบบนแผ่นอกหนั่นเนื้อ ตรงที่หัวใจของเฮียเสือโลดแรงและกระเพื่อมหอบหายใจ
สิวากรหยุดชะงักแหงนศีรษะครางกระหึ่ม อ้าปากจนแทบตะโกนเมื่อเรียวเล็บกรีดบนผิวหนัง เขาสัมผัสถึงความแสบร้อนและคาดว่ามีเลือดซึมออกเล็กน้อยใกล้กับจุดเดิม สะบัดหน้าก้มลงเพ่งมองเธอ รอยยิ้มสาวแขกผุดพรายจ้องเขาขณะขยี้หัวนมแล้ววาดฝ่ามือขึ้นหาแก้มซ้ายของเสือหนุ่ม
เพียะ!
“อย่าชักช้าเฮีย เสร็จได้แล้ว”
เพียะ!
โปรดปรานพลิกหลังมือสะบัดฟาดลงแก้มขวาต่อเนื่องจนขึ้นรอย ปลดปล่อยเสือร้ายออกมาจากร่างสิวากร
“โปรด อ่า อื้อออ”
ในเมื่อโปรดปรานต้องการเร่งรัด สิวากรเองก็ไม่อาจต่อกรความกระหายที่พุ่งทะยานขึ้นอย่างเร่งด่วนจากฝ่ามือน้อยที่ลงแรงให้เขาได้เจ็บจี๊ด ๆ
เขากดฝ่ามือทั้งสองข้างบนต้นขาด้านใน เปิดทุกอย่างของโปรดปรานให้กว้างแหวกจนมองเห็นทุกสิ่งทุกคราวยามที่ท่อนอ้วนอวบฉ่ำน้ำทะลวงสอดลึก
หนักแน่น กระเทือน สั่นกระเพื่อมด้วยกันทั้งคู่ สองเราหวีดร้อง ครางกระเส่า สิวากรตระหนักว่าโปรดปรานกำลังจะเสร็จสมอีกครั้ง
เขาเลื่อนนิ้วหัวแม่มือกดบนติ่งเนื้อคลึงพร้อมสอดลำเนื้อเข้าใส่ แผ่นหลังเขาชื้นด้วยเหงื่อกาฬ กลิ่นบางอย่างลอยคลุ้งในอากาศ
เขาพบว่ากล้ามเนื้อทุกส่วนกำลังหดเกร็ง กล้ามเนื้อหน้าท้องหดรัดและแรงขับเคลื่อนน้ำภายในกำลังทำเขาพร่าเลือน
“เฮียเสือ อ่า อ๊ารร์”
ร่องรักเธอหดบีบแน่น ตอดจนเขาสะท้าน ชีพจรโหมแรงกระหน่ำ เขาดึงท่อนเนื้อออก ใช้มือตัวเองสาวถี่รัว
“อ่า โปรด อ่า ซี้ด...”
สิวากรครางกระเส่าดังขึ้น ขยับมือสาวลำเนื้อบีบปลายหัวจนกระทั่งเอ็นในมือกระตุกเฮือก พ่นน้ำกลิ่นคาวสีขาวพุ่งบนเนินสาวไหลลงร่องเนื้อ สะบัดท่อนลำถูไถแล้วเสือกกายเสียบเข้าอีกครั้งจนมิด พาให้สายธารเชื้อพันธุ์มุดหายไปพร้อมแก่นกายข้างใน แล้วดึงออกอีกครั้ง ลากมือบนเนื้อสาว ลากน้ำผ่านหน้าท้อง ขยับตัวเองคุกเข่าคร่อมร่างงดงาม ป้ายน้ำบนทรวงอก แล้ววนขึ้นลำคอสู่โพรงปากพร้อมโหย่งตัวสอดท่อนเนื้อเข้าไปกดลึก ครางในลำคอ
“อ่า โปรด กลืนให้เฮีย”
แม้ว่าความฉ่ำชื้นบนท่อนเนื้อเจือจางจนแทบไม่เหลือ ทว่ากลิ่นคาวยังคลุ้งในโพรงปาก โปรดปรานดุนลิ้นดูดแล้วงัดออก
“พอใจเฮียหรือยัง”
สิวากรยกยิ้มตรึงหน้าเธอไว้สะบัดท่อนเนื้อไปมาจนเธอต้องเบี่ยงหน้าไปอีกทางแล้วปัดออก
“อย่าเล่นนะเฮีย พอแล้ว โปรดเมื่อยจะแย่”
เขาเลื่อนตัวลงทาบทับโอบรัดจูบสอดลิ้นรับรสชาติตัวเองในโพรงปากโปรดปรานก่อนจะปล่อยพลิกตัวไปอีกด้านนอนหงาย
“เฮียเกือบตาย” สิวากรทอดถอนใจ
“เกือบตาย! ใครกันแน่เกือบตาย!”
“ฮึ โปรดทำอะไรกัน ขย่มอยู่แปปเดียวเอง ได้เหงื่อบ้างหรือยัง”
“ทำพูดดีนะเฮีย ไว้ครั้งหน้าโปรดจะทำให้เฮียพูดไม่ออกเลย”
สิวากรวาดท่อนแขนดึงเธอขึ้นมาก่ายบนแผงอก ลูบเนื้อตัวนุ่มนิ่มเล่น
“ทำเลยสิ เฮียยังมีแรงอีกเยอะ”
“แต่โปรดหมดแรง พอแล้วนะ วันละครั้งก็พอแล้ว เห็นใจโปรดหน่อยสิเฮีย”
“วันละครั้ง...” เขานิ่งคิด เพ่งสายตามองโคมไฟแชนเดอเลียร์ด้านบน ส่วนผสมที่ไม่ลงตัวของบ้านหลังนี้ “น้อยไป”
“น้อยไป!” เธอขยับตัวลุกนั่งจ้องเขา “ถามจริง ปกติไม่ได้นอนกับโปรด เฮียทำไง ช่วยตัวเองหรือไง วันละครั้งถึงไม่พอ”
“ฮ่ะ ฮ่า เจ้โปรดอย่าไปหึงเลย เฮียไม่มีใครนอกจากเจ้โปรด ทั้งหมดของเฮียให้เจ้โปรดไปนานแล้ว”
สิวากรจ้องตาเธอนิ่งจนเป็นเธอที่หลุบลงเพื่อหลบสายตา พูดกันตรง ๆ แบบนี้เป็นใครก็ขัดเขินแม้แต่โปรดปรานซึ่งถึงว่าเป็นคนแข็งพอสมควร ยังหน้าแดงซ่านสะท้านอาย
“และนับจากนี้ เฮียเป็นของเจ้โปรดคนเดียว จำไว้”
เขาสอดฝ่ามือหยาบกร้านเกาะกุมอุ้งมือนุ่มนิ่มของเธอ สอดจนประสานแล้วดึงให้เธอโน้มหน้าลงเข้าหา วาดท่อนแขนหลังท้ายทอยดันให้เราทั้งสองคนประกบปากดูดดื่ม เป็นอีกครั้งที่ชีพจรของโปรดปรานกำลังถี่รัวขึ้นทีละน้อย
และอีกครึ่งชั่วโมงต่อมา ในขณะที่เธอนอนราบ ร่างกายสั่นไหว ดวงหน้าหวานคมเอียงมองจับจ้องไปทางสิวากร เสือร้ายที่โผนทะยานเข้าสู่เธอเนิบช้ากว่าคราแรก
เธอกำลังขยับยิ้มทั้งที่ร่างกายหดเกร็ง สุขสม นับเป็นการหลอมรวมร่างกายที่ผิดไปจากจินตนาการของเธออย่างสิ้นเชิง โปรดปรานโผนตัวขึ้นวาดท่อนแขนรัดลำคอเสือร้าย ให้เขาโน้มหน้ามาใกล้จนกระทั่งริมฝีปากอิ่มนุ่มได้สัมผัสปลายคางคมสัน ขบเบา ๆ ก่อนจะเลื่อนขึ้นแล้วเป็นฝ่ายเริ่มต้นสอดลิ้นชอนไช
“เอาให้หนักเฮีย โปรดอยากได้หนัก ๆ”
มุมปากสิวากรขยับไหวทั้งที่เป็นฝ่ายถูกสอดลิ้นเข้าใส่ แล้วจึงจับเธอพลิกร่างนอนคว่ำ ดึงสะโพกเด้งมือขึ้นสูงเพื่อโหย่งตัวเองกระแทกตอกลงเข้าใส่ วางฝ่ามือกดท้ายทอยโปรดปรานไว้ แล้วกระหน่ำลงร่างนุ่มนิ่มชนิดถ้าเป็นศึกสังเวียนมวย คู่ต่อสู้คงน็อกไปแล้วหลายรอบ
ทว่า...เมื่อเป็นสังเวียนรัก
โปรดปรานพบว่า ทั่วทั้งร่างเธอสั่นเทิ้ม
เธอแพ้น็อกด้วยคราบน้ำสุขสม ฉีดพรม
และแน่นอน...เธอแพ้น็อกเขาด้วยแรงเต้นของหัวใจ
แรงเต้นชีพจรอย่างที่หญิงสาวคนหนึ่งกำลังมีความรัก
42 แต่งงาน จบบริบูรณ์เธอไม่เคยจินตนาการมาก่อนว่างานแต่งงานของตัวเองจะเป็นแบบไหนอาจสวยงามราวกับเจ้าหญิงในเทพนิยายหรือธรรมดาสามัญมาก ๆ มีเพียงคนในครอบครัวแต่ที่แน่ ๆ วันแต่งงานของเธอต้องอบอวลด้วยความรักความรักของเธอและเจ้าบ่าว และที่สำคัญครอบครัวของเธอในทุกวันบนโลกใบนี้จะมีคู่รักเข้าพิธีแต่งงานกันนับล้านคู่ในวันเดียวกัน แต่ละประเพณีล้วนแตกต่างกันไปตามแต่วัฒนธรรม อย่างวันนี้ค่ายมวยศรเพชรกำลังจัดงานมงคลยิ่งใหญ่ รอยยิ้มเกลื่อนทั่วงาน เสียงหัวเราะสะท้อนอยู่ทุกมุมโถง กลิ่นดอกไม้ฟุ้งจนอบอวล และเหนือสิ่งอื่นใด ทุกคนเปี่ยมไปด้วยความสุข“ไอ้แสน กูเกิดมาก็เพิ่งจะเคยเห็นงานแต่งงานอลังการงานช้างอย่างกับมหาราชา”พ่อครูสถิตคุณพูดเบา ๆ เพราะอายกลัวคนอื่นได้ยินขณะที่เป็นหนึ่งในขบวนเจ้าบ่าว เดินบนถนนคอนกรีตทางขึ้นบ้านเจ้าสาว“พ่อครู พูดดังไปอายเขา เดี๋ยวจะหาพ่อครูมาจากบ้านนอก”“บ้านนอกอะไรว่ะ บ้านกูแค่ผูกขวัญก็เข้าหอแล้ว นี่อะไรจัดใหญ่โต วันนี้วันที่สามแล้วนะมึง”“พ่อ! มันงานแต่งแบบฮินดู” ตรึงใจเอ่ยทักเบา ๆ เอามือหยิกท่อนแขนพ่อครู“โอ๊ย! เจ็บนะแม่ เบามือหน่อย ไว้รอเข้าห้องค่อยหยิกพ่อ”พ่อครูสถิตค
41 ได้โปรดโปรดปรานหน้าซีดแล้วซีดอีกจนไร้สีเลือด ฝ่ามือเย็นเยียบทั้งเสื้อชุ่มโชกเหงื่อกาฬที่ไหลย้อยออกมาทั่งทั้งร่างทุกความโกรธที่ปะทุเดือดอยู่ภายในพุ่งตรงไปยังชายหนุ่ม สิวากร ที่ตอนนี้ยังดื้อแพ่งจะยื้อเกม ดึงร่างสะบักสะบอมเต็มทนขึ้นมาด้วยมาเอามือพาดเชือก จับแน่นพยุงตนเองจนนั่งพาดเชือกได้แล้ว“ไอ้คนบ้า เฮียเสือ ไอ้ผู้ชายเฮงซวย” โปรดปรานกัดฟันกรอดดังจนบิ๊กโต้งตกใจเธอสะบัดตัวอีกครั้งแรกกว่าเดิม แต่อ้อมแขนของอดีตนักมวยยังแน่นดั่งคีมเหล็ก เธอจึงใช้ปลายร่มกระแทกลงไปยังหลังเท้าของบิ๊กโต้งอย่างแรงปัก!! โอ๊ยยยยยบิ๊กโต้งปล่อยมือทันทีด้วยความเจ็บ เปิดโอกาสให้โปรดปรานสะบัดตัวได้อีกครั้งจนหลุด ทิ้งร่มแล้ววิ่งตรงไปทางบันไดขึ้นเวที คว้าเอาผ้าเช็ดหน้าของผู้ช่วยฝั่งสีแดงไปด้วยสิวากรเกร็งไปทั้งร่างอันเจ็บปวด ดึงตัวเองจนนั่งพาดคาดเชือก แล้วพยายามพยุงตัวลุกขึ้นยืน ขยับเดินสองก้าวแล้วพลันล้มลงอีกครั้งตึง!ร่างใหญ่โตหนาหนักล้มหงายลงไปอีกครั้งอย่างคนที่ไร้เรี่ยวแรงแล้วสิ้นเชิง ภายในหัวสมองปวดจนมึน มองเห็นทุกสิ่งพร่าเลือนซ้อนทับหลากหลาย หางคิ้วเจ็บจนชา รู้สึกถึงความเปียกชื้นอาบลงปลายคางคงเป็นเลือดเข
40 ชี้ชะตาเกร้ง ๆ"เริ่มเกมแล้วครับ! เกรียงไกรเดินหน้าดุดัน ไล่บี้เฮียเสือตั้งแต่หมัดแรก! โอ้โฮ้! หมัดซ้ายเข้าเต็มหน้าท้องเฮียเสือ! แต่เฮียเสือยังยืนได้! เขาพยายามวนหนี แต่เกรียงไกรไม่ปล่อยโอกาส ซ้ำหมัดฮุก ขวาอีกครั้ง!""เฮียเสือถอยกรูดครับ! พยายามยกการ์ดกัน แต่หมัดของเกรียงไกรหนักเหลือเกิน! ตอนนี้คนดูเริ่มตะโกนแล้วครับ ดูท่าจะเชียร์ฝั่งเกรียงไกร!"“ไม่น่าเชื่อนะครับ เฮียเสือลีลาไม่แพ้นักมวยดีกรีแชมป์ ตั้งรับได้อย่างดี”โปรดปรานเนื้อตัวอ่อนแรงขาแทบยืนไม่อยู่ต้องใช้บิ๊กโต้งเป็นหลักพิงไว้“เฮียเสือจะเจ็บหนัก ไม่ได้นะโต้ง”บิ๊กโต้งไม่ตอบ ยืนนิ่งเงียบและรัดร่างเจ้าของค่ายไว้แน่นตามคำสั่งของสิวากร เขาเองเมื่อเห็นลีลาของเฮียเสือยังคิดว่าพอมีลุ้น แต่หมัดของเฮียเสือไม่หนักเท่าไอ้เกรียงไกร ซ้ำลูกเล่นยังไม่เหลี่ยมเท่าเกร้ง ๆ“แหมหมดยกเสียก่อน ให้นักมวยเราได้พักเสียหน่อยนะครับก่อนจะเริ่มยกต่อไป”“ประเมินแล้วสูสีนะครับ”สิวากรคายยางกันกระแทกออกจากปากดื่มน้ำแล้วพ่นทิ้ง มีเลือดออกเล็กน้อยไม่มากนัก“เฮีย เฮียตัวสูงเกินไป ต้องระวังสีข้าง ปิดให้มิด” ชานนท์เอ่ยเตือนตอนที่ยื่นขวดน้ำไปตรงหน้าสิวากรพยั
39 นัดชิงแชมป์ณ สนามมวย"ใช่เลยครับ! นี่คือการเจอกันครั้งแรกของสองยอดฝีมือจากสองค่ายใหญ่ ศรเพชร ชลบุรี และ ส.อรุณ อุบลราชธานี บอกเลยว่า ดุเดือดแน่นอน!"เกร้ง ๆ"และแล้วเสียงระฆังก็ดังขึ้น! เริ่มต้นยกแรก! บิ๊กบอยเดินเข้าหา เปิดเกมเร็วด้วยหมัดแย็บซ้ายที่ไวเหมือนสายฟ้า! โอ้ย โอ้ย อีกฝ่ายตั้งการ์ดรับ""แต่ยอดเพชรไม่ยอมง่าย ๆ! โต้กลับด้วยหมัดขวาตรงที่แม่นยำอย่างกับจับวาง! โอ้โฮ้! นี่แค่เริ่มต้นก็ประเดิมดุเดือดแล้ว!"“เอาเล้ย เฮ้ย! โอ๊ย ตุบ เอ้า ต่อยเลย แย็บ แย็บ”โปรดปรานเงยหน้าเอียงไปด้านขวาจ้องพ่อปลื้ม วันนี้ดูขึงขังจริงจังและคึกคัก สงสัยลงเล่นไปหลายบาท เธอมองตรงไปทางฝั่งตรงข้าม ตอนนี้สิวากรอยู่ชิดขอบเวทีใกล้กับชานนท์ คอยก้มหน้าพูดคุยกันตลอดเกร้ง ๆ"ยกแรกจบลงอย่างดุเดือด! เอาสะเหงื่อตกทั้งคู่ บอกเลย...เกมนี้สูสี ไม่มีใครเหนือกว่าใคร!""ใช่ครับ และนี่แค่เริ่มต้น! ใครจะอยู่ ใครจะล้ม ต้องติดตามกันต่อยกหน้า ห้ามกระพริบตา!"โปรดปรานผุดลุกจากที่นั่ง พาร่างอวบอิ่มในชุดเดิมที่สวมใส่มาตลอดหลายปี ตรงไปยังมุมแดง ขึ้นบันไดไปยังข้างบนเวทีจนกลายเป็นจุดสนใจของทุกคนในสนามมวย เธอลอบยิ้มให้สิวากรแล้วโน้
38 พอใจณ บ้านค่ายมวยศรเพชรในช่วงเย็นของวันนี้ที่ห้องนั่งเล่นของครอบครัวศรเพชร นับว่าเกิดปรากฏการณ์แปลกประหลาด เมื่อทุกคนต่างพร้อมใจพากันมารวมตัวอยู่ในห้องนี้ นั่งเรียงลดหลั่นตาจดจ้องไปยังจอโทรทัศน์ขนาดห้าสิบสองนิ้ว ซึ่งในยามปกติมีเพียงแม่พลับพลึงใช้สำหรับร้องคาราโอเกะ“เริ่มแข่งแล้ว” ดาหลันพึมพำตื่นเต้นจนผุดตัวออกจากท่าเอนหลัง“แม่ว่ายังไงยอดเพชรก็ชนะ เฮียเสือเขาทุ่มเทมาก” แม่พลับพลึงกระซิบเบา ๆ“ใช่ค่ะ ณินได้ยินเสียงเฮียเสือทุกเช้าเลย”“ทุกเช้า?” แม่ปรียาหันไปมองลูกสาวตัวเองด้วยความสงสัย“ณินเขาไม่ได้นอนเพราะทำงานค่ะแม่ปรียา มลนอนห้องตรงข้าม ได้เสียงเพลงดังถึงเช้า”พิมลวรรณนั่งเอนตัวพูดงึมงำตอบออกไปแทน ดวงหน้าปิดทับไว้ด้วยแผ่นมาส์กหน้าสีขาวฉ่ำน้ำ“แต่เท่าที่รู้มายอดเพชรยังไม่เจนสนาม ชกแค่ไม่กี่ครั้ง”พอใจเอียงหน้าไปทางคนทั้งหมด พูดเสียงกร้าวขึ้น เพราะไม่พอใจที่ทุกคนเอาแต่พูดยกย่องเฮียเสือ“พี่พอใจเป็นอะไรไป” ดาหลันมือล้วงขนมปากพูดไปด้วย ทำให้ขนมกระเด็นจนเลอะออก“ยี้! ดาหลัน สกปรก กระเด็นโดนหน้าพี่” พิมลวรรณนั่งใกล้อีกข้างรีบขยับตัวลุกหนี“ขอโทษทีพี่มล พี่พอใจไม่เห็นตอบเลย” ดาหลันยั
37 วันชิงแชมป์ เธอเห็นคนต่อยกันมาตั้งแต่เด็กเธอได้ยินเสียงเวลาเนื้อกระทบกันจนชินชาเธอเห็นนักกีฬาทั้งหัวเราะและร้องไห้ตลอดเวลาเธอรู้ว่าคนที่ล้มนอนคว่ำลงกับพื้นเวทีคือผู้แพ้เธอจดจ้องมองด้วยดวงตาราบเรียบ ส่งเสียงแค่นดูถูกอยู่ข้างในทว่าวันนี้...ทุกสิ่งที่เธอกล่าวมาทั้งหมด ว่างเปล่าราวกับมันไม่มีอยู่จริง ราวกับว่าทุกสิ่งทั้งหมดคือจินตนาการอันฟุ้งเฟ้อ เมื่อคนที่ล้มคว่ำกลางเวทีคือ...สิวากรการแข่งขันชกมวยชิงแชมป์ถ้วยพระราชทานจัดอย่างยิ่งใหญ่อลังการด้วยสนามสร้างใหม่แบบชั่วคราวติดชายหาดพัทยา ศูนย์กลางนักท่องเที่ยว ใกล้เสียจนทุกคนได้ยินเสียงคลื่นสาดซัด ลมทะเลพัดพานำกลิ่นเค็มพื้นน้ำกรุ่นกำจายปะปนไปกับกลิ่นเหงื่อของผู้ชมนับพันในสนามแห่งนี้สิวากรนั่งอยู่ฝั่งน้ำเงิน ค่ายมวย ส อรุณ โดยหนนี้ชานนท์ลงมาเป็นโค้ชพิเศษให้บิ๊กบอย เขาจึงวางใจนั่งเงียบหามุมสงบให้ตนเองทำสมาธิ หางตามองเห็นพ่อครูสถิตคุณ สุดแสนและเทียนหอม กำลังเดินใกล้เข้ามาจากหัวมุมทางเดินขึ้นเวทีสำหรับนักมวย จึงโบกมือให้“เฮียเสือ สวัสดีค่ะ ทำไมวันนี้เฮียสวมเสื้อยืดคะ” เทียนหอมเอ่ยทักแปลกใจ ใช้ดวงตากลอกไปมาสำรวจสิวากรจนรอบ“ทำไมล่ะหอม







![ความลับประธานหม้าย [20+ Soft BDSM]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)